Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ သူ၏ သမီးဘက်သို့ အာရုံလှည့်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က "အဖေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချန်ဆွန်းမိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ရမယ့်ကိစ္စကို သမီး လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ဘူး။ အဲဒီ ချန်ဆွန်းရှမ်း ဆိုတာကို သမီး သိလည်း မသိဘူး။ သူ့ကိုလည်း မယူချင်ဘူး" ဟု ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ သမီးမှာ ချစ်ရတဲ့သူ ရှိနေပြီမို့လို့ သမီးကို အတင်းအကျပ် ဖိအားမပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့သည် သူ၏ ပုံမှန် မောက်မာသော အသွင်အပြင်ကို မပြသတော့ပေ။ ထိုအစား သူက သက်ပြင်း ချလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် "သမီးရယ်... ဒီကိစ္စအတွက် အဖေ့ကိုပဲ အပြစ်တင်ပါတော့။ အဲဒီတုန်းက အဖေက သမီးရဲ့ ခံစားချက်ကို ထည့်မတွေးဘဲ စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ ဒီစေ့စပ်ပွဲကို စီစဉ်ခဲ့မိတာပါ။ အဖေ့ အမှားပါ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ အခု လက်ထပ်ပွဲကို စီစဉ်ပြီးသွားပြီမို့လို့ ဒါကို ပြောင်းလဲလိုက်မယ် ဆိုရင် ဝမ်မိသားစုရဲ့ အနာဂတ် ဆုံးရှုံးသွားရုံတင် မကဘူး။ မိသားစုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားတဲ့အထိ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဝမ်မိသားစုအတွက် အဖေ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး... ဒီလက်ထပ်ပွဲကို သဘောတူပေးပါကွယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့၏ အလေးအနက် တောင်းပန်နေသော အမူအရာကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် အပြောရခက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မိသားစု၏ အရှင်သခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝမ်ရွှမ်ချဲ့သည် အမြဲတမ်း ပြတ်သားပြီး အလွန်တရာ ခေါင်းမာသူ ဖြစ်သည်။ ဤမျှ နှိမ့်ချသော သဘောထားမျိုးကို ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မပြသဖူးခဲ့ရာ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ရှင်းယဲ့ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူမဖခင်သာ သူ၏ ခေါင်းမာသော ရပ်တည်ချက်ကို ဆက်လက် ဆုပ်ကိုင်ထားမည် ဆိုပါက သူမသည် နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ်အထိ တိုက်ပွဲဝင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လုံးဝ အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအခါ ဖခင်ဖြစ်သူက "တောင်းပန်ပါတယ်" ဟူသော စကားလုံးကို သုံးစွဲလာသောအခါ သူမသည် ရုတ်တရက် အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားပြီး အကူအညီတောင်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ယဲ့ပုဖန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက လက်လှမ်း၍ သူ၏ ဗိုက်ကို ပုတ်ပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ ဝမ်ရွှယ်နင်သည် ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော တန်ပြန် မဟာဗျူဟာကို အလောတကြီးဖြင့် မေ့လျော့နေခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ သူမ၏ အပြစ်တော့ မဟုတ်ပေ။ ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်လွန်းလှသော မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦးက သူမတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဟု ရုတ်တရက် ကြေညာရမည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမျိုးတော့ မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် သူမသည် အတော်လေး တည်ငြိမ်သွားပြီး "သမီးမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး အဖေ။ အရင်ကဆိုရင်တော့ အဖေ ပြောတာကို သမီး သေချာပေါက် သဘောတူမိမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု သမီးမှာ ရှောင်ဖန်ရဲ့ ကလေး ရှိနေပြီလေ။ ကလေးကိုတော့ သမီး ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချလိုက်လို့ မရဘူးလေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ..."</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ ချက်ချင်း ကြက်သေသေသွားပြီး သူ၏ တံတွေးနင်ကာ သီးမတတ်ပင် ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify">သမီးဖြစ်သူထံမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် တုံ့ပြန်မှု အမျိုးမျိုးကို သူ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ခဲ့ပြီး ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း သူမတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေမည်ဟုတော့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထားခဲ့မိပေ။ အရာအားလုံးက ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရှင်းယဲ့မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။ ရလဒ်က ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ဖူးချေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ညီမလေးတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီတဲ့လား။ ဒါ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။</p> <p style="text-align:justify">"သမီး... သမီး အဖေ့ကို လိမ်နေတာများလား" </p> <p style="text-align:justify">တစ်မိနစ်ခန့်မျှ မှင်တက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝမ်ရွှမ်ချဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "အဖေ သိသလောက်ဆိုရင် မင်းတို့ နှစ်ယောက် တွဲလာတာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်လေ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန် ကိုယ်ဝန်ရနိုင်မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်သည် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်သွားသော်လည်း အတတ်နိုင်ဆုံး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိစေရန် ဟန်ဆောင်ထားလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်တော့ သမီးတို့ တွဲလာတာ တစ်နှစ်နီးပါးလောက် ရှိနေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သမီးတို့က လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တာမို့ အခုမှပဲ လူသိရှင်ကြား ဖွင့်ပြောဖြစ်တာပါ။ အခု သမီးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ဆိုတာကို ရုတ်တရက် သိလိုက်ရတော့ ကလေးလေးကို ဒုက္ခမရောက်စေချင်တာနဲ့ သမီးတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို လူသိရှင်ကြား ချပြလိုက်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးနောက် သူမသည် ပြားကပ်နေသော သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်လေးကို သနားစဖွယ် ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်မှာ ဘေးမှ ကြည့်နေရင်း လျှို့ဝှက် ရယ်မောနေမိ၏။ မိန်းမများမှာ မွေးရာပါ သရုပ်ဆောင်များ ဖြစ်သည် ဟူသော စကားမှာ မှန်ကန်ကြောင်း ယခု သက်သေပြနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအမျိုးသမီး၏ သရုပ်ဆောင်မှုက အလွန် ပီပြင်လွန်းလှသဖြင့် သူမ၏ ဗိုက်ထဲတွင် တကယ်ပဲ ကလေးတစ်ယောက် ရှိနေသယောင် ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">သေချာရေရာသော အဖြေတစ်ခုကို ရရှိလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ လုံးဝကို ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူတို့က သမီးဖြစ်သူကို ကလေးဖျက်ချရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးရတော့မည်လော။</p> <p style="text-align:justify">သူ ရက်စက်နိုင်၊ မရက်စက်နိုင် ဆိုသည်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် ဤအတွေးမျိုး ရှိနေသည့်တိုင် ထုတ်ပြောရဲမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုကလေးငယ်၌ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့် ဖခင်တစ်ဦး ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ဘာဆက်လုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွား၏။ ဝမ်မိသားစု၏ ပြတ်သားပြီး ရက်စက်သော အရှင်သခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p style="text-align:justify">အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဘေးရှိ သူ၏သားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ဝမ်ရှင်းယဲ့မှာ သူ့ထက်ပင် ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီး မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်ကို လုံးဝ မသိရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">လေထုမှာ အလွန်တရာ အနေရခက်ဖွယ် ကောင်းနေစဉ်မှာပင် အိမ်တော်ထိန်းကြီးက အပြင်ဘက်မှ ပြာယာခတ်လျက် ပြေးဝင်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်ကြီး... ဟုန်မန်လုပ်ငန်းစုရဲ့ သခင်မကြီးနဲ့ သခင်လေး ချန်ဆွန်းရှမ်းတို့ ရောက်လာပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာ... သူတို့ ဒီလောက်စောစော ရောက်လာပြီလား"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ပျံကျလာ၏။ ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်း၍ မပြီးသေးမီမှာပင် နောက်ထပ် ပြဿနာ တစ်ခုက တံခါးလာခေါက်နေပြီ ဖြစ်ကာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယဲ့ပုဖန်နှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အင်္ဂါဂြိုဟ်နှင့် ကမ္ဘာဂြိုဟ်တို့ ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အခုတော့ အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ သူတို့က တံခါးဝသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ပြန်လွှတ်လိုက်၍လည်း မရနိုင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ကို မြန်မြန် ခေါ်လာခဲ့လိုက်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့်သည် စံအိမ်ကြီး၏ ပင်မခန်းမဆောင် တံခါးဝမှ ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ဟုန်မန်လုပ်ငန်းစုကို တည်ထောင်သူ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် အသက် လေးဆယ်၊ ငါးဆယ် ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် အသက် ၃၀ ခန့်သာ ရှိသေးသယောင် ထင်ရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမသည် အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် လှပချောမောပြီး အသက်အရွယ် အနည်းငယ် ရလာသော်ငြား သူမ၏ အလှတရားများကား အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် ချန်ဆွန်းမိသားစု၏ သမီးကြီးနှင့် ဟုန်မန်လုပ်ငန်းစု၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမထံမှ မောက်မာပြီး အင်အား ကြီးမားသော အငွေ့အသက်များ သဘာဝကျကျပင် ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤအမျိုးသမီးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာ သိသော်လည်း အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် သူမနှင့် ထူးဆန်းသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုနှင့် နီးကပ်မှု တစ်ခုကို ခံစားနေရ၏။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် သူ၏ အာရုံသည် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ အနောက်တွင် ပါလာသော အဘွားအိုတစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အဘွားအိုမှာ ခါးကိုင်းကိုင်းနှင့် ကြိုးကြာငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကိုယ်နေဟန်ထား ရှိပြီး အလွန်တရာ အိုမင်းနေပုံ ရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အသားအရေမှာ ကြက်သီးဖုများ ထနေပြီး လမ်းလျှောက်ရာတွင်လည်း အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်နေသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က တွဲကူပေးချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အဘွားအိုမှာ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ပုဖန် ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကျန်းပေ့မြို့၏ နံပါတ်တစ် သိုင်းဆရာကြီး ရှဟိုအောက်ထက်ပင် တစ်ဆင့် ပိုမို မြင့်မားနေပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ ဘေးတွင် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေပြီး မောက်မာသော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး နာမည်ကြီး အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ မြင့်မြတ်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူကား ဝမ်ရွှယ်နင်နှင့် စေ့စပ်ထားသူ၊ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏သား ချန်ဆွန်းရှမ်းပင်တည်း။ ဤလူငယ်မှာ အတော်လေး ရုပ်ရည်ချောမောသော်လည်း ကောက်ကျစ်သော အသွင်အပြင် ရှိပြီး ရန်စရန် မကောင်းသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြား လူအနည်းငယ်မှာမူ အနက်ရောင် ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အင်အားကြီးမားသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ကိုယ်ရံတော်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ကျန်းပေ့မြို့ ထိပ်သီး မိသားစုကြီး လေးခုမှ ကိုယ်ရံတော်များထက် များစွာ ပိုမို အဆင့်မြင့် ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ အနောက်မှ ကပ်၍ လိုက်ပါလာသော ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင်မှာ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ညီမ တုန်းကျွီး... ရောက်လာပြီကိုး။ ဘာလို့ ကြိုမဖုန်းဆက်တာလဲ။ လေဆိပ်ကို ကြိုဖို့ လူလွှတ်ပေးလိုက်မှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ချက်ချင်းပင် နွေးထွေးစွာ ဆီးကြို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ဆွန်းရှမ်းအား ကြင်နာစွာဖြင့် "လူငယ်လေး... မင်းကို မတွေ့ရတာ နှစ်တွေတောင် ကြာခဲ့ပြီပဲ။ အရပ်တွေရှည်ပြီး ချောမောလာလိုက်တာ။ တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ ယောက်ျားကောင်း တစ်ယောက်ပါပဲလား" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရွှမ်ချဲ့... ငါတို့က မိသားစုတွေပဲလေ။ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ချန်ဆွန်းရှမ်းအား "ဦးလေးဝမ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်း ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ အကြည့်တို့သည် တောက်ပ လှပနေသော ဝမ်ရွှယ်နင်ထံသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် နှစ်များတစ်လျှောက် အမျိုးသမီးပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှ အဆင့်မြင့်သော အလှတရားမျိုးကို မြင်ဖူးခဲလှသည်။ အထူးသဖြင့် ကျောက်ကျောကဲ့သို့ ချောမွတ်နေသော သူမ၏ အသားအရေမျိုးကို သူ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့ရာ သွားရည်ကျမတတ်ပင် ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify">အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာသောအခါ သူက ချက်ချင်းပင် "ယောက္ခမကြီး... မင်္ဂလာပါဗျာ" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အမ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဤအသုံးအနှုန်းကြောင့် ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ အနေရခက်သွားရသည်။ မိသားစု နှစ်ခုကြား စေ့စပ်ထားသည့် သဘောတူညီချက် ရှိသော်လည်း ယောက္ခမကြီးဟု ခေါ်ရမည့် အဆင့်အထိတော့ မရောက်သေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">အရေးအကြီးဆုံး ပြဿနာမှာ သူ၏ သမီးဖြစ်သူက အခြားသူတစ်ယောက်၏ ကလေးကို ကိုယ်ဝန် ဆောင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ထိုကိစ္စကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်နည်း ဆိုသည်ကို သူ မသိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းက သိပ်အလောတကြီး နိုင်လွန်းတယ် ကလေးရာ"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ချန်ဆွန်းရှမ်းအား ဆူပူလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ အလိုလိုက် အချစ်ပိုနေသည့် အရိပ်အယောင်များ အပြည့်ရှိနေပြီး အပြစ်တင်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူမက "အစ်ကို ရွှမ်ချဲ့... ရှမ်းအာက အလောတကြီးနဲ့ ခေါ်လိုက်မိပေမဲ့လည်း ဘာမှတော့ မဖြစ်ပါဘူးလေ။ ဒီတစ်ခေါက် ကျန်းပေ့မြို့ကို ငါတို့ လာခဲ့တာ ကလေးနှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထပ်ပွဲ ကိစ္စကို အပြီးသတ် ဆွေးနွေးဖို့ပါပဲ" ဟု ဆက်ပြောလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ယခင်ကဆိုလျှင် ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မည်သို့ အဖြေပေးရမည်ကို သူ မသိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်မှာပင် လူတစ်ယောက်က "အန်တီ ချန်ဆွန်း... ဒီလက်ထပ်ပွဲကို သဘောမတူဘူး" ဟု ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save