"ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ" ဝမ်ရွှယ်နင်၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် အရောင်လက်သွားပြီး ယဲ့ပုဖန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ "ငါတို့ ခိုးရာလိုက်ပြေးကြရင်ရော" ဟု မေးလိုက်၏။
"အမ်..."
ယဲ့ပုဖန် တစ်ယောက် အပြောရခက်သွားသည်။ သူမထံမှ ဤမျှ ဆိုးရွားလှသော အကြံအစည်မျိုး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။
"ဒါက အကြံကောင်း မဟုတ်ဘူး... တခြားနည်းလမ်း စဉ်းစားကြတာပေါ့"
နောက်နေတာလား... ငါ့မှာ ချစ်သူကောင်မလေး ငါးယောက်တောင် ရှိနေပြီလေ။ အတုအယောင် ချစ်သူလေးနဲ့ ဘာကိစ္စ ခိုးရာလိုက်ပြေးရမှာလဲ။
ဝမ်ရွှယ်နင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။ "နင် ငါ့ကို အထင်သေးတာ မဟုတ်လား"
ယဲ့ပုဖန်က "အစ်မကြီးရာ... အဲဒါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အစစ်ပဲဖြစ်ဖြစ် အတုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ခိုးရာလိုက်ပြေးတယ် ဆိုတာကတော့ အကြံဆိုးကြီးပါပဲ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဝမ်ရွှယ်နင်က မကျေမချမ်းဖြင့် "ဒါဆိုလည်း နင်ပဲ ငါ့အတွက် အကြံကောင်းတစ်ခု ထုတ်ပေးလေ။ ငါ့အဖေကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲ" ဟု ဆိုလေသည်။
ယဲ့ပုဖန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် "ပိုကောင်းတဲ့ မဟာဗျူဟာ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်၏။
ဝမ်ရွှယ်နင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဘာလဲ... မြန်မြန် ပြောပြပါဦး" ဟု အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။
"ဆန်စိမ်းကို ထမင်းဖြစ်အောင် ချက်လိုက်တာပေါ့"
ယဲ့ပုဖန်၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရွှယ်နင်က "နင် ငါ့ကို အခွင့်အရေး ယူချင်နေတာလား" ဟု မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်၏။
ယဲ့ပုဖန်က "မဟုတ်ပါဘူး။ ကိစ္စပြီးသွားပြီလို့ ဟန်ဆောင်ဖို့ ပြောတာပါ" ဟု ရှင်းပြလေသည်။
ဝမ်ရွှယ်နင်က နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး "အဲဒါက တကယ်ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ဘာမှ ထူးခြားလာမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။
“ငါတို့လို မိသားစုကြီးတွေမှာ အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ အပြန်အလှန် အကျိုးခံစားခွင့်တွေအပေါ် အခြေခံထားတာများတယ်။ ကိစ္စပြီးသွားပြီဆိုတဲ့ အချက်က လုံးဝကို အရေးမပါတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ”
ယဲ့ပုဖန်က "ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိသွားရင်ရော" ဟု ထပ်မံ အကြံပေးလိုက်သည်။
"နင် ငါ့ကို နာမည်ဖျက်ဖို့ မကြိုးစားပါဘူးလို့ ပြောသေးတယ်"
ဝမ်ရွှယ်နင်၏ ပါးပြင်လေးများ ရဲတက်သွားပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အခု အချိန်က မလောက်တော့ဘူးလေ။ ကိုယ်ဝန်ရတယ်ဆိုတာ အဲဒီလောက် မြန်မြန် ဖြစ်လာတာမှ မဟုတ်တာ"
ယဲ့ပုဖန်က ရယ်မောလိုက်ရင်း "ရပါတယ်... မင်းကို ချက်ချင်း ကိုယ်ဝန်ရသွားစေမယ့် နည်းလမ်း ငါ့မှာ ရှိတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။
ဝမ်ရွှယ်နင်က အံ့ဩတကြီးဖြင့် "ချက်ချင်း ကိုယ်ဝန်ရစေမယ့် နည်းလမ်းက ဘာများလဲ။ တကယ် ကိုယ်ဝန် ရှိနေရင်တောင် ဆေးစစ်လို့ အဖြေထွက်ဖို့ လဝက်လောက် အချိန်ယူရသေးတာကို" ဟု မေးလိုက်၏။
ယဲ့ပုဖန်က ပြုံးလျက် "ငါ့ဆီမှာ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ကိုယ်ဝန်ရစေနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရှိတယ်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုကလည်း ချက်ချင်း လက်ငင်းပဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဝမ်ရွှယ်နင်က စိတ်တိုတိုဖြင့် "အခု ဘယ်အချိန်ရောက်နေပြီလဲ။ နင်က နောက်နေတုန်းပဲလား" ဟု ငေါက်လိုက်၏။
ယဲ့ပုဖန်က အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး "ငါ အမှန်တိုင်း ပြောနေတာပါ။ သန္ဓေတု ကျင့်စဉ်လို့ ခေါ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခု အကြောင်းကို ရှေးဟောင်း သိုင်းကျမ်းတစ်ခုထဲမှာ ငါ ဖတ်ဖူးတယ်"
"ဒီနည်းလမ်းက အမျိုးသမီးတွေကို တကယ့်ကိုယ်ဝန် အစစ်အမှန်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူအောင် ဖန်တီးပေးနိုင်တယ်။ ဆေးစစ်ရင်တောင် ဘယ်လိုမှ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝမ်ရွှယ်နင်က သံသယဖြင့် "နင် နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သေချာပေါက် မဟုတ်ရပါဘူး"
ယဲ့ပုဖန်သည် အနက်ရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး "ဒီနည်းလမ်းက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်လို့ ထင်ရင် ဒီဆေးကို သောက်လိုက်" ဟု ဆိုလေသည်။
"မင်းရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းက ကိုယ်ဝန်ရှိနေတဲ့ လူတစ်ယောက်လို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်"
ဝမ်ရွှယ်နင်က စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့သဖြင့် ရသမျှနည်းလမ်းကို စမ်းကြည့်ရန်သာ ရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။
သူမသည် ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ထဲမှ ဆေးလုံးကို ယူ၍ ချက်ချင်း မြိုချလိုက်သည်။ ဆေးလုံးလေးမှာ ပါးစပ်ထဲတွင် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားပြီး နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် အစာအိမ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားလေသည်။
ဆေးသောက်ပြီးနောက် သူမက "ဒါ တကယ် အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်၏။
ယဲ့ပုဖန်က "မင်းရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပေးစမ်းပါ" ဟု ဆိုသည်။
ဝမ်ရွှယ်နင်က လက်ကို လှမ်းပေးလိုက်ရာ ယဲ့ပုဖန်က သူမ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်လိုက်လေသည်။
အမှန်တကယ်တော့ ယခုလေးတင် သူမ သောက်လိုက်သော ဆေးလုံးမှာ လှည့်စားမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး အရိုးသန်ဆေးလုံး တစ်လုံးသာ ဖြစ်ပေသည်။ ယဲ့ပုဖန် လုပ်မည့်အရာမှာ သူ၏ ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ရွှယ်နင်၏ သွေးခုန်နှုန်းကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် ဖြစ်၏။
ခေတ္တအကြာတွင် သူသည် ညာလက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး "ကဲ... ရပြီ။ အခု မင်း ဘယ်နေရာသွားပြီး ဆေးစစ်စစ်၊ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ် ဆိုတာကိုပဲ အတည်ပြုပေးလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဒါ အံ့ဩစရာပဲ"
ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပြီး မယုံကြည်နိုင်အောင်လည်း ဖြစ်နေမိသည်။ သူမသည် အပျိုစင်လေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါလျက်နှင့် မည်သို့ဖြစ်၍ ရုတ်တရက်ကြီး ကိုယ်ဝန်ရှိလာနိုင်မည်နည်း။
ယဲ့ပုဖန်က "ဒါပေမဲ့ မင်း တစ်ခု သတိထားရမယ်။ အခု မင်းဆီမှာ ပြနေတဲ့ သွေးခုန်နှုန်းက ကိုယ်ဝန် တစ်လ ဝန်းကျင် ရှိနေတဲ့ အနေအထားပဲ။ ငါတို့ အတူတူ နေခဲ့တဲ့ ရက်စွဲကို မမှားစေနဲ့နော်" ဟု သတိပေးလိုက်၏။
ဝမ်ရွှယ်နင်က "ငါ သိပါတယ်။ ငါတို့ တွဲနေတာ တစ်နှစ်ရှိပြီလို့ အချိန်တစ်ခု သတ်မှတ်ထားလိုက်ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။
ယဲ့ပုဖန်က "ဒါဆိုလည်း သဘောတူတယ်... သွားကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ဝမ်ရွှယ်နင်က နောက်တစ်ကြိမ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြန်သည်။ "ငါ ကြောက်နေတုန်းပဲ။ အိမ်ပြန်ရောက်သွားပြီး ပြန်ထွက်မလာနိုင်တော့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ယဲ့ပုဖန်က "ငါ့ကို ယုံစမ်းပါ။ မင်းရဲ့ သဘောဆန္ဒ မပါဘဲနဲ့တော့ ဘယ်သူမှ မင်းကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကို သေချာပေါက် ငါ ပြန်ခေါ်လာခဲ့ပါ့မယ်" ဟု အားပေးစကား ဆိုလိုက်၏။
"အိုကေ..."
ဝမ်ရွှယ်နင်သည် ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပို၍ သက်သာရာ ရသွားလေသည်။
***
နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်သို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြသည်။
သူတို့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အိမ်တော်ထိန်းကြီးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လေသည်။ "သခင်မလေး... ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့။ ဒါက မစ္စတာယဲ့ ဖြစ်ရမယ်။ သခင်ကြီးက ဧည့်ခန်းမှာ စောင့်နေပါတယ်"
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ သူတို့နှစ်ဦးအား စံအိမ်ကြီး၏ ဧည့်ခန်းမဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။
ဝမ်ရွှမ်ချဲ့နှင့် ဝမ်ရှင်းယဲ့တို့ နှစ်ဦးမှာ ဧည့်ခန်းအတွင်း ထိုင်နေကြ၏။ ယဲ့ပုဖန် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။
"မစ္စတာယဲ့... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်လေးကို ကြိုဆိုပါတယ်"
ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်ခဲ့သော မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရသည့်အလား ပြုမူနေပြီး ယဲ့ပုဖန်အား အလွန် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် နေရာပေးလေသည်။
ဤအခြေအနေက ဝမ်ရွှယ်နင်ကို လုံးဝ ကြက်သေသေသွားစေသည်။ သူမ ဖခင်၏ စိတ်သဘောထားကို သူမ အသိဆုံး ဖြစ်၏။ သူသည် အမြဲတမ်း မာနကြီးပြီး လူများကို အထင်သေးလေ့ ရှိသူဖြစ်သည်။
ယခု ယဲ့ပုဖန်အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ယဉ်ကျေးနေရသနည်း။ သူက ဒီလက်ထပ်ပွဲကိုများ သဘောတူတော့မလို့လား။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် သူမ၏ ပါးပြင်လေးများ ရဲတက်သွားကာ ရင်ထဲတွင်လည်း သမင်ပေါက်လေးတစ်ကောင် ပြေးလွှားနေသည့်အလား တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လှုပ်လာ၏။ သူမသာ ယဲ့ပုဖန်နှင့် တကယ်တမ်း လက်ထပ်ခွင့် ရမည်ဆိုပါက တစ်သက်လုံး ကျေနပ်ပျော်ရွှင်နေရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအတွေးကို သူမ၏ စိတ်ထဲမှ အမြန် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဖခင်သည် အမြဲတမ်း ခေါင်းမာသူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ရွှမ်ချဲ့သည် ဝမ်ရွှယ်နင်ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ယဲ့ပုဖန်ကိုသာ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် စကားဆိုလေသည်။ "မစ္စတာယဲ့... လူချင်း တွေ့ရတာက သတင်းကြားရတာထက် ပိုတောင် ကောင်းနေသေးတယ်။ ခင်ဗျားက တကယ့်ကို လူငယ်ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပါပဲ"
သူ့အနေဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့သော သဘောထားမျိုး ပြသနေရသည်ကို ယဲ့ပုဖန် အတိအကျ သိထားပေသည်။ မနေ့ညက ယန်မိသားစုအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ကိစ္စများမှာ သူ၏ လက်ချက် ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားပြီး ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။
သူက "သခင်ကြီးက မြှောက်ပြောလွန်းနေပါပြီ" ဟု နှိမ့်ချစွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။
ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က အလျင်အမြန်ပင် "မစ္စတာယဲ့... ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ သခင်ကြီး လို့ ခေါ်တာက အရမ်း တရားဝင်ဆန်လွန်းတယ်။ အဆင်ပြေမယ် ဆိုရင် ဦးလေး လို့ပဲ ခေါ်ပါ" ဟု ဆိုလေသည်။
ယဉ်ကျေးမှုအရ စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်က ဦးစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေး... ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲ"
ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ ဤမေးခွန်းကို အစကတည်းက စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင် သူသည် အကူအညီ မဲ့နေသည့် အမူအရာကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး "မစ္စတာယဲ့... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒီနေ့ ခင်ဗျားကို ဖိတ်ခေါ်ရတာ အကူအညီလေး တစ်ခုလောက် တောင်းချင်လို့ပါ" ဟု ဆိုလေသည်။
တစ်ဖက်လူ၏ အဖြေကို မကြားရသေးသော်လည်း ယဲ့ပုဖန်သည် အများစုကို ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်၏။ တစ်ဖက်လူသည် အင်အားသုံး၍ မရနိုင်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
အဖြေကို သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြိုသိနေသော်လည်း "ဦးလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါဦး" ဟုသာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က "ရှောင်ယဲ့... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်းကို ငါ တကယ် သဘောကျပါတယ်။ ရွှယ်နင်သာ စေ့စပ်ထားတာ မရှိဘူးဆိုရင် မင်းတို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းဖက်ဖို့ ငါ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်မှာပါ"
"အခု ပြဿနာက ငါတို့ မိသားစုနဲ့ မြို့တော်က ချန်ဆွန်းမိသားစုကြားမှာ စေ့စပ်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းနဲ့ ရွှယ်နင်က ဖူးစာဆုံပေမဲ့ ကံမပါဘူးလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့"
"ပြောရခက်ပေမဲ့ ငါ့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ရွှယ်နင်နဲ့ လမ်းခွဲလိုက်ပါကွာ"
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရွှယ်နင်သည် သူမဖခင်၏ မဟာဗျူဟာကို သဘောပေါက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် "မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆိုလိုက်၏။
"အခု ဘယ်ခေတ်ရောက်နေပြီလဲ။ မိဘသဘောတူတဲ့ လူကိုပဲ ယူရမယ်ဆိုတဲ့ အစဉ်အလာဟောင်းကို သုံးနေတုန်းပဲလား။ သမီး လုံးဝ သဘောမတူဘူး။ အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ သမီးဘဝအတွက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမို့လို့ သမီးကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမယ်။ ရှောင်ဖန်ကလွဲရင် သမီး ဘယ်သူ့ကိုမှ လက်မထပ်နိုင်ဘူး"
ဝမ်ရွှမ်ချဲ့သည် သူ၏ သမီးကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပြီး ယဲ့ပုဖန်၏ သဘောထားကိုသာ ဂရုစိုက်နေလေသည်။
ယဲ့ပုဖန်က ဝမ်ရွှယ်နင်ကို စိတ်မလှုပ်ရှားရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် "ရွှယ်နင်နဲ့ ကျွန်တော်က တကယ် ချစ်ကြတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ အလွယ်တကူ လမ်းခွဲဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး" ဟု ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်၏။
"ရွှယ်နင် ကိုယ်တိုင်ကသာ လမ်းခွဲမယ်လို့ မပြောဘူးဆိုရင် ဘယ်သူကမှ ကျွန်တော်တို့ကို ခွဲထားလို့ မရပါဘူး"
သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း လေသံတွင်မူ ပြတ်သားမှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေပြီး မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း တစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာလေသည်။