Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၇၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ဆုံးဆန္ဒ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ် အငွေ့အသက်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် ယဲ့ပုဖန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွေးအမှင်များ ထောင်ထလာကာ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်သွားရ၏။ သူ၏ အသက်အန္တရာယ်မှာ အချိန်မရွေး ကျရောက်လာတော့မည့်အလား ခံစားနေရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကြက်လိုက်သော်လည်း မီတာ ၅၀ ပတ်လည်အတွင်း ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ စနိုက်ပါသမားပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ မှောင်အတိ ကျနေပေသည်။ ဝေးကွာသော အကွာအဝေးမှ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အရာမှာ စနိုက်ပါသမားမှလွဲ၍ အခြားမရှိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် စီမာဝေ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း တကယ်ပင် ရက်စက်ရုံသာမက ကောက်ကျစ်လှသည်။ သူသည် လုပ်ကြံမှု သုံးခုကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စီစဉ်ခဲ့ပြီး နျူကျိုကန်း ကျရှုံးသွားသည်နှင့် စနိုက်ပါသမားကို ချက်ချင်း အသုံးပြုကာ လုပ်ကြံခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ သဘောပေါက်လိုက်ချိန်မှာပင် ဝှစ်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်မှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ နယ်ပယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ရှောင်တိမ်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏နောက်တွင် ဝမ်ရွှယ်နင် ရှိနေသည်ကို သတိရကာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်၏။ သူသာ ရှောင်လိုက်လျှင် ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ သေချာပေါက် အသက်ဆုံးရှုံးပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဝပ်လိုက်..."</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ပုဖန်သည် ကျည်ဆန်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ရွှယ်နင်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တွန်းချလိုက်၏။ ထိုအချိန်မှာပင် ရွှေရောင်ကျည်ဆန်တစ်တောင့်က သူ၏ ဘယ်ဘက်ရင်အုံကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျည်ဆန်ထိမှန်သွားသည်နှင့် ယဲ့ပုဖန်မှာ ဒုတ်ခနဲ မြည်အောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ကျည်ဆန် ထိမှန်သည့် နေရာကို ညာလက်ဖြင့် အုပ်ထားလေသည်။ သွေးများမှာ သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ ချက်ချင်းပင် စီးထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">မီတာ ၅၀၀ အကွာရှိ တောင်ကုန်းငယ်လေးပေါ်တွင်မူ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူနှစ်ဦးက တစ္ဆေများ အလား ပုန်းအောင်းနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အနက် တစ်ဦးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော နံရံဖျက် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ် တစ်လက် ရှိနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုလဲ... အောင်မြင်လား"</p> <p style="text-align:justify">မောင်းဖြုတ်ပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လက်ထောက်ဖြစ်သူက မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">စနိုက်ပါသမားက သူ၏ အနီအောက်ရောင်ခြည် မှန်ပြောင်းကို ကြည့်ရင်း "ငါက ညဖန်တီးရှင်ပဲ။ ငါ့ပစ်မှတ်က ဘယ်တော့မှ မလွဲဘူး။ အဲဒီကောင်ကတော့ နှလုံးတည့်တည့် ထိသွားပြီ။ သေချာပေါက် သေပြီပဲ" ဟု မောက်မာစွာ ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်ထောက်က "သေချာရဲ့လား။ နောက်တစ်တောင့် ထပ်ပစ်လိုက်ရမလား" ဟု ထပ်မေး၏။</p> <p style="text-align:justify">စနိုက်ပါသမားက "မလိုပါဘူး။ ငါ ညဖန်တီးရှင်ရဲ့ အဘိဓာန်မှာ ဒုတိယတစ်တောင့် ထပ်ပစ်တယ်ဆိုတဲ့ အလေ့အထ မရှိဘူး" ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် မှန်ပြောင်းထဲမှ ယဲ့ပုဖန်၏ နှလုံးတည့်တည့်ကို ကျည်ဆန်ထိမှန်သွားပြီး သွေးများ စီးကျလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမျိုးဖြင့်ဆိုလျှင် သူ၏ နှလုံးက တခြားနေရာသို့ ရွှေ့နေလျှင်တောင်မှ အသက်ရှင်ရန် လမ်းမရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ကဲ... သဲလွန်စမကျန်အောင် မြန်မြန်ထွက်ကြစို့"</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူနှစ်ဦးမှာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို ဘေးရှိ သေတ္တာထဲသို့ ထည့်ကာ အစအနများကို ဖျောက်ဖျက်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဖန်... နင် ဘယ်လိုနေသေးလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ ရုတ်တရက် တွန်းချခံလိုက်ရသဖြင့် ဘာဖြစ်သွားမှန်းပင် မသိလိုက်ချေ။ သူမ သတိဝင်လာချိန်တွင် ယဲ့ပုဖန်မှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေပြီ ဖြစ်ရာ သူမ စိုးရိမ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဖန်... နင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ငါ့ကို ကြောက်အောင် မလုပ်နဲ့နော်"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်၏ ရင်ထဲတွင် စူးရှစွာ နာကျင်သွားပြီး ယဲ့ပုဖန်၏ အနားသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ သူ၏ နှာခေါင်းနားသို့ လက်လှမ်း၍ အသက်ရှူခြင်း ရှိ၊ မရှိ စမ်းသပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ အလွန်ပင် အားနည်းနေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် လရောင်အောက်၌ သူ ဒဏ်ရာရထားသော နေရာကို ကြည့်လိုက်ရာ သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်တွေးကြည့်လိုက်မှ ယဲ့ပုဖန်သည် တစ်စုံတစ်ဦးက လုပ်ကြံတော့မည်ကို ကြိုတင် သိရှိခဲ့ပြီး သူမအတွက်ကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင်က လူအပဲ။ ငါ့ကို ဘာလို့ တွန်းချခဲ့တာလဲ။ နင်ပဲ ဘာလို့ ရှောင်မသွားတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">အကြောင်းစုံကို နားလည်သွားသောအခါ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ တစိမ့်စိမ့် စီးကျလာလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမကသာ ယဲ့ပုဖန်အပေါ် စိတ်ဝင်စားနေခြင်း ဖြစ်ပြီး သူကတော့ ကစားစရာအဖြစ်သာ သဘောထားသည်ဟု အစက သူမ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ယဲ့ပုဖန်မှာ သူမအတွက် အသက်စွန့်ရန် အထိ နက်ရှိုင်းစွာ ချစ်မြတ်နိုးနေလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ဖန်... မြန်မြန် စကားပြောပါဦး။ နင့်ကို မသေစေချင်ဘူး။ နင့်ကို ငါ့ရဲ့ ချစ်သူအစစ်အဖြစ် ရှိနေစေချင်သေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်သည် ငိုကြွေးနေရင်းမှ အရေးပေါ် ဆေးကုသမှုအတွက် ၁၂၀ ကို ဖုန်းဆက်ရန် ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက ဖုန်းကို ပြာယာခတ်လျက် ထုတ်ယူလိုက်ချိန်မှာပင် ယဲ့ပုဖန်၏ အားနည်းလှသော အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။ "ဖုန်းမဆက်နဲ့တော့... နောက်ကျသွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"အချိန်ရှိပါသေးတယ် ရှောင်ဖန်ရဲ့... မစိုးရိမ်နဲ့နော်။ သေချာပေါက် အချိန်ရှိပါသေးတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"မထူးတော့ပါဘူး။ ဒီကျည်ဆန်က ငါ့ရဲ့ နှလုံးကို ထိသွားတာ။ ဆရာဝန်လာလည်း အပိုပဲ။ ဒီနောက်ဆုံး အချိန်လေးမှာ ငါ့ကို စကားအနည်းငယ်လောက် ပြောခွင့်ပေးပါ"</p> <p style="text-align:justify">"ဟင့်အင်း... နင့်ကို မသေစေချင်ဘူး။ နင် သေသွားရင် ငါလည်း အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်သည် ယူကျုံးမရ ငိုကြွေးနေတော့သည်။ သူမ၏ရှေ့မှ အမျိုးသားသာ တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူမ ဆက်လက် အသက်ရှင်နေရန် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဟု သူမ အမှန်တကယ် ယုံကြည်ထားပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လျှောက်မပြောပါနဲ့။ ငါ့အတွက် မင်း လုပ်ပေးရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒပဲ။ အဲဒါကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရင် ငါ သေရတာ မျက်စိမှိတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်သည် စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းလိုက်ပြီး ရှိုက်ကြီးတငင်ဖြင့် "ပြောပါ... နင့်အတွက် ဘာပဲလုပ်ပေးရ လုပ်ပေးရ ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်" ဟု ကတိပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ပြောတာနော်... မင်းရဲ့ စကားကို မင်း ပြန်မရုတ်ရဘူးနော်..."</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က "ငါ ကတိတည်ပါတယ်။ ပြောပါ... နင် ဘာကို ဖြစ်စေချင်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ငါ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး နောင်တက ကလေးမရှိတာပဲ။ ငါ့အတွက် ကလေး တစ်ယောက်လောက် မွေးပေးပါလား" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး ငိုနေသည်မှာလည်း ရပ်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူမက "နင်ကတော့လေ... ဘယ်လိုအချိန်ကြီးမှာတောင် နောက်ပြောင်နေရတာလဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမသည် ယဲ့ပုဖန်နှင့် ကလေးယူရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရနေချိန်တွင်မူ သူမ ဆန္ဒရှိလျှင်ပင် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ မကျေမနပ်နဲ့ပဲ မျက်စိမမှိတ်ဘဲ သေရတော့မှာပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လန်တက်သွားပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ငိုပွဲဆင်ပြန်သည်။ "ရှောင်ဖန်... သတိထားပါဦး။ နင်သာ အသက်ပြန်ရှင်လာမယ် ဆိုရင် နင် လိုချင်သလောက် ကလေးတွေ ငါ မွေးပေးပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ငါ နင့်ရဲ့ ချစ်သူအစစ် ဖြစ်ပေးမယ်။ နင်သာ အသက်ရှင်မယ်ဆိုရင် နင့်မှာ ရည်းစား ဘယ်နှစ်ယောက်ပဲ ရှိရှိ ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ပြောတာနော်... ပြီးမှ စကားကို ပြန်မရုတ်သိမ်းရဘူး”</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောနေရင်းဖြင့် ယဲ့ပုဖန်သည် မြေပြင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ အင်အားအပြည့်နှင့် ဖြစ်နေပြီး ဒဏ်ရာရထားသည့် လက္ခဏာ တစ်စက်ကလေးမျှ မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">"အား..."</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ လန့်ဖြန့်သွားပြီး ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ အကယ်၍ သူမက သူ့ကို ဤမျှ နက်ရှိုင်းစွာ မချစ်ခဲ့လျှင် အမှန်တကယ်ပင် ထွက်ပြေးမိပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင်... နင်... ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြုံးစစဖြင့် "မင်း ခုနက ပြောခဲ့တာတွေကို မှတ်ထားနော်။ ငါ့ရဲ့ ချစ်သူအစစ် ဖြစ်ပေးရမယ်။ ပြီးတော့ ကလေးတွေ အများကြီး မွေးပေးရမယ်ဆိုတာ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါတွေကို ခဏထားဦး" ဝမ်ရွှယ်နင်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် "နင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာကရော ဘယ်လိုနေလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ လုံးဝ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒဏ်ရာ တစ်စက်တောင် မရပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က "ဒါပေမဲ့ စောစောက ကျည်ဆန်ထိသွားတာကို ငါ မြင်လိုက်တာပဲလေ။ ပြီးတော့ သွေးတွေလည်း အများကြီး ထွက်လာတာကို"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဆိုလိုတာက ဒါကိုလား... ဒီမှာလေ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စကားပြောရင်း သူ၏ ညာလက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် သွေးများ စွန်းထင်နေသော စနိုက်ပါ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့ကို ကျည်ဆန် တကယ် ထိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါက သံချပ်ကာ ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားလို့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့အသက်ကို ကယ်လိုက်နိုင်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လို သံချပ်ကာ ဝတ်ရုံက ဒီလောက်အထိ စွမ်းအားကြီးတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင် တစ်ယောက် သူမ၏ ဦးနှောက်မှာ အလုပ်မလုပ်တော့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် စကားပြောရင်း သူ၏ အင်္ကျီကို လှန်ပြလိုက်ရာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ တစ်ထည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အာဖရိကမှ ပြန်လာပြီးနောက် သူသည် အားလပ်ချိန်ကို အသုံးပြုကာ မျက်လုံးသုံးလုံး မိုးကြိုးမြွေ၏ အရေခွံဖြင့် သူ့အတွက် ကိုယ်ကျပ် သံချပ်ကာ ဝတ်ရုံတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်လုံးသုံးလုံး မိုးကြိုးမြွေမှာ မိစ္ဆာသားရဲ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ နဂါးနှင့် ဖီးနစ် အမြွှာဓားပင်လျှင် ၎င်းကို မထိခိုက်နိုင်ချေ။ စနိုက်ပါ ကျည်ဆန်လောက်ကိုတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်ထံ၌ နဂါးစွယ် ဟူသော နတ်ဘုရား လက်နက်သာ မရှိခဲ့လျှင် ထိုအရေခွံကို ဖြတ်တောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤဝတ်ရုံလေး တစ်ထည် ဖြစ်လာရန်ပင် သူ သုံးရက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤသည်မှာ ယဲ့ပုဖန်တွင် လုံလောက်သော အတွင်းအား ရှိနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သာမန်လူသာ ဆိုပါက ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားလျှင်ပင် စနိုက်ပါ ကျည်ဆန်၏ ကြီးမားလှသော ဖျက်ဆီးအားကြောင့် ရင်ညွန့်ရိုးများ ကျိုးကြေသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်လှမ်း၍ စမ်းကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ မရှိချေ။ ထို့နောက် သူမက "ဒါပေမဲ့ နင် ဒဏ်ရာမရဘူး ဆိုရင် နင့်လက်ပေါ်က သွေးတွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save