Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၂၉) - ပိုမိုသန်မာလာသော မြေအောက်ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ရှေ့က သွေးရောင်နွယ်ပင်ကြီးဟာ အရင် တိုက်ပွဲတွေမှာ ကြုံခဲ့ရတာတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး ထူထဲလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>အရင်က သူတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ သွေးရောင်နွယ်ပင်တွေဟာ အချင်း ၅ စင်တီမီတာ၊ ၆ စင်တီမီတာ ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>၂ စင်တီမီတာ၊ ၃ စင်တီမီတာ ရှိတဲ့ နွယ်ပင်လေးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် တော်တော် ထူတယ်လို့ ပြောလို့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့ရှေ့မှာ သွေးရောင်ဆူးတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ နွယ်ပင်ကြီးကတော့ အနည်းဆုံးအချင်း  ၁၀ စင်တီမီတာလောက် ရှိနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ကွေးမနေဘူးဆိုရင် ဒါဟာ သစ်ပင်အငယ်စားလေး တစ်ပင်ရဲ့ ပင်စည်လို့တောင် ရွှီရှင်း ထင်မိလောက်၏။</p> <p> </p> <p>ငွေရောင်ဘုရင်ကတော့ ထိုနွယ်ပင်ကို ကြည့်ပြီး သွားတွေကို ထုတ်ကာ ဟိန်းသံက ပိုကျယ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့ နီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးတွေက နွယ်ပင်ကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေပြီး ဘယ်အချိန်မဆို ခုန်အုပ်တိုက်ခိုက်တော့မယ့် ပုံစံမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရွှီရှင်း... ငွေရောင်ဘုရင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ လှမ်းအော်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငွေရောင်ဘုရင်... စိတ်မလောနဲ့ဦး"</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ငွေရောင်ဘုရင်ရဲ့ အခြေအနေဟာ ဒဏ်ရာရပြီး သောင်းကျန်းနေတဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဗီဇပြောင်းသားရဲတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ လန့်သွားပြီး အမြန်သွားကာ ခေါင်းကို ပွတ်ပေးလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"အီးးး အီးးး"</p> <p> </p> <p>ခဲခဲလေးကလည်း ဝံပုလွေခေါင်းပေါ် ခုန်တက်ပြီး လက်သည်းလေးနဲ့ ပုတ်ကာ စိတ်မလွတ်ဖို့ သတိပေးနေရှာသည်။</p> <p> </p> <p>အဲဒီအခါကျမှပဲ ငွေရောင်ဘုရင်က သွားတွေကို ပြန်ရုပ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝု"</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်လည်း ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရလဲဆိုတာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ ပုံပင်။</p> <p> </p> <p>ငွေရောင်ဘုရင် ငြိမ်သွားတာ မြင်မှ ရွှီရှင်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ..."</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အလယ်အလတ်အဆင့် ဗီဇပြောင်းသားရဲတွေရဲ့ စိတ်ခံစားချက်က သိပ်မတည်ငြိမ်ဘူးလေ၊ ဒီနွယ်ပင်က သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ စိတ်ကို သွားပြီး လှုံ့ဆော်လိုက်တာ ထင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က အနားကို လျှောက်လာရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပါ"</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက နွယ်ပင်ကို ပြန်ပြီး အကဲခတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ထူနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သစ်ပင်အိမ် အဆင့်တက်ပြီးနောက်မှာ မြေအောက်က သတ္တဝါတွေလည်း ပိုသန်မာလာတာလား။ ပြီးတော့ ဒါက ငွေရောင်ဘုရင်ကိုတောင် ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ စိတ်ကြွသွားအောင် လုပ်နိုင်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က ရှေ့တိုးပြီး သွေးရောင်နွယ်ပင်ကို လေးလေးနက်နက် စစ်ဆေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မနေ့က ငါ အပြင်ထွက်တုန်းက ဒီလောက် ထူတဲ့ နွယ်ပင်မျိုး မတွေ့ခဲ့ရဘူး"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးကလည်း ရွှီရှင်းရဲ့ အနောက်မှာ ကပ်ပြီး ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နဲ့ လှမ်းကြည့်နေရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"အရင်က သွေးရောင်နွယ်ပင်တွေထက် အများကြီး ပိုထူတာပဲ၊ တော်သေးတာက ဒီကောင်တွေ ဘေးကင်းနယ်မြေထဲအထိ လိုက်မလာနိုင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ကြီးက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထူထဲနေပေမဲ့ ဘေးကင်းနယ်မြေထဲမှာ ရပ်နေတဲ့ ရွှီရှင်းကိုတော့ တိုက်ခိုက်လို့ မရချေ။</p> <p> </p> <p>အဲဒီအစား သူ့ရဲ့ ပစ်မှတ်ကို မထိနိုင်တာကြောင့် တစ်နေရာတည်းမှာတင် ဝဲလည်နေပြီး မြေအောက်ကို ပြန်ဝင်ဖို့ ပြင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပေါ်လာမှတော့ သူ့ကို ဒီအတိုင်း ပြန်လွှတ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းက သူ့ရဲ့ လှံပုဆိန်ရှည်ကြီးကို ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သွေးရောင်နွယ်ပင်ရဲ့ အောက်ခြေကို ခုတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>လှံက ၃ မီတာလောက် ရှည်ပြီး နွယ်ပင်ကလည်း နယ်မြေအစပ်မှာတင် ရှိနေတာကြောင့် ရွှီရှင်းက သူ့ကို လှမ်းခုတ်နိုင်ပေမဲ့ နွယ်ပင်ကတော့ သူ့ကို ပြန်မထိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဂျောက်"</p> <p> </p> <p>ယနေ့ရထားတဲ့ ထူးကဲတဲ့ ခွန်အားနဲ့ပေါင်းကာ လှံက သွေးရောင်နွယ်ပင်ရဲ့ အောက်ခြေကို ဒိန်ခဲလှီးသလိုမျိုး အေးဆေးပဲ ဖြတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပေါ့ပလာအပင်ကို ခုတ်တုန်းကထက် ပိုပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နွေးထွေးတဲ့ စီးကြောင်းတစ်ခုဟာ လှံရိုးကနေတစ်ဆင့် သူ့ကိုယ်ထဲ စီးဝင်လာပြီး၊ ဝံပုလွေစီးလာလို့ နည်းနည်း ညောင်းညာနေတဲ့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် အကောင်းဆုံး အခြေအနေ ရောက်အောင် ပြန်ဖြည့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ကြီးဟာ တောင့်တင်းသွားပြီး တောက်ပနေတဲ့ သွေးရောင်ဆူးတွေက အရောင်မှိန်သွားကာ သူတို့ဘက်ကို လဲကျလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးယောက်လုံးက တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရှိသူတွေပီပီ မတုန်လှုပ်ဘဲ လဲကျလာတဲ့ နွယ်ပင်ကို သွက်လက်စွာ ရှောင်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>လေးလံထူထဲတဲ့ နွယ်ပင်ကြီး မြေပေါ်လဲကျသွားသံက အရွက်ခြောက်တွေကိုတောင် လွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"အီးးး"</p> <p> </p> <p>ခဲခဲလေးက နွယ်ပင်ကြီးနား ပြေးသွားပြီး ဧရာမ နွယ်ပင်ကြီးကို ဟိုကြည့်ဒီကြည့်နဲ့ လှည့်ပတ်ကြည့်နေကာ သူ့ရဲ့ လက်သည်းလေးနဲ့ တစ်ချက် ကုတ်ကြည့်လိုက်ရှာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဲခဲလေးရဲ့ လက်သည်းတွေက လူ့အရေပြားကိုတောင် စုတ်ပြတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့အထိ ထက်မြက်ပေမဲ့၊ ဒီနွယ်ပင်ရဲ့ အခွံကိုတော့ အစင်းရာလေး တစ်ချက်တောင် မထင်စေဘဲ အဖြူရောင် အမှတ်အသားလေးပဲ ကျန်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီနွယ်ပင်ရဲ့ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမြင့်လာတာ သေချာ၏။</p> <p> </p> <p>တော်သေးတာက ရွှီရှင်းရဲ့ လက်နက်က အရင်ကထက် အများကြီး သာလွန်နေလို့သာ တိုက်ခိုက်ရတာ လွယ်ကူနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>[သွေးရောင်နွယ်ပင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ရမှတ် ၅၀ ရရှိပါသည်။]</p> <p> </p> <p>အရင်က သွေးရောင်နွယ်ပင်တွေက ၁၅ မှတ်ပဲ ပေးတာပါ၊ အခုတော့ ၅၀ မှတ်တောင် ရတာပေါ့....။</p> <p> </p> <p>"နင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြတ်ပစ်လိုက်တာလား။"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက အံ့သြတကြီး အော်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဗီဇပြောင်းနွယ်ပင်တွေက ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ပါတယ်၊ သူတို့ မြေအောက် ပြန်မဝင်ခင်မှာ အောက်ခြေကို အမိအရ ခုတ်လိုက်နိုင်ရင်တော့ သတ်ရတာ ခက်ခဲတဲ့အထဲ မပါပါဘူး" လို့ ရွှီရှင်းက လီဝမ်ရှီးကို ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဪ... အဲဒီလိုလား"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီး မြေပေါ်က နွယ်ပင်ကြီးကို သေသေချာချာ ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သေသွားပြီဆိုပေမဲ့ အဲဒီနွယ်ပင်က တဆတ်ဆတ် တုန်နေတုန်းပါပဲ။</p> <p> </p> <p>သူမက ကာကွယ်ရေးပွဲတုန်းက အိမ်ထဲဝင်လာတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေကိုပဲ သတ်ခဲ့ဖူးတာဖြစ်ပြီး နွယ်ပင်ကိုတော့ တစ်ခါမှ မသတ်ဖူးတာကြောင့် သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို မသိတာပင်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုလဲ... ဒီနွယ်ပင်က ဘယ်နှမှတ်ပေးလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က နွယ်ပင်ကို အနီးကပ် ကြည့်ဖို့ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ရင်း ခေါင်းမဖော်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အမှတ် ၅၀ ၊ ကံကောင်းတာက အလယ်အလတ်အဆင့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါအဆင့်အထိတော့ ရောက်မသွားသေးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>အလယ်အလတ်အဆင့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါဆိုလျှင်  အမှတ် ၁၀၀ ရတာဆိုတော့ ဒီနွယ်ပင်က အဲဒီအဆင့်အထိတော့ မဟုတ်သေးချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့လည်း လျှော့တွက်လို့တော့ မရပေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အလယ်အလတ်အဆင့် သားရဲတွေက တစ်ကောင်တည်း လာတတ်ပေမဲ့၊ ဒီနွယ်ပင်တွေကတော့ အုပ်လိုက် ပေါ်လာတတ်လို့ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ငွေရောင်ဘုရင်ကို စီးပြီး အပြင်ထွက်ပြေးမယ်ဆိုလျှင် ဒါမျိုးတွေ ရာနဲ့ချီ ပေါ်လာရင်တော့ မလွယ်လောက်ပေ။</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့ အရင်လို ကာကွယ်ရေးပွဲမျိုး ထပ်ဖြစ်လို့ ဒီနွယ်ပင်တွေသာ ဝိုင်းလာမယ်ဆိုရင်တော့ မတွေးရဲစရာပင်။</p> <p> </p> <p>အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့က အလယ်အလတ်အဆင့် သတ္တဝါတွေသာ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြပေမည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့။ ကြည့်ရတာ ဒီနွယ်ပင်တွေက ကြီးလာတာကလွဲလို့ ကျန်တာတော့ သိပ်မပြောင်းလဲသေးဘူး၊ အဆင့်လည်း တက်မလာသေးဘူးပေါ့။ ဒါက ရမှတ်တွေ ရှာဖို့အတွက်တော့ နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုပဲ။ အမှတ်ဆိုင်မှာ အပြာရောင်အဆင့် မြေဩဇာတွေ ရှိနေတာလေ၊ လူတော်တော်များများက မြေဆီလွှာကောင်းကိုတောင် မမြင်ဖူးကြသေးဘူး မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန်က မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်နေကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပါတော့သည်။</p> <p>---</p> <p>အခန်း ၂၂၉ ပြီး။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save