Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(361)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>စုန့်စစ်ယွီတစ်ယောက် ဝမ်လိန်၏ ဒေါသတကြီးပေါက်ကွဲသံကြီးကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင်  ရှုပ်ထွေးသွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဦးလေး.. ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ..  ကျွန်မကြောင့် ဦးလေးရဲ့ အလုပ် ပြုတ်သွားရတယ်ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ.. ကျွန်မက...”</p> <p> </p> <p>စုန့်စစ်ယွီတစ်ယောက် ပိုမိုအသေးစိတ်၍ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဝမ်လိန်က သူမ၏စကားကိုပင် ဆုံးအောင်ပင် ပြောခွင့်မပေးဘဲ သူမ၏နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ထပ်မံ၍ ကျိန်းမောင်းဆဲဆိုလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ရင် ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ! မနေ့က မင်းသာ လင်းရန်က ကိုင်တွယ်ရလွယ်ပါတယ်လို့ မပြောခဲ့ရင် ငါက သူမကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားပါ့မလား</p> <p> </p> <p>မင်းပြောတဲ့စကားကြောင့်ပဲ ငါ အလုပ်ပြုတ်သွားရတာ .. မင်း သိရဲ့လား!”</p> <p> </p> <p>“သူမက ကိုင်တွယ်ရလွယ်တယ် ဟုတ်လား.. သူမမှာ ဦးနှောက်တွေ အများကြီးရှိပြီး ငါတို့ထက်တောင် အများကြီး ပိုဥာဏ်ကောင်းသေးတယ် .. မင်းကများ သူမကို ကိုင်တွယ်ရလွယ်တယ်လို့ ပြောထွက်ရဲတယ်ပေါ့.. ငါ့အမြင်မှာတော့ မင်းကသာ ဦးနှောက်မရှိဆုံးလူပဲ!”</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ဦးနှောက်မရှိဆုံးသူက စုန့်စစ်ယွီ၏ စကားကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်မိခဲ့သူသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်လိန်က သူ၏အားနည်းချက်ကို သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ စုန့်စစ်ယွီကိုသာ အပြင်းအထန် ကျိန်းမောင်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏စကားများက ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မဖော်ပြနိုင်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးက အရိပ်အမြွက်များကို ကြားသိသွားကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်လိန်က စုန့်စစ်ယွီ၏စကားကြောင့် လင်းရန်အား ဒုက္ခပေးရန် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် စုန့်စစ်ယွီကို မည်သည့်အရာများဖြစ်နေသည်ကို မေးမြန်းရန် အချိန်မရမီမှာပင် ဘေးနားတွင်ရှိနေသော လီရှို့လီက ဒေါသပေါက်ကွဲသွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းသားပဲ စုန့်စစ်ယွီ... နင်က ငါ့ရဲ့ ရန်ရန်ကို အဝေးကိုရောက်အောင် မောင်းထုတ်ခဲ့တာတောင် မကျေနပ်သေးဘူးလား</p> <p> </p> <p>အခုထိ သူမကို လွှတ်မပေးဘဲ နင့်ဦးလေးနဲ့ပေါင်းပြီး ထောင်ချောက်ဆင်နေသေးတယ်ပေါ့.. နင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်သဘောထား ဆိုးရွားလွန်းနေတာလဲ.. နင်က လူမှဟုတ်ရဲ့လား!”</p> <p> </p> <p>စုန့်စစ်ယွီနှင့် စုန့်ဝေ့တို့၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာဖုံးများကို အထင်အရှား မြင်တွေ့ပြီးကတည်းက လီရှို့လီအနေဖြင့် လင်းရန်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားခဲ့သည်ကို အကြီးအကျယ် နောင်တရနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သွေးသားအရင်းအချာ သမီးအရင်းကသာ လင်ပါသမီးထက် ပို၍ အားကိုးထိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော အချိန်တချို့ခန့်က သူမအနေဖြင့် သင်ခန်းစာရယူကာ လင်းရန်ထံသို့ တစ်ဆင့်စကား ပါးခဲ့ဖူးပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ အလွန်အမင်း နောင်တရနေကြောင်း၊ သူမ၏ အမှားကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် လင်းရန်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုကြောင်းတို့ကို ပြောဆိုခဲ့သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>နှမြောစရာကောင်းစွာဖြင့် လင်းရန်က သူမနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>လီရှို့လီတစ်ယောက် စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသော်လည်း သူမက သမီးဖြစ်သူအား ယခင်က အလွန်အမင်း နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သမီးဖြစ်သူမှ သူမအား အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ သူမက အခွင့်အရေးရတိုင်း သမီးဖြစ်သူအား ကူညီပေးရန်နှင့် တစ်နေ့နေ့တွင် သူမ၏ စေတနာအမှန်ကို မြင်တွေ့လာလိမ့်မည်ဟုသာ တွေးတောထားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ သူမအနေဖြင့် လင်းရန်အား တစ်စုံတစ်ရာ မကူညီရသေးမီမှာပင် စုန့်စစ်ယွီက ပြဿနာ ထပ်ရှာပြန်ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>လီရှို့လီ တွေးတောလေလေ ဒေါသထွက်လေလေဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ စုန့်စစ်ယွီကြောင့် လင်းရန်က သူမနှင့် ပို၍ပင် ဝေးကွာသွားကာ သူမအား ပို၍ပင် မုန်းတီးသွားတော့မည်ဟု မြင်ယောင်မိလျှင် သူမ၏နှလုံးထဲ၌ ပိုမို နာကျည်းလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူမက ဒေါသတကြီး  အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော စုန့်စစ်ယွီထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“စုန့်စစ်ယွီ! ငါ နင်နဲ့ အသေသတ်မယ်.. နင်က ရန်ရန်ကို နှိပ်စက်ခိုင်းသေးတယ်ပေါ့၊ နင်က သူမကို အခုထိ နှိပ်စက်ရဲနေသေးတယ်ပေါ့!”</p> <p> </p> <p>“အား!”</p> <p> </p> <p>လီရှို့လီက စုန့်စစ်ယွီ၏ ဆံပင်များကို  အားကုန်ဆွဲလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာကိုလည်း လက်သည်းများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ကုတ်ခြစ်ပစ်လိုက်လေ၏။ စုန့်စစ်ယွီ အလွန်ပင် နာကျင်လွန်းသောကြောင့် ထိုနေရာတွင်ပင် အော်ဟစ်ငိုယိုမိတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဘေးနားတွင်ရှိနေသာ စုန့်ဝေ့နှင့် ဝမ်လိန်တို့မှာလည်း လီရှို့လီတစ်ယောက် ဤမျှအထိ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသောကြောင့် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက်တွင် ဝမ်လိန်တစ်ယောက် ဒေါသပြေသွားသကဲ့သို့ပင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုမျိုး လုပ်စမ်းပါ.. သူမကို ကောင်းကောင်းလေး ဆုံးမလိုက်.. ငါ့ကို ဆိုးရွားတဲ့ အကြံတွေ ပေးဦးမလားကြည့်ရအောင်!”</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဦးလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် တူမဖြစ်သူကို ဆုံးမရန်အတွက် ရှက်ရွံ့မနေပါက ဝမ်လိန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဝင်ရောက်ရိုက်နှက်ချင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့နှင့် ပတ်သက်လျှင်တော့ စုန့်စစ်ယွီ အရိုက်ခံနေရသည်ကို မြင်သည့်အချိန် သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ အပြေးအလွှားသွား၍ ကူညီရန်နှင့် လီရှို့လီအား တားဆီးရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ တားဆီးရန်အတွက် စကားပြောတော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါမှမဟုတ်... ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ဒီကလေးမကို နာကျင်သွားအောင် လွှတ်ထားလိုက်ရမလား?</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့ ထိုသို့ စဉ်းစားလိုက်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏သမီး စုန့်စစ်ယွီမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်များက အပြင်ဘက်တွင် သွားလာရင်း ဒုက္ခအနည်းငယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ဆိုသော်လည်း သူမက မြို့ပေါ်၌သာ ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် သူ စုံစမ်းကြည့်သည့်အချိန်၌ စုန့်စစ်ယွီက တခြားသူများ၏ အိမ်တွင် တည်းခိုနေထိုင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမအနေဖြင့် အမှန်တကယ် ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိနိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမက ဒုက္ခသိပ်မတွေ့ဖူးသေးသောကြောင့်သာ “နောင်တရခြင်း” နှင့် “လက်ရှိအခြေအနေကိုမူလက်ခံခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများကို မည်သို့ ရေးရမည်ကို မသိသေးခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဆိုလျှင်တော့ သူမကို နာကျင်သွားစေရန် လွှတ်ထားသင့်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက်တွင် စုန့်ဝေ့က သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်၊ လီရှို့လီနှင့် စုန့်စစ်ယွီတို့ လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေသည်ကိုသာ  ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ငေးကြည့်နေလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် သတ်ပုတ်ကြသည်ဟု ပြောခြင်းထက် လီရှို့လီက စုန့်စစ်ယွီအား တစ်ဖက်သတ် ရိုက်နှက်နေခြင်းဟု ပြောလျှင် ပို၍ တိကျပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီရှို့လီက လယ်ယာလုပ်ငန်းများ မလုပ်ကိုင်ရပါသော်လည်း နေ့စဉ် အိမ်မှုကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်နေသူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ မဆိုးလှဘဲ အင်အားလည်း အတန်အသင့် ရှိနေပေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးတစ်ယောက်သာဖြစ်သော စုန့်စစ်ယွီက သူမကိုယ်သူမ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းအရ ရင့်ကျက်သည်ဟု ယူဆထားလျှင်ပင် ကိုယ်ခန္ဓာ အင်အားပ လီရှို့လီအား မယှဉ်နိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ နောက်ဆုံးတွင် သူမက လီရှို့လီ၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် ရှောင်တိမ်းရင်း ငိုကြွေးနေရုံသာ တတ်နိုင်နေခဲ့လေ၏။။</p> <p> </p> <p>လီရှို့လီက စုန့်စစ်ယွီအား ဆုံးမပြီးနောက်တွင် ဝမ်လိန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လျက် အေးစက်သော လေသံဖြင့် စကားပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“စုန့်စစ်ယွီ... ငါ ပြောလိုက်မယ်၊  မင်းကြောင့် ငါ့ရဲ့ အလုပ်ပြုတ်သွားရတဲ့ ဒီကိစ္စကတော့ ဒီအတိုင်း ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး.. ငါတို့က အမျိုးတွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့.. ရှင်းရမယ့် စာရင်းတွေကိုတော့ သေသေချာချာ ရှင်းရလိမ့်မယ်!”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်လိန်က သူ၏ “စာရင်း” ဟု ခေါ်ဆိုသောအရာများကို စတင်တွက်ချက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့အလုပ်က တစ်လကို အနည်းဆုံး ယွမ်ငါးဆယ် ရတယ်.. အခု ငါက မအိုသေးဘူး၊ အသက်ခြောက်ဆယ်အထိ လုပ်နိုင်သေးတယ်ဆိုတော့ အငြိမ်းစားယူဖို့ နောက်ထပ် နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် လိုသေးတယ်</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် ဒီနှစ်ပေါင်း ဆယ့်နှစ်စာ၊ တစ်နှစ်ကို ဆယ့်နှစ်လစာ လစာငွေတွေက နင့်ရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့အကြံကြောင့် ဆုံးရှုံးသွားရတာပဲ!”</p> <p> </p> <p>“ဒါတွေတင်မကဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မင်းအတွက် အလုပ်ရှာပေးဖို့.. ဆက်ဆံရေးတွေ လိုက်ညှိပေးဖို့ ငါ ဟိုပြေးဒီပြေး လုပ်ခဲ့ရတာတွေရှိတယ်</p> <p> </p> <p>ဒီလို ဆက်ဆံရေးတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ အင်အားတွေအတွက်ကိုလည်း အကုန်လုံး ထည့်တွက်ရမယ်!”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် ပေးရမလဲဆိုတာ ငါ့အတွက် တွက်ပေး!”</p> <p> </p> <p>ဒါက ဘာလဲ?</p> <p> </p> <p>စုန့်စစ်ယွီတစ်ယောက် နာကျင်လွန်းသောကြောင့် ငိုယိုနေဆဲဖြစ်ကာ လီရှို့လီအား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း၊ ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှ ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဦးလေး အလုပ်ပြုတ်တာက ကျွန်မနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ.. ဦးလေးကို အလုပ်ထုတ်ပစ်တာ ကျွန်မမှ မဟုတ်တာ!”</p> <p> </p> <p>သူမက ယခုအချိန်တွင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသောကြောင့် ဝမ်လိန်အား ဆက်လက် ထောက်ပံ့ရန် သို့မဟုတ် သူ့အပေါ် ယဉ်ကျေးနေရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ ယခုပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ၏ အလုပ်ကိစ္စအတွက် သူ မည်သည်ကိုမျှ ထပ်မံလုပ်ဆောင်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်လောက်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ့ကို ဆက်လက်၍ မျက်နှာချိုသွေးနေရန် မလိုအပ်တော့ဟု တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်လိန်ကတော့ သူမ၏အတွေးကို  မသိပါချေ။ သူက မတိုင်မီအချိန်က သူ၏ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍  အပြစ်ပုံချစရာ လူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ချက်က ပို၍ ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ ဆုံးရှုံးမှုများအတွက် မည်သူက တာဝန်ယူပေးပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရန်အတွက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>“မင်းနဲ့ မဆိုင်လို့ ဘယ်သူနဲ့ ဆိုင်ရမှာလဲ! ငါက အစကတည်းက လင်းရန်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး.. မင်းက သူမအကြောင်း မကောင်းတွေ ပြောပြီး မြှောက်ပင့်ပေးခဲ့လို့သာပေါ့</p> <p> </p> <p>မင်းပဲ သူမက ကိုင်တွယ်ရလွယ်ပါတယ်လို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား.. ဒါက သူမကို ပစ်မှတ်ထားခိုင်းတာ မဟုတ်ရင် ဘာလဲ!”</p> <p> </p> <p>“ငါသာ မင်းစကားကို နားမယောင်ခဲ့ရင် ဒီလိုမျိုးတွေ လုပ်ပါ့မလား.. ဒါဆိုရင် နောက်ဆက်တွဲကိစ္စတွေလည်း ဘယ်ဖြစ်လာပါ့မလဲ!”</p> <p> </p> <p>ဝမ်လိန်က မျက်နှာသေဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက မင်းကြောင့်ပဲ! မင်းသာ ငါ့ကို လျော်ကြေးမပေးဘူး၊ အစားထိုးမပေးဘူးဆိုရင်တော့ ငါ ဒီနေ့ ဒီကနေ လုံးဝပြန်မှာမဟုတ်ဘူး.. ဘယ်သူက ပိုပြီး သည်းခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့!”</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် သူ့တွင် အလုပ်အကိုင်မရှိတော့သကဲ့သို့ တစ်နေ့ကုန် လုပ်ကိုင်စရာလည်း မရှိတော့ပါချေ။ သို့သော် စုန့်စစ်ယွီနှင့် သူမ၏မိသားစု၊ အထူးသဖြင့် စုန့်ဝေ့မှာ အလုပ်သွားရဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ သူ၏ခြေလှမ်းများကို နှောင့်ယှက်နေပါက သူက ထိုအလုပ်ခွင်သို့ ဆက်လက်ဝင်နိုင်ပါဦးမည်လား။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် ဤအခြေအနေကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် စုန့်ဝေ့တွင် ငွေကြေးအင်အား အနည်းငယ်ရှိနေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ငွေအနည်းငယ် အကုန်အကျခံရခြင်းမှာ သူ့အတွက် သေးငယ်သောကိစ္စသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save