Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၀၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထျန်းဟွမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်၏ မျက်နှာထားမှာ မည်းမှောင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော လူနှစ်ယောက်ကို သူ သဘာဝကျကျ မှတ်မိနေသည်။ မဟာစွမ်းအင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသူမှာ ဂူဟိုင်ဟု အမည်ရသည်။ ဝါးတောင်ဝှေးကိုင်ထားသူ၏ နာမည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဤနေရာရှိ လူများက သူ့အား ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုဟု ခေါ်ဆိုနေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">နှစ်ယောက်လုံးမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ တစ်ကိုယ်ရေစွမ်းအားမှာ အကြီးအကဲရှန်ကို ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းလိုက်ပါက ရလဒ် မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို သူ အသေအချာ မပြောနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အကြီးအကဲရှန်၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တွင် ရပ်နေကြပြီး တြိဂံပုံစံ ဝိုင်းရံထားကြသည်။ သူတို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ဘာသဘောလဲ... ငါ့ရဲ့ ထျန်းဟွမ်းနဲ့ ရန်သူ ဖြစ်ချင်နေတာလား..." </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်က ပေါ့ပါးစွာ မေးလိုက်သည်။ သူ၏လေသံထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများ ပါဝင်နေသည်ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ထျန်းဟွမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာထားများ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။ ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ထျန်းဟွမ်း ဟုတ်လား... ရွှမ်လင်းဂိုဏ်းက ဘယ်တုန်းက ထျန်းဟွမ်း ဖြစ်သွားတာလဲ... မင်းက ငါတို့ကို အရူးလုပ်ရတာ လွယ်မယ်များ ထင်နေလား..."</p> <p style="text-align:justify">သူ၏စကားလုံးများမှာ မာကျောသော်လည်း သူ၏လေသံမှာမူ မသိမသာ ပျော့ပျောင်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာကို ကြားသောအခါ ဇိုမိုမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။ သူ ထျန်းဟွမ်းအား သေချာပေါက် သိထားပေသည်။ ကျင့်ကြံသူများ၏ နယ်မြေများကို 'ဘုံလေးပါး' ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ ခွန်းလွန် ရွှမ်ခုန်း ထျန်းဟွမ်းနှင့် ရှီရွှမ် တို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုံလေးပါး၏ နာမည်များမှာ သက်ဆိုင်ရာ နယ်မြေတစ်ခုစီ၏ အကြီးမားဆုံး ဂိုဏ်းကြီးများကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခွန်းလွန်၏ ဓားကျင့်ကြံသူများ ရွှမ်ခုန်းကျောင်းတော်၏ တရားကျင့်ကြံသူများ ထျန်းဟွမ်း၏ တံဆိပ်ကျင့်ကြံသူများနှင့် ရှီရွှမ်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လွင့်မျောကျင့်ကြံသူများ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲရှန်က သူ့ကိုယ်သူ ထျန်းဟွမ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ တစ်ဖက်လူနှစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါများမှာ ချက်ချင်း လျော့ကျသွားပြီး နောက်ဆုတ်လိုသော ဆန္ဒများ ပေါ်လာလေသည်။ ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်း ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူလောက၏ အကြီးမားဆုံး ဂိုဏ်းကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ ထိပါး၍မရနိုင်သော ဧရာမသတ္တဝါကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ဖြစ်ပြီး တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေတွင် နံပါတ် ၁ နှင့် ၂ အဖြစ် ရပ်တည်နိုင်သော်လည်း ထျန်းဟွမ်း၏ ရှေ့တွင်မူ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ သေးငယ်လွန်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့မှာ သံသယစိတ်များ လွှမ်းမိုးနေဆဲဖြစ်၍ ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ တစ်ဖက်လူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထျန်းဟွမ်းဂိုဏ်းမှ ဟုတ် မဟုတ် ဆိုသည်ကို သက်သေပြရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ အလွယ်တကူ ယုံကြည်ပေးလိုက်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">လီရှုမှာ အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် မိမိ၏လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော တံဆိပ်စာလုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အလင်းကွင်းတစ်ခုမှာ သူ၏လက်ဝါးပေါ်၌ တရွေ့ရွေ့ လွင့်မျောလာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့ ဒါကို သိသင့်တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း လီရှုမှာ လုံးဝ ဟန်မဆောင်ဘဲ ဒေါသတကြီးပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ဤတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း အနှောင့်အယှက်များ ဆက်တိုက်ကြုံတွေ့နေရသဖြင့် သူ၏ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ သရုပ်မှန်ကို ဖော်ထုတ်မပြရန် ဂိုဏ်းချုပ်က မှာကြားထားခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အဆုံး၌ ဖော်ထုတ်ရတော့မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိချေ။</p> <p style="text-align:justify">အလင်းကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုသူနှစ်ဦး၏ မျက်နှာထားများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအလင်းကွင်းမှာ လီရှု၏ လက်ဝါးပေါ်၌ ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။ တံဆိပ်စာလုံးများမှာ သံကြိုးများသဖွယ် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကျစ်လစ်စွာ ချိတ်ဆက်နေပြီး အလင်းကွင်းအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ဘုံလေးပါး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်လက်စွပ်ပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ထျန်းဟွမ်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်တိုင်းတွင် ကောင်းကင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းစီ ရှိကြသည်။ ထိုကောင်းကင်လက်စွပ်မှာ သူတို့၏ အထောက်အထား သက်သေဖြစ်သလို တံဆိပ်အစီအရင်များအပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်မှု၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်လက်စွပ်မှာ ထျန်းဟွမ်းဂိုဏ်း၏ သီးသန့်နည်းပညာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပြင်ပလူများအနေဖြင့် အတုခိုး သွန်းလုပ်ရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လီရှုက သူတို့နှစ်ဦး နောက်ဆုတ်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေစဉ် ဂူဟိုင်က ရုတ်တရက် မရေမရာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ထျန်းဟွမ်းက လူတွေကို ဒီနေရာမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒီအဘိုးကြီး တော်တော် ကံကောင်းတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီတိမ်ပင်လယ်နယ်မြေက တော်တော်လေး ဝေးလံခေါင်ဖျားတယ်လေ... ထျန်းဟွမ်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိမနေသင့်ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ နောက်ဆုတ်လိုစိတ်များ လျော့ကျသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ထျန်းဟွမ်း ဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ... ထျန်းဟွမ်းက ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားပါစေ အရာအားလုံးကိုတော့ သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ သူတို့သာ လျှို့ဝှက်ရတနာကို ရယူပြီး တစ်နေရာရာမှာ သွားပုန်းနေမယ်ဆိုရင် ထျန်းဟွမ်းက သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ‘သူတို့က အဲဒီရတနာအကြောင်း ကြိုသိနေကြတာလား’ ဟူသော အတွေးများ လှည့်ပတ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">လီရှုသည် အခြေအနေ လက်လွန်တော့မည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ ထျန်းဟွမ်း၏ နာမည်သည် ဤသူများကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိသည်ကို သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ နင်းယိတို့နှင့် ဆက်ဆံစဉ်က သူ၏ အထောက်အထားကို အရိပ်အမြွက် ထုတ်ပြလိုက်သည်နှင့် သူတို့အားလုံးက ရိုသေစွာ လိုက်လျောခဲ့ကြသည်။ နင်းယိကဲ့သို့ မာန်မာနကြီးသောသူပင်လျှင် ထိုသို့ ပြုမူခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p style="text-align:justify">သူ အဖြေတစ်ခု မရှာဖွေရသေးခင်မှာပင် အခြားသူများ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရောက်လာသူမှာ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ၏ နာမည်ကျော် ကျွမ်းကျင်သူ ချောင်ပေ့ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း၏ နေရာယူထားပုံကို မြင်သည်နှင့် သူ အခြေအနေကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားသည်။ သူသည် ဂူဟိုင်နှင့် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုတို့အား ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လျက် "အကြီးအကဲဂူနဲ့ အကြီးအကဲကျူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..." ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ချောင်ပေ့လေးလည်း ရောက်လာတာကိုး..." </p> <p style="text-align:justify">ဂူဟိုင်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုကလည်း ချောင်ပေ့အား ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေသည် ကြီးမားလှသည်မဟုတ်ဘဲ ကျွမ်းကျင်သူဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဂူဟိုင်နှင့် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုတို့မှာ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ၏ တစ်ခုတည်းသော ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ သဘာဝကျကျပင် မြင့်မားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုတော့ဘဲ ချောင်ပေ့သည် သူတို့နှစ်ယောက်ဘက်တွင် ဝင်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် ရောက်ရှိလာသော ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် တိုးများလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာသူများမှာ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် မည်သူမျှ တုံးအမနေကြ။ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ပြီး ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်နှင့် လီရှုတို့၏ မျက်နှာများမှာ မည်းနက်နေသည်။ လူအများအပြားသည် ဂူဟိုင်နှင့် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုတို့ဘက်သို့ ပူးပေါင်းပါဝင်လာကြသဖြင့် အခြေအနေမှာ သူတို့ဘက်တွင် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်။ အကြီးအကဲရှန်သည် လူပိုမခေါ်လာခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရနေမိသည်။ အကယ်၍ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် တစ်ယောက်ယောက်သာ ပါလာခဲ့ပါက သူ ရဲရဲကြီး တိုက်ခိုက်ရဲမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ယောက်ချင်းစီ ဆိုပါက ဂိုဏ်းငယ်လေးများမှ ဤဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်များမှာ သူ့အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမူ တစ်ဖက်လူ၏ အရေအတွက် တိုးများလာသလို သူတို့၏ သတ္တိများမှာလည်း ကြီးထွားလာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အုပ်စု သုံးစု ကွဲသွားသည်။ အကြီးအကဲရှန်၏ အုပ်စု ဂူဟိုင်နှင့် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ အုပ်စု ဇာစ်မြစ်မသိရသော ပြန့်ကျဲနေသည့် ကျင့်ကြံသူ အချို့ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂူဟိုင်နှင့် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုတို့တွင် အင်အားအများဆုံး ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံးသည် တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ ဒေသခံများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိကျွမ်းကြသည်။ ထို့ပြင် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည့် ဂူဟိုင်နှင့် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုတို့သည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေသဖြင့် အင်အားစုမှာ ပိုမိုစည်းလုံးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အုပ်စု သုံးစုသည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ ဇိုမိုသည် အလယ်တွင် ဝိုင်းရံခံထားရပြီး တောင်ပံပါလျှင်တောင်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဇိုမို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟုသာ ခံစားရပြီး သူ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်သည် ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းရင်း "တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေသည် တကယ့်ကို နေရာကောင်းပဲ... လူတိုင်းသည်လည်း သိပ်သတ္တိရှိကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီအဘိုးကြီး စကားတစ်ခွန်းတော့ ပြောထားမယ်... ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ ထျန်းဟွမ်းအား ရန်သူလာလုပ်တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါတို့ စာရင်းရှင်းမယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ထျန်းဟွမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီးသည် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပြီး အများစု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။ ဂိုဏ်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများ ရှိသူများသည် ချက်ချင်း တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်နိုင်သော်လည်း သူတို့၏ ဂိုဏ်းများမှာမူ မရနိုင်ချေ။ အကယ်၍သာ ထျန်းဟွမ်းနှင့် ရန်သူဖြစ်သွားပါက သူတို့၏ ဂိုဏ်းပါ မျိုးတုံးသွားစေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"သက်သေ ရှိရဲ့လား..."</p> <p style="text-align:justify">အသံတစ်သံသည် လူအုပ်ကြီးထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">လီရှုသည် မျက်နှာကို တင်းထားပြီး သူ့ကောင်းကင်လက်စွပ်အား နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သည် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်အား ဆုပ်ကာ "ဒီလူမှာ မိသားစုရှိပါတယ်... ဒီကိစ္စထဲ မပါဝင်တော့ပါဘူး... နှုတ်ဆက်ပါတယ်..." ဟု ပြောကာ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့အား စံနမူနာယူပြီး အခြားသူများလည်း စတင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤသူများအားလုံးတွင် ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် မိသားစုများ ရှိကြသည်။ ရတနာတစ်ခုကြောင့် မိမိတို့၏ အသက်သွေးကြောဖြစ်သော ဂိုဏ်းအား ဘေးဒုက္ခ မရောက်စေလိုကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">မူလက အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သော ဂူဟိုင်၏ဘက်မှ လူအင်အားသည် ချက်ချင်း လျော့နည်းသွားပြီး သုံးပုံတစ်ပုံအောက်ပင် ကျန်ရစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထျန်းဟွမ်း၏ နာမည်သည် လူအများစုအား ခြောက်လှန့်ရန် လုံလောက်သည်။ သို့သော် ကျန်ရစ်နေသူများမှာ ဥပဒေမဲ့ လူကြမ်းကြီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် ဤမြင်ကွင်းအား စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသည်။ ဤသို့သော တိုက်ပွဲကြီးမျိုးအား ပုံမှန်အားဖြင့် မြင်တွေ့ရရန် မလွယ်ကူချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဟင်...။</p> <p style="text-align:justify">သူ့နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလိုအလျောက် တင်းမာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုသည် နှလုံးခုန်သံတစ်ခုကဲ့သို့ နတ်ကျောင်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">‘ယဇ်ပလ္လင်ရှိတဲ့ အရပ်မျက်နှာဆီကပဲ...’</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို သတိဝင်သွားကာ ပျော်ရွှင်မှုများကို ဖိနှိပ်ထားပြီး အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူသည် နှင်းတောထဲတွင် သားကောင်အား စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် မုဆိုးတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။ အသက်ဆယ်ရှိုက်ခန့် အကြာတွင် နောက်ထပ်လှိုင်းဂယက်တစ်ခုသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">‘ယဇ်ပလ္လင်ပဲ...’</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ နှလုံးသားသည် ထိန်းချုပ်မရစွာ ခုန်ပေါက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကြေးနီမျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသဖြင့် သူ့မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြချေ။ သူသည် စိတ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအား ဂရုတစိုက် တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ အကြည့်အား လျင်မြန်စွာ ပြန်လွှဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">‘တခြားဘယ်သူမှ ဒီလှိုင်းဂယက်ကို သတိမထားမိကြဘူး...’</p> <p style="text-align:justify">နတ်ကျောင်းတော်သည် သူ့အား အသိအမှတ်ပြုထားကြောင်း ဇိုမို တွေးမိလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဒါကြောင့်များ ငါ ဒီလှိုင်းဂယက်ကို ထောက်လှမ်းနိုင်တာလား...။</p> <p style="text-align:justify">‘ဒီလှိုင်းဂယက်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ... ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲနေတာလား...’</p> <p style="text-align:justify">အခွင့်အရေးအား အကဲခတ်ကောင်းသော ဇိုမိုတစ်ယောက် ဤသည်မှာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သေရတော့မည့် အခြေအနေဆိုးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော သူ့အတွက် မည်သည့်အပြောင်းအလဲမဆို မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သေမင်းနှင့် နီးကပ်နေချိန်တွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေး တစ်ခု ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဇိုမို၏ နှလုံးသားသည် လည်ချောင်းဝသို့ တက်လာမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်တွင်ပင် ဇိုမိုသည် ထူးခြားသည့် စိတ်စွမ်းအားကို ပြသလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ကို တည်ငြိမ်လိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ထိုလှိုင်းဂယက်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">‘တည်ငြိမ်ရမယ်... ငါ တည်ငြိမ်ရမယ်...’</p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် အသက်ဆယ်ရှိုက်အကြာတွင် သူသည် နောက်ထပ် လှိုင်းဂယက်တစ်ခုကို ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ရှန်စွမ်းအားတို့သည် အလိုအလျောက် ရုတ်တရက် စီးဆင်းလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက…”</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် ထိုစီးဆင်းမှုကို တားဆီးခြင်းမပြုဘဲ ယဇ်ပလ္လင်မှ လာသော လှိုင်းဂယက်အတိုင်း လိုက်ပါကာ ရှန်စွမ်းအားကို ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းခွင့် ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသည်။ ဇိုမိုသည် အခြားဘာကိုမျှ အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ရှန်စွမ်းအား စီးဆင်းသွားသော လမ်းကြောင်းများကိုသာ စူးစိုက်မှတ်သားထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ပမာ မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြသော အခြေအနေသည် ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် မြားတစ်စင်းကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်။ ထိုမြားသည် ယမ်းပုံထဲသို့ မီးပွားတစ်စ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ တင်းမာနေသော အုပ်စုသုံးစုသည် ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်ပြိုင်နက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အပျက်အစီးများ ပြိုကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် သုံးဦးသည် မိမိတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။ လီရှု ချောင်ပေ့နှင့် အခြားသူများမှာမူ ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒေါသများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော လီရှုသည် တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဓိကသတ်ကွက်ကြီးကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့လက်ဝါးထဲရှိ ကောင်းကင်လက်စွပ်မှာ လည်ပတ်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ ခြေအောက်တွင် တံဆိပ်စာလုံးများ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။ သူ ကောင်းကင်လက်စွပ်ကို ထုတ်ပြနေစဉ် အချိန်အတွင်းမှာပင် မြေကြီးပေါ်၌ အစီအရင်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ တိုက်ကွက်မှာ ထျန်းဟွမ်း၏ အလွန်လှပပြီး နာမည်ကျော်ကြားသော ကောင်းကင်လက်စွပ်အရိပ် ဟုခေါ်သည့် သတ်ကွက်ပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်များဖြစ်ကြသော ဂူဟိုင်နှင့် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုတို့ပင်လျှင် ထိုအရာကို သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။ ဤတိုက်ကွက်၏ အစွမ်းထက်ပုံကို ဤအချက်ကပင် သက်သေပြနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တံဆိပ်စာလုံးများ၏ အလင်းရောင်သည် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံအား ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်သည် အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အလင်းရောင်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂူဟိုင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ "ကလေးတစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် ရက်စက်တဲ့နှလုံးသား ရှိတာလား..."</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ယင်ယန်သင်္ကေတတစ်ခုသည် လီရှုဆီသို့ ပစ်ဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို သေးမွှားတဲ့ကောင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်တင်ရဲတယ်ပေါ့လေ..."</p> <p style="text-align:justify">မီးတိုင်တစ်ခုသည် ယင်ယန်သင်္ကေတကို တားဆီးလိုက်သည်။ မီးအလင်းရောင်ကြားတွင် တံဆိပ်စာလုံးများ စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဤမီးလုံးကြီးသည် အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာပြီး ပါးစပ်ဟကာ ယင်ယန်သင်္ကေတကို မျိုချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ လက်ထဲမှ ဝါးတောင်ဝှေးသည် အစိမ်းရောင်မှနေ၍ အလင်းရောင် လုံးဝမပြန်သော မည်းနက်သည့် အရောင်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် ဝါးတောင်ဝှေး၏ အဆုံးရှိ အရွက်များမှာမူ သေလူအရောင်ကဲ့သို့ မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေပြီး အလွန်တရာ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်၏ မျက်နှာထား ပျက်သွားပြီး "အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး... မင်းက အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးကို သွန်းလုပ်ရဲတယ်ပေါ့..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး ဟူသော စကားလုံး သုံးလုံးအား ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုသည် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင်စွမ်းအင် ဘောလုံးတစ်လုံးသည် အကြီးအကဲရှန်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင်စွမ်းအင်သည် လှုပ်ရှားနေပြီး ၎င်းအတွင်းတွင် လိမ်ကောက်နေသော မျက်နှာများ ဝါးတားတားဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်သည် အထင်မသေးရဲတော့ဘဲ မီးအလင်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးနှင့် အနက်ရောင်စွမ်းအင်တို့ တိုက်မိသွားပြီး နှစ်ဖက်စလုံး ပျက်စီးသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူတွင် အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်သည့်ပစ္စည်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤအချက်က သူ့တိုက်ခိုက်မှုအား အနည်းငယ် အားနည်းသွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုသည်လည်း မပေါ့ဆရဲချေ။ သို့သော် သူ အံ့အားမသင့်ပေ။ ထျန်းဟွမ်းမှ လာသောလူများမှာ မည်သို့လျှင် ရိုးရှင်းနိုင်ပါ့မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">လူများ မည်မျှပင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြပါစေ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ရှိနေသော ဇိုမိုမှာမူ မုန်တိုင်း၏မျက်လုံးထဲတွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် သုံးယောက်သည် ဇိုမိုအား ပစ်မှတ်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးအား တားဆီးပေးထားကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲ၏ အဓိကသော့ချက်မှာ သူတို့သုံးဦးကြားတွင် ရှိကြောင်း သူတို့အားလုံး သိထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်လို မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော ဇိုမိုသည် သူတို့၏ အာရုံအား ဖမ်းစားနိုင်မည့် သံသယဖြစ်ဖွယ် အရည်အသွေး တစ်ခုမှ ပြသခြင်း မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းငုံ့ထားသော ထိုမျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ မျက်လုံးအစုံသည် ဤအချိန်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အလင်းရောင်တစ်ခုဖြင့် တောက်ပနေသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save