Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၀၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် ယဇ်ပလ္လင်ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အတွေးများမှာ လှိုင်းထန်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် မည်သူမျှ ဇိုမို၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို သတိမထားမိကြချေ။ </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် အကြီးအကဲရှန်၏ လက်ထဲရှိ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော မီးတောက်လေးအပေါ်၌သာ ကျရောက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်...။</p> <p style="text-align:justify">ကြည်လင်သော မီးတောက်လေးသည် အကြီးအကဲရှန်၏ လက်ထဲတွင် အသံတိတ် လောင်ကျွမ်းနေပြီး ခုန်ပေါက်နေသည်။ လေထုသည် ရုတ်တရက် စေးပျစ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုသည် မီးတောက်လေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခုန်ပေါက်လိုက်တိုင်း အပူရှိန်ကို ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်...။</p> <p style="text-align:justify">လီရှု လန့်ဖျပ်သွားသည်။ အကြီးအကဲ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူမျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်တစ်ခုလေးမျှ လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေလေသည်။ အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်သည် အကြီးအကဲရှန်အား နာမည်ကျော်ကြားစေခဲ့သော ပညာရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာအား ထျန်းဟွမ်းတစ်ခုလုံးတွင် လူသိများသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤအမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်အမျှင်လေးထဲတွင် အကြီးအကဲရှန်သည် တံဆိပ်စာလုံးများကို လေ့လာခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော နားလည်သဘောပေါက်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ ထိုအရာအား မီးတောက်ဟု အမည်ပေးထားသော်လည်း အမှန်စင်စစ် ဓာတ်ကြီးငါးပါးထဲ၌ အကျုံးမဝင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤအမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက် အမျှင်လေးသည် လက်သန်းအရွယ်အစားလောက်သာ ရှိသော်လည်း အမှန်စင်စစ် အလွန်သေးငယ်သော တံဆိပ်စာလုံး သုံးရာကို ထပ်ဆင့်ပေါင်းစပ် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာအား အလွန်သေသပ်စွာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်သည် တံဆိပ်မီးတောက်များ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အကြီးအကဲရှန်သည် သူ၏သတ်ကွက်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လီရှု စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။ အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအရာ၏စွမ်းအားကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်သွားသည်။ သူသည် အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မည်းနက်နေသော အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးသည် စတင်အရည်ပျော်ကျလာပြီး အနက်ရောင်ရေအိုင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထူးဆန်းသော အပုပ်နံ့တစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက် အမျှင်လေးသည် သူ၏လက်ဝါးပေါ်တွင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော မြွေတစ်ကောင်အလား ရစ်ခွေနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်သည် ကြည်လင်ပြီး အရောင်မရှိပေ။ အကယ်၍ သေသေချာချာ မကြည့်ပါက ရှိနေသည်ကိုပင် သတိပြုမိရန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်၏ မျက်နှာထားမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော်လည်း သူ မပေါ့ဆရဲချေ။ အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးကဲ့သို့သော ဆန်းကြယ်သည့်ပစ္စည်းများတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသော စွမ်းရည်များ ရှိနေတတ်သည်။ သူသည် မြေပြန့်ပေါ်တွင် ခြေချော်မလဲချင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အနက်ရောင် ရေအိုင်လေးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှားလာသည်။ ရုတ်တရက် အနက်ရောင် ဝါးပင်ပေါက်များသည် အနက်ရောင်ရေထဲမှနေ၍ မျက်စိဖြင့် မမြင်တွေ့နိုင်လောက်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ထိုးထွက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် ဝါးပင်များသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဧကဝက်ခန့် ကျယ်ဝန်းသော အနက်ရောင် ဝါးတောတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် တိမ်မည်းကြီးတစ်ခုအလား ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လွင့်မျောနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လေထုသည် ခဲရောင်သတ္တုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လေးလံသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် နှစ်ယောက် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်သောအခါ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှေအမြုတေအဆင့်များအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ လီရှုပင်လျှင် ဤအဆင့်မြင့်တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားသည် မွန်းကျပ်နေစေသည်။ သူ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်... ဒါ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify">လီရှု၏ အကြည့်များသည် ကြည်ညိုလေးစားမှုနှင့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒများဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းအားမျိုးနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ သူ ရရှိလိုက်သော တုန်လှုပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို သတိထား၍ ပိတ်ထားလိုက်သည်။ အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် အပုပ်နံ့တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်စားနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ ခြေထောက်ကို ကြွလိုက်သောအခါ ကျောက်မှုန့်များ လေထဲသို့ လွင့်တက်သွားသည်။ မာကျောသော ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရှင်းလင်းသော ခြေရာတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး၏ တိုက်စားနိုင်သော အရှိန်အဝါအောက်တွင် နတ်ကျောင်းတော်၏ မာကျောသော ကျောက်ပြားများသည် ပေါင်မုန့်ကဲ့သို့ ပျော့ပြောင်းနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး၏ တိုက်စားနိုင်သော အရှိန်အဝါကို ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ လင်းသံချပ်ကာများကို အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ နင်းမိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ရှိနေမည်ဆိုပါက အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းကပင် သူတို့အားလုံးအား သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို မန္တန်တစ်ခု ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ အနက်ရောင် ဝါးပင်လယ်မှ အရွက်များ စတင်ကြွေကျလာသည်။ အနက်ရောင် ဝါးရွက်များသည် အနက်ရောင် အဆိပ်ပိုးကောင်များ အလောင်းကောင်ပိုးကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အကြီးအကဲရှန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော ရှဲရှဲမြည်သံများသည် ဒီရေအလား ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံး မှောင်မည်းသွားသည်ဟု လူများ ခံစားလိုက်ရပြီး လွတ်မြောက်ရန် လမ်းမရှိတော့သကဲ့သို့ ထင်မှတ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး မည်သည့်အလှဆင်မှုမျှ မပါဘဲ ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဧရာမ ကြည်လင်သော လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခုသည် သူ့လက်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး အနက်ရောင် ပိုးကောင်များကို ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်း...။</p> <p style="text-align:justify">ကြည်လင်သော လက်ဝါးရာအောက်တွင် အနက်ရောင် ပိုးကောင်များသည် မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ ကြွေကျလာသော အနက်ရောင် ဝါးရွက် အရေအတွက်မှာ တိုးများလာသည်။ ပိုးကောင်အရေအတွက်မှာ တိုးများလာပြီး ဒီရေတစ်ခုအလား စုစည်းသွားကာ အကြီးအကဲရှန်အား လုံးဝဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုကြည်လင်သော လက်ဝါးရာကြီးသည် ပိုးကောင်များ၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် ကြာရှည်တောင့်မခံနိုင်တော့ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အနက်ရောင် ပိုးကောင်များသည် လက်ဝါးရာတစ်ခုလုံးအား ဖုံးလွှမ်းသွားကြသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ ပိုးကောင်များ၏ ဝါးမြိုသံများသည် လူတိုင်း၏ ဦးရေပြားအား ကျိန်းစက်သွားစေပြီး တုန်လှုပ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ လူတစ်ယောက်ဖြစ်မည်ဆိုပါက အရိုးပင်ကျန်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ပေါက်ကွဲပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော ပိုးကောင်များ ရှိသော်လည်း ဤပိုးကောင်များသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဧရာမလက်ဝါးကြီးအား ဒေါသတကြီး ဝါးမြိုနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဧရာမ လက်ဝါးရာကြီးသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်လာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဧရာမလက်ဝါးကြီးသည် လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစားလောက်သာ ကျန်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုသည် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် ဤအလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးကို မတော်တဆ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရရှိသည့်နေ့မှစ၍ သူ၏အချိန်အားလုံးနီးပါးကို ထိုအရာအား သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး အမြင့်ဆုံးစွမ်းအား ရရှိစေရန်အတွက် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုသည် အလောင်းကောင် သွန်းလုပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြောရသည်မှာ ထူးဆန်းသော်လည်း ဝါးပင်ဖြစ်လာပြီးနောက် ဤအလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စိမ်းလန်းနေပြီး သေခြင်းတရားစွမ်းအင် အရိပ်အယောင်တစ်ခုလေးမျှ မရှိတော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုသည် တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေတွင် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ရှိသူဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူများနှင့် မတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး၏ စွမ်းအားကို ထုတ်မပြဖြစ်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့မတိုင်ခင်အထိပင်...။</p> <p style="text-align:justify">ထျန်းဟွမ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ယောက်အား အသုံးပြုပြီး ဤမှော်အဆောင်ကို နှစ်ခြင်းပေးရသည်မှာ လုံလောက်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုသည် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အကယ်၍ ဤလူနှစ်ယောက်သာ မသေပါက နောင်အနာဂတ်တွင် သူတို့၏နေ့ရက်များသည် ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်ရင်းနှင့်သာ ကုန်ဆုံးသွားရတော့မည်။</p> <p style="text-align:justify">အနာဂတ် အတားအဆီးများအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်အတွက် သူတို့အား မဖြစ်မနေ သတ်ရမည်။</p> <p style="text-align:justify">သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုသည် အကြီးအကဲရှန်အား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်ညိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"သွားစမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">စူးရှသော အော်မြည်သံတစ်ခု လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မရေတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် ပိုးကောင်များသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှနေ၍ အကြီးအကဲရှန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်သည် အနက်ရောင် ပိုးကောင်များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရတော့မလို ဖြစ်နေချိန်တွင် အပြုံးတစ်ခု သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းတဲ့ တိုက်ကွက်ပဲ..." </p> <p style="text-align:justify">လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစားသာ ကျန်တော့သည်အထိ တိုက်စားခံလိုက်ရသော ဧရာမလက်ဝါးကြီးမှာ မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းရောင်တစ်ခုဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ လက်ဝါးပေါ်ရှိ အနက်ရောင် ပိုးကောင်များသည် ကြည်လင်သော မီးတောက်များထဲ၌ လောင်ကျွမ်းသွားကြသည်။ ထို့နောက် အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ပြာအဖြစ် လွင့်ပါးသွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော မီးတောက်အမျှင်လေးတစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းသည် လေထဲတွင် အသံတိတ် လောင်ကျွမ်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်အောက်တွင် သိပ်သည်းစွာ စီစီရီရီရှိနေသော တံဆိပ်စာလုံးများသည် ဧရာမပင့်ကူအိမ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းအား လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအစီအရင်အား မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ပြင်ဆင်ထားသည်ကို မည်သူမျှ မရိပ်မိလိုက်ကြချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ မျက်နှာထားမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ဤအစီအရင်သည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူ ယခုအခါ အားနည်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ မိမိ၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို တစ်ဖက်လူက ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီး တစ်ဖက်လူ၏ အစီအစဉ်ထဲတွင် မိမိ ပါဝင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော မီးတောက်သည် အသံတိတ် ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။ အစီအရင်မှာ လင်းလက်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... </p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်များမှာ အကြီးအကဲရှန်၏ ပတ်လည်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အနက်ရောင် ပိုးကောင်များအားလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်သည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော မျက်နှာထားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့လောက်နဲ့များ ငါ့ရဲ့ ထျန်းဟွမ်းဆီက ခိုးချင်နေတာလား။ မင်းတို့ ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ် မသိကြဘူးပဲ။ ဒီနေ့ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းတို့ကို အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်ရဲ့ အရသာကို မြည်းစမ်းကြည့်ခိုင်းမယ်"</p> <p style="text-align:justify">တံဆိပ်စာလုံးများ လည်ပတ်သွားသည်။ လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ခြေထောက်များ မြေကြီးနှင့် ကပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။ သူတို့ မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်ကြချေ။</p> <p style="text-align:justify">အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်သည် အသံတိတ် ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း…</p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်နှစ်ခုသည် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်၏ ခြေထောက်အောက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ပစ်ထွက်လာပြီး သူတို့အား ဝါးမျိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ထိုလူနှစ်ယောက် ရှိခဲ့သောနေရာတွင် ဘာမျှ မကျန်ရစ်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိတ်လန့်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုတို့မှာ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့သည် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ အသုံးပြု၍ ရုန်းကန်ကြသော်လည်း အားလုံးမှာ အရာမထင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">လီရှု၏ အကြည့်များသည် အသံတိတ် ခုန်ပေါက်နေသော အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်ဆီသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဆွဲဆောင်ခံထားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ့မျက်နှာထက်ဝယ် ကြည်ညိုလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အကြီးအကဲ၏ အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်သည် ကောလာဟလများအတိုင်း အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ကြီးမားသော အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ထိရောက်မှုရှိသည်မှာ တံဆိပ်စာလုံးသုံးရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လီရှုသည် အကြီးအကဲ၏ တံဆိပ်အစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ် အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားနေမိသည်။ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်စေသော သူ၏ ကောင်းကင်လက်စွပ် သွေးခေါင်းလောင်းသံနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက အကြီးအကဲ၏ တိုက်ကွက်မှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကျွမ်းကျင်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုနှင့် ဂူဟိုင်တို့၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်လိုသော ဆန္ဒများကို တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်များ ဖြစ်ကြပြီး ဤလူများအားလုံးထဲတွင် လှုပ်ရှားနိုင်သော လူနှစ်ယောက် ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုအား အာရုံစိုက်နေသော အကြီးအကဲရှန်မှာ သူ၏နှလုံးသား တင်းကျပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအမှောင်လေဟာနယ် မီးတောက်အစီအရင်မှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် နှစ်ယောက်အား တစ်ပြိုင်နက် သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူချေ။ သူသည် ဤအမြှောက်စာများကို အရင်ရှင်းလင်းပစ်ပြီးမှ သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ ဤလူနှစ်ယောက်အား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အခြေအနေများ မည်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်ကို နောင်တရနေရန် သူ့အတွက် အချိန်မရှိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအို၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အနက်ရောင် ဝါးပင်လယ်မှာ အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုသည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်အား လက်သည်းဖြင့် ခြစ်လိုက်သည်။ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးသည် စီးကျလာသော သွေးများကို သောက်သုံးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုမှာ ချက်ချင်း နှစ်ပေါင်း ၂၀ ခန့် အိုစာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ဆံပင်များမှာ လုံးဝ ဖြူဖွေးသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂူဟိုင်၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်နေသည်။ သူသည် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် မဟာစွမ်းအင် ပုတီးစေ့ တစ်လုံးအား ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤပုတီးစေ့မှာ ခိုဥအရွယ်အစားခန့်သာ ရှိပြီး အမြင်အားဖြင့် သိပ်မထင်ရှားလှပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤမဟာစွမ်းအင် ပုတီးစေ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အကြီးအကဲရှန်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ယင်ယန် ဗလာနတ္ထိ ပုတီးစေ့..." </p> <p style="text-align:justify">လီရှု၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန် ဗလာနတ္ထိ ပုတီးစေ့သည် အလွန်ဆန်းကြယ်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအရာအား မည်သူက သွန်းလုပ်ခဲ့သနည်း အဘယ်ကြောင့် သွန်းလုပ်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ ထိုအရာတွင် ဆန်းကြယ်သော ဇာစ်မြစ်ရှိသည်။ အစပိုင်းတွင် ဤပုတီးစေ့အား လူသိမများသော်လည်း အဖြစ်အပျက်တစ်ခုတည်းကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် သုံးဦးနှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ၁၆ ဦး ပိုင်ဆိုင်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် ညတွင်းချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">တရားခံမှာ လူတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသတင်း ပြန့်နှံ့သွားသောအခါ ဘုံလေးပါး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး ယင်ယန် ဗလာနတ္ထိ ပုတီးစေ့မှာလည်း နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန် ဗလာနတ္ထိ ပုတီးစေ့သည် အသုံးပြုနိုင်မည့်သူအပေါ် တင်းကျပ်သော ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်။ အသုံးပြုသူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် အထက်ဖြစ်ရမည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို ထုတ်လုပ်ပေးသဖြင့် အသုံးပြုသူသည် မိမိထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် အသုံးပြုသူသည်လည်း သေဆုံးသွားရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းကြီးများအား ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်သည့် ရှားပါးရတနာများထဲမှ တစ်ခုပင်။</p> <p style="text-align:justify">သွေးအလုံအလောက် သောက်သုံးပြီးသော အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးသည် မြေကြီးထဲသို့ ရုတ်တရက် စိုက်ဝင်သွားသည်။ ဝါးတောင်ဝှေး၏ ကိုယ်ထည်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ စတင်ပြောင်းလဲလာသည်။ အသက်ရှိုက်စာ အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် မျက်နှာတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသောအရာတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေးသည် ပုံဖော်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စိမ်းလန်းသော မျက်နှာနှင့် အစွယ်များပါရှိသော သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">၎င်းသည် လူတစ်ယောက်အလား မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ခြေလက်များမှာ ရှည်လျားသည်။ ခေါင်းမှ အမြီးပိုင်းအထိ အပ်ချည်မျှင်ကဲ့သို့ အနက်ရောင်အမွေးများ ပေါက်ရောက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းသည် ခံစားချက်မရှိဘဲ ရပ်နေသည်။ မျက်လုံးများမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနေသော အနက်ရောင် စွမ်းအင်ဘောလုံးနှစ်လုံးသာ ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်ကာလမှာ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်သည် ယင်ယန် ဗလာနတ္ထိ ပုတီးစေ့နှင့် အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး သတ္တဝါဆိုးကြီးကြောင့် ထိတ်လန့်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူ့ကို သတ်..." </p> <p style="text-align:justify">အိုစာနေသော ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုသည် အကြီးအကဲရှန်အား လက်ညိုးထိုးကာ ကြမ်းတမ်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရှန်သည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ္တဝါဆိုးကြီးမှာ လွယ်ကူမည့်ပုံ မရချေ။</p> <p style="text-align:justify">အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး သတ္တဝါဆိုးကြီးမှာ လှုပ်ရှားခြင်း မပြုသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">"မြန်မြန်... သူ့ကို သတ်လိုက်..." </p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောင်ဝှေးအဘိုးအိုက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး သတ္တဝါဆိုးကြီးမှာ မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်တွင် အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး သတ္တဝါဆိုးကြီးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြောင်း လူတိုင်း သတိထားမိလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အလောင်းကောင်ပင်လယ် ဝါးတောင်ဝှေး သတ္တဝါဆိုးကြီး၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက်အပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ စူးစိုက်နေကြောင်း လူတိုင်း တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ရပ်မှာ လူတိုင်းအား တောင့်တင်းသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူလား…”</p> <p style="text-align:justify">“သူပဲ”</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံးသည် ကြေးနီမျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော ဤဆန်းကြယ်သည့်လူအား လျစ်လျူရှုထားမိကြောင်း ယခုမှ တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဇိုမို၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်သွားသည်။ သူ နားလည်သွားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ယဇ်ပလ္လင်၏ လှိုင်းဂယက်အား နားလည်သွားလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း…</p> <p style="text-align:justify">မရေတွက်နိုင်သော အရာများသည် သူ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ သံသယဖြစ်ဖွယ် နားမလည်နိုင်ဖွယ်နှင့် မှန်းဆချက်များ ပါဝင်နေသော အကြည့်များကြားတွင် ဇိုမို သူ၏လက်မောင်းများကို မသိစိတ်၏ တွန်းအားပေးမှုဖြင့် မြှောက်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော နှစ်သောင်းချီက အတိုင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save