Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(375)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“အိုက်ယား.. ဒါဆို တုန်လိလိက လော့ပင်းနဲ့ မတွေ့ခင် အနည်းဆုံး နှစ်လလောက်ကတည်းက အဲဒီယောကျ်ားနဲ့ ပတ်သက်နေခဲ့တာပေါ့”</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက သူမ၏ ငါးလ၊ ခြောက်လခန့်ရှိနေပြီဖြစ်သော ဗိုက်ကြီးက မည်သို့ကြည့်သည်ဖြစ်စေ ထူးခြားနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်က လော့ပင်းနှင့် လက်ထပ်ပြီးမှ ကိုယ်ဝန်ရလာသည့်ကိုယ်ဝန်မျိုး မဟုတ်ကြောင်း သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကလေးက မတိုင်ခင်ကအမျိုးသား၏ ရင်သွေးသာဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရားရေ..လော့ပင်းတစ်ယောက်တော့ ဦးထုပ်စိမ်းဆောင်းခံလိုက်ရပြီ”</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန်တစ်ယောက် မသိစိတ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကိုကြားလိုက်ရချိန်တွင် အဘွားလင်းက ယင်းဖန်၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဆူပူလိုက်ပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အသံကို လျှော့စမ်းပါ!”</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန်သည်ကား ပါးစပ်ကို ထပ်မံအပိတ်ခံထားရသောကြောင့် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့  ရေရွတ်နေမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီအဘွားကြီးက အိမ်မှာတုန်းကကျတော့ လော့ပင်းကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ ဆဲဆိုခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ အခုကျမှ သူ့ရဲ့ အရှုပ်အထွေးကို ပြောပြတာကို ဘာလို့ ပါးစပ်ပိတ်ခိုင်းရတာလဲ</p> <p> </p> <p>သူမက သူမရဲ့ သမက်ဟောင်းကို သံယောဇဉ်ရှိနေသေးလို့ အခု သူ အစော်ကားခံနေရတာကို စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာလား</p> <p> </p> <p>သူ့မိန်းမက တခြားသူနဲ့ ဖောက်ပြန်နေတာကို သိရင် သူ လင်းကျန်းဖူဆီ ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းဖန် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်၌ပင် အဘွားလင်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောဆိုလာသည်ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း အဲဒီလောက် အသံကျယ်ကျယ်နှင့် အော်ပြောနေလို့ လော့ပင်းကြားသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ “</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုသူသာ ကြားသွားခဲ့ပါက သူ မည်မျှပင် တိုးအနေပါစေ တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားပြီး တုန်လိလိကို ပြဿနာရှာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>  ဤကိစ္စကို သူတို့ဘက်မှ သွားပြောပြခြင်းမှာ လော့ပင်းအတွက် ကူညီပေးလိုက်သည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူမက အဘွားအိုတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မိသားစုကို စော်ကားခဲ့သူ၊ သူမ၏ ကလေးကို နှိပ်စက်ခဲ့သူများကို ခေါင်းတလားထဲ ရောက်သည့်တိုင်အောင် သေချာပေါက် မေ့ပျောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ သူတို့အနေဖြင့် ဤကိစ္စကို လော့ပင်းအား မပြောပြရုံသာမက ဖုံးကွယ်ထားရန် နည်းလမ်းပင် ရှာပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>တုန်လိလိ၏ ဗိုက်ထဲမှ ကလေးကို မွေးဖွားလာပြီးမှ သူကိုယ်တိုင် သိရှိသွားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မှသာ စစ်မှမ်သော ပွဲကောင်းကိုကြည့်ရလိမ့်မည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“ဝဋ်လည်တာ ... ဒါက ဝဋ်လိုက်တာပဲ၊ ဟားဟားဟား... လော့ပင်းလို လူယုတ်မာက နောက်ဆုံးတော့ သူ့ထက် ဆိုးတဲ့သူနဲ့ တွေ့ရပြီ</p> <p> </p> <p>ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတော့၊ လူဆိုးတွေက ထိုက်တန်တဲ့ အကျိုးကို ခံစားရတာပဲ!”</p> <p> </p> <p>အဘွားလင်းက ထိုသို့ပြောဆိုရင်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြုံးရယ်နေခဲ့သည်။ ဤမျှအထိ ပျော်ရွှင်သော အပြုံးမျိုးကို သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပေပြီ။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းဖူသည်က မိခင်ဖြစ်သူ ပြုံးနေကြောင်းကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူမလည်း လိုက်၍ ရယ်မောမိလေ၏။ သို့သော်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့သော ခံစားချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“အမေ၊ ကျွန်မ လော့ပင်းရဲ့အကြောင်းကို ဂရုမစိုက်တော့တာ ကြာပြီ။ သူ ဘယ်လိုဘဝနဲ့ပဲ ရှင်သန်နေပါစေ၊ ကျွန်မနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး</p> <p> </p> <p>အခုကစပြီး ကျွန်မတို့တွေ ကျွန်မတို့ရဲ့ဘဝနဲ့ ကျွန်မတို့ပဲ ရှင်သန်ကြရအောင်!”</p> <p> </p> <p>အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူမ တုန်လိလိအား အမှန်တကယ်ပင် ကျေးဇူးတင်ချင်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တုန်လိလိ မရှိခဲ့လျှင် သူမက လော့ပင်း၏ စရိုက်အမှန်ကို တစ်သက်လုံး သိမြင်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဖြုန်းတီးမိနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်​တွင် သူမက ငယ်ရွယ်နေသေးသောကြောင့် လူရွေးမှားခဲ့ကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက်တွင် ကျောခိုင်းလှည့်ထွက်ကာ ဘဝသစ်တစ်ခုကို စတင်နိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အသက်ကြီးမှ လော့ပင်းက မည်သို့သောလူမျိုးဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရလျှင် နောင်တရရန်ပင် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်.. မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါတို့ အဲဒီလို လူယုတ်မာတွေရဲ့အကြောင်းကို တွေးပြီး စိတ်ပူမနေသင့်တော့ဘူး၊</p> <p> </p> <p>အခုကစပြီး ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို ပိုကောင်းအောင် ရှင်သန်ကြမယ်၊ အဲဒီလိုမျိုးနေထိုင်ပြီး သူ့ကို ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားအောင် လုပ်ကြတာပေါ့!”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် လင်းမုသားစုမှလူတစ်စုမှာ အလွန် ကောင်းမွန်သော စိတ်အခြေအနေဖြင့် လင်းရန်၏ အိမ်သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ အိမ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လင်းရန်င အလုပ်မဆင်းသေးပါချေ။ သူတို့ လာသည့်လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အဘွားလင်းက လင်းရန်၏ လက်ရှိရာထူး၊ အလုပ်အခြေအနေစသည်တို့ကို အသေးစိတ် မေးမြန်းခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မြေးမလေးက ညနေ ခုနစ်နာရီခန့်မှသာ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်မည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် အဘွားလင်းတစ်ယောက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အခု ရာသီဥတုက သိပ်မအေးသေးလို့ တော်သေးတာပေါ့၊ နောက်လနည်းနည်းလောက်ကြာရင် ခုနစ်နာရီဆို မှောင်နေပြီ၊ လမ်းလျှောက်လာရင်လည်း ချမ်းပြီးတုန်နေရတော့မှာပဲ”</p> <p> </p> <p>အဘွားလင်းက စိတ်မကောင်းဖြစ်လျက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“ရန်ရန်ကို တစ်ယောက်ယောက်က သွားကြိုပေးနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သူမက စားသောက်ဆိုင်ရဲ့အနီး နေရရင်လည်း အဆင်ပြေမှာ”</p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင်အဘွားလင်း၏ စကားမှာ စကားသက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ စဉ်းစားခဲ့သော ထိုအတွေးနှစ်မျိုးလုံးမှာ လက်တွေ့မကျကြောင်းကို သူမကိုယ်တိုင်ကောင်းစွာ သိထားလေ၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ အလုပ်ဆင်းချိန်တွင် သွားကြိုရန် အသင့်တော်ဆုံးသူမှာ သူမ၏ ခင်ပွန်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ရှောင်စုန့်က ယခုအချိန်တွင် တာဝန်ဖြင့် အဝေးသို့ ရောက်ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိသော အကြံအစည်က ပို၍ပင် လက်တွေ့မကျပါချေ။</p> <p> </p> <p>စားသောက်ဆိုင်၏ အနီးတွင် နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် အနီးအနား၌ အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ယူရန် သို့မဟုတ် ငှားရမ်းရန်သာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု လင်းရန် နေထိုင်သော အိမ်မှာ သူမ၏ ယောက္ခမ ချင်းယွင်ကျစ်က အထူးတလည် ဝယ်ပေးထားခြင်းဖြစ်ကာ ယွမ်ရာချီ၍ ကုန်ကျထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ နောက်ထပ်တစ်လုံး ထပ်မံဝယ်ယူလိုပါက ထိုမျှလောက် များပြားသော ငွေကြေးကို သူမ မည်သို့ တတ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူမ၏အမူအရာကို မြင်သည့်အခိုက်တွင် လင်းကျန်းဖူလည်း အသာနှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အမေ.. စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီမြို့ကြီးက အတော်လေး ဘေးကင်းပါတယ်၊ ဘာမှမဖြစ်နိုင်ပါဘူး</p> <p> </p> <p>ညဘက်အေးမှာ စိုးရိမ်တယ်ဆိုရင်လည်း ရန်ရန်ကို မနက်အပြင်ထွက်ရင် အဝတ်အစား ပိုယူသွားဖို့ ပြောလိုက်ရုံပဲ၊ ဒါဆိုရင် ညဘက်ပြန်လာတဲ့အခါ သိပ်ပြီး မချမ်းတော့ဘူးပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုပဲ လုပ်ရမှာပေါ့လေ”</p> <p> </p> <p>အဘွားလင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လုံးဝ ကျေနပ်ပုံ မရပါချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်တော့ လင်းကျန်းအန်းက အဘွားလင်း၏ စကားကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ပြီး အိမ်ဝယ်ယူမည့်ကိစ္စကို စတင်စဉ်းစားလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် လင်းရန် ယခု နေထိုင်သော အိမ်မှာ အတော်ပင် ကောင်းမွန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မြို့ပေါ်ရှိ အိမ်က လမ်းကြားထဲမှ အိမ်ဟောင်းတစ်လုံးဖြစ်နေလျှင်ပင် လိုအပ်သည့်အရာအားလုံး ပြည့်စုံပေသည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် သေးငယ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လူတစ်ဦး၊ နှစ်ဦး နေထိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ထိုသည်က စုန့်ရှီးယန်၏ မိခင် ချင်းယွင်ကျစ် ပေးထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အဓိပ္ပာယ်လည်း ထူးခြားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ ထူးခြားသော အခြေအနေမျိုး မရှိခဲ့လျှင် လင်းကျန်းအန်းက လင်းရန်အား ဤအိမ်မှ ထွက်ခွာခိုင်းရန် သို့မဟုတ် ဤနေရာ၌ မနေထိုင်ခိုင်းရန် စဉ်းစားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အဘွားလင်း ယခု ပြောဆိုသွားသောအချက်မှာ လင်းကျန်းအန်းကိုယ်တိုင် စိုးရိမ်နေခဲ့သည့် အချက်လည်း ဖြစ်နေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ညီမလေး လင်းကျန်းဖူက မြို့ပေါ်တွင် ဘေးကင်းသည်ဟု ပြောသော်လည်း၊ မည်မျှပင် ဘေးကင်းသည်ဖြစ်စေ လူဆိုးဆိုသည်က ရှိနေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် သူ၏သမီးဖြစ်သူက ဤမျှအထိ ချစ်စရာကောင်းပြီး လှပသူဖြစ်၍  ညဘက် အလုပ်ဆင်းချိန်တွင် လူဆိုးများနှင့် တွေ့ဆုံမိပါက မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် စုန့်ရှီးယန်ကလည်း သူမ၏ဘေး၌ ရှိမနေဘဲ မကာကွယ်ပေးနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို လက်ထပ်ထားခြင်းက မည်သည့်အကျိုးရှိသည်ကိုပင် သူ မသိနိုင်တော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသည့်အခိုက်တွင် လင်းကျန်းအန်းတစ်ယောက် စုန့်ရှီးယန်အား အပြစ်မတင်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးကွာသော နေရာ၌ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော စုန့်ရှီးယန်တစ်ယောက် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ နှာခေါင်းထဲတွင် ယားယ့လာကာ နှာချေမိလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းလိုက်တာ။ သူ ဖျားလည်း မဖျားဘဲနဲ့ ဘာလို့ ရုတ်တရက် နှာချေချင်နေရတာလဲ ။</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အကြောင်းကို တွေးနေလို့များလား။</p> <p> </p> <p>စုန့်ရှီးယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများကလည်း တောက်ပသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အား လွမ်းဆွတ်နေမည့်သူာ သေချာပေါက် ရန်ရန်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရန်ရန်က သူ့အား ဤမျှအထိ လွမ်းဆွတ်နေသည်ဖြစ်၍ သူသည်လည်း တာဝန်များကို အချိန်မီ အမြန်ဆုံး အပြီးသတ်ကာ သူမထံသို့ သွားတွေ့သင့်ပေပြီ။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းအန်းဘက်တွင်တော့ သူက စုန့်ရှီးယန်အား အပြစ်တင်စကားတချို့ကို ရေရွတ်ပြီးနောက်  ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ နောက်ထပ် အိမ်တစ်လုံး ထပ်မံဝယ်ယူတော့မည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ထံတွင်ရှိသော ငွေကြေးများကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် အရံလုပ်ငန်းအဖြစ် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များကို စတင်လုပ်ကိုင်ကတည်းက ငွေအတော်များများစုဆောင်းမိထားကြောင်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က လင်းရန် လက်ထပ်ခဲ့ချိန်တွင် ငွေတချို့ကို အသုံးပြုခဲ့ပါသော်လည်း လက်ကျန်များစွာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ယခုအကြိမ် စက်ရုံတည်ထောင်ရာတွင်လည်း အစိုးရက အထောက်အပံ့ကြေးများ ပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ငွေအမြောက်အမြား အသုံးပြုခဲ့ရခြင်း မရှိပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူ လက်ကျန်ငွေများကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ယွမ်ခြောက်ရာခန့် ရှိနေကြောင်းကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းကျန်းအန်းတစ်ယောက် မတွက်ချက်မီက ဤမျှလောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မသိခဲ့ပါချေ။  ယခု တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်တွင် သူ့ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save