ဘုန်း...။
မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင် အလွှာများကို တစစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။
အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားချိန်တွင် လုရှန် ခံစားချက်မဲ့စွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။
မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်ယွီရှု အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်သီးချက်မှာ လုံးဝ လွဲချော်သွားခဲ့လေပြီ။
ချန်ယွီရှုသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး လက်တစ်ဖက်ကို လှန်ကာ ဓားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဓားမှာ အလွန်သေးငယ်လွန်းပြီး တစ်ပေခန့်သာ ရှည်လျားသည်။
ထိုဓားမှာ ရွှေရောင် တောက်ပနေပြီး ထူးဆန်းသော ပုံစံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ အနုပညာ လက်ရာတစ်ခုအလား အတော်လေး လှပနေသည်။
ချန်ယွီရှုက သူ၏ ဓားတိုလေးကို ထုတ်ယူကာ အပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။
ရွှစ်...။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရွှေရောင်ဓားတိုလေးသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားပြီးနောက် လေထိုးသွင်းထားသော ပူဖောင်းတစ်ခုအလား လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းကြီးထွားသွားပြီး အနည်းငယ် လှည့်ပတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်သောင်းမီတာ ရှည်လျားသော ဓားအလင်းတန်း ထောင်သောင်းချီ၍ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
"သောက်ကျိုးနည်း..."
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လုရှန်မှာ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
"ပျံသန်းဓားလား"
ဒါက စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုတွေထဲမှာ မသေမျိုး ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူတွေ အသုံးပြုတဲ့ ပျံသန်း ဓားတွေရဲ့ လက္ခဏာရပ်နဲ့ အတိအကျ တူနေတယ် မဟုတ်လား။ အရွယ်အစားကို စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ဓားအလင်းတန်းတွေ ခွဲထွက်သွားတာလေ…။
ချန်ယွီရှုက တကယ်ကြီး မသေမျိုး ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူလား…။
လုရှန် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ချန်ယွီရှုအား အံ့သြတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ထိုသို့ အာရုံလွင့်သွားသော အခိုက်အတန့်လေး အတွင်းမှာပင် ချန်ယွီရှုသည် သူ့ထံသို့ လှည့်ပတ် ခုတ်ပိုင်းလာမည့် ဓားအလင်းတန်း ထောင်ပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှီး...။
လှိုင်းထန်နေသည့် ဓားအလင်းတန်းများကြားတွင် သူ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်။
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုချင်းစီမှာ နဂါးတစ်ကောင်ပမာ လျင်မြန်လှသလို အလွန်အမင်း ထက်မြက်ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကိုပါ ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။
လုရှန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ပြီး ဓားစွမ်းအင်သုံးလေးခုကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးကာ ဤဓားအလင်းတန်းပင်လယ်ကြီးအတွင်းမှ ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
အတန်ကြာ ခုခံကစားပြီးသည့်နောက် သူ၏လက်ခုံတွင် ရုတ်တရက် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏လက်ဆစ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ပြတ်ရှဒဏ်ရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"အင်း..."
လုရှန် မှင်သက်သွားသည်။
ယခင်က မွန်ရိုးနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က တစ်ခါမျှ ဒဏ်ရာမရခဲ့ဖူးသည့် သူသည် ချန်ယွီရှု၏ဓားကြောင့် ဒဏ်ရာရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံကျရောက်လာရာ လုရှန် လက်သီးကို လက်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ တောက်ထုတ်လိုက်သည်။
ထန်း...။
ကြည်လင်ပြတ်သားသော သတ္တုချင်းထိခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းလိုက်သဖြင့် အလွန်ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ပါးပြင်ကို ရှပ်ပျံသွားသည်။
ရှပ်...။
၎င်းကား ချန်ယွီရှု၏ ရွှေရောင်ပျံသန်းဓား အနှစ်သာရပင်ဖြစ်သည်။ လုရှန်သည် ပါးပြင်မှ စိမ့်ထွက်လာသော သွေးစများကို လက်ဖြင့်ထိကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တောက်ပမှုဖြင့် တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာသည်။
"ဒါပေမယ့်... သူ့ရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ငါသာ ဒါကို ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားသလင်းကျောက် သိုင်းပညာထဲမှာ ပေါင်းစပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... ငါ့ကို ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်အောင် တွန်းတင်ပေးနိုင်လောက်တယ်"
"ဒါဆိုရင်လည်း..."
လုရှန် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အဲဒီတိုက်ကွက်ကို သုံးလိုက်တာပေါ့"
"ငါတို့က သိုင်းကျင့်တာလေ... မင်းက မသေမျိုး ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်နေတာလား"
"ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ပျံသန်းဓားက ပိုထက်သလား ငါ့ရဲ့ လက်သီးက ပိုမာသလား ဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"
ပြောပြောဆိုဆို လုရှန်သည် သူ၏ လက်များကို ဖြေလျှော့ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံရှိ ပရိသတ်တို့မှာ အစပိုင်းတွင် တည်ငြိမ်နေကြသည်။ လုရှန် ဓားအလင်းတန်းများ၏ ဝါးမြိုခြင်းခံလိုက်ရပြီးနောက် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ စတင် သတိပြုမိလာကြပြီး မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
…
ချန်ယွီရှုသည် လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းကို လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် ပန်းများကြား ပျံသန်းနေသော လိပ်ပြာတစ်ကောင်အလား ထူးဆန်းသည့် လက်သင်္ကေတတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။
လက်သင်္ကေတတစ်ခုစီတိုင်းက စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မီတာတစ်သောင်းရှည်လျားသော ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲစေသလို သူ၏ပျံသန်းဓားထဲသို့လည်း စွမ်းအင်များ ထိုးသွင်းပေးလိုက်သည်။
စွမ်းအင်များ အားဖြည့်လိုက်တိုင်း ပျံသန်းဓားပေါ်ရှိ ဓားအလင်းတန်းများမှာ ပိုမိုတိုးပွားလာကာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလာသည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကြယ်တာရာ အားကစားကွင်းထဲရှိ ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်း အရေအတွက်မှာ တိုးပွားလာပြီး အရှိန်အဟုန်မှာလည်း ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာတော့သည်။
လူအများစု မသိလိုက်ခင်မှာပင် ၎င်းသည် မွန်ရိုး၏ ယခင် ရေခဲလေအေး စီးကြောင်း အဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။
မွန်ရိုး၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားများနှင့်မတူဘဲ ချန်ယွီရှု၏ ဓားအလင်းတန်းများမှာ ရေနွေးထဲတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်းပြုတ်ခံနေရသော ဖားတစ်ကောင်နှင့်တူနေသည်။
တဖြည်းဖြည်းချင်း လူမသိသူမသိဖြင့် ကျယ်ပြောလှသော ဓားပင်လယ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။
ထို့အပြင် ဓားပင်လယ်ကြီးထဲရှိ ဓားအလင်းတန်းတိုင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်နေပြီး ဟင်းလင်းပြင်သုံးလေးလွှာကိုပင် အလွယ်တကူ ခုတ်ပိုင်းပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
သူသည် တိတ်ဆိတ်ပြီး စိတ်ရှည်သော ပင့်ကူတစ်ကောင်အလား သူပိုင်ဆိုင်သော သေမင်းတမန်နယ်မြေတစ်ခုကို ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံ၌ တိတ်တဆိတ် ရက်လုပ်နေခြင်းပင်။
"သောက်ကျိုးနည်း... ချန်ယွီရှုရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်တောင် မြင့်နေတာလား"
နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ယွီရှု၏ သေမင်းတမန် ပင့်ကူအိမ်ကြီးမှာ နောက်ဆုံး၌ ပြီးစီးသွားခဲ့လေပြီ။
သူသည် အထူဆုံးနှင့် အထက်မြက်ဆုံးသော ပင့်ကူမျှင်များကို ရက်လုပ်ချထားလိုက်သည်။ တောက်ပလှသော နိယာမ ကြယ်တာရာစနစ် သုံးခုက သူ၏ နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားပင်လယ်ကြီးထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြယ်တာရာ ဓားပင်လယ်ကြီး တစ်ခုလုံး တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားပြီး မကြုံစဖူး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအား အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် လူများမှာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးအလား တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြပြီး မျက်နှာများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"အဆင့် ၁၂ ... နိယာမ ကြယ်တာရာစနစ် သုံးခုတောင်"
"ချန်ယွီရှုရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားက မွန်ရိုးထက်တောင် သာလွန်နေသေးတယ်"
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ဆုံးဖန်တီးလိုက်သော ဓားပင်လယ်သိုင်းကွက် ဖွဲ့စည်းမှုကြီးမှာလည်း စတင်လည်ပတ်ကာ လှိုင်းထန်လာတော့သည်။
ထိုအရာမှာ အဆုံးအစမဲ့သော ထက်မြက်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို မွှေနှောက်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် လေးလွှာ ငါးလွှာအထိပင် တစစီ ကျိုးပဲ့သွားစေတော့သည်။ လူအများအပြားမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ ဆွံ့အမှင်သက်သွားကြလေပြီ။
***