Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝူယွမ်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်</h2> <h2 style="text-align: center;">စောင်းနှင့် ပလွေတို့၏ တေးသွားသံစဉ်(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများက ဝူယွမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လုံးဝဥဿုံ ရောက်ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းက အဘယ်ကြောင့် တောင်ဂိုဏ်း၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သိုင်းပညာရပ် ဖြစ်လာရသနည်းဆိုသည်ကို ဝူယွမ် ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ကမ္ဘာမြေကြီးထံမှ စွမ်းအင်များကို အတင်းအဓမ္မ ချေးယူပြီး ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်အဖြသ် ပြောင်းလဲပစ်သည့် အာဏာရှင်ဆန်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှုထောင့်တစ်ခုမှ ကြည့်လျှင် ဤအရာက ဝါးမျိုခြင်းဘိုးဘေးအဆောင် ၏ ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားနှင့် အနည်းငယ် ဆင်သယောင် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ ကွာခြားချက်မှာ မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းမှ ချေးယူထားသော စွမ်းအားက အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတတ်ပြီး၊ ဝါးမျိုခြင်းဘိုးဘေးအဆောင်ကမူ စွမ်းအားများကို ဝါးမျိုချေဖျက်ကာ ပိုင်ရှင်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအဖြစ် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောင်းလဲပေးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပစ္စုပ္ပန်အတွက် တစ်ခုနှင့် အနာဂတ်အတွက် တစ်ခု၊ ဤအရာနှစ်ခု၏ သဘောသဘာဝမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဖော်ထုတ်ထားတဲ့ ကန္တာရဓားကို ခင်ဗျားအပေါ်မှာ စမ်းသပ်ကြည့်ပါရစေ၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက တောင်ဂိုဏ်း၏ သိုင်းပညာရပ်ဖြင့်သာ အဆုံးထိ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမဓားကြီးနှင့် ဧရာမတောင်ထိပ်တို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု တစ်ဖန် ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကန္တာရဓားသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လာခြင်း မရှိဘဲ ပိုသိပ်သည်းခိုင်မာလာကာ စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟုပင် မထင်မှတ်ရတော့ဘဲ စစ်မှန်သော ကန္တာရဓားတစ်လက်အသွင် ဆောင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ချလွင်၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က စုပ်ယူထားသော လှိုင်းထန်နေသည့် စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လျက် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲ၏ ဧရာမတောင်ကြီးမှာလည်း ‌ဟိုကျန်းနည်းတူ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားကြောင့် ဝူယွမ်၏ အင်အားက ခဏတာအတွင်း ထိုအကြီးအကဲထက် မနည်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကန္တာရဓား ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပြင်းစွမ်းအားများက အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး အသားများကို ပြင်းထန်စွာ စားသုံးတိုက်ခိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲခမျာ ဆန်းကြယ်ရှင်သန်ခြင်းအဆင့် စွမ်းအားများကို မပြတ်တမ်း ထုတ်ဖော်နေသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်‌နိုင်လောက်သည့်အမြန်နှုန်းဖြင့် အိုမင်းရင့်ရော်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဟိုကျန်းလောက်တော့ အခြေအနေ မဆိုးရွားသေးပေ။</p> <p> </p> <p>“တော်လောက်ပြီ၊”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ယာတုန် ဘက်မှ အခြားအကြီးအကဲတစ်ဦး စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး အစွမ်းထက် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲ၏ ကိုယ်တွင်းမှ လေပြင်းစွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာလဲ၊ ခင်ဗျားတို့က စည်းမျဉ်းတွေကို လစ်လျူရှုပြီး တိုက်ပွဲထဲ ဝင်စွက်ဖက်ချင်တာလား၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ထိုလူကို မျက်နှာသာမပေးဘဲ အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လျက် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ချန်ကျန်းနှင့် ဝူတောင်တို့လည်း ငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး မတက်သာသည့်အဆုံး ပြောလိုက်ရလေသည်၊ “ငါတို့ အရှုံးပေးပါတယ်၊”</p> <p> </p> <p>“အစောကြီးကတည်းက စည်းမျဉ်းအတိုင်း လုပ်ခဲ့ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား၊ ဒါက တောင်တက်စိန်ခေါ်ပွဲ သက်သက်ပဲလေ၊ မနိုင်ရင် အရှုံးပေးလိုက်ပေါ့၊ ဘာလို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးရတာလဲ၊”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ တောင်ဂိုဏ်းက အမြဲတမ်း ဖော်ရွေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ခေါင်းပေါ် လာတက်နင်းတာတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းနာမည်ကို ငါသိချင်တယ်၊” မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲက ဝူယွမ်ကို မော့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူက ငါတို့ လေပြင်းခန်းမရဲ့ တိုက်ရိုက်အဓိကတပည့် ဝူယွမ်ပဲ၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံး သူ့သတင်းကို ကြားဖူးကြမှာပါ၊”</p> <p> </p> <p>ဝူတောင်က ရင်ကိုကော့၍ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝူယွမ်တဲ့လား၊”</p> <p> </p> <p>“သူက ဝူယွမ် ဖြစ်နေတာကိုး၊”</p> <p> </p> <p>“သွေးကျောက်မြေရိုင်းက ကြေကွဲစရာ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကို ဖြစ်စေခဲ့တာ သူပဲပေါ့၊”</p> <p> </p> <p>“သူက ယောင်လင်နဲ့ လော့ရိကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ရှောင်ထျန်းကို ဖမ်းဆီးပြီး နတ်ဆိုးအမှတ်အသားအဖွဲ့ကို ချေမှုန်းခဲ့တယ်၊ မြို့ကြီးသုံးမြို့ကိုလည်း သိမ်းပိုက်ခဲ့သေးတယ်၊”</p> <p> </p> <p>“သူ ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး၊”</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယာတုန်မှ လူများသည်လည်း ဝူယွမ်ကိုမှတ်မိသွားကြကြာ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်မိလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူငယ်သည် နာမည်ကျော် ဝူယွမ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက ဝူယွမ် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ အရာအားလုံးသည် ဆီလျော်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်လျှင် သာမန်တပည့်တစ်ဦးက သူတို့၏ အကြီးအကဲကို မည်သို့ အနိုင်ယူနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>“ငါ သိပ်တုံးတာပဲ၊”</p> <p> </p> <p>ဟိုကျန်းကလည်း ကြောင်ငေးစွာ ပြောလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“သူသာ ဝူယွမ်မှန်း သိခဲ့ရင် အရမ်းသေချင်နေရင်တောင် သူ့ကို စင်ပေါ်မှာချဖို့ စိန်ခေါ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး၊”</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲမစမီက ဝူယွမ်၏ နာမည်ကို မမေးမိခဲ့သည့်အတွက် ဟိုကျန်း၏ ရင်ထဲတွင် နောင်တများ ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ပေါ့ဆမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယောင်လင်ပင်လျှင် သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည် ဆိုပါက နိဗ္ဗာန်အဆင့်ရှစ် ပဲရှိသေးသည့် သူက ဝူယွမ်ကို မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>တောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များအားလုံးကတော့ ဝူယွမ်ကို လေးစားအားကျသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့စီနီယာအစ်ကိုကြီးက အလွန်တရာ ထူးကဲလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဆန်းကြယ်ရှင်သန်ခြင်းအဆင့်ရှိ အကြီးအကဲတစ်ဦးကိုပင် ဖိနှိပ်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က နိဗ္ဗာန်အဆင့်ခုနှစ်သာ ရှိသေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့အားလုံးက မိမိထက် အဆင့်မြင့်သူကို အဆင့်ကျော်စိန်ခေါ်နိုင်သော လေပြင်းခန်းမ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သိုင်းပညာရပ် မဟာရှေးဟောင်းကျမ်း၏ စွမ်းအားကိုလည အံ့သြတကြီး ချီးကျူးနေမိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဖက်ရွှမ်းဒေသတွင် ယောင်လင်နှင့် ရှောင်ထျန်းတို့ နာမည်ကြီးသကဲ့သို့ ယခုအခါ ဝူယွမ်၏ ကျော်ကြားမှုသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်ဂိုဏ်းက မဟာဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုထဲက တစ်ခုဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ တကယ်ပဲ ထိုက်တန်ပါပေတယ်၊”</p> <p> </p> <p>“ဒီသိုင်းဖလှယ်ပွဲမှာ ငါတို့ ဟုန်ယာတုန်က နိမ့်ကျကြောင်း ဝန်ခံပါတယ်၊ နောက်နောင် အခွင့်အရေးရှိရင် တောင်တက်စိန်ခေါ်ပွဲကို ထပ်လာခဲ့ပါဦးမယ်၊”</p> <p> </p> <p>မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲက အရိုအသေပြုကာ ဟုန်ယာတုန်မှ တပည့်များကို ဦးဆောင်လျက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တောင်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား၊ ကောင်းတယ်ကွာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းက ငါတို့ တောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တကယ် မြှင့်တင်ပေးလိုက်တာပဲ၊”</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆို ငါတို့ကို လာစိန်ခေါ်ချင်တဲ့ ကောင်တွေ သူတို့အင်အား သူတို့ အရင် ချင့်ချိန်ရတော့မှာ”</p> <p> </p> <p>ဝူတောင်က ဟုန်ယာတုန်မှလူများ ပြန်သွားသည်နှင့် ဝူယွမ်ကို ချီးကျူးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ဝူယွမ်က သိပ်တော်တာပဲ၊”</p> <p> </p> <p>တောင်ဂိုဏ်းသား အများအပြားကလည်း စစ်မှန်သော လေးစားမှုကို ပြသနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ချန်ကျန်း၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် စိုစွတ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်က စီနီယာအစ်ကို ကျိုးထုံသည်လည်း ဝူယွမ်ကဲ့သို့ပင် တောင်ဂိုဏ်းသား အားလုံးအတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု တပည့်များက ဝူယွမ်ကို ကြည့်နေကြသည့် ပုံစံသည် သူတို့ ကျိုးထုံကို ကြည့်ခဲ့ဖူးသည့် ပုံစံအတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ လေပြင်းခန်းမရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က သေချာပေါက် တက်လာတော့မှာပဲ”</p> <p> </p> <p>ဝူတောင်သည်လည်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်ကဲ့သို့ တပည့်တစ်ဦးကို တောင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပြီး လေပြင်းခန်းမသို့ ဝင်ရောက်စေနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူ့ကိုယ်သူလည်း အလွန် ဂုဏ်ယူနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သူ့အတွက် စစ်မှန်သော လာဘ်ကောင်လေး၊ ဘုရားသခင်ကပေးသနားတဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ယခု ဝူယွမ် ပြသွားသော အင်အားနှင့်ဆိုလျှင် ခန်းမပြိုင်ပွဲတွင် သူ့အဆင့် တစ်နေရာကမြဲပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“သိပ်တော်တာပဲ၊”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က လျှောက်လာခဲ့ပြီး ဝူယွမ်ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ၊ ကဲ၊ ဒီကကိစ္စတွေ ပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် တခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ဖို့ ပြန်သွားတော့မယ်၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် သူ၏ စီနီယာဦးလေးနှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး တောင်ဂိုဏ်းထိပ်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွား တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်လည်း သူ့နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ဝူယွမ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့ ကျွန်တော့်နောက် လိုက်နေတာလဲ၊ လောင်းကြေး ရှုံးကြွေးတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီလား၊”</p> <p> </p> <p>“လောင်း၊ လောင်းကြေး ဟုတ်လား၊ ဘာလောင်းကြေးလဲ၊”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် လေထဲတွင် နှုတ်ခမ်းကို စူထားရင်း အနည်းငယ် အနေရခက်သော ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် - “မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ကတိဖျက်ချင်တာလား၊ မင်းပုံစံနဲ့ မလိုက်ပါဘူးကွာ၊”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ပါးပြင်များသည် ရဲခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ ငွေသွားလေးများကဲ့သို့ သွားဖြူဖြူလေးများကို စေ့ကာ ပြောလိုက်သည်၊</p> <p> </p> <p>“ဘယ်သူက ကတိဖျက်ချင်လို့လဲ၊ ဒီသခင်မလေးက ဒီနေ့ ရှင်နဲ့ စာရင်းရှင်းမယ်၊ ပြော၊ ရှင် ဘာလိုချင်တာလဲ၊”</p> <p> </p> <p>လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်သည့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ဝူယွမ် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားမည်သူမျှ မရှိသဖြင့် သူ၏ အကြည့်များက မရည်ရွယ်ပဲ ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ကောက်ကြောင်းအလှတရားများနှင့် ပြည့်စုံနေသော ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့သော စူးစိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာလေးက ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် တဖြည်းဖြည်း နီမြန်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းဟွမ်ဟွမ်က အမြဲတမ်း သွက်လက်ချက်ချာပြီး ဉာဏ်များသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပါးပြင်များ ခေတ္တမျှ နီမြန်းသွားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများက ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ နက်မှောင်သော ရွှေရောင် အဆောင်ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ထိုအဆောင်ကို ကစားရင်း ဝူယွမ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ကာ</p> <p> </p> <p>“ဒီပစ္စည်းလေးက ဒီနေရာမှာ ကျွန်မကြားရသမျှ အသံတွေကို အဖေဆီ ပို့ပေးနိုင်တယ်၊”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် စကားပြောတဲ့အခါ ရှင် သတိထားသင့်တယ်နော်၊ ဟုတ်ပြီလား၊”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စကားကြောင့် ဝူယွမ်က နှုတ်ခမ်းကို စေ့ပြီး ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း… မင်း မတရားဘူးနော်၊”</p> <p> </p> <p>တောင်ဂိုဏ်းထိပ်တွင် နေထိုင်စဉ်က ယင်းရွှမ်းဇီနှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့၏ သားအဖတော်စပ်မှုကို ဝူယွမ် သိရှိပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save