Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(366)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ယခုခေတ်ကာလတွင် အလုပ်အကိုင်ရှာဖွေရန်အတွက် လုံးဝမလွယ်ကူပါချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူတို့စက်ရုံ၏ ဝန်ထမ်းခံစားခွင့်များမှာလည်း အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်ကြောင်းကို သိထားရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သူက ယခုအချိန်တွင် သာမန်ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေလျှင်ပင်  အနည်းဆုံး တစ်လလျှင် ယွမ်သုံး၊ လေးဆယ်ခန့် ရရှိနေသည့်အပြင် နေစရာ အိပ်ဆောင်လည်း ရှိနေသောကြောင့် မဆိုးလှပါချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ယခု အလုပ်ထုတ်ခံရပါက အလုပ်နှင့်လစာကို ဆုံးရှုံးရုံသာမကဘဲ သူနေထိုင်ရာ နေရာကိုပါ ပြန်လည်အပ်နှံရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူ ဘာကို ကြိုးစားနေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>သူက တကယ်ကြီး ရူးသွပ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ နှိပ်ကွပ်မှုဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့လို့ ထွက်ခွာသွားတာများလား။</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာရှုအနေဖြင့် ခဏကြာအောင် စဉ်းစားကြည့်လျှင်ပင် သူ့ကိုယ်သူ ထိုမျှအထိတော့ မုန်းတီးစရာမကောင်းဟု ထင်မိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာရှု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် စုန့်ဝေ့က ပြန်လှည့်ကြည့်လာခဲ့ကာ တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာကိုရယ်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာရှုအနေဖြင်် သူ၏အပြုံးတွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စုန့်ဝေ့.. မင်း စိတ်ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းနေတာလား၊  စက်ရုံကနေ အလုပ်ထုတ်ခံရတာတောင် ရယ်နိုင်သေးတယ်ပေါ့.. မင်း မကြောက်ဘူးလား?</p> <p> </p> <p>မနက်ဖြန်ကျရင်လမ်းဘေးမှာ အိပ်ရတော့မှာကိုရော မစိုးရိမ်ဘူးလား?”</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာရှု၏ လှောင်ပြောင်ပြောဆိုမှုများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အချိန် စုန့်ဝေ့က နောက်ကွယ်တွင်အဓိပ္ပာယ်များရှိနေသောစကားဖြင့်သာ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါရိုက်တာရှု ... စကားတစ်ခွန်း ရှိတာကို ခင်ဗျား ကြားဖူးလားတော့ မသိဘူး.. ဒီလောကကြီးမှာ မနက်ဖြန် ဘာတွေဖြစ်လာမယ်၊ ဘယ်လို အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ ကြိုမသိနိုင်ဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားကတော့ စက်ရုံက အလုပ်ဆိုတာ တစ်သက်လုံး မြဲမယ့် သံထမင်းပန်းကန်လို့ ထင်နေမှာပေါ့၊</p> <p> </p> <p>ခင်ဗျားရဲ့ အလုပ်က တစ်သက်လုံး တည်မြဲပါစေလို့ပဲ ကျွန်တော် ဆုတောင်းပေးပါတယ်..</p> <p> </p> <p>ကျွန်တော့်ကိစ္စအတွက်တော့ ခင်ဗျား စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး.. နောက်ပိုင်းကျရင် ကျွန်တော်က တခြားသူတွေထက် ပိုကောင်းအောင် နေထိုင်သွားမှာ၊ ခင်ဗျားထက်လည်း နိမ့်ကျသွားမှာ မဟုတ်ဘူး!”</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာရှု: “?”</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘာတွေ ရူးကြောင်ကြောင် ပြောနေတာလဲ.. အလုပ်မရှိဘဲနဲ့ ငါ့ထက် ပိုကောင်းအောင် နေနိုင်မယ် ဟုတ်လား၊ ငါ့ကို နောက်နေတာလား!”</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့ နောက်နေခဲ့သည်လား။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏သမီးမှာ အတိတ်ဘဝမှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူဖြစ်ကြောင်း မည်သူ့ကိုမျှ ပြောပြ၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဒါရိုက်တာရှု၏ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ ကို မြင်လျှင် စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် အားနည်းသူတစ်ယောက်အပေါ် သနားစရာကောင်းသော အကြည့်မျိုးဖြင့်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>မထွက်ခွာမီအချိန်တွင် သူက ဆက်လက်ပြောခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်လာမဲ့ အခြေအနေတွေကို စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့.. နောက်ထပ် နှစ်နှစ်ကြာလို့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်တွေ့တဲ့အချိန်ကျရင် ခင်ဗျားကို ဒါရိုက်တာရှု လို့ ဆက်ပြီး ခေါ်လို့နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဒါတွေကရော ဘာတွေပြောနေတာလဲ?</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာရှု၏ မျက်ခုံးများက တွန့်ချိုးသွားခဲ့သော်လည်း စုန့်ဝေ့  ပြောသွားသည့်စကားများကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို နောက်ပိုင်းကျရင် စက်ရုံဒါရိုက်တာ မလုပ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။</p> <p> </p> <p>ဒါမှမဟုတ် စက်ရုံကြီးက နောင်ကျရင် ပျက်စီးသွားမယ်လို့ ပြောချင်နေလား။</p> <p> </p> <p>လာနောက်နေတာလား။</p> <p> </p> <p>သူတို့ စက်ယန္တရားစက်ရုံက ဒီလောက်တောင် ကြီးမားတာလေ။</p> <p> </p> <p>တခြားဘယ်စက်ရုံပဲ အခြေအနေဆိုးနေပါစေ သူတို့ရဲ့စက်ရုံကတော့ အလှည့်ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒီစုန့်ဝေ့ကတော့ တကယ်ကြီး ရူးသွားပြီပဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဒါရိုက်တာရှုက စုန့်ဝေ့၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူ များမှာ သူ၏ ဦးနှောက်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ချို့ယွင်းနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“စုန့်ဝေ့... ငါ မင်းကို အကြံပေးပါရစေ၊ တကယ်လို့ လူက တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီဆိုရင် ဆရာဝန်ဆီ သွားပြဖို့ မမေ့နဲ့ဦး</p> <p> </p> <p>ဟိုတစ်ခါ စားသောက်ဆိုင်မှာ ငါတို့နဲ့တွေ့တဲ့ ဒေါက်တာကျိုးလေ၊ သူက ဆေးပညာ အတော်လေးကျွမ်းကျင်တာ!</p> <p> </p> <p>မင်း အချိန်ရရင် သွားပြလိုက်ဦး၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်း နောက်ထပ် နှစ်နည်းနည်းလောက်တောင် ထပ်ပြီး ခံပါ့မလားလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်”</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာရှုက စုန့်ဝေ့ကို စေတနာဖြင့် သတိပေးပြီးနောက် စက်ရုံထဲသို့ အလွန်လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် အပြေးအလွှား ပြန်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသာ စုန့်ဝေ့နှင့် အတူအချိန်အနည်းငယ် ထပ်မံဖြုန်းနေမိပါက စုန့်ဝေ့၏ အရူးရောဂါများ ကူးစက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ဥာဏ်ရည်ကောင်းမွန်ပုံရသော ဤလူက အဘယ်ကြောင့် ယခုအချိန်တွင်၊ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လထဲမှာ ပို၍ပင် တုံးအမိုက်မဲလာရသနည်း။</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာရွှီ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် လင်းရန် ကျေးလက်သို့သွားကတည်းက အရာအားလုံးက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆိုးရွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရန် သူတို့မိသားစု၏ ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းများလား။</p> <p> </p> <p>ဒါရိုက်တာရှုတစ်ယောက် တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ရင်း စုန့်ဝေ့၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့သည်ကား ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ အလုပ်ပြုတ်သွားခဲ့သော်လည်း မည်သည့် နောင်တ သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်မှုမျိုးမျှ မခံစားရပါချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် သမီးဖြစ်သူ စုန့်စစ်ယွီနှင့် တိုင်ပင်ကာ၊ မည်သည့်အိမ်ကို ဝယ်ယူခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်မည်ဖြစ်ပြီး နောင်အနာဂတ်တွင် တန်ဖိုးပိုမို မြင့်တက်လာနိုင်မည်ကို ဆွေးနွေးနိုင်တော့မည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် အိမ်ဝယ်ထားရုံဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာနိုင်မည်ဟူသော အတွေးဖြင့် စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် အော်ဟစ်ရယ်မောမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ်နှစ်နှစ်ကြာလျှင် အရာအားလုံးက ရှင်းလင်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးနားတွင်ရှိနေသော ဝမ်လိန်တစ်ယောက် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မင်သက်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့က တကယ်ကြီး ဒီအလုပ်ကိုတောင် အလိုမရှိတော့တာလား။</p> <p> </p> <p>သူက ဘာလို့ နည်းနည်းလေးမှ ဒေါသမထွက်ရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>“စုန့်ဝေ့... မင်း!”</p> <p> </p> <p>သူက စုန့်ဝေ့အား တားဆီးရန် ပါးစပ်ဟလိုက်ချိန်တွင် စုန့်ဝေ့က သူ့အား အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝမ်လိန်... မင်း အခု ငါ့ရဲ့ အလုပ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ မိသားစုနှစ်စုကြားက ကိစ္စတွေ အားလုံးပြီးစီးသွားပြီ</p> <p> </p> <p>အခုကစပြီး မင်းလည်း မင်းလမ်းကိုမင်းသွား၊ ငါလည်း ငါ့လမ်းငါသွားမယ်.. ငါတို့ကြားမှာ နောက်ထပ် ဘာမှ ပတ်သက်စရာ မလိုတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ဝမ်လိန် ပြောချင်သည့်စကားများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟေး!”</p> <p> </p> <p>ဝမ်လိန်တစ်ယောက် အဖြစ်မှန်ကို လက်မခံနိုင်ဘဲ သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စုန့်ဝေ့၏ နောက်ကျောက ပို၍ ဝေးကွာသွားသည်ကို ငေးကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်နေခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် အိမ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>မူလက သူ့အနေဖြင့် စုန့်စစ်ယွီနှင့် လီရှို့လီတို့ကို အိမ်ထဲရှိ ပစ္စည်းများအားလုံးကို သိမ်းဆည်းခိုင်းရန်နှင့် သမီးဖြစ်သူနှင့်အတူ မည်သည့်နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့သင့်သည်ကို ဆွေးနွေးရန် ကြံစည်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ တံခါးဖွင့်၍ ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ဗလာသက်သက်ဖြစ်နေသော အခန်းကိုသာ မြင်လိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ အလုပ်ပြန်လာချိန်ကို ဆိုဖာပေါ်တွင် အမြဲတစေထိုင်စောင့်နေလေ့ရှိသော စုန့်စစ်ယွီကတော့ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် စုန့်ဝေ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်နှစ်သိမ့်ပေးမိသည်။</p> <p> </p> <p>သမီးဖြစ်သူက အိမ်တွင်နေရသည်ကို ပျင်းရိသောကြောင့် အပြင်သို့ ခေတ္တထွက်၍ ကစားနေခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ရမည် ။</p> <p> </p> <p>နေ့လယ်စာစားချိန်တွင် သူမ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသို့တွေးနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ခြေလှမ်းများက မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စုန့်စစ်ယွီ၏ အခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အရင်ဆုံး တံခါးကိုခေါက်ကာ အထဲသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“စစ်ယွီ... အထဲမှာ ရှိလား”</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းသော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပါချေ။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် စုန့်ဝေ့၏ ရင်ထဲမှ မကောင်းသော ခံစားချက်က ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ခဏတွင် သူ စုန့်စစ်ယွီ၏ အခန်းတံခါးကို ရုတ်တရက် တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အဝတ်အစားများနှင့် ထောင့်တစ်နေရာရှိ ခရီးဆောင်အိတ်မှာ ပျောက်ကွယ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင်တော့ စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် မူးမေ့လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်စစ်ယွီ ပျောက်သွားပြီ။ ခရီးဆောင်အိတ်လည်း မရှိတော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် ဤအချိန်တွင်ပင် မည်သည့်အရာများဖြစ်သည်ကို ရိပ်မိခြင်းမရှိသေးပါက သူက အရူးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းက အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလွန်းပေသည်။ ဤသည်မှာ စုန့်စစ်ယွီတစ်ယောက် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ထွက်ပြေးသွားပြီဟု ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူမ ထပ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပြန်ပြီ!</p> <p> </p> <p>ဒီကောင်မလေး!</p> <p> </p> <p>သူမက ဘာလို့ ထပ်ပြီး ထွက်သွားရတာလဲ!</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ သူမက ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် သမီးဖြစ်သူ စုန့်စစ်ယွီအတွက် စတင်စိုးရိမ်ပူပန်နေချိန်တွင်ပင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်သေးဘူး!</p> <p> </p> <p>မနေ့တုန်းက သူတို့သားအဖနှစ်ဦးက အနာဂတ်စီမံကိန်းများနှင့် ပတ်သက်၍ သေသေချာချာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ သူမက သူ မရှိသည့်အချိန်တွင် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သို့ဆိုပါက သူမ ယမန်နေ့က ပြောခဲ့သော စကားများက အမှန်တရားများ ဖြစ်နေပါဦးမည်လား။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် ဤအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူမကသာ သူ့ကို လိမ်ညာခဲ့သည့်အတွက် ထွက်ပြေးသွားခဲ့မည်ဆိုပါက သူ ဒါရိုက်တာရှုနှင့် အပြင်းအထန် အချင်းများခဲ့ပြီး အလုပ်မှ ထွက်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှားတစ်ခုသာ ဖြစ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>စုန့်စစ်ယွီ၏ ရုတ်တရက်ဆန်ပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိ ထွက်ခွာသွားခဲ့သောကြောင့် သူမထံတွင် မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ထပ်မံဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် မစဉ်းစားနိုင်တော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူမ ယမန်နေ့က ပြောခဲ့သော စကားများထဲတွင် မည်သည့်အရာက အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာက အတုအယောင် ဖြစ်နေကြောင်းကိုလည်း သူ မတွေးနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save