Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သံသယ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">"မရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရွှယ်နင်၏ မူလက ရှိနေသော စိတ်လှုပ်ရှား ပျော်ရွှင်မှုတို့မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားသော အမူအရာဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">"မရဘူး... အခု ငါတို့ ပြီးသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ မရသေးဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် နောင်ဘယ်တော့မှ အဆက်အသွယ် မလုပ်တော့မည်ကို တွေးမိလိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော စူးရှသည့် နာကျင်မှုနှင့် အကြောက်တရားတို့က ပြည့်နှက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အားလုံး ပြီးသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ စေ့စပ်ပွဲလည်း ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီလေ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့..."</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်၏ ဦးနှောက်မှာ လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေပြီး သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို ရှာဖွေနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် သူမ၏ ခေါင်းထဲသို့ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာပြီး "ဒီနေ့ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက အရမ်းကို ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို နင် သတိမထားမိဘူးလား။ ငါ သဘောကျတဲ့သူက နင်ပါလို့ ငါ့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလို့ ပြောလိုက်တာတောင် သူမက ဒေါသထွက်တဲ့ အရိပ်အယောင် နည်းနည်းလေးမှ မပြခဲ့ဘူးလေ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကို နင် ပုံမှန်ပဲလို့ ထင်နေတာလား။ သူမက တစ်ခုခု အကြံအစည် ရှိနေတာ သေချာတယ်။ ဒီကိစ္စက ဒီလောက်နဲ့ ပြီးသွားဦးမှာ မဟုတ်သေးဘူးလို့ ငါ ရဲရဲကြီး လောင်းရဲတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကိစ္စက မပြီးပြတ်သေးဘူး ဆိုတော့ နင့်ရဲ့ တာဝန်လည်း မပြီးသေးဘူးပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"အာ... ဒါကတော့..."</p> <p style="text-align:justify">သူမ ပြောသည့် စကားများတွင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အဓိပ္ပာယ် ရှိနေကြောင်း ယဲ့ပုဖန် ခံစားမိသော်လည်း ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အနည်းငယ် ယုတ္တိမတန်သလို ဖြစ်နေပြီး အခြားသော ထိပ်သီး မိသားစုကြီးများမှ သခင်မကြီးများကဲ့သို့ မောက်မာမှု မရှိသည်ကိုလည်း သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘာကိုမှ သက်သေပြနေတာမှ မဟုတ်တာ။ ငါက ဒီမှာ တစ်သက်လုံး နေသွားလို့မှ မရတာ။</p> <p style="text-align:justify">သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ သူတို့က အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်တတ်တဲ့ သူတွေ ဆိုရင်ရော" ဟု ပြန်မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ တစ်ခုခု ကြံစည်နေတာ သေချာတယ်။ သိပ်မကြာခင်မှာ သူတို့ သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်" ဟု အခိုင်အမာ ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခါးသက်သက် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် "အစ်မကြီးရာ... ဒီလိုကိစ္စတွေကို ရမ်းပြီး ခန့်မှန်းနေလို့ မရဘူးလေ။ ပြီးတော့ ငါတို့ အရင်က သဘောတူထားတာ မင်းရဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်ပေးဖို့ပဲလေ။ အခု ငါ အဲဒါကို လုပ်ပေးပြီးသွားပြီ..."</p> <p style="text-align:justify">"ငါက မရဘူးလို့ ပြောရင် မရဘူးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က ခေါင်းမာမာဖြင့် "စေ့စပ်ပွဲ ဖျက်သိမ်းလိုက်တယ် ဆိုတာ အခုလောလောဆယ် အပေါ်ယံ သက်သက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ချန်ဆွန်းမိသားစုရဲ့ ကိစ္စတွေ အပြီးတိုင် မရှင်းလင်းမချင်း နင် ဒီကနေ ထွက်သွားလို့ မရဘူး" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"အစ်မကြီးရယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ လုပ်စရာ တခြားကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါတွေက ငါ့ကိစ္စတွေ ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ရလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်သည် ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော မောက်မာမှုမျိုးဖြင့် ပြုမူလိုက်ရာ ယဲ့ပုဖန်မှာ သူမအား ပြန်လည် ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီလေ... အချိန်တစ်ခုတော့ သတ်မှတ်ရလိမ့်မယ်။ ငါ မင်းရဲ့ အနားမှာ တစ်သက်လုံးတော့ နေမပေးနိုင်ဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က "ဒါဆိုလည်း တစ်နှစ်ပေါ့။ တစ်နှစ်အတွင်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူးဆိုရင် နင် ထွက်သွားလို့ ရပြီ" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်မှာ ဆွံ့အသွားပြီး "အစ်မကြီး... မင်းက တစ်သက်လုံးလို့ပဲ ပြောလိုက်ပါတော့လား" ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်ကမူ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ တွေးလိုက်သည်။ "ငါ့ရည်ရွယ်ချက်က တစ်သက်လုံး အတူတူ နေဖို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို အပြင်ထုတ်ပြောလိုက်ရင် နင် လန့်ပြေးသွားမှာ စိုးလို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ကောင်းကင်စစ်သည်တော် စီမံကိန်း၏ အချိန်ကာလကို မှန်းဆတွက်ချက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက "အလွန်ဆုံး ဆယ်ရက်ပဲ။ ငါ့မှာ တကယ် အရေးကြီးတဲ့ လုပ်စရာကိစ္စတွေ ရှိသေးလို့ ထပ်ပြီး အချိန်ဆွဲထားလို့ မရတော့ဘူး" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ... ဒါပေမဲ့ ဒါက ယာယီ သဘောတူညီချက်ပဲနော်။ နောက်ပိုင်း အခြေအနေကို ကြည့်ပြီးမှပဲ ထပ်စဉ်းစားကြတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က အချိန်ကို အတိအကျ မသတ်မှတ်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ အစီအစဉ်မှာ ဤအမျိုးသားကို အရင်ဆုံး အချိန်ဆွဲထားပြီးမှ နောက်မှ ဆက်လက် ဆွေးနွေးရန် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "အခု ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဈေးဝယ်ထွက်ကြမှာပေါ့။ ပြီးရင် အောင်ပွဲခံတဲ့ အနေနဲ့ နေ့လယ်စာ အကောင်းစား သွားစားကြမယ်လေ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်သည် သူမ၏ ယခင်က ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကို ပြန်လည် ရရှိသွားကာ ယဲ့ပုဖန်၏ လက်မောင်းကို ချိတ်လျက် ကားထဲသို့ ဝင်ကာ ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မိသားစုထံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးနှင့် ချန်ဆွန်းရှမ်းတို့သည် ကျန်းပေ့မြို့ရှိ ဟုန်မန်လုပ်ငန်းစု ရုံးခွဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘီလီယံရာချီ တန်ဖိုးရှိသော စီးပွားရေး အင်ပါယာကြီး တစ်ခုအနေဖြင့် ဟုန်မန်လုပ်ငန်းစုသည် တရုတ်နိုင်ငံ တစ်ဝန်းလုံးရှိ မြို့တိုင်းလိုလိုတွင် ရုံးခွဲများ ဖွင့်လှစ်ထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်အောက်ငယ်သားများ ကြိုတင် စီစဉ်ထားသော အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ချန်ဆွန်းရှမ်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် "အမေ... ဝမ်မိသားစုက ဒီကိစ္စမှာ အရမ်း လွန်လွန်းနေပြီ။ အမေက သူတို့ကို ဘာလို့ မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ကာ "ရှမ်းအာ... အမေလည်း တစ်ချိန်က လူငယ်ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက မိသားစုက စီစဉ်ပေးတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို အမေ အရမ်း ဆန့်ကျင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် ဝမ်ရွှယ်နင်ရဲ့ ခံစားချက်ကို အမေ ကောင်းကောင်း နားလည်ပါတယ်" ဟု အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ကမှ သဘောမတူဘူး ဆိုရင် အတင်းအကျပ် လုပ်နေလို့လည်း အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ဘက်က အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေစရာလည်း မလိုပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက "ဒါပေမဲ့ သူက သဘောမတူဘူး ဆိုရင် စောစောစီးစီး ပြောလို့ ရတာပဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ ကျန်းပေ့မြို့ကို ရောက်လာတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်နေရတာလဲ။ ပြီးတော့ တခြား ယောကျာ်း တစ်ယောက်ရဲ့ ကလေးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားတာတဲ့လား။ ဒါက လုံးဝကို စော်ကားလိုက်တာပဲ" ဟု မကျေမချမ်း ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သားရယ်... ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက "အမေ့ အထင်တော့ မင်းရဲ့ ဦးလေးဝမ်ကသာ ငါတို့ ချန်ဆွန်းမိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ချင်နေတာပါ။ ဝမ်ရွှယ်နင်ကတော့ အမြဲတမ်း သဘောမတူခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ခန့်မှန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီအရှက်ခွဲမှုကို ကျွန်တော် လုံးဝ ခေါင်းငုံ့မခံနိုင်ဘူး" ဟု အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်တော့ ဒါက ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့ ချန်ဆွန်းမိသားစုက ဇနီးသည် ရှာမရမှာကို ကြောက်နေရတဲ့ အဆင့်များ မှတ်နေလို့လား"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက သားဖြစ်သူကို နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး "ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဦးလေးဝမ်က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ငယ်ငယ်တုန်းက မင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီလို ကိစ္စသေးသေးလေး တစ်ခုကြောင့် သူနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို မပျက်စီးပါစေနဲ့" ဟု ဆုံးမလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက "ဒါဆို ဒီတစ်ခေါက် ကျန်းပေ့မြို့ကို ကျွန်တော်တို့ အလကား သက်သက် လာခဲ့ရတာပေါ့" ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက "မင်းက မြို့တော်မှာ နေရတာ ပျင်းစရာကောင်းတယ်လို့ အမြဲ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု အပြင်ထွက်ပြီး အနားယူဖို့ အခွင့်အရေးကောင်း ရတာပဲလေ။ အားလပ်ရက် အပန်းဖြေခရီးလို့ သဘောထားလိုက်ပေါ့။ ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ပျော်ပျော်ပါးပါး နေပြီးမှ ငါတို့ ပြန်ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီလေ... အမေ အနားယူလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် အခန်း ပြန်တော့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ အခန်းဆီသို့ ပြန်သွားလေသည်။ အခန်းထဲသို့ ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင် လုဆုန်းသည် အပြင်ဘက်မှ ဝင်ရောက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက "ဘယ်လိုလဲ... အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ။ ကိစ္စတွေကို စုံစမ်းပြီးပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်မိသားစုထံမှ ထွက်ခွာလာပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယဲ့ပုဖန်နှင့် ဝမ်ရွှယ်နင်တို့ကြားရှိ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် လုဆုန်းကို သူ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်လေး... ကျွန်တော် စုံစမ်းပြီးပါပြီ။ ဝမ်သခင်မလေးနဲ့ အတူရှိနေတဲ့ ကောင်လေး နာမည်က ယဲ့ပုဖန်တဲ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်လောက်ကမှ ကျန်းပေ့မြို့ကို ရောက်လာတာပါ။ သူ့ရဲ့ မူလဇာတိက ကျန်းနန်မြို့ကပါ"</p> <p style="text-align:justify">"တစ်ပတ်ပဲ ရှိသေးတာလား" ချန်ဆွန်းရှမ်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် "အဲဒီမတိုင်ခင်ကရော သူတို့ နှစ်ယောက် အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့သေးလား" ဟု ထပ်မံ မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် စုံစမ်းထားသလောက်တော့ ယဲ့ပုဖန်က ကျန်းပေ့မြို့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို လာဖျက်ဖို့ ရောက်လာတာပါ..."</p> <p style="text-align:justify">ဘီလီယံရာချီ တန်ဖိုးရှိသော လုပ်ငန်းစုကြီး တစ်ခုအနေဖြင့် ဟုန်မန်လုပ်ငန်းစုတွင် ကိုယ်ပိုင် သတင်းကွန်ရက်များ ရှိသကဲ့သို့ ချန်ဆွန်းမိသားစုတွင်လည်း ကျန်းပေ့မြို့၌ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အဆက်အသွယ်များ ရှိပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စများကို စုံစမ်းရန် လုဆုန်းအတွက် မခက်ခဲလှပေ။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းပေ့မြို့ တစ်ဝန်းလုံးရှိ ယဲ့ပုဖန်၏ လတ်တလော လှုပ်ရှားမှုများကို တိုတိုနှင့် လိုရင်းတကျ ရှင်းပြရန် သူ့အတွက် တစ်နာရီခန့်သာ အချိန်ယူခဲ့ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဝမ်ရွှယ်နင်ကို မည်သို့ ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်းနှင့် သူတို့ နှစ်ဦး အတူတကွ မည်သည့် ဟိုတယ်တွင် တည်းခိုခဲ့ကြောင်း အသေးစိတ် အချက်အလက်များပါ ထိုအစီရင်ခံစာတွင် ပါဝင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် လုဆုန်းက "သခင်လေး... ကျွန်တော် ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ ယဲ့ပုဖန် ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက ဝမ်သခင်မလေး ဖမ်းခေါ်လာတဲ့ ဒိုင်းကာ သက်သက်ပဲ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိပုံမပေါ်ဘူး" ဟု သုံးသပ်ပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒိုင်းကာ..."</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး "အဲဒီလို ဖြစ်ဖို့တော့ အတော်လေး များပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ဝန် ကိစ္စကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဘွားယင်းများ အစမ်းမှားသွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါကိုတော့ ကျွန်တော် မသိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လုဆုန်းက "ဒါပေမဲ့ အခုခေတ်မှာ နည်းပညာတွေ အရမ်း တိုးတက်နေပြီဆိုတော့ ဒီလို ရလဒ်မျိုး ထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ တခြား နည်းလမ်းတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်" ဟု အကြံပြုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ဒီကိစ္စမှာ သေချာပေါက် မသင်္ကာစရာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက် အတူတူ နေလာတာ ခုနစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ပထမဆုံးနေ့ကတည်းက ကိုယ်ဝန် ရခဲ့တယ် ဆိုရင်တောင် အခုအချိန်မှာ ဘယ်လိုမှ စစ်ဆေးလို့ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးသည်နှင့် ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် အဘွားယင်း၏ အခန်းသို့ သွားရောက်ကာ "အဘွားယင်း... ကျွန်တော် မေးစရာလေး တစ်ခု ရှိလို့ပါ" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">အဘွားယင်းမှာ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး၏ ကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်သောကြောင့် သူမအား သူက အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပြောပါ"</p> <p style="text-align:justify">အဘွားယင်း၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေပြီး သူမ၏ အရေတွန့်နေသော မျက်နှာအိုပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်ကိုမျှ မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက "ကျွန်တော် မေးချင်တာက... ဝမ်ရွှယ်နင်ရဲ့ ကိုယ်ဝန်က ဘယ်လောက်လောက် ရှိပြီလဲ ဆိုတာပါပဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဘွားယင်းက "သွေးခုန်နှုန်းကို ကြည့်ရသလောက်တော့ တစ်လလောက် ရှိပြီ" ဟု ပြန်ဖြေ၏။</p> <p style="text-align:justify">"တစ်လ..." </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ဝမ်ရွှယ်နင်သည် ယဲ့ပုဖန် ဆိုသော ကောင်နှင့် တွဲလာသည်မှာ တစ်ပတ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမတွင် တစ်လအရွယ် ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လိမ်ညာထားခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ထပ်မံ၍ "အဘွား… အဘွားက ဗဟုသုတ အရမ်း ကြွယ်ဝတဲ့သူပါ။ လူတစ်ယောက်ကို သန္ဓေတု ကိုယ်ဝန် သွေးခုန်နှုန်းမျိုး ပြအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းများ ရှိလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save