Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၃၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျိုးရှီက လူနှစ်ယောက်၏ အဖြေများကို ရိုသေလေးစားစွာ ယူဆောင်သွားကာ မင်းသမီး နင်ဟန်၊ ကျူးနင် တို့နှင့်အတူ ဖတ်ရှုကြ၏။</p> <p> </p> <p>လုံလောက်သော ရိုသေမှုကို ပြသသည့်အနေဖြင့် လူသုံးယောက်လုံး ဒူးထောက်ထိုင်ကာ ဖတ်ရှုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင်လည်း အဖြေကို ဤသုံးယောက်သာ နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဖတ်ရှုရသည့် လုပ်ငန်းစဉ် မှာလည်း နှေးကွေးလှသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာက အလွန်ခက်ခဲပြီး အဆင့်တိုင်းနီးပါးကို နားလည် သဘောပေါက်ကာ မှန်ကန်မှု ရှိ၊ မရှိ ဆုံးဖြတ်နိုင်ရန် ကြီးမားသော သင်္ချာပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုများ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နာရီ ကုန်လွန်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်နာရီ ကုန်လွန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သုံးနာရီ ကုန်လွန်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် အစစ်နှင့် အတု ရှမ့်လန် နှစ်ယောက်လုံးက အလွန် တည်ငြိမ်နေပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်က အစစ်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြားတစ်ယောက်မှာ အတုဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အပြီးတိုင် ပျက်စီးသွားရမည်။</p> <p> </p> <p>အချိန် သုံးနာရီခွဲတိတိ ကြာမြင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကျိုးရှီတို့ သုံးယောက်လုံး အပြည့်အစုံ ဖတ်ရှုပြီးသွားကြရာ သင်္ချာပညာရပ်ဆိုင်ရာ လောကသစ်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသလို ခံစားလိုက်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ကြီးကို ချီးမွမ်းပါတယ်။ တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ။”</p> <p> </p> <p>“သင်္ချာရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုက အဆုံးမဲ့ စကြဝဠာကြီးလိုပဲ လူတွေကို နစ်မြုပ်သွားစေနိုင်တယ်။ သေသေချာချာ တွေးကြည့်လိုက်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေပြီး သင်္ချာတစ်ခုတည်း ကသာ ထာဝရ တည်တံ့နေသလိုပဲ။”</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန်က မေးသည်။ “အခု နောက်ဆုံးတော့ အဖြေထွက်လာပြီလား။”</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ် ၃၀ က သူ ချမှတ်ခဲ့သည့် သော့ချက်မှာ ယခု နောက်ဆုံးတွင်တော့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာရမည်။</p> <p> </p> <p>ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်ထဲမှ သူ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော ၁ + ၂ သက်သေပြမှု လုပ်ငန်းစဉ်များက ဆုံးဖြတ်ချက် ရလဒ်အတွက် အဓိက သော့ချက် ဖြစ်လာမည်။ ဤရှမ့်လန် အတုအနေဖြင့် ကျန်းလီ၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကူးစက်မှုများကို လက်ခံရရှိထားလျှင်တောင် အချို့သော အရေးကြီးသည့် အကြောင်းအရာများကို သိရှိနိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် ကျိုးရှီက ရှမ့်လန်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ မျှော်လင့်ချက် မဲ့သွားသလိုပါပဲ။ ရှင်းလင်းချက် နှစ်ခုလုံးက တစ်ထပ်တည်း ကျနေတယ်။ သက်သေပြတဲ့ အဆင့်တွေတောင် တစ်ပုံစံတည်းပဲ။ ဒါ... ဒါက တကယ်တော့ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ ရှမ့်လန်၏ ဦးရေပြားများ ချက်ချင်း ထုံကျင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဒါ... ဒါက မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>၁ + ၂ သက်သေပြမှု လုပ်ငန်းစဉ်များကို ရှမ့်လန်က ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်ထဲမှ ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ကုဒ် အဆင့်ဆင့် ခံထားခဲ့သည်။ တော်ဝင်ကပ်ဘေး ဉာဏ်ပညာဘုရင် အမွေဆက်ခံခဲ့သော ဝိညာဉ်အမွေအနှစ် နေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ရာ ကျန်းလီအနေဖြင့် လုံးဝ သိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤရှမ့်လန်အတုက မှန်သာ ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင် သိနိုင်ရန် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ရှမ့်လန်က သူ့ကို ဂိုးဘတ်ချ် ယူဆချက်အကြောင်း တစ်ခါမှ မပြောပြဖူးသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးရှီလည်း သိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူက ၁ + ၃၊ ၁ + ၄ နှင့် ၁ + ၅ သက်သေပြမှု လုပ်ငန်းစဉ်များကိုသာ သိထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဤ ၁ + ၂ သက်သေပြချက် အကြောင်းအရာများမှာ ရှမ့်လန် တစ်ယောက်တည်းသာ သိရှိနိုင်သော အထူး လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဘယ့်ကြောင့် ရှမ့်လန် အတုကလည်း သိနေရသနည်း။ ထို့အပြင် သူ၏ သက်သေပြမှု လုပ်ငန်းစဉ်ကလည်း ရှမ့်လန်နှင့် အဘယ့်ကြောင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>ဤရှမ့်လန် အတုက ဤမျှတောင် အစွမ်းထက်နေသလား။ ရှမ့်လန်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းရည်ကိုတောင် အလွယ်တကူ တုပပြုလုပ်နိုင်လေပြီလား။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ရှမ့်လန်ကိုယ်တိုင် သံသယ ဝင်လာမိသည်။ ကိုယ်ပွားဖန်တီးသည့် ကိစ္စမျိုး ရှိနေနိုင်မည်လား။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်သေးဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ပွားဆိုသည်မှာ မျိုးဗီဇ တူညီရုံသာ ဖြစ်ပြီး မှတ်ဉာဏ်များကိုတော့ ပွားယူနိုင်စွမ်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဤအထဲတွင် သေချာပေါက် ချိတ်ဆက်မှု တစ်ခုခု ပြဿနာ ရှိနေပေမည်။ သေချာပေါက် ရှိရမည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းလီဆိုသော လူအကြောင်းကို ရှမ့်လန် အမှတ်မထင် တွေးမိသွားသည်။ သူ၏ ပါရမီကလည်း အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သဲကန္တာရလူရိုင်းများ၏ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဝင်ပေါက် အမှတ်အသားဆိုလျှင် အလွန် ခက်ခဲသော သင်္ချာပုစ္ဆာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး တွက်ချက်မှုပေါင်း ဘီလီယံရာနှင့်ချီ၍ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ကျင်းကျွင်း၏ ကြီးမားသောစွမ်းရည်ဖြင့်ပင် ဖြေရှင်းရန် မဖြစ်နိုင်သလို ထိုရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် နယ်မြေ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်ဆိုလျှင် ပို၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမည့် ကျန်းလီက နံရံပေါ်တွင် အဖြေကို တိုက်ရိုက် ရေးသားနိုင်ခဲ့သည်။ ကျန်းလီ ချန်ရစ်ခဲ့သော ထိုရှေးဟောင်းနဂါး စွမ်းအင်တွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးသော သင်္ချာတွက်ချက်မှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းလီ၏ သင်္ချာပါရမီက အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှ မြင့်မားနေရသနည်း။ အဆင့်မြင့် နဂါးအာရုံခံစားမှုကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သောကြောင့်လား။ အခြား အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေသေးလား။ ဥပမာအားဖြင့် ကျန်းရှဲ့ကလည်း ခေတ်သစ် ကမ္ဘာမြေမှ ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေ၍လား။</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန်၏ အတွေးများက ချက်ချင်းပင် ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာသည်။ အခြေအနေက ပို၍ ထူးဆန်းလာကာ မှန်းဆ၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန် အတုက ပြောသည်။ “ဂိုးဘတ်ချ် ယူဆချက်ကို၊ အထူးသဖြင့် အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်တဲ့ ၁ + ၂ အကြောင်းအရာတွေကို ကျုပ်လည်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီလို့ ကျုပ် ထင်တယ်။ လက်ရှိ ဒီလူက အမှောင် ဧကရာဇ် စေလွှတ်လိုက်တဲ့ ရုပ်သေးရုပ်ပဲ။ သူ့ကို မဖမ်းဘူးဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ပြဿနာတွေ အဆုံးသတ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကမ္ဘာမှာ ရှမ့်လန် တစ်ယောက်ပဲ ရှိရမယ်၊ တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာမှာလည်း ဘုရင် တစ်ပါးတည်းပဲ ရှိရမယ် မဟုတ်လား။ နန်းတော်ညီလာခံ စဖို့က နှစ်နာရီပဲ လိုတော့တယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန်အတု၏ ဤစကားများက လူအများကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>မှန်သည်။ နန်းတော်ညီလာခံ စတင်ရန် နှစ်နာရီခန့်သာ လိုတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နန်းတော်ညီလာခံကို သေချာပေါက် ရွှေ့ဆိုင်း၍မရနိုင်ရာ အရှင်ရှမ့်လန်က ညီလာခံ၌ မဖြစ်မနေ ပေါ်လာရမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မနက်ဖြန် ညီလာခံမှာ အလွန် အရေးကြီးသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ရှမ့်လန်က တရားဝင် နန်းတက်ရခြင်း မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် တရားဝင် ညီလာခံ မကျင်းပရသေးရာ တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာတွင် စစ်မှန်သော ဧကရာဇ် မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမည့် ယခုအချိန်တွင် မည်သူကမှ သဘောထား မှတ်ချက် မပေးကြပေ။ ထာဝရ အဆုံးမဲ့ ညဉ့်ယံတွင် ရှမ့်လန်အနေဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ သိန်းပေါင်းများစွာ၏ ဂါရဝပြုမှုကို လက်ခံကာ ဧကရာဇ်အဖြစ် မနက်ဖြန်၌ တရားဝင် နန်းတက်ရမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ရှမ့်လန် အတုကလည်း သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပြောဆိုနေသည်။ ဤမျက်နှာ၊ ဤကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကြီးထွားလာသော အခြား ရှမ့်လန်တစ်ယောက်က လူသိန်းပေါင်းများစွာ ရှေ့တွင် မည်သို့ ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အချိန်က နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ထိုရှမ့်လန် အတုကို ငြင်းပယ်ရန် အချိန် အလုံအလောက် မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအစစ်နှင့် အတု ရှမ့်လန်တို့၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် ရှမ့်လန်အစစ်က သိသိသာသာ အရေးနိမ့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးနှလုံးသား၊ နဂါးဓား၊ ရှေးဟောင်းလက်စွပ်တို့ မရှိတော့ဘဲ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်များ ပြောင်းလဲသွားရာ မည်သူကမှ သူ့ကို မှတ်မိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဂိုးဘတ်ချ် ယူဆချက်ကလည်း သူ့ကို မကာကွယ်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ဖက်လူကပါ သိရှိနေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန်က မျက်လုံးမှိတ်ကာ ခဏတဖြုတ် စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် ကျိုးရှီက ပြော၏။ “အရှင် … အကယ်၍ သက်သေပြနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိသေးရင် မြန်မြန် လုပ်မှရပါလိမ့်မယ်။ နှစ်နာရီပဲ လိုပါတော့တယ်။ ညီလာခံကို အချိန်မီ ကျင်းပရပါမယ်။ ဒီနှစ်နာရီအတွင်းမှာမှ အရင်လိုပဲ ကိုယ့်ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို သက်သေမပြနိုင်သေးရင် အကျိုးဆက်က ကြောက်စရာကောင်းပါလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သက်သေအထောက်အထား အားလုံးနီးပါးက ရှမ့်လန်အတုဘက်သို့ ယိမ်းနေပြီး ထိုသူ့ကို အစစ်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်နည်းဖြင့်ပြောရလျှင် နှစ်နာရီအတွင်း ရှမ့်လန်က သူ၏ စကားများကို သက်သေမပြနိုင်ပါက ဤရှမ့်လန် အတုက ညီလာခံတွင် ပေါ်လာပြီး လူသိန်းပေါင်းများစွာ၏ အရိုအသေပေးမှုကို လက်ခံကာ ဧကရာဇ်အဖြစ် တရားဝင် နန်းတက်သွားမည်။</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန် အတု နန်းတက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... အကျိုးဆက်သည် ပြန်လည် ကုစား၍ ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူက ဤနေရာ၌ အမြင့်ဆုံး အာဏာကို ရရှိသွားမည် ဖြစ်ရာ ရှမ့်လန်ကို ဖမ်းဆီးရန် သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပါက ကောင်းကင်ပင်လယ်နန်းဆောင်မှ လူများက မည်သည့် လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာကြမည်နည်း။ လူပိန်းတောင်သိနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန်က ပြောသည်။ “နောက်ဆုံး နည်းလမ်းပဲ။”</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် ကျိုးရှီက ပြန်ပြော၏။ “ပြောပါအုံး။”</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန်က ဖြေသည်။ “နဂါးဉာဏ်အလင်းပဲ။”</p> <p> </p> <p>အိမ်ရှေ့မင်းသားကျန်းရှဲ့ကလည်း ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေ၍ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကူးပြောင်းလာသူ မဟုတ်ဘဲ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော အခြား အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့် ဂိုးဘတ်ချ် ယူဆချက်၏ သက်သေပြချက် အကြောင်းအရာများကို အပြည့်အစုံ သိရှိသွားပြီး ရှမ့်လန်၏ အရေးကြီးဆုံး လက်နက်ကို အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားစေခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမည့် ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရှမ့်လန်အတုက နဂါး၏ အာရုံခံစားမှုကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် နဂါး၏အာရုံခံစားမှုကို တတ်မြောက်ထားသူ နှစ်ယောက်သာ ရှိသည်။ တစ်ယောက်က ကျန်းလီဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ရှမ့်လန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤနဂါးဉာဏ်အလင်း အာရုံခံစားမှုကို သင်ကြားပေး၍ မရနိုင်သလို တတိယ လူတစ်ယောက်ကလည်း လေ့လာ သင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ရှမ့်လန်၏ နဂါး အာရုံခံစားမှုမှာ လုံးဝ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သည်။ သို့ပေမည့် ယခု ပြဿနာမှာ မည်သူကမှ ရှမ့်လန်၏ နဂါးအာရုံခံစားမှုကို သက်သေမပြနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤအရာက အလွန် အဆင့်မြင့်မားလွန်းလှရာ ကျန်းလီနှင့် ရှမ့်လန်တို့၏ ပါရမီဖြင့်သာ နားလည်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန်က မင်းသမီးနင်ဟန်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။ “ဒီဧရာမ ပိရမစ်ကြီးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု ဗဟိုချက်ကို ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဖွင့်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပိတ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် မလုပ်နိုင်ကြဘူးမလား။ ခင်ဗျားလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ဘူးမလား။”</p> <p> </p> <p>မင်းသမီး နင်ဟန်က ဖြေ၏။ “ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့အားလုံးက ဒီရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် နယ်မြေကို အလိုအလျောက် လက်ခံရရှိထားရုံ သတ်သတ်မို့ ဘာကိုမှ ထိန်းချုပ်လို့ မရပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန်က ပြောသည်။ “နဂါးဉာဏ်အလင်း အာရုံခံစားမှုဆိုတာ ကွဲပြားတဲ့ စွမ်းအင် ယဉ်ကျေးမှု ဖော်ပြချက် တစ်ခုပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် နယ်မြေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု ဗဟိုဌာနတွေ အားလုံးက ကွဲပြားတဲ့ ပုံစံတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာမို့ ကျုပ်တို့အားလုံးက အဲဒီ ပုံစံတွေနဲ့ မဆက်စပ်မိကြဘူး။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အမှောင် ဧကရာဇ်ကလွဲရင် ကျုပ်နဲ့ တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာ နှစ်ယောက်ပဲ ဒီစွမ်းအင် ယဉ်ကျေးမှုကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး နဂါးရဲ့ အာရုံခံစားမှုကို ရရှိခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာ သေသွားပြီလေ။ အဲဒီတော့ ရှမ့်လန် အတုအနေနဲ့ နဂါးရဲ့ အာရုံခံစားမှုကို ရရှိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် ကျိုးရှီက ပြော၏။ “နဂါးဉာဏ်အလင်း အာရုံခံစားမှုဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကန်ဝမ် ပြောပြလို့ ကျုပ် သိထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျုပ်ရဲ့ စွမ်းရည်နယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်နေတာမို့ ကျုပ်တို့ထဲက ဘယ်သူမှ နဂါးရဲ့ အာရုံခံစားမှု အစစ်အမှန် ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို ခွဲခြားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>ရှမ့်လန်က ပြောသည်။ “ရိုးရှင်းတယ်။ သဲကန္တာရ မြို့တော်ရဲ့ ဒီပိရမစ်ကြီးထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့ အတွင်းဘက်မှာ စွမ်းအင် စီမံခန့်ခွဲမှု ဗဟိုဌာနတစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေလိမ့်မယ်။ ကျုပ်တို့ နှစ်ယောက်လုံး နဂါးရဲ့ အာရုံခံစားမှုကို အသုံးပြုပြီး နဂါး စာလုံးတစ်လုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ရေးကြမယ်။ ရှမ့်လန်အတုသာဆိုရင် သေချာပေါက် ကျရှုံးသွားလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ကျူးနင်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိ၏။ “ဒါက ဘာသဘောတရားလဲ။”</p> <p> </p> <p>ကျူးနင်က ရှင်းပြသည်။ “ဘာလဲဆိုတော့ ဒီသဲကန္တာရမြို့တော်က ရှေးခေတ် ယဉ်ကျေးမှု အကြွင်းအကျန် တစ်ခုဖြစ်ပြီး မဟာပျက်သုန်းမှုကြီး နှစ်ကြိမ် မတိုင်ခင်ကတည်းက ပေါ်ပေါက်ခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က ပုံစနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားပြီး ပိုမိုမြင့်မားတဲ့အဆင့်ရှိတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ဖော်ပြချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ပျောက်ဆုံးရှေးဟောင်းအင်ပါယာက ဒီယဉ်ကျေးမှုကို အမွေဆက်ခံခဲ့ပေမဲ့ မပြည့်စုံခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် နဂါးဉာဏ်အလင်း အာရုံခံစားမှုဆိုတာ သဲကန္တာရ မြို့တော်ရဲ့ ရှေးခေတ် အကြွင်းအကျန်တွေထဲက အဆင့်တူ ပုံစံတစ်ခုပဲ။”</p> <p> </p> <p>မင်းသမီး နင်ဟန်က ပြော၏။ “နောက်ထပ် အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ပထမအကြိမ် နဂါးနှစ်ကောင်ရဲ့ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲမှာ အရှင်ရှမ့်လန် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး ခြောက်လလောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ပြန်ထွက်လာတော့ သူ့ရဲ့ နဂါးက နိဗ္ဗာန်ဘုံကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တာမို့ ဒါကလည်း နဂါးဉာဏ်အလင်း အာရုံခံစားမှု အဆင့်မြင့်တက်သွားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save