Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝူယွမ်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်</h2> <h2 style="text-align: center;">စောင်းနှင့် ပလွေတို့၏ တေးသွားသံစဉ်(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ယခုအခါ တောင်ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦး၊ တပည့်များကြားတွင် ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယင်းရွှမ်းဇီကို လစ်လျူရှုနိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုပုဂ္ဂိုလ်က အရှေ့ဖက်ရွှမ်ဒေသ၏ ထိပ်တန်းအာဏာရှင်တစ်ဦး၊ သံသရာအဆင့် ရှိ  ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် သမီးဖြစ်သူကို အလွန်အလိုလိုက်သော ဖခင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ (ရှေ့တစ်ပိုင်းတုန်းက ပြန်လည်၀င်စားချင်းလို့ပြန်ထားမိခဲ့ပါတယ်၊ တစ်ကယ် အစစ်အမှန်က သံသရာအဆင့်ပါဗျ၊ အခုမှ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် သေချာပါလာလို့ပါ)</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဝူယွမ်သာ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် သမီးဖြစ်သူကို ပရောပရည်လုပ်မိပါက ယင်းရွှမ်းဇီက သူ့ကို ကောင်းကောင်းကြီး ဆုံးမပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် ခေါင်းခါရင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ် သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယင်းဟွမ်ဟွမ်က အဆောင်ကျောက်စိမ်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာကာ သူ့အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကလေးကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြစိမ်းရောင် ဂူကျန်းစောင်းတစ်လက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရော့၊ ကျွန်မ ကတိဖျက်တယ်လို့ ရှင် မပြောအောင်၊ ရှင့်အတွက် သီချင်းတစ်ပုဒ် တီးပြမယ်၊”</p> <p> </p> <p>“ဒီတောင်ဂိုဏ်းထဲမှာ အဖေနဲ့ အစ်မကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဒီအခွင့်အရေး မရဘူးဆိုတာ ရှင်သိလား၊” ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဝူယွမ်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်က အမြဲတမ်း သီးသန့်ကျင့်ကြံနေတာဆိုတော့ စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖြစ်အောင် သီချင်းတစ်ပုဒ် တီးပြမလို့ပါ၊”</p> <p> </p> <p>“ဒီမှာ သီချင်းနားထောင်ရမှာလား၊ ပျင်းစရာကြီး၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သူမကို မျက်နှာသာမပေးဘဲ ပြောချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုလုပ် ပျင်းစရာကောင်းရမှာလဲ၊ တောင်တန်းတွေက ရှင်းလင်းနေတယ်၊ ရေပြင်က လှပတယ်၊”</p> <p> </p> <p>“ငှက်ကလေးတွေ တေးဆိုနေကြတယ်၊ ပန်းတွေ မွှေးပျံ့နေတယ်၊ ရှုခင်းက သိပ်လှတာလေ၊”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါကို စောင်းသံစဉ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ရင်သပ်ရှုမောစရာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့၊ ရှင် နားမလည်ဘူးလား၊”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဝူယွမ်၏အလှတရားအပေါ် နားမလည်မှုကြောင့် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းထဲမှ လူများစွာက သူမ စောင်းတီးသည်ကို နားထောင်ချင်ကြသော်လည်း လူတိုင်း ကံမကောင်းကြပေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် - “ကျွန်တော်က စောင်းသံကို စိတ်မဝင်စားဘူး၊ မင်းပလွေမှုတ်တတ်လား၊”</p> <p> </p> <p>“ပလွေလား၊ တခါမှ မသင်ဖူးဘူး၊” ယင်းဟွမ်ဟွမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်လှတဲ့ ပါးစပ်လေး ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးတော့ အဲဒါလေးတောင် မလုပ်တတ်ဘူးလား၊ လာ၊ ကျွန်တော် သင်ပေးမယ်၊”</p> <p> </p> <p>“ရှင်က ပလွေဆောင်ထားလို့လား၊”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် ဝူယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်၊ ဒီလူ ဂီတအကြောင်း နားလည်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်းမှ မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောင်းကင်ဓားကို ဆင့်ခေါ်ကာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လင်းယွမ်၊ ပလွေပုံစံ ပြောင်းလိုက်”</p> <p> </p> <p>မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကောင်းကင်ဓားက ဝူယွမ်၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဝူယွမ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ယူဆောင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဝူယွမ် လိုချင်သည့် ပုံစံမှန်သမျှကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားဝိညာဉ်က ချက်ချင်းပင် ဒေါင်လိုက်ပလွေတစ်ချောင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် ယခင်ဘဝကတည်းက ပလွေမှုတ် လေ့ကျင့်ဖူးသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းကားများစွာကို ကြည့်ဖူးပြီး ထိုကားများထဲမှ တည်ကြည်ခန့်ညားသော ဇာတ်လိုက်ကျော် အများစုက ပလွေမှုတ် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့လက်ထဲတွင် ပလွေသည် ဂီတတူရိယာတစ်ခု ဖြစ်သလို လက်နက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အတိကြဆိုပလွေဖြစ်သလို ဓားလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝူး၊”</p> <p> </p> <p>သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ပလွေသံစဉ်တစ်ခု ဝူယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ပလွေ၏ ထူးခြားသော အသံနေအသံထား၊ သဲ့သဲ့ကြားရသော ဓားမြည်သံနှင့် မိုးကြိုးသံတို့ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လှပသော တေးသွားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က “ဖီးနစ်စင်မြင့်ပေါ်မှ ပလွေသံလွမ်းချင်း” ကို တီးမှုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသက“မက်မွန်ပွင့် ပုံရိပ်သုံးလွှာ”၊ “မြင့်မားသော တောင်တန်းများနှင့် စီးဆင်းနေသော ရေတံခွန်”၊ “နွေဦးပန်းပွင့်” တို့နှင့် တန်းတူ လူကြိုက်များသော ရှေးဟောင်းတရုတ် ပလွေသီချင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖီးနစ်စင်မြင့်တွင် သမိုင်းဝင် ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ရှိလေသည်၊ ဖီးနစ်ငှက်ကို ဆွဲဆောင်ရန် ပလွေမှုတ်ခြင်း၊ နဂါးစီး၍ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်ခြင်း စသည်ဖြင့် နတ်ဖက်တဲ့ စုံတွဲများအတွက် လူတို့၏ လွမ်းဆွတ်မှုနှင့် ကောင်းချီးပေးမှုများကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပလွေသံက သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဂီတအရာတွင် ပါရမီပါသော ယင်းဟွမ်ဟွမ်က တေးဂီတထဲတွင် ပါဝင်နေသော နတ်ဖက်သည့် စုံတွဲများအပေါ် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုကို လျင်မြန်စွာ ခံစားမိလိုက်ပြီး မသိလိုက်ဘာသာ သံစဉ်နှငိ့ စီးမျောလိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ အဆောင်မှတစ်ဆင့် ပလွေသံကို ကြားနေရသော ယင်းရွှမ်းဇီသည်လည်း အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်မိသွားကာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ မိခင်ကို သတိရသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သီချင်းဆုံးသွားသောအခါ ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဈာန်ဝင်စားရာမှ မနိုးထနိုင်သေးဘဲ သံစဉ်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အရသာခံနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>“သိပ်လှတဲ့ သီချင်းလေးပဲ၊” သူမ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ဝူယွမ်ကို ကြည့်နေသော ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အစောကနှင့်မတူပဲ တိမ်းညွတ်သာယာသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ချောမောခန့်ညားပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ကာ တိုက်ခိုက်ရေး မှာလည်းကျွမ်းကျင်သလို ပလွေလည်း မှုတ်တတ်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော ယောက်ျားမျိုးက အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းရာ မည်သည့်အမျိုးသမီးကမျှ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်များတောက်ပလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆန်းကြယ်သော ပလွေသံစဉ်သည် သူမ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း တစ်သက်လုံး အတူရှိနေမည့် လက်တွဲဖော်တစ်ဦးကို ရှာဖွေချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မကို သင်ပေးနိုင်မလား၊ ဒီသီချင်းကို သင်ချင်တယ်၊”</p> <p> </p> <p>“မင်း၊ ကျွန်တော့်ကို အကြွေးတစ်ခု တင်နေသေးတယ်လေ၊ သင်ချင်တယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် အခြေအနေတစ်ခုကို သဘောတူရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရင်အကြွေးကို အရင်ဆပ်ရမယ်၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် သူမကို လုံးဝ လက်ခုပ်ထဲထည့်ထားနိုင်သည့် အခြေအနေဖြင့် ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ် အံကြိတ်လိုက်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူပေးထားသော အဆောင်ကျောက်စိမ်းကို ထုတ်ကာ ဘေးသို့ ဒေါသတကြီး လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြော၊ ရှင် ဘာလိုချင်တာလဲ၊”</p> <p> </p> <p>“အရမ်းခက်ခဲမယ်ဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့၊ ကျွန်တော်က လူတွေကို အတင်းအကျပ် မခိုင်းချင်ပါဘူး၊”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ပြတ်သားသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ဝူယွမ်က အကြံပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြောလိုက်စမ်းပါ၊ ကျွန်မ မလုပ်နိုင်ရင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်ဆိုတာ လူလိမ်မလေးပဲ၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ပြုံးလိုက်ရာ ပါးချိုင့်နှစ်ဖက် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ညာဘက်ပါးပြင်ကိုပါ ထပ်ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့‌ေနာက်သူ၏ မျက်လုံးများက ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ နီရဲနေသော နှုတ်ခမ်းများကို ကပ်သီးကပ်ဖဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အရမ်းလောဘမကြီးနဲ့ ဝူယွမ်၊ တစ်ဖက်၊ တစ်ဖက်ပဲ ရွေး၊”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဝူယွမ်ပြောချင်သည့်အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်သွားသောကြောင့် ခြေဆောင့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် - “ကောင်းပြီလေ၊ မင်းပဲ ရွေးလိုက်၊”</p> <p> </p> <p>ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေသော ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဝူယွမ်အနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ကိုယ်သင်းနံ့ကို ဝူယွမ် ရလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က အနားရောက်သောအခါ ဝူယွမ်၏ အင်္ကျီစကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ခြေဖျားလေး အနည်းငယ် ထောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ လက်ရှိအနေအထားက ဝင်သက်ထွက်သက်များကိုပင် ကြားရလောက်အောင် နီးကပ်လွန်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် မြန်ဆန်နေသော အသက်ရှူသံများနှင့်အတူ သူမ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နမ်းဖို့ရာနေရာကို ချိန်ဆပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ကာ၊ သေးငယ်သော နှုတ်ခမ်းလေးကို အနည်းငယ် ဆူထားပြီး ဝူယွမ်၏ မျက်နှာဆီသို့ ကိုင်းညွှတ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးက သူ့တွက်ချက်မှုအတိုင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က အခွင့်ကောင်းကို လက်လွတ်မခံဘဲ သူ၏ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အောင်မြင်သွားပြီ၊</p> <p> </p> <p>“အာ၊”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်တစ်‌ေယာက် ထိတွေ့မှုတစ်ခုနှင့်အတူ လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က လန့်ဖျပ်သွားသော သမင်ပျိုလေးတစ်ကောင်နှယ် အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကာ __</p> <p> </p> <p>“ရှင်၊ ရှင် လူလည်ကျတယ်၊” သူမက သူမနှုတ်ခမ်းကို သူမလက်ဖြင့် သုတ်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်သူက ခင်ဗျားကို မျက်လုံးမှိတ်ပြီး သေချာမကြည့်ခိုင်းလို့လဲ၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းစူပြလိုက်သည်၊ ငါ တမင်လုပ်လိုက်တာလေ၊ ဘာလုပ်ချင်လဲ၊ ဆိုသည့်ဟန်အပြည့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ အတွေးလေးများကို သူ အကဲခတ်မိပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကို လက်ခံလိုက်ကတည်းက သူမက သူ့အပေါ် ခံစားချက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်ကလည်း ရိုးရိုးအအ ကစားနေရလောက်အောင် မတုံးအပေ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စည်းမျဉ်းများအတိုင်း လိုက်လျောလွန်းနေလျှင် အံ့ဩစရာ မကျန်တော့ဘဲ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည်လည်း ထူးခြားလာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ဖက်လူ မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာကို လုပ်ဆောင်မှသာ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အမှတ်တရတစ်ခု ကျန်ရစ်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ မမျှော်လင့်ထားဘူး ဆိုတာလည်း မဟုတ်ပြန်ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမျိုးသမီးများက သူတို့၏ အတွေးများကို ဖုံးကွယ်ရာတွင် အလွန်တော်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အပေါ်ယံတွင် ငြင်းဆန်နေသော်လည်း ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသမျှ အရာအားလုံးကို သူတို့ရင်ထဲတွင် ကြိုတွေးပြီးသား ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလိုက်သည်။ သူမ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“ကဲပါ ကဲပါ၊ ပလွေမှုတ်နည်း သင်ပေးမယ်၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ဟန်ဆောင်ဒေါသထွက်နေသော ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ဆွဲကာ တောင်ထိပ်တွင် ထိုင်စေလိုက်ပြီးနောက် သူ ခုနက တီးမှုတ်ခဲ့သော သီချင်းကို သင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက ကျောက်ပြားပြာကြီးပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ပလွေမှုတ်နည်းပညာများကို ဆွေးနွေးနေကြပုံမှာ အစစ်အမှန် နတ်ဖက်သည့် စုံတွဲတစ်တွဲအလားပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါတစ်ရံ သူမက သူ့ကို ကြည့်လိုက်၊ နောက်တစ်ခါ သူက သူမကို ကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် မျက်လုံးချင်းဆုံသွားကြပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံး ရှက်သွေးဖြာကာ အကြည့်လွှဲသွားကြလိုက်နှင့် သာယာနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဂီတတွင် ပါရမီထူးချွန်လှသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က တီးတတ်မှုတ်တတ်သော်လည်း သီအိုရီများကို ရှင်းမပြတတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းဟွမ်ဟွမ်က အနည်းငယ် နားထောင်ရုံဖြင့် ကျွမ်းကျင်သွားပြီး ဝူယွမ်ထက်ပင် ပို၍ ကောင်းမွန်စွာ တီးမှုတ်နိုင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ၊ ပလွေမှုတ်တာ သိပ်တော်တာပဲ၊” ဝူယွမ် ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့၊ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဂီတဖက်မှာ ထူးချွန်ခဲ့တာလေ၊”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဂုဏ်ယူနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စောင်းနှင့် ပလွေအရာတွင်တော့ သူမက တကယ့်ဆရာကြီးပင်။</p> <p> </p> <p>“တို့နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး တီးကြရအောင်၊ ရှင်က ‘ဖီးနစ်စင်မြင့်ပေါ်မှ ပလွေသံလွမ်းချင်း’ ကို မှုတ်၊ ကျွန်မက စောင်းနဲ့ လိုက်တီးပေးမယ်၊” ယင်းဟွမ်ဟွမ် ရုတ်တရက် အကြံပေးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“အင်း၊ ကောင်းသားပဲ၊”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်လည်း သူမ၏အကြံကို စိတ်ဝင်စားသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို စနောက်ချင်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ဂီတသံစဉ်ထဲတွင် သူပါ စီးမျောသွားခဲ့မိသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ဂီတက ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်စေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်နှလုံးသည်လည်း တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပလွေသံနှင့် စောင်းသံတို့က သဟဇာတဖြစ်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး တောင်ထိပ်မှတစ်ဆင့် ပဲ့တင်ထပ်ပျံ့လွင့်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လှပသော တေးသွားသံစဉ်ကြောင့် ငှက်ကလေးများ ပျံဝဲရောက်ရှိလာကြပြီး ငှက်များ ဝိုင်းရံနေသော အလယ်တွင်တော့ နတ်ဖက်သည့် စုံတွဲတစ်တွဲ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝူယွမ်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့က အလွန်တရာ လိုက်ဖက်ညီနေကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save