Book List

<h2 style="text-align: center;">ဓားသမား မဟုတ်သော ဓားသမား</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၉၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">သတ္တိရှိသူများ ပေါက်ကွဲသေဆုံးကြသည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက မြေလျှံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေပဲ... ခြေလှမ်းတိုင်းကို သတိထား..." </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်သည် အဝေးဆီသို့ အကြည့်လွှဲကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အဆုံးအစမဲ့ သဲကန္တာရကြီးမှာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထိ ဆန့်တန်းနေပြီး အလွန်ပင် ပူပြင်းခြောက်သွေ့လှသည်။</p> <p style="text-align:justify">သဲပြင်ပေါ်၌ အပင်ဟူ၍ တစ်ပင်မျှ မရှိဘဲ အရိုးစုပုံများသာ ပြန့်ကျဲနေသည်။ တစ်နယ်မြေလုံး ခြောက်သွေ့ကင်းမဲ့နေသဖြင့် လီရှုနှင့် လုကျန့်ကဲ့သို့သော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် အသက်ရှူတိုင်း လေပူများကိုသာ ရှူရှိုက်နေရသဖြင့် လည်ချောင်းများပင် ခြောက်ကပ်နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မြင့်မားသည့် သူတို့အတွက် ဤမျှ ပူပြင်းခြောက်သွေ့နေခြင်းမှာ အလွန်ပင် မူမမှန်သည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မြေလျှံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဆိုတာ မြေဓာတ် စွမ်းအားတွေ လွှမ်းမိုးထားတဲ့ နေရာတစ်ခုပေါ့..." </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်က ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မြေဓာတ် နယ်မြေလို့ ပြောရမယ့်အစား မြေဓာတ် လှောင်အိမ်လို့ သုံးနှုန်းတာက ပိုမှန်လိမ့်မယ်... ဒီနယ်မြေကို စောင့်ကြပ်နေသူဟာ မြေဓာတ် ရှန်စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်ထိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ့ တင်းမာနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးရိပ်လေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကံကောင်းလို့ ဂိုဏ်းချုပ်က ကြိုမြင်ခဲ့တယ်..." </p> <p style="text-align:justify">စကားအဆုံးတွင် သူသည် နုနယ်စိမ်းလန်းနေသော အပင်ပေါက်လေးတစ်ပင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအပင်လေးမှာ လက်မအနည်းငယ်သာ မြင့်ပြီး သွယ်လျနူးညံ့ကာ အရွက်ကလေးများမှာ လက်သည်းခွံမျှသာ ရှိသည်။ အကြီးအကဲရှန် ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် အေးမြကြည်လင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်က လီရှုတို့ နှစ်ဦးအား လွှမ်းခြုံသွားပြီး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လီရှုက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဆရာဦးလေး... ဒါက ဘာကြီးလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ..." </p> <p style="text-align:justify">"ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင်..." </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်က နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် ခါးကိုကိုင်းကာ လက်ထဲမှ အပင်ပေါက်လေးကို သဲပြင်ထဲသို့ စိုက်ပျိုးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သစ်ပင်ပေါက်လေးမှာ သဲပြင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ အမြစ်များမှာ သဲပြင်အောက်သို့သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ခြောက်သွေ့နေသော သဲပြင်ပေါ်တွင် ထိုစိမ်းလန်းသော ကျောက်စိမ်းရောင် အပင်ငယ်လေးမှာ အထူးပင် ထင်ရှားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင်..." </p> <p style="text-align:justify">လီရှု ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ့ ရင်ထဲတွင် အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤအပင်မှာ ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး တားမြစ်နယ်မြေတွင်သာ ထိန်းသိမ်းထားလေ့ရှိသည်။ အရေးပေါ်ကိစ္စရပ်အတွက် ဂိုဏ်းချုပ်က ဤမျှတန်ဖိုးရှိသော အပင်ကို အကြီးအကဲရှန်အား ပေးအပ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p style="text-align:justify">မြစိမ်းရောင် ရှိသော ဆဋ္ဌမအဆင့် လင်းပင် ဖြစ်သည့် ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင်သည် ကျောက်စိမ်းချိတ် ပုတီးစေ့များကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်သည်။ ထိုပုတီးစေ့များမှာ လောကတွင် အကောင်းဆုံး သစ်ဓာတ် ပုတီးစေ့များ ဖြစ်ကြသည်။ သစ်ဓာတ် မှော်အဆောင် အမျိုးမျိုး သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင် ကိုယ်တိုင်သည်လည်း အလွန် ရှားပါးပြီး ရရှိရန် ခက်ခဲသော လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ကုန်ကြမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤအပင်သည် မြေဓာတ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ ကိုယ်တိုင် သန်မာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင်မှာ သဲပြင်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာပြီး စိမ်းလန်းသော အရောင်အသွေးများက မြေလျှံနယ်မြေ၏ ထောင့်စေ့တိုင်းသို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လေထုထဲရှိ အပူချိန်များမှာ ချက်ချင်းပင် ကျဆင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ခြေအောက်ရှိ သဲသောင်ခုံများမှာ ပြင်းထန်စွာ စတင် တုန်ခါလာသည်။ မရေတွက်နိုင်သော သဲသောင်ခုံများ ပြိုကျသွားပြီး မြေကြီးထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အစိမ်းရောင် အပင်များသည် ပြိုကျနေသော သဲသောင်ခုံများအား ဝါးမျိုလိုက်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">လီရှုနှင့် လုကျန့်တို့ လန့်ဖျပ်ကာ မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူတို့ခြေအောက်မှ သဲပြင်မှာ သက်ရှိတစ်ခု နိုးထလာသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူ့ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင်က ငါတို့ ဂိုဏ်းမှာ ကြီးထွားလာတာ နှစ်ကိုးရာ ရှိပြီ... ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာက ဒီအပင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အသည်းနှလုံးတွေကို ပုံအပ်ထားခဲ့ကြတာ... နည်းနည်းလောက် ထပ်အားထုတ်လိုက်ရင် သူက လုံးဝ အသွင်ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်... ဒီတွေ့ဆုံမှုက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ..." </p> <p style="text-align:justify">လုကျန့်က နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေစဉ် လီရှုမှာမူ သဘောပေါက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ဤအပင်ကို မြေဓာတ်စွမ်းအားဖြင့် ကောင်းစွာ ပြုစုနိုင်ပါက နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ သတ္တမအဆင့် စကြာဝဠာ အစိမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင် ဖြစ်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p style="text-align:justify">သတ္တမအဆင့် အထက် ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းများပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆဋ္ဌမအဆင့်နှင့် သတ္တမအဆင့်ကြား ကွာခြားချက်မှာ မိုးနှင့် မြေလို ကွာခြားပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆဋ္ဌမအဆင့် ပစ္စည်းများက ဈေးကွက်ထဲတွင် အလွန် ရှားပါးသော်လည်း ဝယ်ယူ၍ ရနိုင်သေးသည်။ သို့သော် သတ္တမအဆင့် ပစ္စည်းများကို ဈေးကွက်ထဲတွင် ဝယ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သတ္တမအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဈေးကွက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ ရှိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သတ္တမအဆင့်နှင့် အထက် ပစ္စည်းများကို ပုံမှန်အားဖြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ဟု သတ်မှတ်လေ့ရှိကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရှားပါးမှုအပြင် ၎င်းတို့တွင် ဆဋ္ဌမအဆင့် မှော်အဆောင်များနှင့် လုံးဝ မတူညီသော အရည်အသွေးများ ရှိကြသည်။ သတ္တမအဆင့်နှင့် အထက် ပစ္စည်းတိုင်းမှာ သဘာဝ မှော်အဆောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သတ္တမအဆင့် ပစ္စည်းများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော မှော်အဆောင်များကို နတ်ဘုရား မှော်အဆောင်များဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး ကျင့်ကြံသူတိုင်း အိပ်မက်မက်ကြသော အဆုံးစွန် ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင်သာ နောက်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ပြီး စကြာဝဠာ အစိမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့ပါက ဂိုဏ်းအနေဖြင့် နောက်ထပ် နတ်ဘုရား မှော်အဆောင် တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ </p> <p style="text-align:justify">လီရှုတင် မကဘဲ အကြီးအကဲရှန် ကိုယ်တိုင်ပင် ဤအကြောင်း ပြောနေစဉ် မသိမသာ လောဘတက်လာမိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မှော်အဆောင်တွေကို ရဖို့ လွယ်ကူပေမယ့် နတ်ဘုရား မှော်အဆောင်တွေကို ရှာတွေ့ဖို့က ခက်ခဲတယ်လေ...။</p> <p style="text-align:justify">သူကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ရောက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ဤအချက်မှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သဲပြင်၏ ဟိန်းဟောက်သံများကြားမှ ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင်၏ စိမ်းလန်းရောင်မှာ ကြံ့ခိုင်စွာဖြင့် သဲပြင်များကို ဖောက်ထွက်ပျံ့နှံ့နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အားနည်းပုံပေါက်သော ပင်စည်မှာ သဲနှင့် လေတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြားတွင် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေသော်လည်း ကျိုးပဲ့သွားခြင်းမရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...။</p> <p style="text-align:justify">သဲပြင်များမှာ ရေပြင်ပမာ စီးဆင်းလာပြီး လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားကာ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသဲပုံကြီးထဲမှ သဲရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">သဲများမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ မြွေပွေးများနှယ် ရစ်ပတ်ကာ သဲရုပ်သေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လျှပ်တစ်ပြက် စီးဆင်းသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သဲရုပ်သေး၏ ကိုယ်ထည်မှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သဲသောင်ခုံများထက်ပင် ကြီးမားသွားသည်။ သို့တိုင်အောင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်ကြီးထွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နယ်မြေအတွင်းရှိ သဲအပေါင်းကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် သဲဓာတ်ထောက်ပံ့မှုပြတ်တောက်သွားသော ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းသွားရသည်။ အဆုံးအစမဲ့ စိမ်းလန်းမှုများမှာ ဒီရေပြန်ကျသွားသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမူ အကြီးအကဲရှန်၏ ခြေရင်းတွင် ကျောက်စိမ်းချိတ် သစ်ပင်တစ်ပင်တည်းသာ အထီးကျန် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခင်ကထက် ပိုမိုစိမ်းလန်းနေသော အပင်ကို ကြည့်ရင်း အကြီးအကဲရှန် သက်ပြင်းချကာ နှမြောတသ ဖြစ်နေမိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"နောက်ထပ် နည်းနည်းလေးသာ ဆိုရင် ဒီအပင်က အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးဆုံးသွားတော့မှာ... ဒီစကြာဝဠာ အစိမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းချိတ်သစ်ပင်သာ ရခဲ့ရင် ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်ခွာဖို့ဆိုတာ လက်တစ်ကမ်းပဲလေ..."</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ မစိုးရိမ်ပေ။ မြေလျှံနယ်မြေသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဗေဒင်ဟောချက်များနှင့် ကိုက်ညီနေသည်ဖြစ်ရာ ဤနေရာအား အနိုင်ယူရန် သူ့တွင် ခိုင်မာသော မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ပြင်ဆင်ပြီး လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေသဖြင့် ညည်းတွားလိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရိုးအဆစ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နွေးထွေးမှုမှာ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းနေသည်။ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာခြင်း မရှိသော်လည်း ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင် နှစ်သက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမျှလောက် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">နွေးထွေးမှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ သူသည် ယစ်မူးမှုမှ နိုးထလာပြီး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်သာ မြင်တွေ့လိုက်ရမည်ဆိုပါက ဇိုမို၏ မျက်ဝန်းများသည် ကျောက်တိုင်ဆယ်တိုင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ငှက်များနှင့် ထပ်တူကျနေသည်ကို တွေ့ရှိပြီး အံ့ဩသွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">အေးစက်ပြီး ဗလာကျင်းနေကာ အရာအားလုံးကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသည့် အကြည့်မျိုးပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ မျက်လုံးများ၏ အလယ်ဗဟို တည့်တည့်တွင် ရွှေရောင် အစက်လေး တစ်စက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ပေါက်ကွဲနေသော မီးတောက်များပင် နေရာမှာတင် အေးခဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤရပ်တန့်မှုမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ဇိုမိုသည်ကား ထိုအရာကို သတိမပြုမိဘဲ သက်သောင့်သက်သာ ခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ကြည်လင်သော အသိစိတ်ကို ပြန်လည် ရယူလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ အိပ်စက်ဖို့ကောင်းတဲ့ နေရာမှ မဟုတ်တာ..."</p> <p style="text-align:justify">ယဇ်ပလ္လင်၏ အလင်းရောင်မှာ မှေးမှိန်သွားသည်။ ကောင်းကင်ရှိ နေမင်းမှာ တောက်လောင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဇိုမိုမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငါ့ ခံစားချက် မှားနေတာလား...။</p> <p style="text-align:justify">သူ ခေါင်းခါကာ အနီရောင် မီးတောက်ဆီသို့ မျက်နှာလွှဲကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော ခံစားချက်တစ်ခု သူ့ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မသိစိတ်၏ တွန်းအားကြောင့် သူသည် ယဇ်ပလ္လင်အလယ်ရှိ မီးတောက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မီးတောက်များဆီမှ အပူရှိန်ကို မခံစားရဘဲ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပူးကပ်ခံထားရသူကဲ့သို့ ဇိုမို မီးတောက်ထဲသို့ လက်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify">ရှုခင်းများ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခုထဲ ရောက်ရှိသွားပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် နေမင်းတစ်စင်း တွဲလွဲဆွဲထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘေးတွင် မီးတောက်များ ခုန်ပေါက်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ထင်ဟပ်ပြသနေသည်။ ဇိုမို အံ့အားသင့်သော်လည်း မထိတ်လန့်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူ့ အာရုံများ မီးတောက်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် မြင်ကွင်းအများအပြားမှာ စိတ်ထဲသို့ ထိန်းချုပ်မရစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြုတ်ကျနေသော ကျောက်တုံးများ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသော ပင့်ကူအိမ်များ ရံဖန်ရံခါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသော လူအချို့...။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက..."</p> <p style="text-align:justify">သူ အခြားမီးတောက်များကို ဆက်ကြည့်လိုက်ရာ မြင်ကွင်းအသွယ်သွယ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဇိုမို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အစ်ကိုကြီး ချင်လင်း၏ သတိပေးချက်များကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သောအခါ သူ့ အမူအရာမှာ ပိုမိုလေးနက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နတ်ကျောင်းတော်က ငါ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက သိပ်ကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသော ဤကံကောင်းခြင်းကြောင့် ဇိုမိုမှာ ကြက်သေ သေသွားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟား... ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းသူတွေကိုတော့ ဘယ်သူမှ မတားဆီးနိုင်ပါဘူးလေ…”</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ နေမင်းမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးသာဆိုလျှင် မျိုးနွယ်စု၏ ဘုန်းကျက်သရေကို ပြန်လည်ရယူရန် တွေးတောနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် နတ်ကျောင်းတော်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိထားသော ဇိုမို၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာကား ရတနာ ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နတ်ကျောင်းတော်ရဲ့ ရတနာတွေ... အကုန်လုံး အစ်ကိုကြီးပိုင်ပြီ..."</p> <p style="text-align:justify">ဤအတွေးဝင်လာသည်နှင့် ဖိနှိပ်ထား၍ မရတော့ချေ။ အစပိုင်းတွင် လူအုပ်ကြား ရောနှောကာ ပစ္စည်းအနည်းငယ်လောက်သာ ရယူရန် ကြံစည်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူ့ စိတ်အလိုမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်မိုကောက သူ့ပန်းကန်ထဲက အသားကို တခြားလူ လာနှိုက်တာကို ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ပါ့မလဲ”</p> <p style="text-align:justify">နတ်ကျောင်းတော်၏ နေရာအနှံ့အပြားမှ အခြေအနေတို့မှာ ဇိုမို၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ရေပြင်ပမာ ကြည်လင်စွာ စီးဝင်လာသည်။ နတ်ကျောင်းတော်၏ ပိုင်ရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံး ထိန်းချုပ်ခွင့်မှာ ဇိုမို၏ လက်ဝယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ နတ်ကျောင်းတော်ကို အမိန့်ပေးစေခိုင်းရန် လိုအပ်သော ရှန်ပညာရပ် အသွယ်သွယ်မှာလည်း သူ့ အသိစိတ်ထဲတွင် မီးလျှံပမာ ထိန်လင်းစွာ စွဲထင်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခဏတာ စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးနောက် အစီအရင်တို့တွင် ကျွမ်းကျင်သော ဇိုမိုမှာ ၎င်းတို့၏ သဘောတရားကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ ရှန်နတ်ကျောင်းတော် ပညာရပ်များမှတစ်ဆင့် ရှေးဟောင်းအစီအရင်များ၏ မူလအနှစ်သာရကို သူ မြင်တွေ့နေရသော်လည်း လက်ရှိ နတ်ကျောင်းတော်ထဲရှိ အစီအရင်တို့မှာ အလွန်ပင် ရှေးကျလွန်းလှပြီး ပူဇော်ပသမှု အခမ်းအနားများ ဆေးကုသရေး ကပ်ပါးကောင်များနှင့် သားရဲဝိညာဉ်များကိုသာ အလုံးစုံ မှီခိုနေရသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့၏ နက်နဲလှသော ပုံစံမှာ နားလည်ရခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဇိုမိုမှာ ဤအရာတို့ကို ယခုချက်ချင်း လေ့လာရန် အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ အကြောင်းပြချက်များမှာ လျှို့ဝှက်နက်နဲလှသော်လည်း သူ့ လက်ထဲတွင် နတ်ကျောင်းတော်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ရှန်ပညာရပ်များ ရှိနေသရွေ့ မည်သည့်အစီအရင်ကိုမဆို သူ အသက်သွင်းနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို နတ်ကျောင်းတော်ထဲရှိ လူများကို သေချာ ရေတွက်ကြည့်လိုက်သည်။ စုစုပေါင်း ၃၄ ယောက် ရှိပြီး သူတို့မှာ နတ်ကျောင်းတော်၏ မတူညီသော ထောင့်စွန်းများဆီသို့ ပို့ဆောင်ခံထားရသည်။ ဤအချိန်တွင် သူတို့ အားလုံးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်အား သတိကြီးစွာဖြင့် စူးစမ်းလေ့လာနေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤလူများထဲတွင် သူ့အား သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော မျက်နှာဖုံးစွပ် လူသတ်သမားနှင့် ရွှမ်လင်းဂိုဏ်းမှ လူအများအပြားကို ဇိုမို တွေ့လိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုသူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပျမ်းမျှအထက်တွင် ရှိနေကြပြီး အထူးသဖြင့် ကျန်သူများထက် အစွမ်းထက်လှသည့် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးလည်း ပါဝင်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဇိုမို၏ နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ လျင်မြန်လာပြီး ရင်ထဲတွင် ဖူးပွင့်နေသော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ယခုအချိန်တွင် ကြိုးပေါ်၌ အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ကာ လမ်းလျှောက်နေရခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍သာ သူ အနည်းငယ်ပေါ့ဆမိပြီး ဤလူအုပ်ကြီး၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက ထိုသူများမှာ သူ့အား အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ရန် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“မဖြစ်ဘူး... ငါ နတ်ကျောင်းတော်ထဲ ခိုးဝင်လာတယ် ဆိုတာကို သူတို့ကို ပေးသိလို့ မဖြစ်ဘူး... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဘေးဒုက္ခတွေ အဆုံးရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး…”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဇိုမိုမှာ အသက်ပင် ဆုံးရှုံးရဦးတော့ ဤအချိန်တွင် နတ်ကျောင်းတော်ထဲမှ စွန့်ခွာသွားရန် စိတ်မကူးတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် အခြားသူများထက် စောစီးစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး အစ်ကိုကြီး ချင်လင်း၏ အကူအညီနှင့် နတ်ကျောင်းတော်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကိုပါ ရရှိထားသူဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူများထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အခွင့်အရေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍သာ ဤရှားပါးလှသော အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ပါက နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြိုးစားကြည့်ရမယ်...။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို သတ္တိမွေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ရုတ်တရက် မဲမှောင်သော အပြုံးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး မီးတောက်များထဲတွင် ဝဲလည်နေသော လူများကို ယုတ်မာသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုကြီးဆီက ခိုးမလို့လား... လာခဲ့ကြစမ်းပါ... ရှေးခေတ်ကာလက နွေးထွေးတဲ့ ကြိုဆိုမှုကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြတာပေါ့ကွာ..."</p> <p style="text-align:justify">သူ့ စိတ်အာရုံထဲရှိ ရှန်ပညာရပ်များနှင့်အညီ သူသည် ရှန်စွမ်းအားကို မာကျောကြမ်းတမ်းစွာ စတင်လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြွေတစ်ကောင်ပမာ လိမ်ကောက်သွားပြီး အရိုးအဆစ်များမှ တုံးတိတိ မြည်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">နေမင်းနတ်ကျောင်းတော်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ နတ်ကျောင်းတော်၏ ထောင့်စွန်းများရှိ ရှန်စာလုံးများမှာ ရေပြင်တွင် လှိုင်းဂယက်ထသကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်ကာ တောက်ပလာသည်။ နတ်ကျောင်းတော်အနှံ့ရှိ ကျောက်ရုပ်ပန်းပုများမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့မည့်အလား နေရာမှ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အရိုးများနှင့် သံချပ်ကာ အစုံလိုက်များမှာ မမြင်နိုင်သော ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ဆွဲငင်ထားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ရုန်းကန် မတ်တပ်ရပ်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တိုင်လုံးများပေါ်ရှိ ပုံသဏ္ဌာန် မသဲကွဲတော့သော ရွှေရောင်ငှက်များမှာ ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး တောင်ပံခတ်ကာ ကောင်းကင်ယံမှ နေမင်းငယ်လေးထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ကျောင်းတော်မှာ ချက်ချင်းပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save