Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၆၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ့အချစ်၊ ငါ့ရွေးချယ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောလိုက်သူမှာ ဝမ်ရွှယ်နင် ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် မပြတ်မသား လုပ်တတ်သူမျိုး မဟုတ်ရာ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူမသည် ယဲ့ပုဖန်၏ အနားသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ လက်မောင်းကို ချိတ်လိုက်ပြီး "အန်တီချန်ဆွန်း... လူကြီးတွေ စီစဉ်ပေးတဲ့ ဒီလက်ထပ်ပွဲကို သမီး လက်မခံနိုင်ပါဘူး။ သမီးမှာ ချစ်ရတဲ့သူ ရှိနေပါပြီ" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“အရေးအကြီးဆုံးက သမီး သူ့ကိုယ်ဝန်ကို လွယ်ထားရပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">စေ့စပ်ပွဲကို ငြင်းပယ်ခြင်း၊ ချစ်ရသူ ရှိနေပြီဟု ဝန်ခံခြင်းနှင့် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခြင်း... </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်၏ စကားလုံးများသည် တစ်ချက်ထက် တစ်ချက် ပိုမို ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ကြီး သုံးချက်အလား အားလုံးကို ထိုးနှက်သွားလေသည်။ ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ အကြည့်တို့က ဝမ်ရွှယ်နင်ထံတွင်သာ စွဲကပ်နေခဲ့သော်လည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဒေါသတရားတို့က ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ အပြုံးတို့သည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူမက တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် "အစ်ကို ရွှမ်ချဲ့... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။ ရှင်တို့က နောက်တာ ပြောင်တာ နည်းနည်း လွန်မသွားဘူးလား" ဟု မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် အနေရခက်စွာဖြင့် "ညီမ တုန်းကျွီး... ဒီကိစ္စကို ကျုပ်လည်း အခုမှ သိရတာပါ။ ဒီကောင်မလေး ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလို ပြဿနာရှာလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အဲဒါ အမှန် ဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုတာကိုတောင် ကျုပ် မသိသေးပါဘူးဗျာ" ဟု အခက်တွေ့စွာ ဖြေရှင်းလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွား၏။ သူမသည် ဝမ်ရွှယ်နင်ကို ကြည့်ကာ "ရွှယ်နင်... သမီးအနေနဲ့ ဒီလက်ထပ်ပွဲကို သဘောမတူဘူး ဆိုရင်တောင် အန်တီ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့ ရပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အိမ်ထောင်ရေး ဆိုတာ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ရဲ့ တစ်သက်တာ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ သက်ဆိုင်နေတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲလေ။ သမီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အန်တီ လေးစားပေးမှာပါ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အတင်းအကျပ် စီစဉ်ရတဲ့ အချစ်ရေးက ဘယ်တော့မှ မချိုမြိန်ဘူး ဆိုတဲ့ စကားလည်း ရှိတယ် မဟုတ်လား။ အန်တီက သမီးကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ယုတ္တိမရှိတဲ့ အကြောင်းပြချက်မျိုး ပေးပြီး ငြင်းတာကတော့ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က "နားလည်ပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီချန်ဆွန်း။ ဒါပေမဲ့ သမီး တကယ်ပဲ ကိုယ်ဝန် ရှိနေတာပါ" ဟု ခိုင်မာစွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ ဥက္ကဋ္ဌ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ တွေးခေါ်ပုံမှာ ဤမျှ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ဤအချိန်တွင် အမှန်အတိုင်းသာ ဝန်ခံလိုက်ပါက ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ဘာမျှ မပြောလျှင်တောင်မှ ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က သူမအား ချန်ဆွန်းရှမ်းနှင့် အတင်းအကျပ် လက်ထပ်စေမည်မှာ သေချာလှသည်။ အကြောင်းမှာ သူမ၏ မင်္ဂလာပွဲသည် ဝမ်မိသားစုအတွက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များ ယူဆောင်လာပေးမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် "ရွှယ်နင်... သမီး သေချာလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော ထိပ်သီး မိသားစုကြီးများအတွက် မိန်းကလေး တစ်ဦးတွင် ရည်းစား ရှိနေခြင်း၊ မရှိခြင်းမှာ အရေးမကြီးပေ။ အဓိက အကျဆုံး အချက်မှာ သူမတွင် ကိုယ်ဝန် ရှိနေပြီလား ဆိုသည်ကသာ ပဓာန ကျလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့သဖြင့် ဝမ်ရွှယ်နင်သည် အံကြိတ်ကာ "သေချာတာပေါ့ အန်တီ" ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် အနေရခက်နေသော ဝမ်ရွှမ်ချဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ရွှယ်နင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူမ၏ အနောက်ရှိ အဘွားအိုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "ဒါက ဆေးပညာမှာ အရမ်း ကျွမ်းကျင်တဲ့ အဘွားယင်းပဲ။ သမီးရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကို သူမကို စမ်းသပ်ခွင့် ပြုနိုင်မလား"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ရတာပေါ့... ဒါဆိုလည်း ညီမ တုန်းကျွီးပဲ ကူညီပေးပါဦးဗျာ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင် ပြောသည့်စကားမှာ အမှန်လော၊ အမှားလော ဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာသဖြင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးက အတည်ပြုပေးနိုင်ပါက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်မည် မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက အဘွားယင်းအား "အဘွား... ဒါဆို အဘွားကို ဒုက္ခပေးရတော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဒုက္ခ မဟုတ်ရပါဘူး... ဒီအဘွားကြီး လုပ်တတ်တာ ဒါလေးပဲ ရှိတာပါ"</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးနောက် အဘွားယင်းသည် ယိမ်းထိုးနေသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဝမ်ရွှယ်နင်၏ အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ လက်ချ၍ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ ယဲ့ပုဖန်၏ သန္ဓေတု ဆေးလုံးက တကယ် အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား ဟု တွေးရင်း အလိုအလျောက် စိုးရိမ်ပူပန်လာမိ၏။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ မိမိ လိမ်ညာနေကြောင်းကို တစ်ဖက်လူကသာ သိရှိသွားပါက ယနေ့ အခြေအနေကြီးမှာ လုံးဝကို အရှက်ကွဲပြီး မင်္ဂလာပွဲအား လက်မခံချင်ဘဲ လက်ခံလိုက်ရမည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမ တစ်ယောက်တည်း စိုးရိမ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ရွှမ်ချဲ့၊ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၊ ချန်ဆွန်းရှမ်းနှင့် ဝမ်ရှင်းယဲ့တို့ အားလုံးသည်လည်း အဘွားယင်း၏ အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာအိုကြီးထံသို့ အာရုံစိုက်ကာ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ရင်တဖိုဖိုဖြင့် စောင့်မျှော်နေကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ယဲ့ပုဖန် တစ်ယောက်တည်းကသာ မိမိ၏ စွမ်းရည်အပေါ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤအဘွားအိုသည် ဆေးပညာတွင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကျွမ်းကျင်နေလျှင်ပင် သူ အမွေဆက်ခံ ရရှိထားသော ရှေးဟောင်း ဆေးပညာ ရတနာသိုက်နှင့်မူ ဘယ်လိုမှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။ ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော သွေးခုန်နှုန်း အတုအယောင်ကို မည်သူကမျှ အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်း သိမြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">နှစ်မိနစ်ခန့် အကြာတွင် အဘွားယင်းသည် သူမ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့က ဦးစွာ လောလောဆယ်ဆယ် မေးလိုက်၏။ "အဘွား... အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းမိသားစုနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်းနှီးခဲ့သဖြင့် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ ဘဝတွင် ဤအဘွားအို၏ နေရာမှာ မည်မျှ အရေးပါကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် သူမအား အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကိုယ်ဝန်ဆောင် သွေးခုန်နှုန်းပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဘွားယင်းသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ အနောက်သို့ ပြန်လည် နေရာယူလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ လက်မခံချင်သေးသဖြင့် "အဘွားယင်း... အဘွားများ မှားစမ်းမိတာ ဖြစ်နိုင်မလား" ဟု ထပ်မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">အဘွားယင်းက "မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် သွေးခုန်နှုန်းကိုတောင် မှန်အောင် မစမ်းနိုင်ဘူး ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အသက်ရှင်လာခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက အလကား ဖြစ်သွားမှာပေါ့" ဟု ပြတ်သားစွာ တုံ့ပြန်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ရွှမ်ချဲ့မှာ အလွန်တရာ အရှက်ရသွားတော့သည်။ သာမန် မိသားစုများ အတွက်ပင် လက်မထပ်ရသေးဘဲ ကိုယ်ဝန်ရှိလာခြင်းက ဂုဏ်ယူစရာ ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ကျန်းပေ့မြို့၏ ထိပ်သီး မိသားစုကြီး လေးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဝမ်မိသားစုအတွက် ဆိုလျှင်မူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤကိစ္စသည် ချန်ဆွန်းမိသားစု၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ပေါက်သွားခြင်း ဖြစ်ရာ သူ၏ မျက်နှာကို အကြီးအကျယ် ပျက်စေခဲ့လေသည်။ အကယ်၍ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသာ ဒေါသထွက်သွားပါက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကား တွေးကြည့်၍ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဝမ်ရွှယ်နင်၏ ကိုယ်ဝန်ကို အတည်ပြုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် သူ၏ ဒေါသကို ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ "ဝမ်ရွှမ်ချဲ့... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးရမယ်" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့၏ နှလုံးသားမှာ ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေသို့ ထိုးကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ ရှင်းပြချင်သော်လည်း မိမိ၏ သမီးက လက်မထပ်ရသေးဘဲ အခြားယောကျာ်း တစ်ယောက်၏ ကလေးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားသည် ဆိုသည့် ကိစ္စကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်း။ ဘယ်လို စကားလုံးတွေ သုံးပြီး ရှင်းပြ ရှင်းပြ ဘာအကျိုးထူးလာမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ မျက်နှာထားမှာလည်း မကောင်းလှသော်လည်း သူမသည် ဒေါသပေါက်ကွဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထိုအစား ဒေါသထွက်နေသော ချန်ဆွန်းရှမ်းအား "ရှမ်းအာ... ဦးလေးဝမ်ကို မရိုမသေ မလုပ်ရဘူး" ဟု တားမြစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အမေ..."</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက တစ်စုံတစ်ရာ ပြောလိုသော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူ၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ စကားများကို မြိုသိပ်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက ဝမ်ရွှယ်နင်ကို ကြည့်ကာ "သမီး... အန်တီလည်း တစ်ချိန်က လူငယ်ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးပါတယ်။ သမီးက တခြား ကောင်လေး တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီးသွားပြီ ဆိုတော့လည်း အန်တီက သမီးအတွက် ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပေးပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင် အနည်းငယ် မှင်တက်သွား၏။ တစ်ဖက်လူက အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်ပြီး ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေ အမျိုးမျိုး ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် ဝမ်ရွှမ်ချဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ရွှမ်ချဲ့... ကလေးတွေက အရွယ်ရောက်လာပြီ ဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်မှုတွေ ရှိလာကြပြီလေ။ ရှင်လည်း ဒီကိစ္စကို သိပ်ပြီး စိတ်ပူမနေပါနဲ့တော့"</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ရဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို ဒီမှာပဲ ဖျက်သိမ်းလိုက်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မပူပါနဲ့... ဒါက ငါတို့ နှစ်ဖက် မိသားစုရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို မထိခိုက်စေပါဘူး။ နောင်လာမယ့် အနာဂတ်မှာ ငါတို့တွေ ပိုပြီးတောင် နီးကပ်လာကြဦးမှာပါ။ ဒီနေ့တော့ ရှင်တို့ကို ဆက်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး... သွားလိုက်ပါဦးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် တံခါးပေါက်ဆီသို့ ဦးစွာ လျှောက်သွားလေရာ အဘွားယင်းသည်လည်း ဘာမျှ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလား သူမ၏ အနောက်မှ ကပ်၍ လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ရွှယ်နင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ယဲ့ပုဖန်ကို အမုန်းတရားများ အပြည့်ဖြင့် တစ်ချက် စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ဝမ်မိသားစု စံအိမ်ထဲမှ ဆောင့်အောင့်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ရွှယ်နင်သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ ဤရလဒ်မှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်လွန်းနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမကို ဒုက္ခပေးနေခဲ့သော လက်ထပ်ပွဲ ပြဿနာ ဖြေရှင်းပြီးသွားရုံသာမက ချန်ဆွန်းမိသားစု၏ တုံ့ပြန်မှုကလည်း သူမ စိတ်ကူးထားသလောက် မဆိုးရွားခဲ့ပေ။ ထိုအရာက သူမ၏ ရင်ထဲမှ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖယ်ချလိုက်ရသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမ ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ မထုတ်ပြရဲပေ။ အကြောင်းမှာ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ သဘောထားက မည်သို့ ရှိမည်ကို သူမ မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်ချဲ့သည် သူ၏ သမီးနှင့် ယဲ့ပုဖန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗြောင်းဆန်နေပြီး ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို မဆုံးဖြတ်တတ်အောင် ဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">နှစ်ပေါင်းများစွာ အသေအချာ ပြင်ဆင်လာခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်မိသားစုသည် ချန်ဆွန်းမိသားစု ဟူသော လှေကြီးပေါ်သို့ တက်ကာ သူတို့၏ စီးပွားရေး အင်ပါယာကို ချဲ့ထွင်ရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုအိမ်ထောင်ရေး ကိစ္စမှာ ဒီလိုနှင့်ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အမှန်ဆိုလျှင် သူ၏ ဒေါသအားလုံးကို ယဲ့ပုဖန်အပေါ် ပုံချလိုက်သင့်ပေသည်။ အကြောင်းမှာ ယဲ့ပုဖန်သာ မရှိခဲ့လျှင် အရာအားလုံးက ဤသို့ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ သို့သော် သူ မရဲခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "ကဲပါ... မင်းတို့ သွားကြတော့။ ငါ့ကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်လေး နေခွင့်ပေးကြပါဦး" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဖေ... ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ သေဒဏ်မှ လွတ်ငြိမ်းခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် ယဲ့ပုဖန်၏ လက်ကို ဆွဲကာ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ဦးသည် ဝမ်မိသားစု စံအိမ်ကြီးထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အပြင်ဘက်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လှောင်အိမ်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာသော ငှက်ကလေး တစ်ကောင်အလား သူမသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို ကြည့်ကာ "အဲဒီလောက်တောင် ပျော်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ပျော်တာပေါ့ဟ... နင် မသိပါဘူး။ ဒီလက်ထပ်ပွဲ ကိစ္စက အိပ်မက်ဆိုး တစ်ခုလိုပဲ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ငါ့ကို ရူးမတတ် ဖြစ်အောင် လုပ်နေခဲ့တာ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "အခုတော့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ ငါ လုံးဝ လွတ်လပ်သွားပြီလေ။ ငါ့အချစ်ရေးကို ငါ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လို့ ရသွားပြီ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါဆို ဒိုင်းကာလုပ်ရတဲ့ ငါ့တာဝန်ကရော ပြီးသွားပြီလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save