Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(385)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လီရှို့လီ စိတ်လှုပ်ရှားနေချိန်မှာပင် စုန့်ဝေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လင်းရန်က မင်းကို ဘာတွေ အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောသွားတာလဲ”</p> <p> </p> <p>လီရှို့လီက ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စုန့်ဝေ့အား အဖြစ်မှန်ကို ပြောပြလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့က လင်းရန်အား အပြစ်တင်မည်ကို စိုးရိမ်သည့်အတွက် သူမက ထပ်ပေါင်း၍ ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ရန်ရန် ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်၊ သူမက အလုပ်ရှိလို့ မလာနိုင်တာဆိုတော့ ကျွန်မတို့ကို ပြုစုဖို့ လူတစ်ယောက် ရှာပေးတာကလည်း အတူတူပါပဲ</p> <p> </p> <p>ဒါ့အပြင် ရန်ရန်က ကျွန်မတို့အတွက် လူရှာပေးတယ်ဆိုကတည်းက သူမ အတတ်နိုင်ဆုံး လုပ်ပေးတာပဲလေ. တကယ့်ကို အသိတရားရှိတဲ့ ကလေးမလေးပဲ၊</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့်... အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရတဲ့ စုန့်စစ်ယွီဆိုတဲ့ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကလေးမထက်တော့ အများကြီးသာပါတယ်!”</p> <p> </p> <p>စုန့်ဝေ့က လင်းရန်၏ အကြံဉာဏ်ကို အမှန်တကယ် ကောင်းသည်ဟု ထင်ခြင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် လီရှို့လီ၏ ဖျောင်းဖျမှုကို လက်ခံလိုက်ခြင်းကြောင့်လား မသိရသော်လည်း လီရှို့လီ ပြောပြီးချိန်တွင် သူက ကန့်ကွက်ခြင်း မပြုခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို ပြုစုပေးရန်အတွက် ပိုက်ဆံအနည်းငယ် သုံးစွဲခြင်းမှာ ပြဿနာမရှိပေ။ ဆိုရလျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ယခုအချိန်တွင် တခြားသော လူနာပြုစုရမည့်အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ရန် အားအင် မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လူနာဆောင်၏အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ချိန်တွင် လင်းရန်က သူမ၏ တတိယအဒေါ် ယင်းဖန်အား စတင်ရှာဖွေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်က မိုးချုပ်နေပြီပင်။ ယင်းဖန်က လူနာဆောင် တစ်ခုလုံးကို ပတ်ရှာလျှင်ပင် သူမ ငှားရမ်းလိုသည့် သူနာပြုတစ်ဦးကို တွေ့နိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပါချေ။</p> <p> </p> <p>ညစောင့်နေသည့် သူနာပြုများ၏ ငြိုငြင်မှုကိုပင် ခံရနိုင်ချေ ရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်အနေဖြင့် ယင်းဖန်တစ်ယောက် အဆင်မပြေဘဲ ပြန်လာမည့်အချိန်ကိုသာ ဤအတိုင်း စောင့်နေရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန်၏ အခြေအနေမှာလည်း လင်းရန် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက လင်းရန်နှင့် လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက် သူမသည်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေလေ၏။ သူမက လူနာဆောင်တစ်ခုချင်းစီသို့ ဝင်ရောက်ကာ မည်သူကများ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ လိုအပ်နေသနည်းဟု တစ်ဦးချင်း လိုက်လံ မေးမြန်းခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်မှာတော့  မေးမြန်းသည့်အချိန်တိုင်း “မလိုအပ်ပါဘူး” ဟု ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုခံရခြင်း သို့မဟုတ် ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ ရှိပြီးသားဖြစ်နေသောကြောင့် ထိုပြုစုသူက သူမအား ရန်သူကဲ့သို့ ကြည့်ကာ မောင်းထုတ်ခြင်းများကိုသာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ရန်သူမဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမက ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ အလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်လိုခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း တခြားသူများ၏ အမြင်တွင်  သူမက အလုပ်လာလုနေသူဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သူကများ စိတ်မဆိုးဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ယင်းဖန်က တစ်ပတ်ပတ်ခဲ့သော်လည်း ပိုက်ဆံရှာရန် အခွင့်အရေး တစ်ခုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမအနေဖြင့် အိမ်သာသို့ သွားသည်မှာ ကြာနေပြီဖြစ်၍ ပြန်မသွားလျှင် လင်းရန်က သံသယဝင်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် လီရှို့လီတို့၏ လူနာဆောင်ဘက်သို့ အမြန်ပြေးလာခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မနက်ဖြန်ကျမှသာ ကံစမ်းရန်အတွက် တခြားအခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာဖွေတော့မည်ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ လမ်းလျှောက်လာချိန်မှာပင် လင်းရန်က လူနာဆောင်အပြင်ဘက်၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ယင်းဖန်မှာ အံ့သြသွားရကာ အနားသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟေး... ရန်ရန်၊ စကားပြောလို့ ပြီးပြီလား ၊ လီရှို့လီက နင့်ကို နှိပ်စက်နေသေးလား”</p> <p> </p> <p>လင်းရန်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ယင်းဖန်အား ဝတ်ကျေတန်းကျေ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တတိယအဒေါ်... ဝမ်းလျှောနေတာလား”</p> <p> </p> <p>“အမ် .. အင်း ”</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန်အနေဖြင့် သူမ အလုပ်လိုက်ရှာနေကြောင်းကို လင်းရန်အား မသိစေချင်သောကြောင့် အဘွားလင်းအား ပြောသကဲ့သို့ပင် လက်ကို အမြန်ဝေ့ရမ်းကာပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သက်သာသွားပါပြီ!”</p> <p> </p> <p>လင်းရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တတိယအဒေါ်... ကျွန်မမှာ အခု ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေတယ် ၊ အဒေါ် ကျွန်မကို ကူပြီး စဉ်းစားပေးပါဦးလား”</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန်က တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာကိစ္စလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းရန်၏ ဦးနှောက်က အမြဲတစေ ဉာဏ်ကောင်းလွန်းသည် မဟုတ်ပါလား။ သူမကိုတောင် အခက်တွေ့စေသည့် ကိစ္စမျိုး ရှိနေသေးသည်လား။</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန်က စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်နေချိန်၌  လင်းရန်က သူမစိတ်ပူနေရသည့် အကြောင်းအရင်းကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက်တွင် မူလက စိတ်ပျက်နေသော ယင်းဖန်တစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင် လင်းရန် ပြောနေသည့်အရာမှာ ယခုလေးတင် သူမ လိုက်လံစုံစမ်းနေသည့် “လူနာပြုစုခြင်း” အလုပ်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ နေပါဦး။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်က ဘယ်သူ့အတွက် ပြုစုပေးမယ့်သူ ရှာနေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>လီရှို့လီအတွက်ပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ဟုတ်တယ်မလား။</p> <p> </p> <p>လီရှို့လီအတွက် ပြုစုပေးရမည့် သူနာပြုအလုပ်ဟု တွေးမိချိန်တွင် ယင်းဖန်မှာ သိပ်ပြီး မပျော်နိုင်တော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမသည်က ပိုက်ဆံရှာချင်သော်လည်း အဘွားလင်းက သူမ၏နားထဲတွင် လီရှို့လီ၏ မကောင်းသတင်းများကို အမြဲတစေ ရိုက်သွင်းပေးနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လွန်ခဲ့သောတစ်ခေါက်က လီရှို့လီနှင့် စုန့်ဝေ့တို့ အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်လာချိန်ကလည်း သူမကိုယ်တိုင် တံမြက်စည်းဖြင့် မောင်းထုတ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှင့် ရန်သူများ ဖြစ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်၍ သူတို့ကို ပြုစုပေးရန်အတွက်က မည်သို့ပင် စဉ်းစားကြည့်ပါစေ စိတ်ထဲတွင် အဆင်မပြေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဟင်း .. သူတို့က ဆေးရုံမှာ နောက်ထပ် တစ်ပတ်လောက်ပဲ နေရမှာဆိုတော့ အဲဒီလို အချိန်တိုလေးအတွက် ဘယ်သူ့ကို သွားရှာရမလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းရန်က ဆက်လက်၍ သက်ပြင်းချပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“တစ်ရက်ကို တစ်ယွမ်တောင် ပေးမယ်လို့ ပြောထားတာဆိုတော့ နည်းတာတော့ မဟုတ်ဘူး ၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်က တိုလွန်းနေတော့ ဒီအလုပ်ကို အတည်တကျ လုပ်နေတဲ့ အတွေ့အကြုံရှိသူတွေက လက်ခံကြမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>တစ်ရက်ကို တစ်ယွမ်တောင် ပေးမှာ ဟုတ်လား!</p> <p> </p> <p>ဒါဆို ခုနစ်ရက်ဆို ခုနစ်ယွမ်တောင် ရမှာပေါ့!</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန်က ပိုက်ဆံအကြောင်းကို ကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိတ်ဝင်စားသွားကာ လှုပ်ရှားချင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမတွင် မေးစရာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>“ရန်ရန်... ပုံမှန် လူနာစောင့်တွေက ဘာလို့ ဒီလိုအချိန်တိုအလုပ်မျိုးကို မလုပ်ချင်ကြတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆေးရုံမှာ အလုပ်လုပ်နိုင်တဲ့ လူနာစောင့်တွေက တစ်ဆင့်စကားနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးကြတာလေ၊ သူတို့နှင့်ဆက်သွယ်ဖို့လူတွေလိုသေးတယ်၊ အများစုက ဒီအလုပ်ကို အချိန်အကြာကြီး လုပ်လာကြတာ</p> <p> </p> <p>အလုပ်ရှင်ကလည်း သူတို့ရဲ့ နာမည်ကောင်းကို ယုံကြည်လို့ ငှားကြတာ၊ မဟုတ်ရင်... ဘယ်သူကများ ပြုစုပေးမယ်လို့ ပြောရုံနဲ့ သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ငှားရဲပါ့မလဲ”</p> <p> </p> <p>သူတတို့က အရူးတွေမှ မဟုတ်တာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို အကူအညီ တောင်းမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>လင်းရန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ယင်းဖန် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>မတိုင်မီက သူမအနေဖြင့် လူနာဆောင်များစွာသို့ သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း မည်သူကမျှ သူမအား အလုပ်မခန့်ခဲ့ကြပေ။ ဤသည်က သူမတွင် အသိအကျွမ်း မရှိခြင်းနှင့် လူများက သူမကို မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ဆေးရုံတွင် ရှိနေသော်လည်း အသိအကျွမ်း မရှိသောကြောင့် မည်သည့် ဖောက်သည်ကမျှ သူမအား လိုချင်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို သိရှိသွားချိန်တွင် ယင်းဖန်မှာ စိတ်ပျက်သွားရသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရန် ပြောခဲ့သော လီရှို့လီအား ပြုစုမည့်သူ ရှာပေးရမည့် ကိစ္စအပေါ်တွင် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည်က လီရှို့လီကို မုန်းသော်လည်း လီရှို့လီ၏ ပိုက်ဆံကိုတော့ မလိုချင်ဘဲမနေပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမက လီရှို့လီကို မုန်းတီးသောကြောင့်ပင် သူမထံမှ ပိုက်ဆံကို ပို၍ပင် ယူချင်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ တွေးမိပြီးနောက် သူမက ဤအလုပ်ကို လုပ်ရန် အလွန်ပင် သင့်လျော်သည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ထို့အပြင် သူမနှင့် လင်းရန်တို့မှာ ဆွေမျိုးများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် လီရှို့လီအနေဖြင့် သူမအပေါ်တွင် တကူးတက ခက်ခဲအောင် လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန်သည် တွေးကြည့်လေလေ ဤအကြံမှာ ပို၍သင့်တော်လေလေဟု ခံစားလာရပြီး နောက်ဆုံးတွင် လင်းရန်၏ ညှိုးငယ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်တော့ဘဲ စကားစလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ပါလား ရန်ရန်၊ နင် တကယ်လို့ သင့်တော်တဲ့သူ ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင် ငါပဲ မင်းအမေ့ကို ရက်နည်းနည်းလောက် ကူပြီး ပြုစုပေးမယ်လေ</p> <p> </p> <p>ငါလည်း အခုလောလောဆယ် ဘာမှလုပ်စရာ မရှိတာနဲ့ အတော်ပဲ၊  ဒါပေမဲ့ အဘွားကိုတော့ နင်ပဲ သေသေချာချာ ပြောပြပေးရမယ်နော်၊ မဟုတ်ရင် ငါက ဒီမှာ တမင်တကာ ကျန်နေခဲ့တာလို့ မင်းအဘွားက ထင်နေဦးမယ်”</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန် ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိမ့်မည်ဟု လင်းရန် တွေးထားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ သူမ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤသည်ကလည်း ကောင်းမွန်ပေသည်။ ပြဿနာကို စောစောစီးစီး ဖြေရှင်းနိုင်လေလေ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာများကို စောစော ဖယ်ရှားနိုင်လေလေ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းရန်က အံ့ဩသွားဟန်ဆောင်ကာ ယင်းဖန်အား ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တတိယအဒေါ်... အဒေါ်က တကယ်ပဲ ကျွန်မအတွက် ဒါကို လုပ်ပေးချင်တာလား၊  အဒေါ်က တကယ့်ကို စိတ်ထားကောင်းတဲ့သူပဲနော်၊ ကျွန်မ အဘွားကို သေသေချာချာ ရှင်းပြပေးပါ့မယ်!”</p> <p> </p> <p>ယင်းဖန်ကလည်း လင်းရန် သဘောတူသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ပျော်ရွှင်သွားရလေ၏။</p> <p> </p> <p>အခုတော့ ပိုက်ဆံရှာလို့ ရပြီပဲ!</p> <p> </p> <p>ဒါ့အပြင် လီရှို့လီကို ပြုစုပေးနေတဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ဆေးရုံမှာ လိုက်ပြီး စပ်စုကြည့်လို့ ရသေးတယ်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းရင် သူမကို အလုပ်ခန့်မယ့်သူ တစ်ယောက်ယောက်များ ထပ်တွေ့နိုင်မှာပဲလေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို တတိယအဒေါ်... ကျွန်မ အဒေါ်ကို အထဲကို ခေါ်သွားမယ် ”</p> <p> </p> <p>“အင်း... သွားရအောင်!”</p> <p> </p> <p>ပိုက်ဆံရှာဖို့နဲ့ မြို့ပေါ်တွင် နေထိုင်ခွင့်ရရန်အတွက် ယင်းဖန်တစ်ယောက် သည်းခံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပေပြီ။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် လင်းရန်က ယင်းဖန်အား အထဲသို့ ခေါ်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save