Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၇၈</h2> <h2 style="text-align: center;">စံပြကျောင်းသား လက်မှတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကျုပ်က နောက်နေတာပါ။ သခင်လေးကိုယ်တိုင် တိုက်တဲ့ ဝိုင်ကို သောက်ပါ့မယ်ဗျာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ခေါင်းကို အသာအယာ မော့ကာ ဖန်ခွက်ထဲမှ ဝိုင်များကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်လေသည်။ ယဲ့ပုဖန် ဝိုင်သောက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်အားရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">"ညီအစ်ကိုယဲ့... ကျုပ် နားမလည်တာလေး တစ်ခုရှိလို့ မေးပါရစေဦး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဘာကိုမျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း မရှိဘဲ ထမင်းစားရန် တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ဟင်းတစ်လုပ် မြည်းလိုက်ကာ "ပြောလေ... ဘာသိချင်လို့လဲ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက "ခင်ဗျား မှုခင်းတပ်ဖွဲ့ကနေ ဘယ်လို ထွက်လာတာလဲ ဆိုတာ ကျုပ် သိချင်တယ်။ ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရရင် သက်သေ မရှိဘူး ဆိုဦးတော့ လူတွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့တာပဲလေ။ ခင်ဗျားက အဓိက သံသယ တရားခံပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ကျုပ်ရဲ့ ဩဇာအာဏာကိုပါ ပေါင်းလိုက်ရင် ခင်ဗျားကို အချုပ်ထဲမှာ တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက် ပိတ်ထားဖို့က ဘာမှ မခက်ခဲဘူးလေ"</p> <p style="text-align:justify">ဤကိစ္စက သူ့ကို တကယ်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အဆက်အသွယ် အမျိုးမျိုး အသုံးပြု၍ စုံစမ်းခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် လွတ်လာသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က တူကို ပြန်ချလိုက်ပြီး "ရိုးရှင်းပါတယ်ဗျာ။ ကျုပ်က အကျိုးအကြောင်း သိတတ်တဲ့သူ ဆိုတော့ မှုခင်းတပ်ဖွဲ့က လူတွေကို အမှန်အတိုင်း သေချာ ရှင်းပြလိုက်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က ကျုပ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်မှန်း ၊ ဥပဒေကို ဖောက်ဖျက်မယ့်သူ မဟုတ်မှန်း သိသွားကြလို့ ကျုပ်ကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တာလေ"</p> <p style="text-align:justify">ဤအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ မသိမသာ တွန့်သွားပြီးနောက် "ဒါဆို နောက်တစ်ချက်ကရော..." ဟု ထပ်မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျား နျူကျိုကန်းကို တစ်ခုခု ပြလိုက်လို့ သူက ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ ကျုပ် သိချင်နေမိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ရယ်မောလိုက်ရင်း "သခင်လေး ချန်ဆွန်းက ကျုပ်နဲ့ သူ့ကြားက ဆက်ဆံရေး အစစ်အမှန်ကိုတောင် သိထားတာပဲကိုး"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ ကျုပ် ငယ်ငယ်တုန်းက ရခဲ့တဲ့ စံပြကျောင်းသား လက်မှတ်လေး ပြလိုက်တာပါ။ နျူကျိုကန်းက ကျုပ်ရဲ့ ကျောင်းစာမှတ်တမ်းက သူ့ထက် ပိုကောင်းနေတာကို မြင်သွားတော့ ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအဖြေကို ရယ်ချင်သွားပုံရကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းမှာ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေမှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ အရုပ်ဆိုးသွားတော့သည်။ သူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ မကြာခင် သေရတော့မည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သဖြင့် စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"နောက်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခု... ခင်ဗျား သေချာပေါက် သေနတ်နဲ့ အပစ်ခံရတာပဲ။ ဒါကို ဘာလို့ ဒဏ်ရာ တစ်စက်မှ မရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ရယ်မောခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီးနောက် "ဒါလည်း ရိုးရှင်းပါတယ်ဗျာ။ ကျုပ်က ငရဲမင်းကြီးဆီ သွားပြီး သတင်းပို့လိုက်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငရဲမင်းကြီးက ကျုပ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်မှန်း သိလို့ ၊ ပြီးတော့ မတရား သေခဲ့ရတာမှန်း သိလို့ ကျုပ်ကို အသက်ပြန်သွင်းပေးလိုက်တာလေ" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းသည် သူ၏ ဒေါသကို ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ စားပွဲကို ဝုန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်ပြီး "ယဲ့ပုဖန်... ခင်ဗျား ကျုပ်ကို လူအလို့ ထင်နေတာလား" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အချို့လူတွေက ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝကို မပိုင်ဆိုင်ချင်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြဿနာ ရှာနေတတ်ကြတာလေ။ အဲဒီလို လူမျိုးတွေကို လူအလို့ မခေါ်ရင် ဘာခေါ်ရမလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြေလျော့သွားပြီးနောက် "ပြောပါဦး..."</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်တယ်။ အချို့လူတွေက ကိုယ့်ရဲ့ အတိုင်းအတာကို ကိုယ်မသိဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြဿနာ ရှာနေကြတာလေ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ကိုယ့်ဘာသာ သေတွင်းမတူးရင် သေမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့ စကားက တကယ့်ကို မှတ်သားစရာပါပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက “ခင်ဗျားက ကျုပ်အကြောင်းကို သေချာ မသိသေးပုံရတယ်။ ဒါကြောင့် ကျုပ်ကိုယ်ကျုပ် မိတ်ဆက်ပေးပါရစေဦး"</p> <p style="text-align:justify">"ကျန်းပေ့မြို့ကို မဆိုထားနဲ့ဦး။ အင်အားကြီး မိသားစုတွေ ပေါနေတဲ့ မြို့တော်မှာတောင် ကျုပ် ချန်ဆွန်းရှမ်း မျက်စိကျထားတဲ့ မိန်းမကို ဘယ်သူမှ လုယူလို့ မရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ကျုပ် ပစ်ထားခဲ့တဲ့ မိန်းမတွေကိုတောင် တခြား ဘယ်သူမှ ထိခွင့်မရှိဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ပြီးတော့ရော..." ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက ရက်စက်သော အမူအရာဖြင့် "ဝမ်ရွှယ်နင်က ကျုပ်နဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့ မိန်းမပဲ။ ခင်ဗျားက ဘယ်လို သတ္တိမျိုးနဲ့ သူမကို လုယူရဲတာလဲ။ ခင်ဗျားကို ကျုပ်က ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမယ်လို့ ထင်နေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဒါပေမဲ့ အန်တီချန်ဆွန်းကတော့ ခင်ဗျားတို့ ချန်ဆွန်းမိသားစုက ကျုပ်ကို နောက်ထပ် လက်ဖျားနဲ့တောင် မတို့တော့ဘူးလို့ ပြောထားတယ်လေ" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဤကိစ္စတွင် ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီး ပါဝင်ပတ်သက်မှု ရှိ၊ မရှိ သိရှိနိုင်ရန်အတွက် ချန်ဆွန်းရှမ်းကို စမ်းသပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျုပ်အမေက အမေပဲ။ ကျုပ်က ကျုပ်ပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက ကောက်ကျစ်သော လေသံဖြင့် "ကျုပ် ခင်ဗျားကို သတ်ချင်ရင် ကျုပ်ရဲ့ အမေတောင် မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယဲ့ပုဖန်သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့သည်။ ချန်ဆွန်းတုန်းကျွီးသည် တကယ်ပင် သူ မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ကြင်နာတတ်သော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">စိတ်ထဲတွင်မူ သူသည် ထိုအမျိုးသမီးနှင့် ရန်သူ မဖြစ်ချင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို ဒီလို ရမ်းရမ်းကားကား တိုက်ခိုက်နေတာ အန်တီ့ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်နေသလို မဖြစ်ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက "ယဲ့ပုဖန် ဆိုတဲ့ကောင်... မင်းက အရမ်းကို မောက်မာလွန်းတယ်။ အမေ စိတ်ဆိုးရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူမက ငါ့ရဲ့ အမေရင်းပဲလေ။ မင်းအတွက်နဲ့ သူမက ငါ့ကို ရန်သူလို ဆက်ဆံလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟု ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြုံးလျက်ပင် "ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ သခင်လေး ချန်ဆွန်းက တောင်းပန်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ ကျုပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လာခဲ့တာပဲကိုး"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး "အခုမှ သိတာလား။ နောက်ကျသွားပြီကွ"</p> <p style="text-align:justify">"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဝိုင်ထဲမှာ အဆိပ်မပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဖန်ခွက်ထဲမှာတော့ အဆိပ်ပါတယ်။ အခု မင်း အပြင်းအထန် အဆိပ်မိနေပြီမို့လို့ သေဖို့သာ စောင့်နေတော့"</p> <p style="text-align:justify">သူသည် မကျေနပ်သေးဟန်ဖြင့် အံကြိတ်ကာ ဆက်ပြောသည်၊ "မှုခင်းတပ်ဖွဲ့က မင်းကို မသတ်နိုင်လည်း ၊ နျူကျိုကန်းက မင်းကို မသတ်နိုင်လည်း ၊ စနိုက်ပါသေနတ်က မင်းကို မသတ်နိုင်လည်း... အဆိပ်ကတော့ မင်းကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြုံးလျက် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြကာ "တကယ်တော့ ကျုပ် ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားကာ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးဆေးစွာ ရှိနေသော ယဲ့ပုဖန်ကို ကြည့်ကာ "ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်း အခုဆို အဆိပ်တက်နေရမှာလေ။ ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ နေကောင်းနေရတာလဲ" ဟု ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားက အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိသေးပုံပဲ။ အထူးသဖြင့် ခင်ဗျားရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို ခင်ဗျား ကောင်းကောင်း မသိသေးတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ကျုပ်က သမားတော် တစ်ယောက်ဗျ။ ပြီးတော့ တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ တိုင်းရင်းဆေးဆရာ။ ခင်ဗျားရဲ့ အဆိပ်လေးလောက်ကတော့ ကျုပ်အပေါ်မှာ ဘာမှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">ချန်ဆွန်းရှမ်းမှာ ဆွံ့အသွားတော့သည်။ သူသည် ဤအဆိပ်ကို အမြောက်အမြား ပေး၍ ဝယ်ယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခင်ကလည်း အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးကာ အမြဲတမ်း အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအဆိပ်ကို သောက်မိသူတိုင်း သုံးမိနစ်အတွင်း သေဆုံးကြရစမြဲ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">အခုဆိုလျှင် ခြောက်မိနစ်၊ ခုနစ်မိနစ်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ ဘာမျှ မဖြစ်သေးသဖြင့် အဆိပ်က အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်မဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်မှာပင် စားသောက်ဆိုင်၏ ပြတင်းပေါက်မှာ ဘုန်းခနဲ မြည်အောင် ကန်ဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ဝှစ်ခနဲ ဝင်ရောက်လာလေသည်။ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်က လျှပ်စီးတန်းပမာ ချန်ဆွန်းရှမ်းထံသို့ ဦးတည်ကာ လျင်မြန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကြောင့် ချန်ဆွန်းရှမ်းမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ သူသည် ယဲ့ပုဖန်ကို လုပ်ကြံရန် ထောင်ချောက်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ပြန်လည် လုပ်ကြံလိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ရာ မိမိ၏ ရှေ့မှ ရက်စက်လှသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ အားကုန်သုံး၍ "ကယ်ကြပါဦး ကယ်ကြပါဦး" ဟု အော်ဟစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ခန့်မှန်းထားသည်မှာ အနည်းငယ် လွဲချော်သွားခဲ့၏။ အမိုးပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမှာ ချန်ဆွန်းရှမ်း စီစဉ်ထားသူ မဟုတ်ဘဲ လုမိသားစုမှ ကုဖုန်း ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကုဖုန်းသည် နံပါတ် ၁ စားသောက်ဆိုင်သို့ ကြိုတင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး လုပ်ကြံရန် အခွင့်အရေးကို အမိုးပေါ်မှ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့ ပြောသမျှကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရပြီး ချန်ဆွန်းရှမ်း နောက်တစ်ကြိမ် ကျရှုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည့် အခြားသော သိုင်းဆရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သည့် နေရာ၌ ပိုမို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ လုပ်ကြံမှုမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် လိုရင်းရောက်ကာ အလွန် ထက်မြက်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဓားမြှောင်က ပစ်မှတ်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ပစ်မှတ်၏ အော်ဟစ်သံကို သူ ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ဘူး... ဒါ ယဲ့ပုဖန် မဟုတ်ဘူး။ ချန်ဆွန်းရှမ်းရဲ့ အသံပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်က ကုဖုန်းကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ သူ၏ ရှေ့မှ လူမှာ သေချာပေါက် ယဲ့ပုဖန် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အသံမှာ အဘယ်ကြောင့် ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ အသံနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေရသနည်း။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချက်ကြောင့် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ဓားမြှောင်မှာ လမ်းကြောင်း အနည်းငယ် လွဲသွားကာ ချန်ဆွန်းရှမ်း၏ နှလုံးသား ဘေးနားသို့ ဓားရိုးမြုပ်သည်အထိ ထိုးစိုက်မိသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ လူမှား သတ်မိပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ကုဖုန်းသည် ယဲ့ပုဖန်၏ ကျင့်ကြံမှု အလွန် မြင့်မားကြောင်း သိထားသဖြင့် တစ်ကွက်တည်းနှင့် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ ဤတိုက်ကွက်မှာ စမ်းသပ်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ သတ်ကွက် အစစ်အမှန်ကို နောက်မှ ထုတ်သုံးရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အခု တစ်ချက်တည်းနှင့် ထိမှန်သွားပြီ ဆိုလျှင်မူ တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်မှာ သူ၏ ရှေ့မှ လူသည် ယဲ့ပုဖန် လုံးဝ မဟုတ်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူ သဘောပေါက်လိုက်သည့် အခိုက်မှာပင် အနောက်ဘက်မှ လေပြင်းတစ်ချက် ဝှစ်ခနဲ တိုက်ခတ်လာပြီး အားပါလှသော လက်ဝါးချက်က သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း... </p> <p style="text-align:justify">ကုဖုန်းသည် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ယဲ့ပုဖန်က သူ့အား အနောက်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save