Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၇၇</h2> <h2 style="text-align: center;">နှစ်ဖက်ညှပ် တိုက်စစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">လုမိသားစု နေအိမ်အတွင်း၌ လုထျန်းချီသည် ကုဖုန်းအား "ဆရာကြီးကု... ကျွန်တော် အခုလေးတင် သတင်းရတယ်။ ချန်ဆွန်းရှမ်းက မနေ့ညက ယဲ့ပုဖန်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်တဲ့" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကုဖုန်းသည် ခေါင်းမော့မကြည့်ဘဲ သူ၏ လက်ဖက်ရည်ကိုသာ အေးအေးလူလူ သောက်နေရင်း "ရလဒ်ကရော..." ဟု ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုထျန်းချီက အံကိုကြိတ်ကာ "ရလဒ်ကတော့ ဘာမှ မထူးခြားလာတာပဲ။ အဲဒီ ယဲ့ပုဖန် ဆိုတဲ့ကောင်က အခုထိ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ နေကောင်းကျန်းမာနေတုန်းပဲဗျ" ဟု ဖြေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကုဖုန်းသည် သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး "ယဲ့ပုဖန်ဆီမှာ ဒီလောက်အထိ စွမ်းရည် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ လူတွေ အများကြီး သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ကြဘူးပဲ" ဟု ဆို၏။</p> <p style="text-align:justify">လုထျန်းချီက "ကြည့်ရတာ ဆရာကြီးကိုယ်တိုင် ပါမှပဲ ဖြစ်တော့မယ် ထင်တယ်" ဟု အကြံပြုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကုဖုန်းက "သခင်ကြီးလု... စိတ်ချပါ။ ငါက စကားတည်တဲ့သူပါ။ မင်းကို ကူညီမယ်လို့ ကတိ ပေးထားပြီးမှတော့ ငါ့ကတိကို ဘယ်တော့မှ ဖျက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သင့်တော်တဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုကိုတော့ ရှာရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာကို အခုထိ ဘယ်သူမှ မသိကြသေးဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်တောင်မှ သူ့ကို ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် အနိုင်ရမယ်လို့ အပြည့်အဝ အာမမခံနိုင်ဘူးလေ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါကြောင့် သူ့ကို သတ်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်မှာပင် လုမိသားစု၏ ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင်သည် အပြင်ဘက်မှ ပြေးဝင်လာပြီး လုထျန်းချီအား "သခင်ကြီး... နောက်ဆုံးရ သတင်းတွေအရ ချန်ဆွန်းမိသားစုရဲ့ သခင်လေး ချန်ဆွန်းရှမ်းက ယွမ်ရှန်ကလပ်ရဲ့ နံပါတ် ၁ စားသောက်ဆိုင်မှာ ယဲ့ပုဖန်ကို ထမင်းဖိတ်ကျွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီတဲ့ဗျ" ဟု သတင်းပို့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုထျန်းချီက "မင်း မှားနေတာ မဟုတ်လား။ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးက အဲဒီကောင်ကို ဖိတ်ပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင်က "သခင်ကြီး... ကျွန်တော် အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ လုံးဝ အတည်ပါပဲ။ ချန်ဆွန်းရှမ်းက ယွမ်ရှန်ကလပ်ကို ရောက်နေပါပြီ။ ယဲ့ပုဖန်လည်း မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... ငါ သိပြီ" </p> <p style="text-align:justify">လုထျန်းချီက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင်ကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ကုဖုန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ "ချန်ဆွန်းမိသားစုက ဒီသားအမိနှစ်ယောက် ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ။ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဖိတ်နေကြတာပဲ" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကုဖုန်းက "အခု ကြည့်ရတာတော့ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုက တကယ် စိတ်ရင်းနဲ့ ဖိတ်တာဖြစ်ပြီး ချန်ဆွန်းရှမ်းရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကတော့ ထောင်ချောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သူက အမြဲတမ်း မိန်းမရှုပ်ပြီး စိတ်သဘောထား ကျဉ်းမြောင်းတဲ့သူလေ။ ဝမ်ရွှယ်နင်ကို ယဲ့ပုဖန် လုသွားတာကို သူ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ညစာစားပွဲမှာ သူ သေချာပေါက် တစ်ခုခု လုပ်လိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုထျန်းချီက "ဒါဆို ဆရာကြီးရဲ့ အလိုအရ... ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်နေရမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒါက လက်ဦးမှုယူဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ကုဖုန်းက ဆိုလေသည်။ "ငါ အခုပဲ ယွမ်ရှန်ကလပ်ကို သွားပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ အခွင့်အရေးကို ရှာလိုက်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့သာ အဲဒီ ယဲ့ပုဖန် ဆိုတဲ့ကောင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ရင် အပြစ်အားလုံးက ချန်ဆွန်းမိသားစုပေါ် ပုံကျသွားမှာပဲ။ ဘယ်သူမှ ငါတို့ လုမိသားစုကို သံသယဝင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လုထျန်းချီက ဝမ်းသာအားရဖြင့် "ဆရာကြီးက တကယ်ကို ပါးနပ်တဲ့ အစီအစဉ်ကို ချမှတ်လိုက်တာပဲ" ဟု ချီးကျူးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... ငါ အခုပဲ သွားတော့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ကုဖုန်းသည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ယွမ်ရှန်ကလပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နေ့လယ်ကထက် ပိုမို သတိထားနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူက မည်သည့် လှည့်ကွက်များ သုံးမည်ကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် သူသည် အခန်းထဲသို့ မဝင်မီ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အစွမ်းကုန် ဖြန့်ကြက်လိုက်ရာ မီတာ ၅၀ ပတ်လည်အတွင်းရှိ အသေးစိတ် အချက်အလက် အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။</p> <p style="text-align:justify">စားပွဲထိုး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် နံပါတ် ၁ စားသောက်ဆိုင်သို့ ဝင်လာစဉ် အဆောက်အအုံ၏ အမိုးပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေကြောင်း သူ ချက်ချင်းပင် သိမြင်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပုန်းအောင်းနေသူ၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်အတတ်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညအမှောင်ထုနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် လုံးဝ ရောနှောထားနိုင်ကြောင်း ပြောရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ယဲ့ပုဖန်တွင်သာ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ မရှိခဲ့ပါက သာမန်လူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုနေရာတွင် လူရှိနေကြောင်းကို မည်သို့မျှ သတိထားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် ဤသူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း အလွန် မြင့်မားလှပြီး ကောင်းကင်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမိုးပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ယဲ့ပုဖန်မှာ လှောင်ပြုံး တစ်ချက် ပြုံးလိုက်မိ၏။ ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် တကယ်ပင် မကောင်းသော အကြံအစည်များ ရှိနေပုံရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခင်ဗျားက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးချင်နေမှတော့လည်း ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်မှာပင် ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် လုဆုန်းနှင့် ကိုယ်ရံတော် ဆယ်ယောက်ခန့်ကို ဦးဆောင်၍ ဆီးကြိုရန် ထွက်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ညီအစ်ကိုယဲ့... ရောက်လာပြီကိုး"</p> <p style="text-align:justify">ဤလူမှာ တကယ်ကို ပရိယာယ် ကြွယ်ဝလှပေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရွှင်သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆီးကြိုနေပုံမှာ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရသကဲ့သို့ပင်။ မနေ့ညကမှ ယဲ့ပုဖန်အား သတ်ရန် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို အကြိမ်ကြိမ် စေလွှတ်ခဲ့သူ ဟုပင် မထင်ရချေ။</p> <p style="text-align:justify">"မင်္ဂလာပါ သခင်လေး ချန်ဆွန်း"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်ကလည်း အလွန် ယဉ်ကျေးစွာပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။ တစ်ဖက်လူက သရုပ်ဆောင်ချင်နေမှတော့ သူကလည်း အလိုက်သင့် ကစားပေးရုံသာ ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ညီအစ်ကိုယဲ့... မြန်မြန် အထဲကြွပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက သူ၏ လက်ကို ကိုင်ကာ သီးသန့်ခန်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့ အားလုံး အပြင်မှာပဲ စောင့်နေကြ"</p> <p style="text-align:justify">လုဆုန်းနှင့် အခြားသူများကို ထွက်ခွာသွားခိုင်းပြီးနောက် သူက "မစ္စတာယဲ့... ထိုင်ပါဦး" ဟု နေရာပေးလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "သခင်လေး ချန်ဆွန်း... မလောပါနဲ့ဦး။ ကျုပ် အရင်ဆုံး အိမ်သာ ခဏ သွားလိုက်ဦးမယ်" ဟု ဆို၏။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက "ရပါတယ် ညီအစ်ကိုယဲ့... သဘောရှိသာ လုပ်ပါ" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့် သီးသန့်ခန်း ဖြစ်သဖြင့် အထဲတွင် အိမ်သာ ပါရှိပေသည်။ ယဲ့ပုဖန် အထဲဝင်၍ လက်ဆေးပြီးနောက် ပြန်ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">အခန်းတွင်းရှိ မီးခလုတ်ကို ဖြတ်ကျော်စဉ် သူ၏ ပခုံးနှင့် မတော်တဆ တိုက်မိသွားသယောင် ပြုမူလိုက်ရာ ဖျတ်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အခန်းတစ်ခုလုံး မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အိုး... တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျုပ် မတော်တဆ ခလုတ်ကို ထိမိသွားလို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောရင်း ခလုတ်ကို ပြန်နှိပ်လိုက်ရာ အခန်းအတွင်း မီးပြန်လင်းလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်လေး ချန်ဆွန်း... အားနာလိုက်တာဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် "ရပါတယ်... ဒါက မတော်တဆ ဖြစ်တာပဲလေ" ဟု ပြုံးလျက် ဆို၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဤကိစ္စကို သာမန် မတော်တဆမှု တစ်ခုအဖြစ်သာ မှတ်ယူလိုက်ပြီး လုံးဝ စိတ်ထဲ မထားခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"မစ္စတာယဲ့... ထိုင်ပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက ယဲ့ပုဖန်အား အဓိက နေရာတွင် ထိုင်ရန် ယဉ်ကျေးစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် "မနေ့ညက ဖြစ်ခဲ့တာတွေအတွက် ကျုပ် တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါတယ်။ ကျုပ် ခေတ္တခဏ စိတ်အမှောင် ဖုံးသွားမိလို့ပါ။ ဒီနေရာကနေ ညီအစ်ကိုယဲ့ကို ကျုပ် တရားဝင် တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "သခင်လေး ချန်ဆွန်းကလည်း အားနာစရာကြီးဗျာ။ အန်တီချန်ဆွန်းက ဒီနေ့ပဲ ကျုပ်ကို ပြောပြီးသားပဲ။ ဒီကိစ္စတွေက ပြီးသွားပါပြီ။ ဘယ်သူမှ စိတ်ထဲ ထားနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး" ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ညီအစ်ကိုယဲ့က တကယ်ကို စိတ်ထားကြီးတဲ့သူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ကတော့ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရလို့ ဒီနေ့ ခင်ဗျားကို လူချင်းတွေ့ပြီး တောင်းပန်ဖို့ ဒီစားပွဲလေးကို ပြင်ဆင်လိုက်တာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤလူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုက အလွန် အဆင့်မြင့်လှသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူ နောက်ထပ် ဘာတွေ ဆက်လုပ်မည်ကို သိချင်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ညီအစ်ကိုယဲ့... ကျုပ် နှစ်ပေါင်းများစွာ သိမ်းထားခဲ့တဲ့ အကောင်းစား ဝိုင်တချို့ ယူလာခဲ့တယ်။ တစ်ချက်လောက် မြည်းကြည့်ပါဦး။ ဒါက ပြင်သစ်က ဝိုင်စက်ရုံတစ်ခုက ရလာတဲ့ ရှားပါး ဝိုင်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူသည် အနုစိတ်ပြီး ရှေးဟောင်း လက်ရာမြောက်သော ဝိုင်စည်ငယ်လေး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းရှမွှေးပျံ့သော ဝိုင်နံ့က ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">"ညီအစ်ကိုယဲ့... ဒီဝိုင်ရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ထုပ်ပိုးမှုကို ကြည့်ပြီး အထင်မသေးနဲ့ဦးနော်။ သူက တခြား အဆင့်မြင့် ဝိုင်နီတွေလို အပြင်ပန်း မလှပပေမဲ့ လုံးဝ အနည်မပါတဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိုင်ပဲဗျ"</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ယဲ့ပုဖန်၏ အရှေ့ရှိ ဝိုင်ခွက်ကို ယူကာ ဝိုင်များကို ငှဲ့ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်၏။ ချန်ဆွန်းရှမ်း ပြောတာ မှန်ပေသည်။ ဤဝိုင်မှာ တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှပြီး အဆိပ်လည်း မပါရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤလူက ဝိုင်စည်ဖြင့် ဧည့်ခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ လူအများ၏ အာရုံကို လွှဲရန် ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင်မူ သူသည် ယဲ့ပုဖန်၏ ဖန်ခွက်အတွင်း၌သာ အဆိပ်ကို ထည့်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအဆိပ်က မည်သည့်နေရာမှ ရလာသနည်း ဆိုသည်ကို မသိရသော်လည်း ၎င်းမှာ အရောင်အဆင်း၊ အနံ့အရသာ ကင်းမဲ့လှပေသည်။ သို့သော် ထူးချွန်သော သမားတော် တစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော အဆိပ်တစ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ပုဖန် အာရုံခံနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မနေ့ညက ကျရှုံးခဲ့မှုကြောင့် တစ်ဖက်လူမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပိုမို သတိထားလာပုံ ရလေသည်။ သူသည် နှစ်ဖက်ညှပ် တိုက်စစ်ကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်၏။ ပထမဦးစွာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို အဆောက်အအုံပေါ်တွင် နေရာချထားပြီး ဒုတိယ အနေဖြင့် သူ့ကို အဆိပ်ခတ်ကာ အဆိပ်တက်ချိန်တွင် လုပ်ကြံရန် ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယဲ့ပုဖန်က ထိုအမှန်တရားကို ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုအဆိပ်မှာ အလွန် ပြင်းထန်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ညီအစ်ကိုယဲ့... ဒီဝိုင်ကို မြည်းကြည့်ပါဦး။ အရသာက တကယ်ကို ထိပ်တန်းပဲဗျ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် ဝိုင်များကို ငှဲ့ပြီးနောက် ပြန်လည် ချပေးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဝိုင်ခွက်ကို ယူကာ အသာအယာ အနံ့ခံလိုက်ပြီးနောက် ခပ်ဟဟ ရယ်မောလျက် "ဒီဝိုင်က ဘာလို့ အဆိပ်နံ့ ရနေရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် "ညီအစ်ကိုယဲ့ကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ။ ဒါက ပြင်သစ်က အကောင်းစား ဝိုင်ပါဗျာ။ ဘယ်လိုလုပ် အဆိပ် ပါမှာလဲ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ ကျုပ်တို့က စည်တစ်ခုတည်းကနေ အတူတူ သောက်နေကြတာပဲလေ။ တကယ်လို့ အဆိပ် ပါတယ်ဆိုရင် ကျုပ်လည်း အဆိပ်မိမှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ အမှန်တရားကို သက်သေပြသည့် အနေဖြင့် သူသည် သူ၏ရှေ့ရှိ ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖန်ခွက်ကို မြှောက်ပြကာ "ညီအစ်ကိုယဲ့... ကျုပ်က ဒီနေ့ စိတ်ရင်းနဲ့ လာပြီး တောင်းပန်တာပါ။ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုလုပ် အဆိပ်ခတ်မှာလဲ" ဟု ဆိုလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save