Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်နှင့် သဘောတူညီချက်ရယူခြင်း(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်း ဧကရာဇ်ကျမ်း အပြင် ဝူယွမ်က ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြသကာ ၎င်း၏ စွမ်းအားကြီးမားသော ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအား၊ လေစွမ်းအား၊ မိုးကြိုးစွမ်းအား၊ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်း၊ ချိတ်ပိတ်ခြင်း စသည့် စွမ်းအားများကို ပြသလိုက်သည်။ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားပေါ်တွင် တစိတ်တပိုင်း ရေးထိုးထားပြီးဖြစ်သော မူလရူန်းများစွာ၏ စွမ်းအားများကိုလည်း ဝူယွမ် ထုတ်သုံးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးပြည့်စုံသော ဝါးမျိုခြင်းရူန်း အပါအဝင် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးဖြစ်သော မိုးကြိုး၊ လေ၊ မီး နှင့် အခြား ရူန်းများကို သူ ကျင့်ကြံထားပြီးကြောင်း ကျောက်တိုင်ကြီး မြင်အောင် ပြသလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ရှိ စကြဝဠာရှေးဟောင်းအစီအရင်၏ စွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းကိုပါ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် ဤ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို အင်တာဗျူးတစ်ခုသဖွယ် သဘောထားပြီး သူ၏ အရည်အချင်းများကို အကုန်အစင် ထုတ်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်စွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၊ ပေါင်းစပ်စွမ်းအား၊ သိုင်းပညာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်နည်းစနစ်များ ဘက်တွင်ဖြစ်စေ သူသည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ထိုက်တန်သူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းအားကြီးမားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံ အပါအဝင် ကျောက်တိုင်ကြီးအနေဖြင့် ထိုအရာများကို အာရုံခံနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မကျင့်ကြံမှီက ဝူယွမ်သည် သူ၏ မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကို တမင်တကာ ဖွင့်ပေးထားပြီး မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်အား ထိုကျောက်တိုင်ငယ်၏ အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို စူးစမ်းခွင့် ပေးထားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဝူယွမ်နောက်သို့ လိုက်ပါက အနာဂတ်တောက်ပမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်အချင်းချင်း ဖျောင်းဖျပြောဆိုရန် ‘ကန္တာရတိမ်တိုက်’ ကိုလည်း အထူးမှာကြားထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ဝူယွမ်က ကျင့်ကြံခြင်းတွင်သာ နှစ်မြှုပ်ထားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်နှင့် မဟာရှေးဟောင်းဧကရာဇ်တို့အကြား အမှန်တကယ် ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေသောကြောင့်လား မသိ၊ ဤနေရာ၌ မဟာရှေးဟောင်း ဧကရာဇ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံရသည်မှာ အလွန် သဘာဝကျပြီး ချောမွေ့နေကာ သူ ဖွဲ့စည်းလိုက်သော မဟာရှေးဟောင်းဧကရာဇ် သိုင်းဝိညာဉ်များသည်လည်း သိသိသာသာ ခိုင်မာတောင့်တင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေကြောင်း မသိမသာ အာရုံခံမိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝူယွမ်သည် အလျင်မလိုဘဲ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေလိုက်သည်။ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်သည် သူ့ထက် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက် အလင်းတိုင်ကြီး အတွင်း၌ ဝူယွမ်၏ ရင်ဘတ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသော မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် အသေးစားလေးသည် ဖျော့တော့သော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေပြီး အားနည်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သူမျှ မမြင်လိုက်သော်လည်း အော်ရာအငွေ့အသက်တစ်မျှင်က မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ငယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကမ္ဘာ</p> <p> </p> <p>ကျောက်တိုင်ဝိညာဉ် ဖြစ်သောကြောင့် ‘ကန္တာရတိမ်တိုက်’ သည် ပြင်ပမှ ဧည့်သည် ရောက်လာသည်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် စိမ်းလန်းသော သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ဝူယွမ်နှင့် တူညီသော ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကမ္ဘာဦးသစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကန္တာရတိမ်တိုက်၏ ရှေ့တွင် ဝါညစ်ညစ် အလင်းအစုအဝေးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။ ကန္တာရတိမ်တိုက်ကို မြင်သောအခါ ထိုအလင်းအစုအဝေးက စတင်သိပ်သည်းလာပြီး အိုမင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု အဖြစိဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုအဘိုးအိုက ဆံပင်များ တစ်ခေါင်းလုံးဖြူနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိလေသည်။ ဝူယွမ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖန်တီးထားသော ကန္တာရတိမ်တိုက်ကို ကြည့်ရင်း အရာရာ ပြောင်းလဲသွားပြီဟူကာ လွမ်းဆွတ်မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်၏ မူလ ကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်သည် ယခင်က မဟာရှေးဟောင်းဧကရာဇ်နှင့် တူညီသော ပုံစံရှိခဲ့သည်။ ယခု ပြန်တွေ့ရသောအခါ ၎င်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>လူဟောင်းတွေ မရှိကြတော့ချေ...</p> <p> </p> <p>“ကောင်လေး... ငါ့ကို မှတ်မိသေးလား...”</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်၏ ကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သိတယ်... ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး...”</p> <p> </p> <p>ကန္တာရတိမ်တိုက်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေပြီး ဤအဘိုးအိုကို ရင်းနှီးသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ပြန်မမှတ်မိနိုင်ဖြစ်နေသည်။  </p> <p> </p> <p>သူတို့ အချင်းချင်း အလွန်ရင်းနှီးခဲ့ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ကန္တာရတိမ်တိုက်က ဆက်ပြောသည်။ “စီနီယာ... ကျွန်တော် တော်တော်ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာ ရခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲဒါကြောင့် မှတ်ဉာဏ်အများစုက မရှင်းလင်းတော့ဘူး၊ သခင်အသစ်ရဲ့ ကမ္ဘာဦးသစ်ပင်က ကုသပေးလို့ အခုလို ပြန်ကောင်းလာတာပါ...”</p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာဦးသစ်ပင်...?”</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်၏ ဝိညာဉ်သည် ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးနီးပါးကို နေရာယူထားသော စိမ်းလန်းစိုပြေသည့် သစ်ပင်ကြီးကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဤသစ်ပင်သည် သက်စောင့်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ကိုပင် တပ်မက်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသော စွမ်းအားတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>“လောကကြီးမှာ ဒီလို နတ်ဘုရားပစ္စည်းမျိုး ရှိနေသေးမယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“မင်းက မူလပုံစံ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ၊ ဒီ ကမ္ဘာဦးသစ်ပင်နဲ့ မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကို မင်း ပေါင်းစပ်လိုက်တာကိုး... ကြည့်ရတာ ဒီ မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်က ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးပုံပဲ၊ ငါ့ကို ကျော်တက်သွားဖို့ နှစ်တွေ သိပ်ကြာတော့မယ် မထင်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“မင်း ‘ကျောက်တိုင်ပေါက်စ’ ဘဝတုန်းက ငါက မင်းကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး နောက်တော့ ဟိုကောင်လေး ‘၀မ့်လွန်ဘုရင်’ ဆီ လက်ဆောင်ပေးခဲ့တာ မင်း သိလား...”</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်က အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာကြီး၏ ပြောင်းလဲမှုများက မြန်ဆန်လွန်းသည်။ သူ၏ ယခင် ‘သား’ ဖြစ်သူသည် ယခုအခါ အရွယ်ရောက်လာပြီး သူ့ကိုပင် ကျော်တက်ကာ ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည့် အလားအလာကို ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရထားတာကို ကြည့်ရင်... ဟိုကောင်လေး မရှိတော့ဘူးပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“သခင်ဟောင်းက တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးခဲ့တာပါ...”</p> <p> </p> <p>ကန္တာရတိမ်တိုက်သည် ဤအမည်မသိ ‘ဖခင်’ ကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်မသိ ဖြစ်နေပြီး လက်ရှိအခေညအနေနှင့် နေသားမကျ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ သခင်သစ် နာမည်က ဘယ်သူလဲ... သူ့အကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြပါဦး...”</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်က ဝူယွမ်၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သိသာထင်ရှားစွာပင် ဝူယွမ်သည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့် သခင်သစ်က အရမ်းတော်တယ်... သူက အရမ်းကို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ၊ သူက သာမန်မဟုတ်တဲ့ ကံတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စွမ်းအားကြီးတဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို မကြာခဏ ရရှိတတ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ကန္တာရတိမ်တိုက်သည် ဝူယွမ်၏ ယခင် မှာကြားချက်အတိုင်း ဝူယွမ်၏ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော အချက်အလက်အချို့ကို ပြောပြလိုက်ပြီး ကံကောင်းခြင်းများနှင့် ပြည့်စုံကာ အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်စွမ်းရှိသူသဖွယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူက အသစ်မွေးဖွားလာတဲ့ ‘ကမ္ဘာ့သားတော်’ များ ဖြစ်နေမလား...”</p> <p> </p> <p>နားထောင်ပြီးနောက် မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်က တွေးလိုက်မိသည်။ သူ့အမြင်တွင် ကမ္ဘာ့သားတော်သာလျှင် ဤကဲ့သို့ ကံတရား၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ... ဒီဥက ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား...”</p> <p> </p> <p>ကန္တာရတိမ်တိုက်က သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး ရွှေရောင်ဥကြီးကို လှိမ့်ကာ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်ကို ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကိစ္စကလည်း ဝူယွမ် သူ့ကို ပေးထားသော တာဝန်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤရွှေဥသည် အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေခဲ့ပေမဲ့ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကဲ့သို့ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားပစ္စည်းတစ်ခုအနေဖြင့် ယင်းအကြောင်းကို သိလိမ့်မည်ဟု ဝူယွမ် ယူဆထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက...”</p> <p> </p> <p>ရွှေဥကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်မှာ အံ့သြလွန်း၍ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ချက်ချင်း အနားသို့ တိုးသွားပြီး ဥပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုကာ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ အဲဒီအရာပဲ ဖြစ်ရမယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒီအရာ ရှိနေသေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“သူက ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ကမ္ဘာဘက်ကို ရောက်သွားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>“ဒီကမ္ဘာမှာ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်ထားတာ... မထင်မှတ်ထားဘူးကွာ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီအရာကို ရထားတယ်ဆိုတော့ မင်းရဲ့ သခင်သစ်က သေချာပေါက် ‘ကမ္ဘာ့သားတော်’ ပဲ နေမှာ...”</p> <p> </p> <p>ရွှေဥသည် ကြီးမားသော ဇာစ်မြစ်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ဝိညာဉ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူပြောသည့် စကားများကြောင့် ကန္တာရတိမ်တိုက်လည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို... အဲဒါက ဘယ်လို မိစ္ဆာသားရဲမျိုးလဲ...”</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာသားရဲ...?”</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး... ဒါက နတ်ဘုရားသားရဲ...”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန်က မွေးဖွားလာတဲ့ နတ်ဘုရားသားရဲ... ‘ရွှေကျီးကန်း’ ပဲ...”</p> <p> </p> <p>ရွှေကျီးကန်းဆိုသည်မှာ ရှေးခေတ်ကာလများတွင်ပင် အလွန်ရှားပါးပြီး အစွမ်းထက်လှသော ဖြစ်တည်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ဤနတ်ဘုရားအဆင့် သားရဲသည် ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီးကို စွန့်ခွာကာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်ပြီး အစွမ်းထက်သော လောကတစ်ခုဆီသို့ ခရီးဆက်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာလောကက သူတို့ကို လက်ခံထားနိုင်ရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ နတ်ဘုရားသားရဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားတစ်ပါးပမာ တည်ရှိနေခြင်းမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>“စိနီယာ… ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားအနေနဲ့ ဒါကို ဘယ်လိုအကောင်ပေါက်အောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာ သိလား...” ဟု ကန္တာရတိမ်တိုက်က မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း ရွှေကျီးကန်းအကြောင်း ကြားဖူးသော်လည်း ထိုအရာများမှာ ရှေးဟောင်းစာပေများထဲမှ ဒဏ္ဍာရီလာ မှတ်တမ်းများသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနတ်ဘုရားအဆင့် သားရဲအကြောင်းတော့ ငါမသိဘူး, ဒါပေမဲ့ ရွှေကျီးကန်းက နေမင်းကို ကိုယ်စားပြုတယ်... သူတို့ထုတ်လွှတ်တဲ့ စွမ်းအင်က လောကတစ်ခုလုံး အသက်ရှင်သန်ဖို့နဲ့ မျိုးပွားဖို့အထိတောင် လုံလောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒီသဘောတရားအတိုင်းပဲ... သူတို့ကြီးထွားဖို့ လိုအပ်တဲ့ စွမ်းအင်ကလည်း နေမင်းဆီကနေ လာရလိမ့်မယ်, အဲဒီအထဲမှာ နေမင်းရူန်းတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်နေတာကို ငါမြင်နေရတယ်... အဲဒီအရာဆီ နေမင်းစွမ်းအားတွေ လုံလောက်အောင် စုစည်းပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိမယ်ဆိုရင်တော့ စောစော အကောင်ပေါက်လာနိုင်လောက်တယ်...” ဟု မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်က ခန့်မှန်းပြောဆိုလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင်မူ သူသည်လည်း ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအဆင့် သားရဲကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save