Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(372)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လင်းမိသားစုဝင်များ မြို့သို့ အပြေးအလွှား လာနေချိန်တွင် လင်းရန်က အလုပ်သို့မသွားမီ ကုန်တိုက်ကြီးတစ်ခုသို့ အရင်သွားခဲ့ပြီး အဘွားလင်းတို့ရောက်လာမည့်အကြောင်းကို အငယ်ဆုံးအဒေါ် လင်းကျန်းဖူထံသို့ ကြိုတင်၍ အသိပေးခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူသည်ကား ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်ပျော်ရွှင်သွားခဲ့ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ၊ ငါလည်း ဒီနေ့ နေ့လယ်ပိုင်း အလုပ်အားနေတာနဲ့ အတော်ပဲ၊ သူတို့ရောက်လောက်မဲ့ အချိန်ကျရင် သူတို့ကို သွားကြိုလိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရန်အနေဖြင့် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ဆိုင်ထဲတွင်သာ ရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး ညနေ အလုပ်ဆင်းမှသာ အိမ်သို့ ပြန်နိုင်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ အဒေါ်ဖြစ်သူ လင်းကျန်းဖူက သူတို့ကို သွားကြိုပေးမည်ဆိုပါက ပို၍အဆင်ပြေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ လင်းရန် စကားပြောဆိုပြီးနောက် အိမ်တံခါးသော့ကို လင်းကျန်းဖူအား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး စားသောက်ဆိုင်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်လိန်က လက်ထောက်စားဖိုမှူး အဖြစ် မရှိတော့သည့်အတွက်ကြောင့် သူမ၏ အလုပ်တာဝန်များမှာ ယခင် နှစ်ရက်ကထက် များစွာ ပိုမိုများပြားလာခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယနေ့နေ့လယ်တွင် အကြီးဆုံးအဒေါ်တို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဟု တွေးမိလိုက်သည့်အခိုက်တွင်တော့ သူမအနေဖြင့် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်မိရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကြီးဆုံးအဒေါ်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စများက ပြေလည်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယင်းဖန်နှင့် ပတ်သက်လျှင်တော့ သူမ သတိထားရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယင်းဖန်အား မြို့ပေါ်သို့ အတူလိုက်ခဲ့ရန် ခေါ်ယူသည်က  အကြောင်းပြချက်တစ်ခုတည်းသာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>အမြဲတစေ အခြေအနေနှင့်ကိစ္စအားလုံးအပေါ်  မကျေမနပ် ဖြစ်တတ်ပြီး တခြားသူများ၏ ဘဝ တိုးတက်လာသည့်အခိုက်တွင် မနာလိုဖြစ်တတ်သော ယင်းဖန်၏ စရိုက်ဆိုးကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော တစ်ကြိမ်က သူမနှင့် အကြီးဆုံးအဒေါ် ဝမ်ရှို့ကျူတို့က ယင်းဖန်အား အလုပ်အပေါ် စွဲလန်းသွားစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြဖူးပြီး ထိုအချိန်က သူမသည်လည်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>မနေ့က လင်းရန်အနေဖြင့် သူမအတွက် နောက်ထပ် အလုပ်တစ်ခု သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ယင်းဖန်ကို လုပ်ကိုင်ခိုင်းရန် တွေးထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မှသာ သူမအနေဖြင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မကျေမနပ်ပြောဆိုနေသည်ကို ရပ်တန့်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သည့်အချိန်တွင် သူမ ထိုအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ယင်းဖန် ပြဿနာရှာသည့် အကြိမ်တိုင်း၌ သူမ၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးနေမည်ဆိုပါက နောက်ပိုင်းတွင် ယင်းဖန်က ထိုအလိုလိုက်မှုအပေါ် အရသာတွေ့သွားလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူမက မည်မျှပင် တုံးအသည်ဖြစ်စေ ဤနည်းလမ်းက ထိရောက်ကြောင်းကို သိရှိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုပါက နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ အလိုလောဘက မည်မျှအထိ ကြီးမားလာမည်ကို ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်လောက်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် လင်းရန်က သူမ၏ ဆန္ဒကို ထပ်မံဖြည့်ဆည်းပေးရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ဘဲ သူမအား မြို့ပေါ်သို့ ခေါ်ယူကာ သူမ၏ မာန်မာနကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် နည်းလမ်းရှာရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မာန်မာနကို မည်သို့ နှိမ်နင်းမည်နည်းဟူသည့်မေးခွန်းအတွက်လည်း တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ရှေ့တွင် စုန့်ဝေ့နှင့် လီရှို့လီတို့ကဲ့သို့သော နမူနာကောင်းများ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>မွန်းလွဲ တစ်နာရီခန့်တွင် လင်းကျန်းဖူက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် အလှည့် လွှဲပြောင်းပြီးနောက်၊ အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ပြီး ဘတ်စ်ကားဂိတ်သို့ အမြန်ဆုံး သွား၍စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက မိခင်ဖြစ်သူ၏ အလေ့အကျင့်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှဝေးလံသော ခရီးကို သွားရမည်ဆိုပါက သူမက တတ်နိုင်သမျှ စောစီးစွာ ထွက်ခွာတတ်သူဖြစ်၍ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့က မွန်းလွဲ လေးနာရီခန့်တွင် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူက အိပ်ဆောင်မှ နှစ်နာရီတွင် ထွက်ခွာခဲ့သောကြောင့် ဂိတ်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှာ သုံးနာရီပင် မပြည့်သေးပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမအနေဖြင့် ဤနေရာတွင် တစ်နာရီကျော်မျှ စောင့်ဆိုင်းရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းကျန်းဖူက စောင့်ဆိုင်းနေရသော အချိန်များကို ပျင်းရိစရာကောင်းသည်ဟု မခံစားရပါချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ နှလုံးသားထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် မိနစ်တိုင်း၊ စက္ကန့်တိုင်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  သူမ၏ မိသားစုဝင်များကို မတွေ့ဆုံမီ ခင်ပွန်းဟောင်းဖြစ်သူ  လော့ပင်းနှင့် တုန်လိလိတို့အား အရင်ဆုံး ဆုံတွေ့လိုက်ရလိမ့်မည်ကိုတော့ သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည်မှာ နှစ်လ၊ သုံးလခန့်ပင် ရှိနေခဲ့ချေပြီ။ ထိုအချိန်က သူမက ကုန်တိုက်တွင် အလုပ်စဝင်ခါစဖြစ်ပြီး၊ လော့ပင်းမှ တုန်လိလိအား ပစ္စည်းဝယ်ရန် ထိုကုန်တိုက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်က လင်းရန်လည်း ရှိနေသည့်အပြင် လင်းရန်၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ မစ်စ်ချင်းယွင်ကျစ်ကပါ သူမအား ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးခဲ့သောကြောင့် လင်းကျန်းဖူတစ်ယောက် စိတ်သက်သာရာ ရခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်မှ တုန်လိလိနှင့် လော့ပင်းတို့မှာတော့ဒေါသတကြီးဖြင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင်တော့ ထိုနှစ်ဦးက ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဒေါသထွက်နေသည်လား သို့မဟုတ် သူတို့ကြားတွင် ပြသနာများဖြစ်သွားသည်လားဟူသည်ကိုတော့ လင်းကျန်းဖူ မသိတော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုနှစ်ဦး အတူတကွလျှောက်လာခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုနေ့တွင် ဖြစ်ခဲ့သည်က သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့လျှင်ပင် သူတို့က အလျင်အမြန် ပြန်လည် ပြေလည်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤကြောင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤလူနှစ်ဦးမှာ “အိုးအပဲ့နဲ့ စလောင်းအကွဲ”ကဲ့သို့ပင် လိုက်ဖက်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ဤအတိုင်း တစ်သက်လုံး အတူတကွ ပေါင်းဖက်သွားကြရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူက သူတို့အား နှစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ပြန်လွှဲကာ အဘွားလင်းတို့၏ ကားရောက်လာမည်ကိုသာ ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းရန် တွေးတောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ အကြည့်ကို ပြန်လွှဲတော့မည့်အချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်မှတဆင့် တုန်လိလိ၏ အလွန်ပင် ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်အပေါ်သို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်မိသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိ ကိုယ်ဝန်ရှိနေခြင်းက လင်းကျန်းဖူအတွက် အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါချေ။ ဆိုရလျှင် လော့မိသားစုမှ လူအိုဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ မြေးယောကျ်ားလေး ရရှိရန်အတွက် ရူးမတတ် တောင့်တနေခဲ့ကြသည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူမနှင့် လော့ပင်းတို့ လက်ထပ်ခဲ့သည့် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ပတ်လုံးတွင်လည်း သူတို့က နည်းမျိုးစုံဖြင့် သူမကို အတင်းအကျပ် ဆေးတိုက်ကျွေးခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ မြေးရရှိရန်အတွက်လည်း စကားဖြင့်၊ အပြုအမူဖြင့်  နည်းမျိုးစုံကိုသုံးကာ သွေးထိုးနှောင့်ယှက်ခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်များအတွင်း သူမက ထိုလူနှစ်ဦးကြောင့် စိတ်ကုန်နွမ်းနယ်ခဲ့ရသည်။ သူမနှင့် လော့ပင်းတို့ နှစ်ယောက် အတူခုခံခဲ့ကြသော်လည်း  နောက်ဆုံးတွင် ထိုဇနီးမောင်နှံအိုကြီးကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ လော့ပင်းနှင့် တုန်လိလိတို့ လက်ထပ်ပြီးနောက်တွင် ထိုလူအိုဇနီးမောင်နှံနှင့် လော့ပင်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကလေးရရှိရန်အတွက် အချိန်ကို အမိအရ အသုံးချမည်က သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း...</p> <p> </p> <p>သူတို့လက်ထပ်ခဲ့သည့် အချိန် သို့မဟုတ် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့သည့် ရက်များကို ပြန်လည်ရေတွက်ကြည့်လျှင် သုံးလေးလမျှသာ ရှိသေးပါသော်လည်း တုန်လိလိ၏ ဗိုက်ကတော့ ဤလအရေအတွက်ထက် ပိုနေလောက်သည်ဟု သူမ  ခံစားနေမိရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူအနေဖြင့် သူမကိုယ်တိုင် ကလေး မမွေးဖူးသော်လည်း သူမက မိခင်တစ်ဦးဖြစ်ချင်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ကလေးတစ်ယောက် ရရှိရန်အတွက် အမြဲတစေ တိတ်တဆိတ် တောင့်တခဲ့ရသူဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အတော်လေးဗဟုသုတ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် ကိုယ်ဝန် သုံးလကျော်ရုံမျှဖြင့် ဗိုက်က လုံးဝ သိသာလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ဗိုက်မှာ မိုးပျံပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဖောင်းကားလာခြင်းက ပုံမှန်အားဖြင့် ငါးလဝန်းကျင်သို့ရောက်မှသာ စတင်လေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ လော့ပင်းနှင့် တုန်လိလိတို့၏ ဖောက်ပြန်မှုက လင်းကျန်းဖူ သိထားသည်ထက် ပို၍ စောနိုင်လောက်သည်။ သို့ဖြစ်၍သာ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ဗိုက်မှာ ဤမျှအထိ ကြီးနေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တခြားသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုလည်းရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>...တုန်လိလိက လော့ပင်းနှင့် မတွေ့ဆုံမီကတည်းက ကိုယ်ဝန်ရှိနေခဲ့ခြင်း။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယမြောက် ခန့်မှန်းချက်ကို တွေးမိလိုက်သည့်အခိုက်တွင် လင်းကျန်းဖူ၏ မျက်ခုံးများက ခပ်ပြင်းပြင်း လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် လော့ပင်းတစ်ယောက် ဦးထုပာစိမ်းအဆောင်းခံလိုက်ရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ဤသို့သာ အမှန်တကယ်ဖြစ်ခဲ့လျှင် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လွန်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်သော်လည်း လင်းကျန်းဖူ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သည့်အခိုက်တွင်တော့ ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လော့ပင်းနှင့် တုန်လိလိတို့က အလွန်အမင်း ချစ်ခင်ကြပုံရသည်ပင်။ တုန်လိလိအနေဖြင့် တခြားယောကျ်ား၏ ကလေးကို လော့ပင်း၏ကလေးအဖြစ် တာဝန်ခံကာ မွေးခိုင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လော့ပင်းသည်က တုန်လိလိနှင့် နေ့တိုင်း အတူတူရှိနေသည်ဖြစ်၍  သဲလွန်စအနည်းငယ်ကိုမျှ ရှာမတွေ့ဘဲနေရန် မဖြစ်နိုင်လောက်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည့်အခိုက်တွင် လင်းကျန်းဖူ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ လော့ပင်းသာ အမှန်တကယ် ဖောက်ပြန်ခံခဲ့ရလျှင် အလွန်ကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံး  သူသည်လည်း သူမ ယခင်က ခံစားခဲ့ရသော အရှက်ရမှုမျိုးကို ပြန်လည်ခံစားဖူးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူ အကြည့်ကို ပြန်လွှဲလိုက်သည့်အချိန်တွင် ဆေးရုံတွင် ကိုယ်ဝန်ကို သွားရောက်စစ်ဆေးပြီး ပြန်လာခဲ့ကြသော လော့ပင်းနှင့် တုန်လိလိတို့သည်လည်း သူမအား မြင်တွေ့သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်းတွင် တုန်လိလိတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည့်အတွက်ကြောင့် လော့မိသားစု၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့မိသားစုသည်ကား ကိုယ်ဝန်ဆောင်ကို ဆေးရုံတွင်ပြသခြင်းဟူသော အရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာလည်း ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးများကို ထိုမျှအထိ အာရုံစိုက်လေ့မရှိကြပါချေ။</p> <p> </p> <p>မိသားစု အခြေအနေ ကောင်းမွန်လျှင်ပင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်အတွက် အရသာရှိသော အစားအစာများကို ပိုမိုချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးကြပြီး၊ သူမ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု မရှိစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးလျှင်ပင် လုံလောက်ပြီဟု ယူဆတတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ဝန်ဆောင်၏ ဗိုက်ထဲမှ ကလေး မွေးဖွားလာမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေတတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် တုန်လိလိက မြို့ပြဆေးရုံသို့ သွားရောက်ကာ ပုံမှန်ကိုယ်ဝန်ဆောင်စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်လိုကြောင်း အပြင်းအထန် ပူဆာလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ စစ်ဆေးမှသာ သူမ၏ ဗိုက်ထဲမှ ကလေး၏အခြေအနေ မည်သို့ရှိသည်ကို သိနိုင်ပြီး ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိ၊ မရှိကိုလည်း ကြိုတင်သိထားနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားရသည့်အချိန်တွင် လော့မိသားစုမှာ ဤကိုယ်ဝန်ဆောင်စစ်ဆေးမှုအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော်လည်း တုန်လိလိ၏ ဗိုက်ထဲမှ ကလေးက အရေးကြီးသောကြောင့် လော့ပင်းကို အလုပ်မှ နားခိုင်းပြီး တုန်လိလိအား အချိန်မှန် မြို့ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခိုင်းခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save