Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၆၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">သိုင်းအသင်းချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ၏ အမိန့်တော်တံဆိပ်ပြား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း အရင် ဘေးဖယ်နေလိုက်... မင်းအတွက် ဆရာ သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်"</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းသည် ယန်စီဖန်းကို ဘေးသို့ ဖယ်လိုက်ပြီး ယဲ့ပုဖန်၏ အရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် "ကောင်လေး... မင်းက ဒီအရွယ်လေးနဲ့ အရမ်းကို ရက်စက်လွန်းတယ်။ လူတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဒီလို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်တာ မင်း သေချင်နေတာပဲ" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး "တပည့်ကို ရိုက်လိုက်တော့ ဆရာ ထွက်လာတယ် ဆိုတဲ့ စကားက တကယ် မှန်တာပဲကိုး။ ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်အတွက် နာမည်ထွက် ရှင်းပေးမလို့ပေါ့လေ" ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မှန်တယ်။ ငါက ကျန်းနန်ပြည်နယ် သိုင်းအသင်းချုပ်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌပဲ။ ငါ့ရဲ့ တပည့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သိုင်းအသင်းချုပ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်ပဲဖြစ်ဖြစ်... မင်း စော်ကားလို့ ရတဲ့ သူတွေ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းက ရန်လိုသော လေသံဖြင့် "မင်း အကောင်းအဆိုးကို နားလည်တယ် ဆိုရင် မင်းရဲ့ သိုင်းပညာကို မင်းဘာသာ ဖျက်ဆီးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ ကိုယ်တိုင် လက်ပါတဲ့ အခါကျရင် မင်းရဲ့ အသက်ပါ ပါသွားလိမ့်မယ်" ဟု ခြိမ်းခြောက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဥက္ကဋ္ဌနျူ... ခင်ဗျား အခုလေးတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရမှာပါ။ စတင် တိုက်ခိုက်ဖို့ အကြံပြုခဲ့တာက ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်ပဲလေ။ ပြီးတော့ အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ လောကပါလို့ ပြောခဲ့တာကလည်း သူပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားရဲ့ အလိုအရဆိုရင် ကျုပ်က အသေခံပြီး ရပ်နေပေးရမှာလား"</p> <p style="text-align:justify">"မှန်တယ်။ အဲဒါက အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုပဲ။ သူက ငါ့ရဲ့ တပည့် ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ သဘောရှိသလို လုပ်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သာမန်လူ။ ဒါကြောင့် မင်းကတော့ သာမန်လူ ဖြစ်နေရခြင်း အတွက် တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">"သာမန်လူ ဖြစ်နေတာ အပြစ်လား။ ဘာတန်ဖိုးတွေ ပေးဆပ်နေရမှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အစက ဓားသူတော်စင် စီတုချန်ခုန်း၏ မျက်နှာကို ထောက်ထား၍ ဤအဘိုးအိုအား အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ မျက်နှာသာ ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအဘိုးအို၏ စကားများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို ယုတ္တိကင်းမဲ့လာပြီး မောက်မာလွန်းသဖြင့် သူ၏ ဒေါသကို ချက်ချင်း ဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားကာ နျူကျိုကန်း၏ ပါးပြင်ကို ဖြောင်းခနဲ မြည်အောင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီပါးရိုက်ချက်က ဆရာတစ်ယောက် အနေနဲ့ စည်းကမ်း မတင်းကျပ်ဘဲ ဒီလို အရိုင်းအစိုင်း တပည့်မျိုးကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ အတွက် ရိုက်တာ..."</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းမှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွား၏။ တစ်ဖက်လူက ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ကြီး တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရလိုက်ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် သူ၏ တစ်သက်နှင့် တစ်ကိုယ် လူအများရှေ့တွင် ဤသို့ ပါးရိုက်ခံရဖူးခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူ အသိစိတ် ပြန်မဝင်လာနိုင်သေးခင်မှာပင် အခြား ပါးတစ်ဖက်ကိုပါ ဖြောင်းခနဲ ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခံလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီပါးရိုက်ချက်က အမှားအမှန်ကို ခွဲခြား မသိမြင်ဘဲ အလိုတူအလိုပါ တပည့်ကို အကြမ်းဖက်ခွင့် ပြုထားတဲ့အတွက်..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ကျုပ်ကို အနိုင်ကျင့်တဲ့အတွက် ကျုပ်က ခင်ဗျားကို ရိုက်တာ..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် နျူကျိုကန်း၏ မျက်နှာကို အဆက်မပြတ် ဖြတ်ရိုက်လိုက်ရာ ပြတ်သား ကျယ်လောင်သော ပါးရိုက်သံများက လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယန်စီဖန်းမှာ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ ဆရာက သူ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း အမြဲတမ်း မြင့်မြတ်ပြီး ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားသော နျူကျိုကန်း တစ်ယောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြေးငယ်လေး တစ်ယောက်အလား အရိုက်ခံရပြီး ဝက်ခေါင်းကြီး တစ်ခုလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သူ၏ ပါးစပ်ကြီး အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ အမုန်းတရားများကိုပင် မေ့လျော့သွားမိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဆရာမှာ မည်သည့် ဂိုဏ်းတွင်မဆို ဂရန်းမာစတာ အဆင့်ဟု သတ်မှတ်ခံရမည့် မြေကမ္ဘာအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ယဲ့ပုဖန်၏ သိုင်းကွက် တစ်ကွက်ကိုပင် မခုခံနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဒီကောင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မားနေလို့လဲ။ </p> <p style="text-align:justify">သူကလည်း မြေကမ္ဘာအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား။ </p> <p style="text-align:justify">သူက အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ရှိသေးတာကို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းမှာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်နေ၏။ သူ ရူးသွပ်တော့မလို ဖြစ်နေသော်ငြား သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရပြီး သူတို့ နှစ်ဦး၏ အမြန်နှုန်းမှာလည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလွန်းလှပေသည်။ သူ ရှောင်တိမ်းချင်လျှင်တောင်မှ ရှောင်၍ မရနိုင်ဘဲ သူ၏ ပါးပြင်မှာ တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံနေရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူ၏ ပါးကို နောက်ဆုံးအကြိမ် အနေဖြင့် ဖြတ်ရိုက်လိုက်ပြီး "ဒီပါးရိုက်ချက်ကတော့..." ဟု အော်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ပေးစရာ အကြောင်းပြချက်များ ကုန်ခမ်းသွားပြီ ဖြစ်ရာ "ထားလိုက်ပါတော့... ဒီတစ်ချက်ကိုတော့ အကြွေး မှတ်ထားလိုက်မယ်။ နောက်မှ သတိရလာရင် ပြန်ပြောပြတာပေါ့" ဟုသာ ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း... မင်း..."</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းက ယဲ့ပုဖန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်များ တောက်လောင်နေသော်လည်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိ မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အပြီးတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ အရှေ့တွင် လုံးဝ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားလေပြီ။ အရိုက်ခံရခြင်းမှလွဲ၍ သူ့တွင် ပြန်လည် ခုခံရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဘာလဲ... ခင်ဗျား မကျေနပ်သေးဘူးလား။ နောက်တစ်ခါ ထပ်ရိုက်ပေးရမလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်လေး... အရမ်း မောက်မာမနေနဲ့။ မမေ့နဲ့နော်... ငါက သိုင်းအသင်းချုပ်က လာတာ။ ငါက မင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ဆိုပေမဲ့ ငါတို့ သိုင်းအသင်းချုပ်က မင်းကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"မင်းက ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးကြီး၊ ငါတို့ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဓားသူတော်စင်ကြီးထက်တော့ ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးနိုင်ပါ့မလား"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နျူကျိုကန်းမှာ မျက်နှာ လုံးဝ ပျက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းနန်ပြည်နယ်၏ တာဝန်ခံ တစ်ဦးအနေဖြင့် မြေးငယ်လေး တစ်ယောက်လို အရိုက်ခံလိုက်ရသောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်နှာကို အနည်းငယ် ပြန်ဆယ်နိုင်ရန် သိုင်းအသင်းချုပ်၏ နာမည်ကိုသာ ထုတ်သုံးရတော့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သိုင်းအသင်းချုပ်လား။ ခင်ဗျား မပြောရင် ကျုပ်တောင် မေ့နေတော့မလို့။ ဒါ ဘာလဲ ဆိုတာ ကြည့်လိုက်စမ်း"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ပြားကို ထုတ်ယူပြီး လှမ်းပစ်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းသည် ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်း မသိသဖြင့် လှမ်းဖမ်းယူကာ သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ဆိတ်ဆီကဲ့သို့ ဖြူဖွေးချောမွတ်နေသော ကျောက်စိမ်းဖြူပြား တစ်ပြားဖြစ်ပြီး ရှေ့ဘက်တွင် တောက်ပသော အနီရောင်ဖြင့် အမိန့် (令) ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားကာ ကျောဘက်တွင် စီတုချန်ခုန်း (司徒长空) ဟူသော စာလုံးလေးလုံးကို ရေးသားထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းနန်ပြည်နယ် သိုင်းအသင်းချုပ် ရုံးခွဲ၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဥက္ကဋ္ဌ၏ အမိန့်တော် တံဆိပ်ပြားကို သူ မည်သို့လုပ် မသိဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">ဤတံဆိပ်ပြား ရောက်ရှိသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ၎င်းသည် စီတုချန်ခုန်း ကိုယ်တိုင် ရှိနေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး သိုင်းအသင်းချုပ်၏ အရင်းအမြစ် အားလုံးကို လှုပ်ရှားခိုင်းစေနိုင်သော အာဏာကို ပေးအပ်ထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဥက္ကဋ္ဌ၏ အမိန့်တော်တံဆိပ်ပြားသည် ဤလူငယ်လေး၏ လက်ထဲသို့ မည်သို့မည်ပုံ ရောက်ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကိုသာ သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိ၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ အမိန့်တော်တံဆိပ်ပြား။ ဒါက တကယ်ပဲ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ အမိန့်တော်တံဆိပ်ပြားပဲ"</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်း၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ သဘောထားမှာလည်း ၁၈၀ ဒီဂရီ လှည့်ပြောင်းသွားကာ တံဆိပ်ပြားကို အလွန် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ပြန်လည် ပေးအပ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပါးစပ်ကြီး အဟောင်းသား ဖြစ်နေသော ယန်စီဖန်းမှာလည်း ပါးစပ်ပိတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြန်ဟလာပြန်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်တွင် ဤမျှ ကြီးမားသော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ဤအချက်ကိုသာ သူ ကြိုတင် သိရှိထားခဲ့ပါက သူ၏ ဖခင်အရင်းကို မဆိုထားနှင့်။ အဘိုးအရင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လျှင်တောင်မှ တရားမျှတမှု တောင်းဆိုရန် အိမ်တိုင်ရာရောက် လာရဲမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ချွေးစေးများ ပျံနေလေပြီ။ သူသည် ဤမျှ အင်အား ကြီးမားသော အကောင်ကြီးကြီး တစ်ယောက်ကို စော်ကားမိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ဘဝမှာ လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းက "မစ္စတာယဲ့... ကျွန်တော် တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်။ အခုလေးတင် ကျွန်တော် အရမ်း ရိုင်းစိုင်းသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ" ဟု တောင်းပန်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က တံဆိပ်ပြားကို ပြန်ယူကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကစားနေရင်း လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် "ဥက္ကဋ္ဌနျူ... ဒီနေ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို စီနီယာ စီတုဆီ ပြောပြလိုက်ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မလုပ်ပါနဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး မပြောပါနဲ့ဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းက အထိတ်တလန့်ဖြင့် တားမြစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သိုင်းအသင်းချုပ် တစ်ခုလုံးတွင် ဥက္ကဋ္ဌ၏ အမိန့်တော်တံဆိပ်ပြား တစ်ပြားတည်းသာ ရှိပြီး စီတုချန်ခုန်းက ၎င်းကို ဤလူငယ်လေးအား ပေးအပ်ထားနိုင်ခြင်းမှာ သူတို့ နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးသည် သာမန် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခြေအနေတွင် အကယ်၍ ဓားသူတော်စင်ကြီးသာ သူ ကျူးလွန်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များကို သိရှိသွားပါက ရလဒ်က မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို လူမိုက်ပင်လျှင် ခန့်မှန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံရမည် ဖြစ်ပြီး အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေမှာမူ သိုင်းအသင်းချုပ်၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့်အညီ အပြစ်ပေးခံရကာ ယန်စီဖန်းကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှု ဖျက်ဆီးခံရသည့် ဘဝမျိုးသို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဥက္ကဋ္ဌနျူ... ဒါက မမှန်ကန်ဘူးလေ။ ကျုပ်က အခုလေးတင် ခင်ဗျားကို ရိုက်နှက်ခဲ့ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်ကိုလည်း ကျင့်ကြံမှု ဖျက်ဆီးခဲ့တယ် ဆိုတာ ခင်ဗျား အသိဆုံးပဲ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မှန်တာပေါ့... လုံးဝကို မှန်ကန်လွန်းလှပါတယ်" နျူကျိုကန်းက အလျင်စလို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မစ္စတာယဲ့ ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တာက ကျွန်တော့်ဘက်က အရင် မှားခဲ့လို့ပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တာ လုံးဝကို မှန်ကန်ပါတယ်ဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်က မစ္စတာယဲ့ကို စော်ကားရဲတဲ့ အပြင် သူ့အမှားကိုတောင် သူ မသိဘူးလေ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်တာက သူ့အတွက် အသေးအမွှား ပြဿနာလေး တစ်ခုပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ယန်စီဖန်းဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကာ "လူယုတ်မာလေး... မင်းက မစ္စတာယဲ့ကိုတောင် စော်ကားရဲတယ်ပေါ့လေ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"အခု အချိန်ကစပြီး မင်းကို ကျန်းနန် သိုင်းအသင်းချုပ်ကနေ ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီ။ အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း။ နောက်တစ်ခါ ငါ့မျက်စိရှေ့ ပေါ်မလာစေနဲ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာ..."</p> <p style="text-align:justify">ယန်စီဖန်းက တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နျူကျိုကန်းက ပြတ်သားစွာ တားမြစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အခုကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ တပည့် မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါကလည်း မင်းရဲ့ ဆရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါတို့ကြားက ဆက်ဆံရေး အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီ။ ငါတို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိတော့ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယန်စီဖန်း၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်သွားသလို ဖြူရော်သွား၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုလည်း မရှိတော့ဘဲ သိုင်းအသင်းချုပ်၏ ကျောထောက်နောက်ခံလည်း မရှိတော့သဖြင့် အနာဂတ်တွင် သူ တွေ့ကြုံရမည့် ဒုက္ခဆင်းရဲများမှာ တွေးကြည့်၍ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ထိုသူ နှစ်ဦးနှင့် ဆက်လက် အငြင်းပွားမနေလိုတော့သဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "ကောင်းပြီ... ခင်ဗျားတို့ သွားလို့ ရပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းသည် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်ကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာယဲ့" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယဲ့ပုဖန်က "ခဏနေဦး" ဟု လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဘာများ အလိုရှိပါသေးလဲဗျာ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ခွေကျနေသော ယန်စီဖန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "သူ့ကိုပါ ခေါ်သွားလိုက်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ..."</p> <p style="text-align:justify">နျူကျိုကန်းက သဘောတူလိုက်ပြီး ယန်စီဖန်းကို လှမ်းဆွဲကာ သူတို့ နှစ်ဦးသည် ညအမှောင်ယံထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် မှင်တက်နေမှုမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဝမ်ရွှယ်နင်အား "ကဲ... ကားပေါ် တက်ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြီးမားလှသော အန္တရာယ်ကြီး တစ်ခု ကျရောက်လာတော့မည့် ခံစားချက်က သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save