"စစ်သေနာပတိချုပ်"
လုရှန်သည် စစ်သေနာပတိချုပ် အောက်ရင် အတိုချုံး ပြောဆိုပြီး သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားသည်။
"အဲဒါက ငါ မင်းကို ပြောမလို့ လုပ်နေတဲ့ ကိစ္စပဲ"
စစ်သေနာပတိချုပ် အောက်ရင် က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ပေးလိုက်တဲ့ ကိုသြဒိနိတ် နေရာမှာရှိတဲ့ မြေအောက် လိုဏ်ခေါင်း နက်နက်ထဲမှာ ငါတို့ဘက်က အဆင့် ၁၁ တစ်ယောက်နဲ့ အဆင့် ၁၀ အားကောင်းသူ လေးယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်"
လုရှန်သည် အောက်ရင် ၏ ပြောစကားများကို နားထောင်ရင်း ပို၍ ထိတ်လန့်လာသည်။
ထိုဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အရိပ်မည်းကြီးထံမှ သူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းက မည်မျှ ကံကောင်းခဲ့သည်ကို သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
သူ ကမ္ဘာ ဝေးကွာနေစဉ် အတွင်း ထိုကောင်သည် သူ့အား ကိုင်တွယ်ရန် ပိုမို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော နည်းလမ်းများကို ကြံဆနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
အဆင့် ၁၁ တစ်ယောက်နှင့် အဆင့် ၁၀ လေးယောက်ပင် လွတ်မြောက်အောင် မပြေးနိုင်ခဲ့ကြပေ။
အကယ်၍ သူသာ ဤကိစ္စကို ရှေ့တန်း စစ်သေနာပတိချုပ်အား သတင်းမပို့ဘဲ တစ်ယောက်တည်း သွားရောက် စုံစမ်းခဲ့မိပါက သားကောင် ဖြစ်သွားရမည့်သူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါလော။
လုရှန်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားစေသည်။
သိုင်းပြိုင်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားခြင်း တုန်းချင်းရွှယ် ကိုယ်ဝန်ရှိလာခြင်းနှင့် သူ မကြာမီ ဖခင် ဖြစ်လာတော့မည် ဆိုခြင်းများ...။
ဤသတင်းကောင်းများကြောင့် ရရှိလာသော စိတ်သက်သာရာ ရမှုများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လွှမ်းမိုးထားသော အရေးပေါ် အခြေအနေ ခံစားချက်ကြီးက လုရှန်ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြန်သည်။
ထို့အပြင် ယခုတစ်ကြိမ်သည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုဆိုးရွားနေသည်။
"ကြည့်ရတာ ခြောက်နှစ်လောက် လိုသေးတယ် ဆိုပေမယ့်... ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ။ ရုတ်တရက်ကြီး စောပြီး ရောက်လာခဲ့ရင်ရော"
လုရှန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အနည်းငယ် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။
"ငါ့ခြေလှမ်းတွေကို ပိုမြန်အောင် လုပ်မှဖြစ်မယ်"
အောက်ရင် ဖုန်းပြောပြီးနောက် လုရှန် သူ၏ မျက်ခုံးကို ထိလိုက်ပြီး တုန်းချင်းရွှယ်နှင့် မိသားစုထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ အရှေ့ရှိ လှိမ့်ဆင်းနေသော ငွေရောင် ရေတံခွန်ကြီးထဲသို့ ခေါင်းစိုက် ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။
ငါ နောက်တစ်ကြိမ် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်တယ်…။
အိပ်မက်နယ်မြေ…။
လုရှန်သည် ခြောက်သွေ့ပြီး သက်ရှိကင်းမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုထဲတွင် ရပ်နေသည်။
သူ့ပတ်လည်တွင် ပျက်စီးနေသော ဂြိုဟ်များ ရှိနေပြီး ကြယ်များပင် ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“ဒါက သေဆုံးနေတဲ့ စကြာဝဠာ တစ်ခုပဲ…”
လုရှန်သည် ဤနေရာရှိ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် အသားကျနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ကြယ်တာရာများကြား သိုင်းပါရမီရှင်များ ဖလှယ်ရေး ပြိုင်ပွဲမှ သူရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို စတင် ရေတွက်လိုက်သည်။
ပထမဦးဆုံး အနေဖြင့် ဂရေးထံမှ သူ သင်ယူခဲ့ရသော အပြာရောင် မီးတောက်နှင့် အရိပ်မီး လမ်းစဉ်။
"မီးရဲ့ ယင် သဘောတရား... အေးစက်မှု တိုက်စားမှုနဲ့ ထိုးဖောက်မှုတွေကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ အဲဒီလမ်းစဉ်မှာ စူးစမ်းရှာဖွေစရာ အလားအလာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။ တကယ်လို့ ငါက မူလစွမ်းအားကို သုံးပြီး ထပ်မံ တွက်ချက်ကြည့်မယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ ကြယ်တာရာ လမ်းစဉ်လောက် မနိမ့်ကျနိုင်ဘူး"
မေးခွန်းက... ဒီ ယင် မီးလမ်းစဉ်ကို ကြယ်တာရာ လမ်းစဉ်ထဲ ပေါင်းစပ်လို့ ရနိုင်မလား ဆိုတာပဲ။
"စမ်းကြည့်ရအောင်"
လုရှန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
အဖြူရောင် အလင်းလုံးလေး တစ်ခု သူ၏ ညာဘက် လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
စကြာဝဠာ၏ အခြေခံ မူလစွမ်းအား…။
ယခုအချိန်အထိ လုရှန်သည် ဂြိုဟ် ခုနစ်လုံး ရှစ်လုံးခန့်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ စကြာဝဠာ မူလစွမ်းအားအပေါ် သူ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ ၀.၀၇ ရာခိုင်နှုန်း အထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ထိုအရာမှာ လုရှန်၏ နေမင်းလေးစင်းမျှ ကြီးမားနိုင်ပေသည်။
"လမ်းစဉ်နှစ်ခု ပေါင်းစပ်ခြင်း... တွက်ချက်မှုကို စတင်စမ်း"
လုရှန် အလင်းလုံးလေးကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ လျင်မြန်စွာပင် အလင်းလုံးလေး စတင် လည်ပတ်လာသည်။
ထို့နောက် အရှိန် မြင့်တက်လာသည်။ အရှိန် မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ အလင်းလုံးလေး၏ ထုထည်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အလင်းလုံးလေးမှာ တစ်ဝက်ခန့် ကျုံ့ဝင်သွားရာ လုရှန် ကမန်းကတမ်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။
"ရပ်လိုက်"
အလင်းလုံးလေး၏ လည်ပတ်မှု ရပ်တန့်သွားသည်။
"ပုံဖော်ခြင်း တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးစမ်း"
"လက်ရှိ ပုံဖော်ခြင်း တိုးတက်မှု... ၀.၀၀၀၀၀၀၀.၀၃ ရာခိုင်နှုန်း"
“ဒီတစ်ခါတော့ ဒသမ ကိန်းဂဏန်း နောက်က သုညတွေကို ရေတွက်လို့ ရပေမယ့်... လုံးဝ အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူးပဲ”
"ထားလိုက်တော့"
လုရှန် ဤအကြံအစည်ကို ယာယီ စွန့်လွှတ်လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
"ပေါင်းစပ်လို့ မရရင်လည်း... သီးသန့်ပဲ ကျင့်ကြံသင့်တယ်..."
လုရှန်သည် ကမ္ဘာ ပင်လယ်နက်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ်းပါးထဲတွင် သူ ချန်ရစ်ထားခဲ့သော ဗီဇပြောင်း ဆဲလ်ကိုယ်ပွားကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။
"ဗီဇပြောင်းကောင်တွေက စကြာဝဠာရဲ့ အမှောင်ဘက်ခြမ်းကနေ ဆင်းသက်လာတာဆိုတော့... အဲဒီ အမှောင်ဘက်ခြမ်းကို ကိုယ်စားပြုဖို့ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ သိုင်းပညာတွေက သူတို့နဲ့ ကွက်တိပဲ..."
လုရှန်သည် သူ၏ ချောမွတ်သော မေးစေ့ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း ဤအကြံအစည်မှာ ပို၍ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် လုရှန် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ဖတ်ဖူးသည်။
ဝတ္ထုထဲမှ ဇာတ်လိုက်မင်းသားသည် အလွန်တရာ အားကောင်းပြီး နက်ရှိုင်းသော သိုင်းပညာ တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားသည်။
ထိုကျင့်စဉ် နည်းစနစ်သည် ကျင့်ကြံသူ၏ နတ်ဘုရား သဘာဝနှင့် မိစ္ဆာ သဘာဝ နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် သန့်စင်ပေးနိုင်သည်။ ထိုမျှသာမက နတ်ဘုရားနှင့် မိစ္ဆာ သဏ္ဍာန် နှစ်မျိုးစလုံး အတူယှဉ်တွဲ တည်ရှိနေစေကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ပြောင်းလဲနိုင်စေသည်။
နတ်ဘုရား အသွင်အပြင် ဖြစ်နေချိန်တွင် သူသည် အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်သော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည်လည်း နေမင်းတစ်စင်းကဲ့သို့ပင် လင်းလက်နေတော့သည်။
မိစ္ဆာ ဖြစ်သွားချိန်တွင်မူ သူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်ကာ အေးစက်ပြီး ရက်စက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ငရဲဘုံမှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါများကို သယ်ဆောင်ထားပြီး အာဏာရှင်ဆန်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေတော့သည်။
ဒါကို တွေးကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင်... အသေမိုက်နေပြီလို့ ခံစားမိတယ်ကွာ…။
ဝတ္ထုက ဝတ္ထု လက်တွေ့က လက်တွေ့ လို့တော့ လာမပြောနဲ့…။
လောကတွင် အားအကောင်းဆုံး နည်းစနစ်များ အားလုံးသည် စိတ်ကူးယဉ်မှုများမှ မြစ်ဖျားခံသည်ဟု လုရှန် အမြဲ ယုံကြည်ထားသည်။
သူ အမြဲ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်သာ။
ထို့ကြောင့် သူသည် မသေမျိုးဆဲလ်များနှင့် ဗီဇပြောင်းဆဲလ်များကို အတူတူ ပေါင်းစပ် ကျင့်ကြံပြီး နတ်ဘုရားနှင့် မိစ္ဆာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်သည့် မကြုံစဖူး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အထွတ်အထိပ် လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ဖောက်လုပ်ရန် အမြဲ တောင့်တခဲ့သည်။
ကံဆိုးစွာဖြင့် ကြယ်တာရာ လမ်းစဉ်နှင့် ကြယ်တာရာ အထွတ်အထိပ် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ အာဏာရှင်ဆန်လွန်းလှသည်။
နေနတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ ကြယ်တာရာ မြေပုံအောက်တွင် ဗီဇပြောင်းဆဲလ်များသည် မသေမျိုးဆဲလ်များနှင့် အတူယှဉ်တွဲ ကျင့်ကြံရန် မဆိုထားနှင့် အသက်ရှင် ရပ်တည်ရန် နေရာလွတ်ပင် လုံးဝ မရှိတော့ချေ။
ထို့ကြောင့် လုရှန်သည် ဤစိတ်ကူးကို ခေတ္တ ဆိုင်းငံ့ထားရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။
ယခုအချိန်တွင်မှ ရုတ်တရက် ဉာဏ်ပွင့်သွားပြီး ကွဲပြားသော ချဉ်းကပ်မှု တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ဤစိတ်ကူးကို ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လုရှန် စဉ်းစားလေလေ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလာလေလေပင်။
အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ အသိစိတ်အာရုံသည် အလင်းနှစ် ငါးရာ အကွာအဝေးရှိ ကမ္ဘာကြယ် ဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။
အလင်းရောင် ကင်းမဲ့ပြီး မှောင်မိုက်နေသော နက်ရှိုင်းသည့် ချောက်ကမ်းပါး တွင်းနက်ကြီးထဲတွင် လုရှန်၏ အသိစိတ်အာရုံ ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာသည်။
***