Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၇၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆန်စိမ်းကို ထမင်းဖြစ်အောင် ချက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် တစ်ယောက် အတွေးထဲ နစ်မျောနေစဉ် ဝမ်ရွှယ်နင်သည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံ ရလေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ဦးစွာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ဆိုဖာပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်ကာ ယဲ့ပုဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ကြာပန်းရိုးတံကဲ့သို့ ဖြူစင်နူးညံ့လှသော သူမ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်က ယဲ့ပုဖန်၏ လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြင်းပြသော အနမ်းများဖြင့် စတင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ" ဟူသော စကားလုံးမှာ ယခု အခိုက်အတန့်ရှိ သူတို့နှစ်ဦး၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြရန် အသင့်တော်ဆုံးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းထန်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်၏ ကျောက်ကျောကဲ့သို့ ချောမွတ်သော အသားအရေမှာ ပို၍ပင် နူးညံ့နေပြီး အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် နောက်ဆုံးလက်ကျန် အသိစိတ်ကလေးကို အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်ကာ "မင်း... သေချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က သူ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ ညို့ဓာတ်ပါသော အသံလေးဖြင့် "ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ နင်နဲ့ ဆန်စိမ်းကို ထမင်းဖြစ်အောင် ချက်လိုက်ချင်တယ်" ဟု တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားလုံးများမှာ ယဲ့ပုဖန်၏ နောက်ဆုံး ခုခံနိုင်စွမ်းကို ဖြိုဖျက်ပစ်လိုက်သည့် အရာပင် ဖြစ်တော့သည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံး ဗြောင်းဆန်သွားရ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် လက်လှမ်း၍ အမျိုးသမီး၏ ခါးလေးကို မကာ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အိပ်ခန်းအတွင်းရှိ ကုတင်ကြီးပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ညတာလုံး ပြင်းပြသော ချစ်စိတ်မွမ်းမံမှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့ နေမြင့်မှပင် သူတို့နှစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးပွင့်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်သည် အမျိုးသား၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ခိုလှုံနေပြီး မနေ့ညက သူမ၏ ရဲတင်းလွန်းလှသော လုပ်ရပ်များကို ပြန်တွေးကာ ပါးပြင်လေးများ ပို၍ပင် နီမြန်းနေမိ၏။ သို့သော် သူမသည် နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ဖြင့် သူ့ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမ၏ နဖူးလေးကို ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်ပြီး "မင်း... နောင်တရလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့ နောင်တရရမှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "နင် ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး စိတ်ပြောင်းသွားတာလဲ ဆိုတာ ငါ နည်းနည်း သိချင်လို့ပါ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "နင် အသက်ရှူရပ်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ အားလုံးက အတုကြီး ဆိုပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်ကတော့ အစစ်ပဲလေ" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"သေခြင်းတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတဲ့ အခါမှာ ဘဝဆိုတာ သိပ်တိုတောင်းလွန်းပြီး လူ့သက်တမ်းကလည်း သိပ်ကို နုနယ်လွန်းတယ် ဆိုတာ ငါ ခံစားလိုက်ရတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီဘဝမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချုပ်နှောင်ထားဖို့ မလိုပါဘူး။ ကိုယ် နှစ်သက်တဲ့ အရာကိုပဲ ရှေ့ဆက် လုပ်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။ အဲဒီ အချိန်ကစပြီး နင့်ကို ငါ့လက်ထဲ ကနေ ဘယ်တော့မှ အလွတ်မပေးတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လို့ အခုလို ဆန်စိမ်းကို ထမင်းဖြစ်အောင် ချက်လိုက်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ကုတင်ခင်းပေါ်ရှိ နီမြန်းသော အစွန်းအထင်းလေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ချောမွတ်သော ကျောပြင်ကို ပုတ်ကာ "ဆန်စိမ်းကို ထမင်းဖြစ်အောင် တကယ် ချက်လိုက်တဲ့သူက မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ မဟုတ်လား" ဟု စနောက်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့သွားသဖြင့် သူ၏ ခါးမှ အသားနုလေးကို လှမ်းဆွဲလိမ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ငါ့မှာ တခြား ရည်းစားတွေ ရှိနေတာကို နင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ဂရုစိုက်တာပေါ့။ ဘယ်မိန်းမကမှ ကိုယ်ချစ်တဲ့ ယောက်ျားကို တခြားသူနဲ့ ခွဲဝေမသုံးချင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို ဘာလို့ ဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့လဲဆိုတော့ နင့်ကို ဆုံးရှုံးရမှာထက်စာရင် အဲဒါကို လက်ခံလိုက်တာက ပိုကောင်းလို့ပဲ။ ဒါက ရွေးချယ်စရာ ပုစ္ဆာတစ်ခု ဆိုရင် နင့်ကို ဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး ဆိုတဲ့ အဖြေက ငါ့အတွက် အမှန်ကန်ဆုံးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီး၏ ရိုးသားလှသော ရင်ဖွင့်သံကြောင့် ယဲ့ပုဖန်မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရ၏။ သူသည် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြမည့်အစား သူ၏ လုပ်ရပ်များဖြင့်သာ သူမအပေါ် ထားရှိသော ခံစားချက်ကို သက်သေပြလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦး ရေချိုးခန်းထဲမှ ပြန်လည် ထွက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ထိုးကာ "နင့်ကြောင့်... အလုပ် နောက်ကျတော့မယ်" ဟု မျက်စောင်းထိုးလျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "အချိန်တိုင်းက တန်ဖိုးရှိတာပဲ။ အလုပ်သွားဖို့က ဘာအရေးကြီးလို့လဲ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင်သာ ပဒေသရာဇ်ခေတ်မှာ ဆိုရင် သေချာပေါက် အာဏာရှင် ဘုရင်ကြီး ဖြစ်မှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ပြောချင်တာက ငါ့အတွက် မိန်းမတွေ အများကြီး ရှာပြီး နန်းတွင်းသူတွေ ထားရမယ်လို့ ပြောတာလား"</p> <p style="text-align:justify">"နင် လုပ်ရဲရင် လုပ်ကြည့်လေ"</p> <p style="text-align:justify">ရဲရင့်သော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်ခြင်းက သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးကို အလွန်တရာ ရင်းနှီးသွားစေခဲ့သည်။ ရိုးရှင်းသော နံနက်စာကို စားသုံးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှန်းရှီး မေယန် ကုမ္ပဏီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်မှာ တားမြစ်သီးနှံကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြည်းစမ်းခဲ့ရသူဖြစ်ရာ အနည်းငယ် ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်ခဲ့မှုကြောင့် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည်နှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ နေလို့မကောင်းလို့လား" ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က သူ့ကို ချစ်စဖွယ် မျက်စောင်းထိုးကာ "နင် သိလျက်နဲ့ မေးနေတာလား။ ဒါတွေ အားလုံးက နင့်ကြောင့်လေ... နင်က လူသားမှ မဟုတ်တာ။ စက်ရုပ်ကြီး အတိုင်းပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် ယဲ့ပုဖန်က သူမအား ရုတ်တရက် ပွေ့ချီလိုက်သဖြင့် သူမမှာ လန့်အော်မိသွား၏။ သူသည် သူမကို ရင်ခွင်ထဲ၌ ပွေ့ပိုက်လျက် အောက်ထပ်တွင် ရပ်ထားသော လန်ဘော်ဂီနီ ကားဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် လျှောက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင် ဘာလုပ်တာလဲ။ လူတွေ အများကြီး ကြည့်နေကြတယ်လေ။ အခုချက်ချင်း ငါ့ကို အောက်ချပေး"</p> <p style="text-align:justify">"မချပေးနိုင်ပါဘူး။ မင်းက ငါ့မိန်းမပဲလေ။ တခြားသူတွေ မြင်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူတို့ ငါ့ကို အားကျရင် အားကျနေကြမှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဝမ်ရွှယ်နင်ကို ကားထဲသို့ ပွေ့ချီ ထည့်လိုက်ရုံတင်မကဘဲ ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်သောအခါ တွင်လည်း သူမအား ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပွေ့ချီ၍ ဝင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤလုပ်ရပ်က ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးကို ဟိုးဟိုးကျော် သွားစေတော့သည်။ ဝမ်ရွှယ်နင်နှင့် ယဲ့ပုဖန်တို့ ပတ်သက်နေကြောင်း ကောလာဟလများ ယခင်ကတည်းက ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လူမြင်ကွင်းတွင် အတိအလင်း ရင်းနှီးပြဖူးခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အလို... ငါ ဘာတွေ မြင်နေရတာလဲ။ မစ္စတာယဲ့က ဥက္ကဋ္ဌကို ရုံးခန်းထဲအထိ ပွေ့ချီသွားတာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါ ဘာဆန်းလို့လဲ။ သူတို့က ချစ်သူတွေလို့ ငါ ပြောသားပဲ။ တကယ်ကို လိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲပဲနော်။ တစ်ယောက်က ချော၊ တစ်ယောက်က လှ..."</p> <p style="text-align:justify">"မဖြစ်နိုင်တာ... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားမလေးတော့ ပါသွားပြီ..."</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ ရင်းနှီးသော လုပ်ရပ်များကြောင့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးတွင် အတင်းအဖျင်း စကားများဖြင့် ဆူညံသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုံးခန်းအတွင်း၌မူ သူတို့နှစ်ဦးက ဤအကြောင်းများကို မသိရှိကြချေ။ ဝမ်ရွှယ်နင်သည် သူမ၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဥက္ကဋ္ဌ တစ်ဦး၏ အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာပုံ ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက "ဒါနဲ့... မနေ့ညက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ပထမ ထောင်ချောက် နှစ်ခုကတော့ သေချာပေါက် ချန်ဆွန်းရှမ်းရဲ့ လက်ချက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး စနိုက်ပါသမားက ဘယ်သူ့လူလဲ ဆိုတာတော့ မသေချာသေးဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါ ချန်ဆွန်းရှမ်းလည်း ဖြစ်နိုင်သလို လုမိသားစုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ သူတို့ နှစ်ဖက်စလုံးက ငါ့ကို သတ်ချင်နေကြတာပဲလေ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီ ချန်ဆွန်းရှမ်း ဆိုတဲ့ အကောင်စုတ်။ စေ့စပ်ပွဲလည်း ဖျက်သိမ်းပြီးပြီပဲ။ သူက ဘာတွေ ထပ်လိုချင်နေသေးတာလဲ" ဝမ်ရွှယ်နင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆဲဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စေ့စပ်ပွဲ ပျက်သွားလို့ပဲ သူက ပိုပြီး ဒေါသထွက်နေတာပေါ့။ အဲဒါကြောင့် ငါ့ကို ရှင်းထုတ်ပြီး မင်းကို ပြန်လုဖို့ ကြိုးစားနေတာ"</p> <p style="text-align:justify">"သူ အိမ်မက်မက်နေတာပဲ" ဝမ်ရွှယ်နင်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်ပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဆက်မေးသည်၊ "အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ရဲကို ဖုန်းဆက်သင့်လား"</p> <p style="text-align:justify">"ရဲကို ဖုန်းဆက်လည်း အပိုပဲ။ ငါတို့ဆီမှာ ဘာသက်သေမှ မရှိဘူး" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒါကို ငါ့ဘာသာ ငါ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်။ အချို့ကိစ္စတွေကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှယ်နင်က "ရှောင်ဖန်... နင်က ချန်ဆွန်းရှမ်းကို တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြံနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး မလား"</p> <p style="text-align:justify">"နင် သတိထားဦးနော်။ ချန်ဆွန်းမိသားစုက ယန်မိသားစုနဲ့ ယှဉ်လို့ ရတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ကျန်းပေ့မြို့က ထိပ်သီး မိသားစုကြီး လေးခုလုံး ပေါင်းလိုက်ရင်တောင်မှ ချန်ဆွန်းမိသားစုရဲ့ လက်ချောင်း တစ်ချောင်းစာလောက်တောင် တန်ဖိုး မရှိဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ "ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို ငါ သိပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူသည် အရိုက်ခံရလျှင် ပြန်မချတတ်သော ရွှံ့ရုပ်တစ်ခု မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify">ဟုန်မန်လုပ်ငန်းစု ရုံးခွဲတွင် ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ အရှေ့၌ လူနှစ်ဦး ရပ်နေကြသည်။ သူတို့မှာ ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင် လုဆုန်းနှင့် မနေ့ညက စနိုက်ပါသမား ညဖန်တီးရှင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက "ယဲ့ပုဖန် ဆိုတဲ့ ကောင် သေသွားပြီဆိုတာ မင်း သေချာလို့လား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"အပြည့်အဝ စိတ်ချပါ" </p> <p style="text-align:justify">ညဖန်တီးရှင်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် "ကျွန်တော့်ရဲ့ စနိုက်ပါသေနတ်အောက်မှာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်တဲ့သူ မရှိသေးပါဘူး။ မနေ့ညက ကျည်ဆန်က သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ် နှလုံးတည့်တည့်ကို ဖောက်ထွက်သွားတာကို ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရတာ။ သူ အသက်ရှင်ဖို့ လုံးဝ လမ်းမရှိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီကောင် သေသွားတာကို ငါ့မျက်စိနဲ့ မမြင်ရသရွေ့ ငါ လုံးဝ စိတ်မချနိုင်ဘူး" ချန်ဆွန်းရှမ်းက လုဆုန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ "အဲဒီကောင် သေ၊ မသေ ဆိုတာကို ချက်ချင်း သွားစုံစမ်းချေ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ" လုဆုန်းက ခေါင်းညိတ် သဘောတူပြီးနောက် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ညဖန်တီးရှင်က "သခင်လေး... အဲဒီလောက်အထိ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ အဲဒီကောင် ရင်ဘတ်ကနေ သွေးတွေ အများကြီး ထွက်ပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားတာကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပါ။ နံရံဖျက် စနိုက်ပါသေနတ်ရဲ့ ဖျက်ဆီးအားနဲ့ဆိုရင် ဘယ်လို နတ်ဘုရားမျိုး ဖြစ်ဖြစ် အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ထပ်လောင်း အာမခံလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် တစ်ချိန်က နာမည်ကျော် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အကြောင်းအရင်း အချို့ကြောင့် ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါနဲ့... မနေ့က မင်း ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်နေတာပဲ။ ယဲ့ပုဖန် ဆိုတဲ့ ကောင်က ယန်စီဖန်းကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းလိုက်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲရှိနေသော မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယန်စီဖန်းသည်လည်း မနေ့က အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေရုံသာမက သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် သိုင်းအသင်းချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ နျူကျိုကန်းလည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ အင်အားကြီးမားသောသူက ယဲ့ပုဖန်ကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် စနိုက်ပါသမားကိုပါ အသုံးပြုခဲ့ရသည် အထိ ဖြစ်သွားရခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save