Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဂျွတ်...။ </p> <p style="text-align:justify">ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဧရာမရွှေရောင်ဓားကြီး၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ရှည်လျားသောအက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ချန်ယွီရှု ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ သူ၏မျက်လုံးများပင် မျက်လုံးအိမ်ထဲမှ ကျွတ်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ တစ်စုံတစ်ရာ တုံ့ပြန်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် လုရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အလင်းရောင်များဖြင့် အုံ့မှိုင်းသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ ရွှေရောင်အသွင်အပြင်မှနေ၍ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော ရွှေဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မသေမျိုး... ဒုတိယအဆင့် လောင်ကျွမ်းခြင်း။ ပင်မ ကြယ်တာရာအဆင့် ပုံစံ" </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း...။</p> <p style="text-align:justify">နေရောင်ခြည်နှင့် အပူရှိန်တို့သည် အလျှံပယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏အရှိန်အဝါတို့မှာ လှိုင်းထန်နေသည်။ လုရှန်သည် လက်မောင်းများကို ဖြေလျှော့ကာ လက်သီးအား တင်းကျပ်စွာဆုပ်ပြီးလျှင် ရွှေရောင်ဓားပျံကြီးကို ရူးသွပ်စွာ ထုနှက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီတာ တစ်သောင်းရှည်လျားသော ရွှေရောင်ဓားပျံကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး အဆက်မပြတ် အော်မြည်နေသည်။ အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသူတို့မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းသည် သူတို့အား ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များကို သတိရသွားစေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာကာ ရွှေဖြူရောင် သလင်းကျောက်သံချပ်ကာတို့ကို ဝတ်ဆင်၍ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံအလယ်တွင် နဂါးတစ်ကောင်ကို လက်ဗလာဖြင့် အနိုင်ယူနေသည့်အလားပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...။</p> <p style="text-align:justify">ဂျွတ်... ဂျွတ်...။ </p> <p style="text-align:justify">လုရှန် လက်သီးမည်မျှ ထိုးလိုက်မိမှန်း မသိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်ဓားပျံပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုအလား ပိုမိုများပြားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မီတာ တစ်သောင်းရှည်လျားသော ဓားတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် ရုတ်တရက် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘန်း...။</p> <p style="text-align:justify">မီတာ တစ်သောင်းကျော် ရှည်လျားသော ရွှေရောင်ဧရာမဓားကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မီးရှူးမီးပန်းများအလား ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောလှသော ဓားသိုင်းဖွဲ့စည်းမှုနှင့် ဓားပင်လယ်ကြီးသည်လည်း ၎င်းနှင့်အတူ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။ ဧရာမဓားကြီးနှင့် ဓားသိုင်းဖွဲ့စည်းမှု ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဝေးမှနေ၍ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နေသော ချန်ယွီရှုသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားကာ သွေးတစ်လုတ် အန်ချလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...။</p> <p style="text-align:justify">ပေါက်ကွဲနေသော ဓားအလင်းတန်းများကြားတွင် တစ်ပေခန့်ရှည်သော ဓားတိုလေးတစ်လက်မှာ မြွေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်စွာ ပျံတက်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းသည် သိပ်အဝေးကြီး မပျံသန်းနိုင်ခင်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုက အမီလိုက်လာပြီး ၎င်းကို ခြေထောက်ကြီး တစ်ဖက်ဖြင့် နင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂျွတ်...။ </p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင် ဓားတိုလေးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဖူး..." </p> <p style="text-align:justify">ချန်ယွီရှု ပါးစပ်ဟသွားပြီး နောက်ထပ် သွေးတစ်လုတ် ထပ်အန်ချလိုက်ရပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လုရှန် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ချန်ယွီရှုအား တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ သူ၏ ညာဘက် ခြေထောက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဓားပျံလေးအား ဘယ်ဘက် ခြေထောက်ဖြင့် ထပ်မံ နင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂျွတ်...။ </p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင် ဓားပျံလေးမှာ အော်မြည်သွားပြီး နောက်ထပ် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ထပ်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဖူး..." </p> <p style="text-align:justify">ချန်ယွီရှု သွေးတစ်လုတ် ထပ်အန်ချလိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော ဂိမ်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဓားပျံလေးအား ဘယ်ပြန်ညာပြန် ခြေထောက်များဖြင့် ရူးသွပ်စွာ ဆက်တိုက် နင်းချေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်...</p> <p style="text-align:justify">ဖူး... ဖူး... ဖူး... ဖူး...</p> <p style="text-align:justify">ဓားပျံလေးမှာ ရူးသွပ်စွာ အော်မြည်နေပြီး ချန်ယွီရှုမှာလည်း သွေးများ ဆက်တိုက် အန်နေရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဓားပျံလေးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာတိုင်း ချန်ယွီရှုမှာ သွေးတစ်လုတ် အန်ချရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">လုရှန် သူ၏ ခွန်အားများကို ထုတ်သုံးကာ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ဓားပျံလေးကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားသည်အထိ နင်းခြေပစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးရှိ ချန်ယွီရှုမှာ ခေါင်းမော့ကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်နေလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အမှန်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြေမွသွားသော ဓားပျံတိုလေးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပြန့်ကျဲ လွင့်မျောနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မီးတောက် အစုအဝေး တစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရွှေညိုရောင် သတ္တု အပိုင်းအစလေး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟင်..."</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် အံ့သြသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မသေမျိုး ဒုတိယအဆင့် ပင်မ ကြယ်တာရာ ကိုယ်ထည် အခြေအနေတွင် ရွှေဖြူရောင် မီးတောက်များ၏ အပူချိန်မှာ ဒီဂရီ သန်းချီ၍ ရှိနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤအပူချိန်တွင် ဓားပျံမှ သတ္တု အကြွင်းအကျန်များ ကျန်ရှိနေသေးခြင်းက အတော်လေး မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စပင်။</p> <p style="text-align:justify">"မဆိုးဘူးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ သူ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရွှေညိုရောင် သတ္တု အပိုင်းအစလေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် သိုလှောင် လက်ပတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချန်ယွီရှု ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဖူး..."</p> <p style="text-align:justify">သူ နောက်ထပ် သွေးတစ်လုတ် ထပ်မံ အန်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုရားရေ... မင်းက ငါ့အတွက် လူသား ရေပန်းပြပွဲ လာလုပ်ပြနေတာလား…။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ ပုံရိပ်မှာ လင်းလက်သွားပြီး ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံကို ခုတ်ပိုင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်အလွှာများကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော ရွှေဖြူရောင် ကောင်းကင်ဓားကြီးတစ်လက်အလား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချန်ယွီရှု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သွေးဆုတ်နေသော မျက်နှာနှင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများစိမ့်ထွက်နေသော ချန်ယွီရှုမှာ တစ်ခဏမျှ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ လျင်မြန်စွာပင် ကြမ်းတမ်းပြတ်သားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း"</p> <p style="text-align:justify">တစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော အလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြမ်းတမ်းပြီး အလွန်တရာ အားကောင်းလှသော စိတ်စွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ ငယ်ထိပ်ကို ဖောက်ထွက်လာပြီး လုရှန်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤစိတ်စွမ်းအင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကတော့ပုံသဏ္ဍာန် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လှိုင်းဂယက်များ ထစေသည်။ ကိုင်တွယ်၍မရနိုင်သော်လည်း ဒြပ်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မျက်ခုံးကြားကို ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒင်..." </p> <p style="text-align:justify">ခမ်းနားထည်ဝါသော သလင်းဓားတစ်လက်ကို ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့သော ကြည်လင်ပြတ်သားသည့် အသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရောင်လေးမျိုးရှိသော အလင်းတန်းတစ်ခု လုရှန်၏ မျက်ခုံးကြားမှ ပွင့်အာလာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ၎င်းသည် တောက်ပနေသော အရောင်စုံ သလင်းကျောက် ဓားငယ်လေး တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဆန့်တန်းထွက်သွားလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုကြမ်းတမ်းသော ကတော့ပုံသဏ္ဍာန် စိတ်စွမ်းအားကြီးမှာ သလင်းကျောက် ဓားငယ်လေး အရှေ့တွင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တွေ့လိုက်ရသည့် မြေခွေးတစ်ကောင်အလား ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းမှာ အလွယ်တကူ တစစီ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သလင်းကျောက် ဓားငယ်လေးသည် ကတော့ပုံသဏ္ဍာန် အရာဝတ္ထုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကာ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းဂယက် အလွှာများကို ဆုတ်ဖြဲရင်း ချန်ယွီရှုထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကတော့ပုံသဏ္ဍာန် စိတ်စွမ်းအင်များ ကျိုးပဲ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်ယွီရှု၏ ပါးစပ်မှ သွေးများမှာ အလုံးအရင်းနှင့် ပန်းထွက်လာသည်။ သူ၏ ဖြူရော်နေသော မျက်နှာမှာ ရွှေစက္ကူတစ်ရွက်အလား လုံးဝ ဖြူလျော့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရူးသွပ်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ အဝေးရှိ ဒိုင်လူကြီးထံသို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ လက်နက်ချတယ်... ငါ အရှုံးပေးပါတယ်..."<br />  </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save