“ကျွန်ေတာ့်ရဲ့ဇာစ်မြစ် ဟုတ်လား...”
ဝူယွမ်တစ်ယောက် အတွေးကမ္ဘာထဲသို့ ခဏတာ မျောပါသွားရသည်။ မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကြီး၏ စကားတွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ကိန်းဝပ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
အကယ်၍ ဝူယွမ် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသည်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သိချင်ရုံသက်သက်သာဆိုလျှင် ဤမျှလောက် အရေးပါမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုများ ဤကျောက်တိုင်ကြီးက ရိပ်မိသွားလေသလားဟု တွေးမိလိုက်သောအခါ ဝူယွမ်၏ စိတ်အစဉ်မှာ မရေမရာဖြစ်မှုများနှင့်အတူ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။
အကယ်၍ ထိုအရာသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့လျှင်မူ ထိုကိစ္စက သတင်းကောင်းတစ်ခုတော့ မဟုတ်ချေ။
“ကန္တာရတိမ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်အကြောင်းကို စီနီယာကိုပြောပြပြီးလောက်ပြီ ထင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့အရာတချို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စီနီယာသိချင်နေလိမ့်မယ်၊ တကယ်တော့... ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း သိချင်နေမိတာပါပဲ၊ ကျွန်တော့်မှာ အဖြေရှာမရတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက ကျွန်တော့်ဆီမှာ တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်ဆိုတာတော့ အမှန်ပဲ...”
ဝူယွမ်သည် ခေတ္တ တွေးတောဆင်ခြင်လိုက်ပြီးမှ လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်ပြောကြားလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်ပြောချင်တာက... ဒီကိစ္စတွေက နားလည်တဲ့သူတွေဆိုရင်တော့ အလိုလိုနားလည်ကြပြီးသားပါ၊ နားမလည်တဲ့သူတွေကိုလည်း ထပ်ပြီးမရှင်းပြလိုတော့ဘူး... ကျွန်တော်သိထားရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ၊ စီနီယာအနေနဲ့လည်း အသာလေးပဲ ငြိမ်နေလိုက်ပါ၊ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ကျွန်တော့်ကိုလာမမေးနဲ့၊ ဒီအထဲမှာပါဝင်နေတဲ့ ကံတရားအကျိုးအကြောင်းဆက်စပ်မှုတွေက ကြီးမားလွန်းတယ်၊ ထုတ်ပြောလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးအတွက် မကောင်းဘူး၊ ဒါကြောင့် မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ၊ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေအတွက်ကတော့ ဒီရေက တော်တော်လေးနက်တယ်၊ ကံတရား သံသရာလည်ခြင်းတွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီး ကျွန်တော်တို့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေတယ်လို့ပဲ ပြောနိုင်မယ်၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ဆိုတာ ပေါက်ကြားလို့မဖြစ်ဘူး၊ တစ်ခါတလေကျရင် နားလည်ခြင်းကလည်း ဒုက္ခတစ်မျိုးပဲ၊ နားမလည်ခြင်းက ကံဆိုးခြင်းမဟုတ်ဘူး..”
“ကျွန်တော်ပြောတာကို သဘောပေါက်ရဲ့လား...”
မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် - “???”
“ငါက ဘာကို သဘောပေါက်ရမှာလဲ
မင်းက ဘာတွေ လာပြောနေတာတုန်း
မင်း ငါ့ကို ဘာတွေ လာရှင်းပြနေတာလဲ”
မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကြီးမှာတော့ ဝူယွမ် ဘာတွေပြောနေမှန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကာ ဦးနှောက်ခြောက်သွားရရှာသည်။ သို့သော် နားထောင်ရသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရာတစ်ခုခု ဖြစ်နေသလိုပင်၊ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် ကံတရားအကျိုးဆက်များက ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မသင့်တော်သည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“ဒီကောင်က ကံတရားရဲ့ ဖေးမခြင်းခံရသူများလား၊
ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အလိုဆန္ဒက ငါ့ကို သတိပေးနေတာများလား”
“အဟမ်း... ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ ဒီကိစ္စကို ခဏထားပြီး ငါဖိနှိပ်ထားတဲ့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး နန်းတော်အကြောင်းပဲ ဆွေးနွေးကြရအောင်...”
ဝူယွမ်အပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များက များပြားလွန်းလှသဖြင့် မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကြီးမှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး ခေါင်းစဉ်ပြောင်းရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ထိုအရာများကို တွေးတောနေမည့်အစား လက်ရှိရင်ဆိုင်နေရသည့် ပြဿနာကို အရင်ဖြေရှင်းခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။
“စီနီယာရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ဒီကောင့်ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်ပြီး ဖိနှိပ်ထားနိုင်ဦးမှာလဲ...”
ဝူယွမ်က အကုန်လုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့်ဟန်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။
မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်က လေးလံသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်တော့သည်။
“သုံးနှစ်တောင် ခံတော့မှာမဟုတ်ဘူး... ဒီကောင်ရဲ့ တိုက်စားမှုတွေက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီးပြင်းထန်လာနေပြီ၊ ငါ့အနေနဲ့လည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ဖိနှိပ်ထားရတာ၊ အကယ်၍ ဒီကောင်သာ လွတ်မြောက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကို ဖွင့်နိုင်သွားမယ်ဆိုရင် ဒီကမ္ဘာကြီးက ဘယ်သူမှရှောင်လွှဲလို့မရနိုင်တဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ထပ်မံရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်...”
“ငါအရင်က လူအများကြီးကို ရှာဖွေခဲ့ဖူးတယ်၊ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို သူတို့ဆီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးပြီး ငါ့ကိုကူညီဖို့ ဘိုးဘေးအဆောင်နှစ်ခု ရှာဖွေခိုင်းခဲ့ပေမဲ့... ဘယ်သူမှ ကတိတည်ပြီး ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ကြဘူး၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ပဲ၊ အကယ်၍ မင်းဆီမှာသာ မျှော်လင့်ချက်မတွေ့ရဘူးဆိုရင်တော့ ဒါက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆိုးတစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...”
“မင်းအပြင် နောက်ထပ် လူငယ်တစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်၊ သူ့ဆီမှာ ငါနဲ့ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းအငွေ့အသက်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ခုနကသာ ကန္တာရတိမ်ကို ငါမတွေ့ခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါသူ့ကိုပဲ ရွေးချယ်မိမှာ...”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူယွမ်က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာကလည်း အတူတူပါပဲ၊ စီနီယာပြောတဲ့လူက လင်းတုန် ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေးသောက်ညီလေးလေ၊ ပြီးတော့ ဝါးမျိုခြင်းဘိုးဘေးအဆောင်ကို သူ့ဆီပေးလိုက်တာက ကျွန်တော်ပဲ...”
“ဘိုးဘေးအဆောင်လိုမျိုး နတ်ဘုရားအဆောင်ကို မင်းက သူများကို ပေးရက်တယ် ဟုတ်လား...”
မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကြီးမှာ သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
“အဲဒါက ဘာများထူးဆန်းလို့လဲ၊ လင်းတုန်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပတ်သက်မှုကို ထားလိုက်ပါဦး၊ အဲဒီအရာက သူ့ဆီမှာရှိရှိ ကျွန်တော့်ဆီမှာရှိရှိ ဘာမှကွာခြားသွားတာမဟုတ်ဘူး၊ စီနီယာသိတဲ့ မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကိုပဲ ကြည့်ကြည့်လေ၊ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိနေတာက ဘိုးဘေးအဆောင်ထက် အများကြီးပိုစွမ်းအားကြီးတယ်ဆိုတာ စီနီယာမြင်တဲ့အတိုင်းပဲလေ...”
ဝူယွမ်က ပါးပါးလေးပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။
မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင် - “ဒါဆို မင်းက ငါ့ရဲ့ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို လိုချင်သေးလို့လား...”
ဝူယွမ် - “ပညာဟူသည် အိုသည်မရှိတဲ့ များလေကောင်းလေပဲလေ၊ ကျွန်တော်က သိုင်းပညာရပ်မျိုးစုံကနေ အသိဉာဏ်အလင်းရဖို့ ကြိုးစားနေတာ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေက အဆင့်မြင့်လွန်းနေတော့ တိုက်ရိုက်လေ့ကျင့်ဖို့ ခက်ခဲနေတယ်၊ ဒါကြောင့် သိုင်းပညာရပ်၊ အဆင့် အမျိုးမျိုးကနေ အကြံဉာဏ်ရယူဖို့ လိုအပ်တယ်၊ တောင်ဂိုဏ်းက အသည်းအသန် ချီးကျူးနေတဲ့ စီနီယာရဲ့ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကလည်း သိုင်းပညာရပ်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရပ်တွေကို လေ့ကျင့်နိုင်ဖို့အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့...”
ထိုစကားကြောင့် မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကြီး ဒေါသအလိတ်လိတ်ထွက်လာလေသည်။
ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဒေါသထွက်သွားသော မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကြီးက လူသားပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှေးဆန်သော အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်က ဝူယွမ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
“ဘာပြောလိုက်တာလဲ၊ ငါ့ရဲ့ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို တခြားသိုင်းပညာရပ်တွေ လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် ခြေနင်းတုံးတစ်ခုသက်သက်ပဲလို့ ပြောလိုက်တာလား...”
“မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းဆိုတာ အဲဒီတုန်းက ငါကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာကွ၊ ဒီကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားရင် မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းက အရာအားလုံးဟာ ကန္တာရမြေနီတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းက ဇီ၀အသက်စွမ်းအင်တွေအကုန်လုံးကို ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စုစည်းနိုင်တယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် ချေမှုန်းနိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးရှိတာ၊ မင်းလေ့ကျင့်နေတဲ့ မဟာရှေးဟောင်း ဧကရာဇ်ကျမ်းဆိုရင်တောင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအားချင်း ယှဉ်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး၊ မင်းလေ့ကျင့်တဲ့ နောက်ထပ် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ပြာနဂါး သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ကတောင် ငါနဲ့ ယှဉ်နိုင်ရုံပဲရှိတာ...”
မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားကာ ဒေါသထွက်နေရှာသည်။ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းသည် သူ၏ အဂုဏ်ယူရဆုံး ဖန်တီးမှုဖြစ်သော်လည်း ဝူယွမ်က အခြားသိုင်းပညာရပ်များ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် လမ်းခင်းကျောက်အဖြစ်သာ တန်ဖိုးဖြတ်လိုက်သဖြင့် သည်စော်ကားမှုကို သူသည်းမခံနိုင်ဖြစ်နေလေသည်။
“နည်းနည်း စွမ်းအားကြီးတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ပြာနဂါး သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်လောက်နဲ့ပဲ ယှဉ်နိုင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်ေတာ်ပြောတာ မှန်တာပေါ့၊ ကျွန်တော်က စီနီယာရဲ့ သိုင်းပညာရပ်ကိုတောင် အထင်ကြီးလွန်းအားကြီးသွားမိသေးတယ်...”
ဝူယွမ်က နေရခက်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကြီးက သူ့ကို ဆန်းကြယ်ပြီး အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရိုသေမှု များရောထွေးနေပြီး သူ့ကိုသတိထားဆက်ဆံနေသည်ကို သူသတိထားမိနေတာကြာပြီဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာသစ်ပင်နှင့် ရွှေကျီးကန်းတို့ ဝူယွမ်ထံတွင် ရှိနေခြင်းကပင် သူ၏ ထူးခြားမှုကို သက်သေပြနေပေသည်။
“ငါမယုံတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာ ရှေးတုန်းကနေ အခုထိ ငါ့ရဲ့ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို ကျော်လွန်နိုင်တဲ့ သိုင်းပညာရပ်ဆိုတာ တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းတယ်၊ ပြီးတော့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအား သက်သက်နဲ့ ပြောရရင် ငါ့ရဲ့ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းက ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်ပဲ၊ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရပ်တွေကိုတောင် ခြေနင်းတုံးအဖြစ်ပဲ သဘောထားရလောက်အောင် ဆန်းကြယ်တဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေ မင်းမှာရှိတယ်ဆိုတာ ငါစဉ်းစားလို့တောင် မရဘူး၊ မင်းသာ ကွက်ကွက်ကွင်းမကွင်း သရုပ်ပြနိုင်မလား...”
မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်၏ ဝိညာဉ်က တုန်ခါသွားပြီး ရှေးဆန်သော အသံကြီးမှာ မကျေနပ်ချက်များနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အကယ်၍ ထိုသို့သော သိုင်းပညာရပ်မျိုး တကယ်ရှိခဲ့လျှင် ဤကမ္ဘာမှ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် အဆောင်ဘိုးဘေးကြီး၏ နောက်လိုက်ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး အဆောင်ဘိုးဘေးကြီးလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကပင် သူဖန်တီးခဲ့သော မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို အလွန်ချီးကျူးခဲ့ဖူးသည်။
ဝူယွမ်က နှုတ်ခမ်း တွန့်ရုံမျှပြုံးလိုက်သည်။ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော သိုင်းပညာရပ်၊ ကျင့်စဉ်များဖြစ်သည့်... ဖိနှိပ်ခြင်း အကျဉ်းထောင်ဘုရင်၊ နတ်ဆင်နှိမ်နင်းခြင်း၊ ကစဉ်ကလျား နတ်ဘုရားကြိတ်ဆုံ ကျင့်စဉ်၊ ခန္ဓာကျမ်း၊ တာ့ဂ်ျလက်သီး၊ ကစဉ်ကလျှားထိန်းချုပ်ခြင်း ဓားသိုင်း၊ လမ်းခြောက်သွယ် ဝင်စားခြင်းလက်သီး တို့က မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းထက် သေချာပေါက် သာလွန်နေပေသည်။ ဒါတောင် ‘ချယ်’ အက္ခရာလျှို့ဝှက်ချက် နှင့် ‘ရှင်း’ အက္ခရာလျှို့ဝှက်ချက်တို့ မပါသေးပေ။
“ဒါဆိုရင်လည်း စီနီယာမြင်အောင် သိုင်းပညာရပ်နှစ်ခုလောက် ထုတ်ပြရတာပေါ့၊ ကျွန်တော်သေချာ မလေ့ကျင့်ရသေးပေမဲ့ စွမ်းအားအနည်းငယ်တော့ ထုတ်သုံးနိုင်နေပါပြီ...”
ဝူယွမ်က မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကြီး မျက်လုံးပြူးသွားအောင် လုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ကျင့်စဉ်ကို လိုချင်ရုံသာမက ကျောက်တိုင်ကြီးကို အံ့အားသင့်စေပြီး သူသည် အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးမားသူဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားစေရန် သူရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဝူယွမ်က မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင် အတွင်းပိုင်း၌ ရှိနေပြီး အမြင့်ပေတစ်ရာခန့်ရှိသော အဝါရောင် ကျောက်တိုင်ကြီး၏ မူလပုံစံအစစ်ကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။
ကျောက်တိုင်၏ အောက်ခြေတွင် အနက်ရောင် အင်းကွက်မျဉ်းကြောင်းများက ပိုးကောင်များ တွားသွားနေသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုအနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းများသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ လက်တံများကဲ့သို့ အေးစက်မှုန်မှိုင်းပြီး ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကဲ့သို့ ကျောက်တိုင်အပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားတက်လာနေသည်။
ထိုအနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းများသည် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည့်အလား လှုပ်ရှားနေကြလေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ကျောက်တိုင်ကြီးက ဖိနှိပ်ထားသော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင်က မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ကို ပြန်လည်တိုက်စားရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။
“မင်းက ဘယ်လို သရုပ်ပြချင်တာလဲ...”
မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ကျောက်တိုင်အောက်မှာ စီနီယာဖိနှိပ်ထားတဲ့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး နန်းတော်ကိုပဲ ကျွန်တော့် စမ်းသပ်ခံ သားကောင်အဖြစ် အသုံးပြုကြတာပေါ့၊ ကျွန်တော့် ကိုယ်ခန္ဓာအစစ်ကို ဝင်ခွင့်ပေးနိုင်မလား...”
ဝူယွမ်သည် အပြင်ဘက်သို့ အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသော အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ပြခြင်းထက် ပိုပြီး ယုံကြည်လောက်စရာကောင်းသော သက်သေပြချက် မရှိနိုင်တော့ပေ။
***