Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၈၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဝေါင်း...။</p> <p style="text-align:justify">မိမိ၏ပုံမှန်အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လုရှန်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မကြုံစဖူးသော စွမ်းအားသစ်များ စီးဝင်လာသည်။ ပြီးပြည့်စုံသော သိုင်းပညာရှင်လမ်းစဉ် ဆယ်ပါး၏ ရွှေကျီးကန်းအခြေအနေနှင့် တူညီနေသော်လည်း ဂရေးနှင့်တိုက်ခိုက်စဉ်ကထက် ပိုမိုလွတ်လပ်ပြီး ပိုမိုအာဏာပါကာ အားမာန်ပြည့်ဝနေလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် ရွှေကျီးကန်းအား ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို အလင်းနှင့် အပူ နယ်မြေတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားမည့်အစား မွန်ရိုးမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျယ်လောင်စွာရယ်မောလိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည်ထိုးသွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နှင်းခဲများနှင့် ရေခဲလေအေး အမြောက်အမြား ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မွန်ရိုး၏လက်သီးကို ဗဟိုပြု၍ အလွန်ထူထဲပြီး မျက်စိဖြင့်ပင် မမြင်နိုင်သော အဖြူရောင်ရေခဲလေအေးစီးကြောင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ဒေါသထွက်နေသော နဂါးများအလား ပုံဖော်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်သီးနှစ်လုံးမှာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...။ </p> <p style="text-align:justify">ရွှေကျီးကန်းနှင့် ရေခဲနဂါးတို့ ဝင်တိုက်မိကြပြီး ရေခဲနှင့် မီးတို့ ရောယှက်သွားကြသည်။ အစွန်းရောက် စွမ်းအားနှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ရှုပ်ထွေးပွေလီသော ဖရိုဖရဲ အခြေအနေတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပထမအလွှာ ဟင်းလင်းပြင်မှာ လုံးဝ တစစီ ကျိုးပဲ့သွားပြီး ဒုတိယအလွှာမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပြိုကျသွားကာ တတိယအလွှာမှာမူ အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ စတုတ္ထအလွှာ ဟင်းလင်းပြင်သာလျှင် အကောင်းပကတိ ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဝုန်း...။</p> <p style="text-align:justify">ပွဲကြည့်ပရိသတ်များမှာ မျက်တောင်မခတ်တမ်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲ၏ပြင်းထန်မှုမှာ သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။ မကြာသေးမီကမှ ရှုံးနိမ့်ပြီး စောင့်ဆိုင်းခန်း၌ ရှိနေသော ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်ကာ နှလုံးခုန်မြန်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများမှ လျှံကျလာသည့် အရှိန်အဝါကပင် ကန့်သတ်ချက် သုံးကြိမ်ဖောက်ထွင်းထားသူများကို အလွယ်တကူ အသက်ဆုံးရှုံးစေနိုင်သည်။ အကယ်၍သာ သူတို့အနေဖြင့် တိုက်ပွဲထဲ ဝင်ပါမိပါက ပထမဆုံးအကြိမ်မှာပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ထူးချွန်ထက်မြက်လှသော ချန်ယွီရှုမှာမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိပ်ဆုံးလေးဦးစာရင်းသို့ ကံကောင်းထောက်မစွာ ဝင်ရောက်လာသော နောက်ထပ်ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦးမှာမူ တင်းမာသောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော်လည်း သူ၏ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အမြင့်ဆုံးပွဲကြည့်စင်များပေါ်တွင် လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌများနှင့် အခြားသောအဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာ မျက်တောင်မခတ်တမ်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏မျက်ဝန်းများတွင် ရံဖန်ရံခါ နက်ရှိုင်းသောအံ့အားသင့်မှုများ တောက်ပလျက်ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နောက်တစ်ကြိမ်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုတိုက်ချက်အပြီးတွင် မွန်ရိုး၏တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ အပြည့်အဝ လောင်ကျွမ်းသွားလေပြီ။ သူ၏ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ဖြူလွှလွှဆံပင်များမှာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ကခုန်နေပြီး ရှေ့သို့ခုန်အုပ်ကာ လုရှန်ထံသို့ လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံပစ်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤလက်သီးချက်နှင့်အတူ ပါလာသော နဂါးနှင့်တူသည့် ရေခဲလေအေးစီးကြောင်းများမှာ ယခင်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုများပြားနေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရာနှင့်ချီသော အံ့မခန်းအရေအတွက်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ဆယ်ဆမက ပိုမိုအားကောင်းလာလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏မျက်ဝန်းများမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည်ပစ်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တာရာညဉ့် ပဉ္စမရာသီ... ရှေးဟောင်းရွှေကျီးကန်း၏ အော်ဟစ်သံ…။</p> <p style="text-align:justify">ဝေါင်း...။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ အချင်းချင်း အဆက်မပြတ် လက်သီးချင်း ဖလှယ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...။ </p> <p style="text-align:justify">စတုတ္ထအလွှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ တစစီအက်ကွဲသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခွပ်... ဂျွတ်...။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ လုရှန်သည် တိုက်ပွဲဗဟိုချက်မှ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် နှင်းခဲများထကြွလာပြီး အလင်းနှင့်အပူများကို ရက်ရက်စက်စက် ဝါးမျိုကာ ငြိမ်းသတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မူလက ရေခဲနှင့်မီးဟူ၍ ရှင်းလင်းစွာကွဲပြားနေသော တိုက်ပွဲကွင်းပြင်သည် ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင်လွှမ်းမိုးသော ရှုခင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ရှင်းလင်းစွာ မြင်သာသည်မှာ ဤအကြိမ်တွင် လုရှန်မှာ အရေးနိမ့်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မွန်ရိုး၏အရှိန်အဝါမှာ အဆုံးအစမရှိ ဆက်လက်မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ‘</p> <p style="text-align:justify">သူ့အားဝန်းရံထားသော အဖြူရောင်ရေခဲစီးကြောင်းများမှာ အံ့မခန်းတိုးပွားလာသည်။ အတိုဆုံးပင် မီတာထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပြီး အရှည်ဆုံးမှာ မီတာသောင်းနှင့်ချီ ရှည်လျားကာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံတွင် ရစ်ခွေနေသည့် သန်းနှင့်ချီသော ရေခဲနဂါးကြီးများအလား ဟိန်းဟောက်အော်မြည်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေါင်း...။</p> <p style="text-align:justify">မွန်ရိုးသည် ဗဟိုချက်တွင်ရပ်နေကာ ရေခဲနဂါးသန်းပေါင်းများစွာဖြင့် ဝန်းရံလျက် လုရှန်အား ရေခဲဘုရင်တစ်ပါးအလား ငုံ့ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းစွမ်းရည်က ဒါပဲလား"</p> <p style="text-align:justify">မွန်ရိုး၏ရန်စမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လုရှန်၏မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် တည်ငြိမ်သောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့လမ်းစဉ်က မဆိုးပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ကွက်လပ်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်။ ဒါကို ငါယူလိုက်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">မွန်ရိုးမှင်သက်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ တစ်ခုခုဆက်ပြောရန် ဟန်ပြင်ချိန်မှာပင် သူ၏နားထဲ၌ လုရှန်၏တည်ငြိမ်လှသော အသံပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒုတိယအဆင့် လောင်ကျွမ်းခြင်း"</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...။</p> <p style="text-align:justify">ယခင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ လုရှန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏အသွင်အပြင်မှာ နောက်ထပ်အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်သွားပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">မူလရွှေရောင်ဆံပင်များသည် ယခုအခါ မီးတောက်များကဲ့သို့ ဖြူလွှလွှအရောင်အသွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး ဆံပင်အမျှင်တိုင်းက တောက်ပနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နေမင်းတက်တူးသည်လည်း ရွှေစင်ရောင်မှနေ၍ ရွှေဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရွှေဖြူနေမင်းပုံစံမှာ ပို၍ခမ်းနားကြီးကျယ်သောပုံစံများအဖြစ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤအရာက တက်တူးတစ်ခုလုံးကို ပိုမိုတည်ငြိမ်ပြီး စနစ်ကျစေသည်။ ယခင်နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုရှန်သည် မတည်ငြိမ်သောကြီးထွားမှုကာလမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်တစ်လုံးမှမွေးဖွားလာသော ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။ သူသည် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုရှန်၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မသေမျိုးဆဲလ် ရှစ်သောင်းခန့်မှ လောင်ကျွမ်းနေသော နတ်ဘုရားမီးတောက်များသည်လည်း ရွှေရောင်မှ ရွှေဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ ဤသည်ကား လုရှန်၏ ပြီးပြည့်စုံသောသိုင်းပညာရှင် လမ်းစဉ်ဆယ်ပါးမှ ရွှေကျီးကန်းပုံစံ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားဆဲလ်များ၏ ဒုတိယအကြိမ်လောင်ကျွမ်းခြင်းသည် မူလကြယ်တစ်လုံး ပင်မအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းနှင့် တူညီသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းအား ‘ဒုတိယအဆင့် လောင်ကျွမ်းခြင်း ဒုတိယအဆင့် မသေမျိုး ပင်မကြယ်တာရာအဆင့် ကိုယ်ထည်’ ဟု အမည်တွင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းသည် ရွှေဖြူရွှေရောင် နေမင်းမီးတောက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် သက်ရှိထင်ရှား ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားတစ်ပါး ကြယ်တစ်လုံးမှထွက်ပေါ်လာသော သဘာဝလွန်သတ္တဝါတစ်ဦးနှင့် ပိုမိုတူညီလာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကျက်သရေရှိမှုနှင့် မွေးရာပါမွန်မြတ်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းမှာ အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် လုရှန်အား မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံ၏ အံ့ဖွယ်တစ်ခုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။ လုရှန်၏မျက်ဝန်းများ ကျရောက်သွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် ရွှေဖြူမီးတောက်များသည် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရေခဲလေအေးအမြောက်အမြားမှာ နောက်ဆုတ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အခု ငါပြောရမယ့်အလှည့်ရောက်ပြီ" </p> <p style="text-align:justify">လုရှန် တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"နောက်တစ်ကြိမ် လာခဲ့"</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးစကားလုံးအဆုံးတွင် လုရှန်၏ပုံရိပ်သည် မွန်ရိုး၏အရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...။</p> <p style="text-align:justify">မွန်ရိုး၏မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ရွှေဖြူအလင်းတန်းများ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ ဤရွှေဖြူအမှုန်များသည် စုစည်းသွားပြီး ခြေသုံးချောင်းနတ်ဘုရားငှက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။ မွန်ရိုး အလိုအလျောက် ကာကွယ်ရန်လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး ရေခဲနဂါးစီးကြောင်းများဖြင့် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် စူးရှသောနာကျင်မှုနှင့် ပြင်းထန်သောလောင်ကျွမ်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မွန်ရိုး၏လက်သီးကို ကပ်တွယ်နေသော ရေခဲလေအေးများမှာ ရွှေဖြူမီးတောက်များအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားသည်ကို သူ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖျစ်ဖျစ်...။</p> <p style="text-align:justify">မွန်ရိုးမှာ သိသိသာသာလှုပ်ရှားသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ငါ့ရဲ့ရေခဲလေအေးက အစစ်အမှန်ကြယ်တွေကိုတောင် အေးခဲစေခဲ့တာကွ"</p> <p style="text-align:justify">မွန်ရိုး၏နားထဲတွင် တည်ငြိမ်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တစ်ခါတုန်းက လူတစ်ယောက်ဟာ ဝင်နေတဲ့နေမင်းကို မြားနဲ့ပစ်ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ ညဥ့်ကျလာတဲ့အခါ သူက နေမင်းကို ပစ်ချနိုင်ခဲ့ပြီလို့ ထင်မှတ်ခဲ့တာပေါ့... ရယ်စရာမကောင်းဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">တောက်ပပြီး ခန့်ညားသော လုရှန်သည် မွန်ရိုး၏အရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး လက်ချောင်းများကိုဖြန့်ကာ မွန်ရိုး၏မျက်နှာကို ရက်ရက်စက်စက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်ကား ရွှေဖြူ မီးတောက်များသည် အလုံးအရင်းဖြင့် မွန်ရိုးအား လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save