"ဒီကောင့်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက အဆင့် ၁၃ ဝန်းကျင်လောက် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်။ နည်းနည်း လျော့ချင် လျော့မယ်... ဒါပေမယ့် သေချာတာက သိပ်မကွာဘူး"
မဟုတ်လျှင် ချန်ယွီရှုသည် ပြိုင်ပွဲကာလအတွင်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
"ထို့ကြောင့်ပင် တစ်ဖက်၌ လုရှန်ကဲ့သို့သော ထူးဆန်းလှသည့် လူတစ်ယောက်နှင့် သွားရောက်တိုးမိခြင်း ဖြစ်လေသည်။ လုရှန်၏ အဆင့် ၁၂ ရှိ အရောင်လေးမျိုး သလင်းကျောက် လူသားပုံရိပ် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သာမန်အဆင့် ၁၃ စိတ်စွမ်းအားထက်ပင် အရည်အသွေးများစွာ သာလွန်နေသဖြင့် ကျောက်ဆောင်ကို ကြက်ဥဖြင့် ပစ်ပေါက်သကဲ့သို့ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
အကယ်၍သာ အခြားသူတစ်ဦးဦး ဥပမာအားဖြင့် မွန်ရိုးသာဆိုပါက... အခြေအနေများမှာ များစွာကွာခြားသွားနိုင်ပေသည်။
ချန်ယွီရှုအနေဖြင့် ထိုအခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်စွမ်း အတော်ပင် ရှိပေလိမ့်မည်။
လုရှန်မှာ ဤအချက်ကို တွေးတောဆင်ခြင်ရင်း ချန်ယွီရှု၏ မှတ်ဉာဏ်အလွှာများကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ချန်ယွီရှု၏ အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များအား သူ သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။
လုရှန်သည် ချန်ယွီရှု၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထိတွေ့လိုက်သည်။
သူသည် အိပ်မက် ကမ္ဘာထဲတွင် ဤကဲ့သို့ အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း လက်တွေ့ဘဝတွင်မူ ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
ယခင်က သူ ချန်ယွီရှု၏ ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုလိုက်ခြင်းသည်ပင် စိတ်ကူးပေါက်ရာ လုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
နွားများနှင့် သိုးများ မြက်စားသကဲ့သို့ သားရဲကောင်များက အသားစားသကဲ့သို့ပင်။
ဗီဇစိတ်၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ငါက အိပ်မက်နယ်မြေထဲမှာ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် မှတ်ဉာဏ်တွေ အများကြီးကို ဝါးမျိုပြီး ပေါင်းစပ်ခဲ့လို့... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်က ဝါးမျိုခြင်း ဂုဏ်သတ္တိ အစအနလေး ရရှိသွားပြီး ရက်စက်တဲ့ သားရဲကောင် တစ်ကောင်လို ပြောင်းလဲသွားတာများလား"
ဤသည်မှာ အတော်လေး ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။
လုရှန်၏ သိုင်းကိုယ်ထည်သည် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်သော အသက်အဆင့်အတန်း တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များကို ဝါးမျိုခဲ့သည်။ ယုတ္တိဗေဒ အရဆိုလျှင် ဤအရေအတွက် အပြောင်းအလဲသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက အရည်အသွေး အပြောင်းအလဲ တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသင့်ပြီး သူ့အား ပို၍ ခန့်မှန်းရခက်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲပေးသင့်သည်။
"နောက်ကျရင် ထျန်းရှား ကြယ်တာရာ စနစ်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို သွားတဲ့အခါ သေချာ စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ်..."
လုရှန်သည် ဒန်လော့ပ်နှင့် စကားစမြည် ပြောနေစဉ်အတွင်း ဤအကြောင်းကို တစ်ခါ ကြားဖူးခဲ့သည်။
ထျန်းရှား ဂယ်လက်ဆီ၏ အလယ်ဗဟို ထျန်းဝေ အကယ်ဒမီ ပင်မ ကျောင်းဝင်း အတွင်းတွင် ဂြိုဟ်တစ်လုံးမျှ ကြီးမားသော ကြယ်တာရာ မြေပုံကြီး တစ်ခု ရှိသည်။
ယာမူ နယ်မြေခွဲ ကဲ့သို့သော လက်အောက်ခံ ကြယ်တာရာ နယ်မြေများ၏ ဗေဒင်မြေပုံများ အားလုံးသည် ၎င်းအား တုပထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအရာအား ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီး တစ်ခု၏ တာမီနယ် တစ်ခုအဖြစ် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။
ဤတာမီနယ်များသည် ပင်မ စက်ကိရိယာကြီးနှင့် ဆင်တူသော လုပ်ဆောင်ချက်များ ရှိသော်လည်း စွမ်းအား မကြီးမားသလို ပြည့်စုံခြင်းလည်း မရှိပေ။
ဥပမာအားဖြင့် ကြယ်တာရာ နယ်မြေ တစ်ခု၏ ကံကြမ္မာပြ မြေပုံ သည် အမြင့်ဆုံး သာလွန်ထူးခြား သက်ရှိ အဆင့်အတန်း ဖြစ်သော မသေမျိုး အဆင့်အထိသာ စမ်းသပ်နိုင်သည်။
မသေမျိုး အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားပါက စမ်းသပ်၍ မရတော့ပေ။
တစ်နည်းဆိုရသော် လုရှန်သည် အပေါ်ယံအားဖြင့် မသေမျိုးအဆင့် သွေးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ထိုအတိုင်း ရိုးရိုး ဆွေးမြေ့ခြင်းအဆင့် သွေးဆက်တစ်ခု ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မှန်ပေသည်။ မသေမျိုးအဆင့်ထက် သာလွန်မြင့်မားသော ဖြစ်တည်မှုအဆင့်များစွာ ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် ထိုအဆင့်အတန်းများ အဘယ်နည်းဆိုသည်ကိုမူ ဒန်လော့ပ်ကိုယ်တိုင်ပင် အတိအကျ မသိရှိခဲ့ပေ။
သူသည် ထျန်းရှား ဂယ်လက်ဆီကြီး အမှန်တကယ် တည်ရှိခဲ့ခြင်း ရှိ မရှိ ဆိုသည်ကိုပင် တပ်အပ်မပြောနိုင်ခဲ့ချေ။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်၏ ပင်မဗေဒင်မြေပုံကြီးသည် လူသားတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ပါရမီကိုပင် စမ်းသပ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။
ပင်မဗေဒင်မြေပုံကြီးသည် ဘိုးဘေးကြယ်နှင့် ချိတ်ဆက်မိပါက လူတစ်ဦး၏ သိုင်းကံကြမ္မာကိုပင် ဖော်ထုတ်ပြသနိုင်သည်ဟု ဆိုရိုးစကားပင် ရှိခဲ့သေးသည်။
ဆန်းကြယ်နက်နဲလှသော ကံကြမ္မာအလှည့်အပြောင်းများကိုပင် စမ်းသပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
စင်စစ်မှာမူ ထိုအချက်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာပင် မရှိလှပေ။
ဒန်လော့ပ်မှာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်အဖြစ် ပြောပြခဲ့ပြီး လုရှန်မှာလည်း ပုံပြင်တစ်ပုဒ်အဖြစ်သာ နားထောင်ခဲ့သည်။
ကံတရား မဆိုထားနှင့် လုရှန်သည် ပါရမီဟူသော အရာကိုပင် သိပ်ယုံကြည်သူ မဟုတ်ပေ။
"လူတစ်ယောက်ရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေကို သူ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ သွေးဆက်အပေါ် မူတည်ပြီး ဆုံးဖြတ်တာက အမိုက်မဲဆုံး လုပ်ရပ်ပဲ"
"ငါက အရမ်း သန်မာလို့ သူတို့က ငါ့ကို မသေမျိုးအဆင့် သွေးဆက်လို့ ခေါ်ကြတာ"
“ငါ့မှာ မသေမျိုးအဆင့် သွေးဆက် ရှိနေလို့ ငါ သန်မာတာ မဟုတ်ဘူး”
"တကယ်လို့ ငါသာ ဒီစကြာဝဠာထဲမှာ အသန်မာဆုံးလူ ဖြစ်နေရင်... ငါ့ရဲ့ သွေးဆက်က ဒီစကြာဝဠာထဲမှာ အမွန်မြတ်ဆုံးနဲ့ အားအကောင်းဆုံး သွေးဆက် ဖြစ်နေမှာပဲ"
"သွေးဆက် ဆိုတာ... လူသားတွေမှာ အခြေခံသင့်တာ"
လုရှန်၏ မျက်လုံးအစုံမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ဆင်ခြင်ကြည့်ရာ သိုင်းလောကထဲသို့ စတင်ခြေချစဉ်က ထမင်းနှစ်ပန်းကန်ပင် ကုန်အောင် မစားနိုင်သည့် အသုံးမကျသော အထက်တန်းကျောင်းသားလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။
"ငါ့ကလေး မွေးလာတဲ့အခါ... သူ့ရဲ့ စမှတ်က ငါ့ထက် အများကြီး အများကြီး ပိုမြင့်နေလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ကောင်းတဲ့အရာလား ဆိုးတဲ့အရာလား ဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး..."
လုရှန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။
သူသည် တရားဝင် ဖခင်တစ်ဦးပင် မဖြစ်သေးဘဲ ဖခင်ဘဝ၏ သောကများကို ကြိုတင်၍ ခံစားနေရလေပြီ။
ပေါ့ပါးသော အတွေးစတစ်ခုနှင့်အတူ လုရှန်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ချန်ယွီရှု၏ မှတ်ဉာဏ်အလွှာများကို လွှမ်းခြုံကြည့်လိုက်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်များ သူ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာလေတော့သည်။
…
စည်ကားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ရှိ သားဖွားခန်းတစ်ခုအတွင်း…။
ချွေးသီးချွေးပေါက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရင်သွေးငယ်တစ်ဦးကို ဖွားမြင်လိုက်သည်။
ကလေးငယ် မွေးဖွားလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မွေးဖွားခန်းတစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားပြီး သစ်ခွပန်းရနံ့များမှာလည်း အခန်းအတွင်း၌ ပျံ့လွင့်သွားလေသည်။
သားဖွားပေးသော ဆရာဝန်များနှင့် သူနာပြုများမှာ မိမိတို့ရှေ့မှ တောက်ပလွန်းလှသော မွေးကင်းစကလေးငယ်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်ရင်း မှင်သက်နေကြသည်။
နောက်တစ်ကြိမ် အသက်ရှူလိုက်ချိန်တွင်မူ သားဖွားခန်းအတွင်းရှိ လေထုမှာ လှိုင်းဂယက်ထသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ဝဲကျနေသော ဆံနွယ်ရှည်များ ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်နှင့် စူးရှသော မျက်ဝန်းအစုံရှိသည့် အရပ်ရှည်ရှည် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းအတွင်းမှ လျှောက်လှမ်းထွက်လာသည်။
သူ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မြှောက်လိုက်ရာ မွေးဖွားခန်း တစ်ခုလုံးရှိ အချိန်ကာလ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
လူတိုင်းမှာ တောင့်တင်းသွားကြပြီး ရွှံ့ရုပ်တုများအလား ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။
လှုပ်ရှားနိုင်သူဟူ၍ မွေးကင်းစကလေးငယ်နှင့် ယခုလေးတင် ပေါ်ပေါက်လာသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားကြီးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
"သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက လက်ခံနိုင်စရာပဲ။ ငါ့ခရီးစဉ်က အလကား မဖြစ်ခဲ့ဘူးပေါ့"
လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားကြီးသည် ထူးခြားသော နိမိတ်များဖြင့် မွေးဖွားလာသည့် ကလေးငယ်အား ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပွေ့ချီလိုက်သည်။
သူသည် အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ နောက်ထပ် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြန်သည်။
သူ အထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ အကြည့်များသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော မီးဖွားထားသည့် အမျိုးသမီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လွမ်းဆွတ်တသမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။
ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် သူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လျစ်လျူရှုကာ ကလေးငယ်နှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
ထိုအမျိုးသားကြီး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မွေးဖွားခန်း အတွင်းရှိ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
ကလေးမွေးဖွားမှုကို တာဝန်ယူထားသော ဆရာဝန်များနှင့် သူနာပြုများသည် ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မှင်သက်သွားကြပြန်သည်။
"ကလေး ဘယ်ရောက်သွားလဲ။ မွေးကင်းစလေး ဘယ်ရောက်သွားလဲ"
"မသိဘူးလေ..."
"သောက်ကျိုးနည်း ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ငါ ကိုယ်တိုင် အပြင်ထုတ်လာတာ သေချာပါလျက်နဲ့... ဘယ်လိုလုပ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်သွားရတာလဲ"
"ခုနက ငါတို့ မြင်လိုက်ရတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆန်းနဲ့ ဆိုင်နေမလား"
"ငါတို့ ကလေးအမေကို နောက်ကျရင် ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ"
"အား... ဘယ်လို အခြေအနေကြီးလဲဟ"
ဂြိုဟ်တစ်လုံးပေါ်တွင်…။
တောင်တန်းများမှာ ထူထပ်နေပြီး ရှေးဟောင်းသစ်တောများမှာလည်း စိမ်းလန်းစိုပြေလျက် ရှိသည်။
ဤဂြိုဟ်သည် စကြာဝဠာ၏ စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်ဓာတ်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ပထမတန်းစား ကောင်းချီးမင်္ဂလာနယ်မြေဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်နိုင်သည်။
ငါးနှစ် ခြောက်နှစ် အရွယ် ကလေးငယ် တစ်ဦးသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်။ သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာပေါ်တွင် ခေါင်းမာမှုနှင့် ပြတ်သားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများက သူ့အရှေ့ရှိ လူကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
ထိုလူမှာ အိုမင်းရင့်ရော်နေသည့် မျက်နှာရှိသော်လည်း ရှေးဟောင်းသံချပ်ကာနှင့် တူသော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး သူရှေ့ရှိ ကလေးငယ်အား နူးညံ့သော ချစ်ခင်မှုဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။
"သခင်လေး နာမည်က ချန်ယွီရှု ပါ။ သခင်လေးရဲ့ အဖေက သခင်ကြီး ချန်ရိ ဖြစ်ပြီး... သူက တာအိုလင်း ဂိုဏ်းရဲ့ နဝမမြောက် တောင်ထွတ်သခင် ဖြစ်သလို ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သခင်လည်း ဖြစ်ပါတယ်"
"တာအိုလင်း ဂိုဏ်း ဆိုတာက ခြွင်းချက်မရှိ အဇူရာ ကြယ်တာရာ စနစ် တစ်ခုလုံးမှာ အားအကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်ပါတယ်"
"သခင်လေးရဲ့ အဖေက အဇူရာ ဂယ်လက်ဆီ တစ်ခုလုံးမှာ အားအကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံသူတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ..."
"ခင်ဗျားကို သူ့အကြောင်း ဘာမှ မမေးဘူး"
ကလေးငယ်က အစေခံ အဘိုးအို၏ စကားကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် မေးနေတာက... ကျွန်တော့်အမေ ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်တော့်အမေ ဘယ်မှာလဲလို့"
အစေခံ အဘိုးအို ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"သခင်ကြီးက ညွှန်ကြားထားပါတယ်"
"သခင်လေးယွီရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ကနဦး ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်သွားရင်... သခင်လေး ကိုယ်တိုင် သွားပြီး အမေကို ရှာလို့ ရပါပြီတဲ့။ သခင်ကြီးက တားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါပေမယ့်... ကနဦး ဝိညာဉ် အဆင့်ကို မရောက်ခင်မှာတော့ သခင်လေးယွီအနေနဲ့ ဒီဂြိုဟ်ကနေ ထွက်ခွာလို့ မရပါဘူး"
အရိပ်ထဲမှ ကလေးငယ်သည် သူ့အရှေ့ရှိ အစေခံ အဘိုးအိုအား လက်သီးဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဖိကပ်ထားလိုက်သည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"ကနဦး ဝိညာဉ် အဆင့် ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ကနဦး ဝိညာဉ် အဆင့် ရောက်အောင် ကျင့်ကြံပြီး သူ့ကို ပြလိုက်မယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကလေးငယ် လှည့်ထွက်သွားပြီး သူ ရပ်နေသော ချောက်ကမ်းပါးထိပ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။
အောက်ဘက်ရှိ နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ထဲသို့ သူ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထိုရေကန်သည် အရသာရှိသော ဝိုင်ကန်ကြီး တစ်ခုအလားပင်။
ကလေးငယ် ခုန်ဆင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်စိမ်း ရေကန်ထဲမှ ဧရာမ ပူဖောင်းများ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေနွေး ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
အစေခံ အဘိုးအိုသည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ ကလေးငယ်အား တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပေါ်နေသည်။
"သခင်ကြီး ချန်ရိရဲ့ သားသမီး တစ်ရာကျော်ထဲမှာ... သခင်လေးယွီရဲ့ ပါရမီက ထိပ်တန်း မဟုတ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဆန္ဒနဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကတော့ ထူးချွန်ပါတယ်"
"သူ့ရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက နိမ့်ကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါပေမယ့်..."
အစေခံ အဘိုးအို ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရေကန်ထဲတွင် ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံနေသော ကလေးငယ်ကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ကနဦး ဝိညာဉ် အဆင့် ဆိုတာ အဲဒီလောက်လွယ်လွယ် ဖြတ်ကျော်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူးလေ"
"လူသားတွေရဲ့ သက်တမ်းက ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ... မင်း အမေကို သွားရှာမယ့်နေ့ အထိ တကယ်ပဲ တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား"
"သခင်လေးယွီ... နောင်ကျရင် သခင်ကြီး ချန်ရိကို အပြစ်မတင်မိပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
"နတ်ဘုရားနဲ့ လူသားကြားမှာ ခြားနားချက်တွေ ရှိတယ်... မသေမျိုး လမ်းစဉ် ဆိုတာ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းတယ်လေ"
***