Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 648</h2> <h2 style="text-align: center;">လီရန် ဆမ်ဆာရာလောကသို့ ပြန်သွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဖုန်ယူလင်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။</p> <p>သူ့အာရုံ မမှားပါ။</p> <p>နဂါးမင်း၏ အငွေ့အသက်နှင့် သွေးရနံ့မှာ သူ့သွေးများကိုပါ ဆူပွက်စေလေသည်။</p> <p>“ဒါ ယူလောင်ဂိုဏ်းဘက်ကပဲ”</p> <p>ဖုန်ယူလင်း ထိတ်လန့်လျက် အချိန်အတော်ကြာ တွေးနေပြီးမှ စိတ်ဓာတ်များ ခိုင်မာလာသည်။</p> <p>နဂါးမင်း ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ နှစ်တစ်ထောင်တွင် တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ရသော ရှားပါးဖြစ်စဉ် ဖြစ်၏။</p> <p>သူတို့လို ရှေးရှင်သန်သူများအတွက်လည်း အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယခု အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>အန္တရာယ်ကို သိလျှင်ပင် ရင်ဆိုင်ရပေမည်။ ဤသည်မှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ တာဝန်ဖြစ်လေ၏။</p> <p>“မုန်တိုင်း ဘယ်လောက်ပြင်းနိုင်မှာလဲ”</p> <p>ဖုန်ယူလင်း မတ်တပ်ထရပ်၍ တံခါးအပြင်ထွက်ကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“…”</p> <p>ထိုစဉ် စားပွဲထိုးလေးတစ်ဦး အမြန်ပြေးလာပြီး လေးနက်နေသော အခြေအနေအား ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်ကို ပိုက်ဆံမရှင်းရသေးဘူးလေ”</p> <p>“ပိိုက်ဆံလား”</p> <p>ဖုန်ယူလင်း စွံ့အသွားသည်။</p> <p>သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရွှံ့မြေထဲ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရ၍ မည်သည့်ပိုင်ဆိုင်မှုမျှ မရှိပေ။</p> <p>“အဟမ်း ဘယ်လောက်လဲ”</p> <p>“ကြက်ကင် (၅) ကောင်၊ ဝက် (၃) ကောင်နဲ့ ကြက်ဆင်ပေါက် (၁၀) ကောင်”</p> <p>စားပွဲထိုးလေးမှ ပေသီးဖြင့် တဒေါက်ဒေါက်တွက်ပြီးနောက် လက်ဖြန့်ကာ</p> <p>“ငွေတုံး (၅) တုံရ ကျပါတယ်”</p> <p>ဖုန်ယူလင်းလည်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ထုတ်၍</p> <p>“ဒီလောက် ရတယ်မလား”</p> <p>ထိုအခါ စားပွဲထိုးလေး ခေါင်းယမ်းလျက်</p> <p>“အားတော့နာပေမဲ့ ဆိုင်မှာ ငွေသားတိုက်ရိုက်ပဲ လက်ခံပါတယ်”</p> <p>ဖုန်ယူလင်းလည်း</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဒါပဲ ရှိတယ်”</p> <p>“ပိုက်ဆံ မပါဘူးလား”</p> <p>စားပွဲထိုးလေး မျက်နှာပျက်သွားကာ</p> <p>“ငါ့မှာ ပိုက်ဆံတော့ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ စားတယ် သောက်တယ် အဲ့လိုလား။ အလကား စားတယ်ကွာ အဲ့လိုလား။ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ကို အလကား လာစားတယ်ပေါ့လေ”</p> <p>“ဘယ်သူလဲကွ”</p> <p>ခပ်ထွားထွား အစောင့်များမှ လှမ်းမေးလိုက်သည်။</p> <p>“ပြဿနာ တက်ပြီ”</p> <p>ဖုန်ယူလင်း ဘာလုပ်ရမည်မသိ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>“အဟမ်း စာရင်းမှတ်ထားလိုက်လေ။ နောက်တစ်ခါ သေချာပေါက် ပြန်လာခဲ့မယ်”</p> <p>“နောက်တစ်ခါ လာချင်သေးတယ်လား”</p> <p>စားပွဲထိုးလေး လှမ်းဆွဲရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ဝေဝါးလာပြီး သူ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ ထိုလူ ပျောက်သွားပြီးလေပြီ။</p> <p>ရွှံ့မြေနီနယ်။</p> <p>ကန်လန်ယွီမှာ မြစ်ကမ်းပါးတွင် ရပ်၍ သွေးမြစ်ကြီးကို စိတ်ထွေပြားစွာ ငေးကြည့်နေသည်။</p> <p>ထိုစဉ် အနောက်နားမှ ခြေသံကြားရပြီး သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အရပ်ရှည်ရှည် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်အား တွေ့ရလေသည်။</p> <p>“ခေါင်းဆောင်”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီ သူ့အနား ရောက်လာပြီး</p> <p>“ဒီမှာ တစ်နေကုန်ရပ်နေတာ သွေးမြစ်က ဘာစိတ်ဝင်စားစရာ ရှိလို့လဲ”</p> <p>ကန်လန်ယွီ စိတ်ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းလျက်</p> <p>“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါနဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကို စီစဉ်ပြီးပြီလား”</p> <p>နဂါးမင်းကိစ္စ ရှင်းပြီးသော်လည်း ရွှံ့မြေနီနယ်မှာ မအေးချမ်းသေးပေ။</p> <p>နဂါးမင်း ကျဆုံးပြီးနောက် နဂါးမျိုးနွယ်များ အားလုံး လက်စားချေရန် စိုင်းပြင်းနေကြသည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သော ကန်လန်ဝူကျီမှာ  တည်ငြိမ်စေရန် ကြိုးစားလျက် ရှိသော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ်များ ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် နဂါးမင်းဝိညာဉ် ပြန်ပေါ်လာသောအခါတွင်လည်း ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွလာလေသည်။</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီ နဖူးကိုဖိ၍</p> <p>“လေမျိုးနွယ်နဲ့ ရွှီမျိုးနွယ်ကတော့ အချိန်တစ်ခုအထိ ငြိမ်နေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေက… ဟင်း”</p> <p>နဂါးများမှာ သဘာဝအရ အလွန်ဒေါသကြီးတတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သွေးကြွေးကို လွယ်လွယ် မမေ့ဖျောက်နိုင်ပေ။</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီပင် စိတ်မထိန်းနိုင် ဖြစ်ရ၏။ သို့သော် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေ၍ အတော် ကြိုးစားနေရပါသည်။</p> <p>“နဂါးမင်းဝိညာဉ် ရှိနေပြီဆိုတော့ ထင်သလောက်တော့ ဆိုးတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p>ကန်လန်ယွီမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့လို ထင်ရတာပဲ”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီ ပြုံးလျက်</p> <p>“အခု အဲ့ဒီမျှော်လင့်ချက်တွေအားလုံး လီရန့်ပေါ်ပဲ မူတည်တော့တယ်”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီ လူသားမျိုးနွယ်များအကြောင်း တွေးမိလျှင်တော့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိ၏။</p> <p>မျိုးနွယ်နှစ်ခုမှာ အစပိုင်းတွင် ရန်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတော့ လီရန်သည် နဂါးမျိုးနွယ်၏ အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာပြီး နဂါးမင်း ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကမ္ဘာငယ်ထဲ၌ နေနေရသည်။</p> <p>ထိုနေ့က အရှက်ရမှုကိုတော့ ပြန်မတွေးချင်တော့ပေ။</p> <p>ထိုနာမည် ကြားသောအခါ ကန်လန်ယွီ ခပ်တိုးတိုးဖြင့်</p> <p>“သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမလဲ မသိဘူးနော်”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီ ခဏစဉ်းစားကာ</p> <p>“အရင်တွေ ပြောဖူးတာအရတော့ နှစ်ရက်ပြည့်သွားပြီ။ သူ ငါတို့ကို မေ့နေပြီလား မသိပါဘူး”</p> <p>“မမေ့လောက်ပါဘူး”</p> <p>ကန်လန်ယွီ ခေါင်းယမ်းလျက်</p> <p>“သူက အဲ့လိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူး”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ</p> <p>“မင်းက သူ့အကြောင်း တော်တော် သိနေတဲ့ပုံပဲ”</p> <p>ကန်လန်ယွီ မျက်နှာလေး ရဲသွားပြီး</p> <p>“အဟမ်း လီရန်သာ မယုံရရင် နဂါးမင်းကရော ယုံပါ့မလား။ နဂါးမင်း အမြင်ကို သံသယ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီက</p> <p>“ဟုတ်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ လူသားတွေဆိုတာ အမြဲ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် ရှိကြတယ်။ သတိထားတာ မမှားဘူး”</p> <p>ကန်လန်ယွီ ခပ်တိုးတိုးဖြင့်</p> <p>“ဒါတော့ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ် နှိုင်းနေတာပဲ”</p> <p>“…”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီ ပြန်ပြောရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို ခံစားမိပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်မိ၏။</p> <p>ထိုအခါ တောက်ပလင်းလက်နေသော လူတစ်ယောက် ဆင်းသက်လာလေသည်။</p> <p>“လီရန်လား”</p> <p>နှစ်ယောက်သား လန့်သွားမိ၏။</p> <p>“လီရန် လာတွေ့တာလား”</p> <p>လီရန် မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်ပြီးနောက်</p> <p>“မတွေ့တာ ကြာပြီနော် အစ်ကိုဝူကျီ”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီ ထိုအခါမှ သတိဝင်လာပြီး</p> <p>“ဝူကျီပဲ ခေါ်ပါ”</p> <p>လီရန် ခေါင်းငြိမ့်ပြ၍</p> <p>“ကောင်းပါပြီ အစ်ကိုဝူကျီ”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီ မသိချင်ယောင်သာ ဆောင်ထားတော့၏။</p> <p>“ရောက်လာပြီလား”</p> <p>ကန်လန်ယွီ သူ့ကို ငေးကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>လီရန်က</p> <p>“နောက် (၂) ရက်နေရင် လာခဲ့မယ်လို့ ကတိပေးထားတာပဲ။ ကျွန်တော် ကတိမဖျက်တတ်ပါဘူး”</p> <p>ကန်လန်ယွီ မျက်နှာလေး ရဲသွားသည်။</p> <p>အရင်တစ်ခါ လီရန် မပြန်ခင်က ထိုစကား ပြောခဲ့သော်လည်း တကယ် စိတ်ထဲထည့်၍ မှတ်ထားမည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ရင်ထဲတွင် ကျေနပ်သွားမိ၏။</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>ငါ့ညီမက အမြဲ အေးစက်စက်နဲ့ ဘယ်သူ့မှ ကြည့်မရခဲ့တာကို။ အခုမှ ဘာလို့ ဒီရုပ် ဖြစ်နေတာလဲ။</p> <p>ထူးဆန်းလိုက်တာ။</p> <p>“လီရန် နဂါးမင်းရော အဆင်ပြေလား”</p> <p>ကန်လန်ဝူကျီမှ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ကန်လန်ယွီလည်း ထိုအခါမှ သတိရသွား၏။</p> <p>လီရန် သူ့ဗိုက်အောက်နားကို လက်ညှိုးထိုးကာ</p> <p>“အဆင်ပြေပါတယ်။ အခု အိပ်နေတယ်”</p> <p>နှစ်ယောက်သား ထိုအခါမှ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။</p> <p>ထိုစဉ် ကန်လန်ယွီ တစ်ခုခုကို သတိရကာ</p> <p>“နဂါးမင်း သူ့သမီးနဲ့ တွေ့ပြီးပြီလား”</p> <p>“တွေ့ပြီးပါပြီ”</p> <p>သူပြောရင်း ရွှေရောင်အကြေးခွံလေးအား ထုတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>ထိုအကြေးခွံမှာ တုန်ရီလျက် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်နေသည်။</p> <p>နဂါးသွေးအငွေ့အသက်ကို မှတ်မိနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>နဂါးမင်း၏ မျိုးဆက်မှာ တကယ် အသက်ရှင်နေပါသည်။</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save