Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၃) - လီဝမ်ရှီး၏ သစ်ပင်အိမ်နှင့် ထူးခြားသော မီးဖိုကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးသည် နွယ်ပင်များကို ထိန်းချုပ်ကာ လူနှစ်ယောက်၏ ခါးတွင် ပတ်လိုက်ပြီး ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် ခဲခဲတို့ကိုပါ သစ်ပင်အိမ်ထဲသို့ တစ်ခါတည်း ဆွဲတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းအတွက်တော့ သူစိမ်းတစ်ယောက်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သစ်ပင်အိမ်ထဲသို့ ရောက်ဖူးခြင်းမှာ ယခုက ပထမဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>မိမိဘာသာ ထိန်းချုပ်ဝင်ရောက်ရသည်နှင့် ခံစားချက်ချင်း လုံးဝ ခြားနားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှင်ကျန်သူများအတွက် သစ်ပင်အိမ်ဆိုသည်မှာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၍ အမြစ်များကို ထိန်းချုပ်ရသည်မှာ ခြေလက်ကို လှုပ်ရှားရသလိုပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မိမိဘာသာ ဆွဲတင်ခြင်းမှာ ခုန်ခြင်း၊ ပြေးခြင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခြားသူတစ်ယောက်၏ ဆွဲတင်ခြင်းကို ခံရသည့်အခါတွင်မူ ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသလို ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်ရ၏။</p> <p> </p> <p>တခြားသူရဲ့ သစ်ပင်အိမ်ထဲကို ဝင်ရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ....။</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက သူ့ကို ပထမထပ်သို့ အရင်ခေါ်သွားရင်း...</p> <p> </p> <p>"အရင်ဆုံး မမရွှယ်ဖေးအတွက် သံမဏိချပ်ဝတ် အစုံလိုက် အရင်လုပ်ပေးရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သစ်ပင်အိမ်၏ ပထမထပ်ကို ဘယ်၊ ညာ နှစ်ခြမ်း ခွဲထားပြီး ဘယ်ဘက်ခြမ်းက ပိုကျယ်ကာ ညာဘက်ခြမ်းကတော့ အနည်းငယ် ကျဉ်း၏။</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးသည် သူ့ကို ညာဘက်ခြမ်းရှိ အလုပ်ခန်းထဲသို့ ခေါ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် ပစ္စည်းထုတ်လုပ်သည့် ခုံအချို့နှင့် အစိမ်းရောင်အဆင့် ကျောပိုးအိတ်များ အပြည့်တင်ထားသော စင်များ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာ"</p> <p> </p> <p>သူမက လက်နက်နှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ထုတ်လုပ်သည့် ခုံဆီသို့ ရွှီရှင်းကို ခေါ်သွားပြီး စင်ပေါ်မှ ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အိတ်ထဲတွင် အပြာရောင်အဆင့် သံမဏိတုံး ၂၀ ကျော်နှင့် အစိမ်းရောင်အဆင့် သံမဏိတုံး ၁၀၀ ကျော် ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>" ဒါက နည်းနည်းတော့ ချမ်းသာလွန်းမနေဘူးလား ..."</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း အိတ်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးများပင် လှုပ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲတွင် ပစ္စည်းစုံလျှင် တစ်ယောက်တစ်စုံ လုပ်ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်မှာ ၁၀ မိနစ်ပင် မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ အားလုံးအတွက် အပြာရောင်အဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ လုပ်ပေးနိုင်သည့် ပစ္စည်းများက သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လား။ ကျွန်မကတော့ ဒါက ပုံမှန်ပဲလို့ ထင်တာပဲ။ အပြာရောင်သံမဏိတုံး ၂၀ ကျော်ပဲ ရှိတာလေ။ ရှင်ဆိုရင် သစ်ပင်တစ်ပင်တည်းကတောင် အပြာရောင်အဆင့် အသီးတွေ အလုံး ၁၀၀ ကျော် ရတာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ငါက..."</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း မျက်လုံးအသာလှန်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ဘယ်လိုလုပ် အတူတူဖြစ်မှာလဲ....။</p> <p> </p> <p>အဲဒါတွေက အသီးတွေလေ၊ ခဏတာ အာနိသင်ပဲရှိတဲ့ အဆင့်တွေ။</p> <p> </p> <p>တကယ့် အပြာရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်ဆိုတာ အသီးမဟုတ်ဘဲ အဲဒီအသီးတွေ ထွက်တဲ့ သစ်ပင် ဒါမှမဟုတ် ချုံပင်တွေကို ပြောတာပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ဒီအပြာရောင် သံမဏိတုံးတွေက တစ်တုံးချင်းစီကနေ အပြာရောင်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ထွက်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>အဲဒါက အပြာရောင်အဆင့် ပစ္စည်းတွေထဲမှာ အကောင်းဆုံးပင် လျှော့တွက်လို့ လုံးဝမရချေ။</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့ ဒါတွေကို တည်နေရာကူးပြောင်းစက် တွေလုပ်ဖို့ သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းအတွက် လောက်ငမှာ မဟုတ်သေးဘူး.....။</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းသည် ထိုသံမဏိတုံးများကို အသုံးပြုကာ အပြာရောင်အဆင့် သံမဏိချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်စုံကို ချက်ချင်း ထုတ်လုပ်လိုက်ပြီး လီဝမ်ရှီးကို ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမကလည်း ထိုအချပ်ဝတ်အစုံကို ချီရွှယ်ဖေးဆီသို့ ချက်ချင်း ပို့ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချီရွှယ်ဖေး : "ချပ်ဝတ်တန်ဆာအတွက် ကျေးဇူးပဲ ဝမ်ရှီး။ ငါ အပြင်ထွက်တော့မယ်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လေ့ : "အားကျလိုက်တာဗျာ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရှောင်ချွမ်း : "ဘာလို့ အားကျနေတာလဲ၊ မင်းလည်း အပြင်ထွက်လေ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လေ့ : "ငါ အပြင်ထွက်နေတာ ကြာလှပြီကွ။ အရှေ့ဘက်ရော တောင်ဘက်မှာပါ သစ်ပင်အိမ်တွေကို မြင်နေရပြီ။ အခု စမ်းချောင်းအတိုင်း အရှေ့ဘက်ကို သွားနေတာ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကွေ့ရှင်း : "နင်က နှေးလှချည်လား၊ မြန်မြန်ပြေးစမ်း။ ငါဆိုရင် ဒီနားက တခြားနယ်မြေက သစ်ပင်အိမ်တွေကိုတောင် ရှင်းထုတ်ပြီးပြီ"</p> <p> </p> <p>ချင်ယွန်လုံ : "အားလုံး ရှင်းပြီးပြီလား။ ရှင်ကျန်သူတွေရော ရှိသေးလား"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကွေ့ရှင်း : "ငါ သတ်လိုက်တဲ့ တစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်နေတာ၊ ပြီးတော့ မနေ့က တွေ့ခဲ့တဲ့ သေလုမျောပါး သစ်ပင်အိမ် တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ စုစုပေါင်း သစ်ပင်အိမ်ကပ်ပါးမျိုးစေ့ နှစ်ခုနဲ့ သစ်ပင်အိမ်အမြုတေ နှစ်ခု ရခဲ့တယ်။ ဒါလည်း အမြတ်ပဲပေါ့။ မိရင်တော့ အဲဒီလူကို မသတ်ဘဲ ငါ့အတွက် အလုပ်ခိုင်းထားမိမှာ။ နင်တို့တွေ ငါနဲ့တွေ့ရင် ဘာမှ လာမကြံနဲ့နော်၊ မဟုတ်ရင် အကုန် အပြတ်ရှင်းပစ်မှာ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လေ့ : "တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းမသား ကြီး  ကို ဘယ်သူက စိတ်ဝင်စားမှာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကွေ့ရှင်း : "ဟီးဟီး... ဝမ်လေ့၊ နင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ပဲလို့သာ မှတ်ထားလိုက်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လေ့ : "အစ်ကိုရှင်းရေ... ကယ်ပါဦး။ ကျွန်တော် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးသည် သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ရယ်ရင်း ရွှီရှင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းကတော့ ဘာမှမတတ်နိုင်သလို ခေါင်းကိုသာ ခါလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း : "ကံကောင်းပါစေကွာ၊ ငါလည်း သူ့ကို မနိုင်ဘူးဟ။"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရှောင်ချွမ်း : "ဟာ မဖြစ်နိုင်တာ။ အစ်ကိုရှင်းက တစ်လောကလုံးမှာ နံပါတ်တစ် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကွေ့ရှင်းပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လား။ငါက တစ်လောကလုံးမှာ နံပါတ်တစ်ထက် ပိုသန်မာတာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိချောင်းယန် : "တကယ်ပါပဲ၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အပိုင်းမှာဆိုရင် ဝမ်ကွေ့ရှင်းက ငါတို့ စူးစမ်းရှာဖွေသူများ ထဲမှာတင် မဟုတ်ဘူး၊ ရှင်ကျန်သူ အားလုံးထဲမှာတောင် သူမထက် သန်မာတဲ့သူ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လေ့ : "နောက်နှစ်ကျရင် ငါ့အတွက် အမွှေးတိုင် ထွန်းပေးကြပါ..."</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကွေ့ရှင်းသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး "ရား" ဟု အသာလေး အော်ကာ ဘေးနားရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဖောက်"</p> <p> </p> <p>အကန်ခံလိုက်ရသော သစ်ပင်မှာ "ဝုန်း" ကနဲ အသံနှင့်အတူ ချက်ချင်း ကျိုးကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးနောက် ကျိုးကျသွားသော သစ်လုံးရော၊ ကျန်ခဲ့သော သစ်ငုတ်ပါ တဖြည်းဖြည်း အရောင်ပြောင်းကာ ခြောက်သွေ့သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ရွှီရှင်းက သူတို့သည် နယ်မြေ ၁၈၉ ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နယ်မြေ ၁၈၉ က လူတွေနဲ့ တွေ့တဲ့သူ ရှိလား။ ရှင်ကျန်သူ ဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲဆိုတာ သိရလား"</p> <p> </p> <p>ဝမ်လေ့ : "စောစောက ငါ စကားပြောခဲ့တဲ့ ညီအစ်ကိုတစ်ယောက် ပြောတာကတော့ နယ်မြေ ၁၈၉ မှာ လူပေါင်း ၁၆၀၀ ကျော် ကျန်သေးတယ်တဲ့။ အခု ငါ သူနဲ့ သွားပြီး ဘဝအကြောင်းတွေ ပြောမလို့"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကွေ့ရှင်း : "အင်း... ငါ သတ်လိုက်တဲ့ လူကလည်း အဲဒီလိုပဲ ပြောတယ်။ အဲဒီလောက် လူဦးရေ ရှိတာ အမှန်ပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ကဲ... ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေလည်း ပို့ပြီးပြီဆိုတော့ ခဏနားပြီးမှ အပြင်ထွက်ကြရအောင်။ ရှင့်ကို ကျွန်မရဲ့ သစ်ပင်အိမ်အကြောင်း ပြစရာရှိသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးကတော့ ဘယ်သူက ပိုသန်မာလဲဆိုသည်ကို စိတ်မဝင်စားဘဲ ရွှီရှင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ရွှီရှင်းကို ထုတ်လုပ်ရေးအခန်းထဲမှ ဆွဲထုတ်လာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သတ္တုအရည်ကျိုခန်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန်လာကြည့်၊ ကျွန်မရဲ့ အရည်ကျိုခန်းနဲ့ မီးဖိုအသစ်ကြီးကို"</p> <p> </p> <p>အရည်ကျိုခန်းမှာ လီဝမ်ရှီး၏ အဓိက အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော နေရာဖြစ်ပြီး ဘေးရှိ ထုတ်လုပ်ရေးခန်းထက် ပိုကျယ်ကာ ၄၀ စတုရန်းမီတာခန့် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>တံခါးပွင့်သွားသောအခါ ရွှီရှင်း အထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ မီးဖိုကြီးကို မြင်ကာ ကြောင်အမ်းသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီး၏ အရည်ကျိုခန်းထဲတွင် မီးဖိုစုစုပေါင်း ငါးလုံး ရှိကာ လေးလုံးမှာ ထောင့်လေးထောင့်တွင် ရှိပြီး ရွှီရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ်မှ မီးဖိုများနှင့် ဆင်တူသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခန်းအလယ်တွင်မူ ကျန်လေးလုံးနှင့် လုံးဝမတူသော ဧရာမ မီးဖိုကြီး တစ်လုံး ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုထူးခြားသော မီးဖိုမှာ အခြားမီးဖိုများထက် သိသိသာသာ ပိုကြီးမားသည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်ပန်းကြည့်ရုံနှင့်ပင် လေမှုတ်ဖို၊ ကြိတ်စက်နှင့် ရေအေးပေးစနစ်များပါရှိကာ အဆင့်မြင့်လှသည်ကို သိသာစေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးခြားဆုံးအချက်မှာ ထိုမီးဖိုကြီးထံမှ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"... အပြာရောင်အဆင့် မီးဖိုကြီးလား"</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း အံ့သြတကြီး ရေရွတ်မိ၏။</p> <p> </p> <p>မီးဖိုတွေကို အစိမ်းရောင်အဆင့်ပဲ လုပ်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူးလား...။</p> <p> </p> <p>"ဟီးဟီး... မကြာသေးခင်ကမှ လုပ်ထားတာ။ အထင်ကြီးစရာပဲ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>မီးဖိုလုပ်ရန် အစိမ်းရောင်အဆင့် ကျောက်တုံး ၁၀၀ လိုအပ်ပြီး ပစ္စည်းထုတ်လုပ်သည့်ခုံ၏ သတ်မှတ်ချက်အရ အပြာရောင်အဆင့် ကျောက်တုံးများဖြင့် အဆင့်မြှင့်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဒါဆို ဒီအပြာရောင်မီးဖိုက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ...။</p> <p> </p> <p>"ဒါက... မင်းရဲ့ သီးသန့်ပုံစံထုတ်လုပ်နည်း လား"</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပေါင်းစပ်ခုံကဲ့သို့ပင် ဤမီးဖိုမှာလည်း လီဝမ်ရှီး၏ စွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော သီးသန့်ပုံစံ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ ဒီလိုမီးဖိုမျိုး လုပ်နိုင်တာ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိမှာ။ အင်း... မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ကျွန်မလို စွမ်းရည်မျိုး ရှိတဲ့သူတွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့ တကယ်ကို ရှားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက အဆင့်မြင့်မီးဖိုကြီးနား သွားကာ ပုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းသည် မီးဖိုကြီးနားသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ခဲခဲက အထဲကို ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေသဖြင့် ရွှီရှင်းက လည်ပင်းကနေ ဆွဲကာ ပြန်ခေါ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အထဲမဝင်နဲ့လေ၊ မီးတွေ တောက်လာရင် မင်း အရည်ပျော်သွားဦးမယ်" ဟု ရွှီရှင်းက သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အီးးး"</p> <p> </p> <p>ခဲခဲက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး မီးဖိုနားကို မချဉ်းကပ်ရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်းသည် ခဲခဲ၏ အမြီးကြီးကို ပုတ်ပေးရင်း ထူးဆန်းသော မီးဖိုကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီမီးဖိုမှာ ဘာထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟီးဟီး... ကျွန်မကို ပြန်ကြည့်လိုက်ဦး"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီး၏ အသံက နောက်ကနေ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများက သူ့မျက်လုံးကို စူးရှသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီး၏ ညာဘက်လက်တွင် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်နေသော သံမဏိတုံး တစ်တုံး ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>"ခရမ်းရောင်အဆင့် သံမဏိတုံးလား"</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ မီးဖိုကြီးဘက်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်မိပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါက ဒီမီးဖိုရဲ့ အာနိသင်လား"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးမှာ သစ်ပင်အိမ်အမြုတေ မရှိသဖြင့် အပြာရောင်အဆင့်မှ ပစ္စည်းများကို အဆင့်မြှင့်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ဝါး... ဒါ ခရမ်းရောင်အဆင့်မှန်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိတာပဲနော်"</p> <p> </p> <p>လီဝမ်ရှီးက အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မဆိုရင် ပစ္စည်းစစ်ဆေးတဲ့ခုံပေါ် တင်ကြည့်မှ သိတာ။ ရှင့်ကိုလည်း အဲဒီခုံပေါ် တင်ပြမလို့ပဲ၊ အခုတော့ မလိုတော့ဘူးပေါ့"</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း မီးဖို၏ နံရံကို ထိကြည့်လိုက်ရာ အလုပ်မလုပ်သေးသဖြင့် အလွန်အေးမြနေသည်။</p> <p> </p> <p>[သတ္တုရှာဖွေသူ၏ မီးဖို (အပြာရောင်): သတ္တုရှာဖွေသူများသာ ပြုလုပ်နိုင်သော ထူးခြားသည့် မီးဖိုဖြစ်သည်။ အခြေခံ သတ္တုအရည်ကျိုမှုနှုန်းကို အလွန်အမင်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများ ရရှိနိုင်ခြေ ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ အရည်ကျိုခန်း၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှု အမှတ်များပြားလေလေ ထိုအခွင့်အလမ်းမှာ ပိုမိုများပြားလေလေ ဖြစ်သည်။]</p> <p> </p> <p>ထူးခြားတဲ့ မီးဖိုပဲ....။</p> <p> </p> <p>အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းတွေ ရနိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်း ရှိတာပေါ့...။</p> <p> </p> <p>ရွှီရှင်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဂုဏ်ယူနေသော လီဝမ်ရှီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>မထူးဆန်းတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဒီသူဌေးမလေးက သစ်ပင်အိမ်အမြုတေကို ဘာလို့ အလိုမရှိတာလဲဆိုတာ အခုမှ သဘောပေါက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ဒါက သူမရဲ့ ရက်ရောမှုသက်သက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ခရမ်းရောင်အဆင့် ပစ္စည်းတွေကို အရည်ကျိုနိုင်စွမ်း ရှိနေလို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဒီမီးဖိုနဲ့ အရည်ကျိုခန်းသာ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှု ဖြစ်လာမှာပင်။</p> <p> </p> <p>သူမကတော့ တကယ့်ကို သူဌေးမလေး ဖြစ်ရကျိုးနပ်တာပဲ...။</p> <p>---</p> <p>အခန်း ၂၃၃ ပြီး။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save