Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၂၉၃</h2> <h2 style="text-align: center;">နှိမ့်ချသော အမူအရာဖြင့် တောင်းဆိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​“အစ်ကိုဝမ်၊ မိစ္ဆာ ၃ ကောင်ကို ဖမ်းတဲ့ ဗီဒီယိုကို လွှင့်လိုက်ပါ။ ခုနစ်မြို့တော်မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့က ငါ့ကို အရင် လာဖိတ်လိမ့်မယ်။” ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှူးဟုန်းမှာ မှင်တက်သွားပြီးမှ လင်းချီယဲ့ကို နားလည်သွားသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “ချီယဲ့လေး... မင်းက တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ။ ကောင်းပြီ၊ ငါ အခုပဲ ဗီဒီယိုကို ပို့လိုက်မယ်။”</p> <p>​ဗီဒီယို ထွက်လာပြီးနောက် ကြယ်တာရာမြို့တော်(စတားစီးတီး) တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ခုနစ်မြို့တော်မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၊ သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာအသင်းနှင့် အလင်းနှင့်အရိပ်အုပ်စု တို့မှာ ဗီဒီယိုကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။ ဒိုင်းမွန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ခွဲခြားမရသော ကျင့်ကြံသူ ၃ ဦးမှာ မိစ္ဆာများ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>​တကယ်လို့ လင်းချီယဲ့သာ မဖော်ထုတ်ခဲ့ရင် ထိုသူ ၃ ဦးမှာ အဆင့်မြင့် ရာထူးများအထိ ရောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ အိုင်ဒီရယ်လ်ကျွန်းကဲ့သို့ အင်အားစုအသစ်မှာပင် မိစ္ဆာ ၃ ကောင် ရှိနေလျှင် သူတို့အဖွဲ့အစည်းများထဲတွင်ရော ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေမည်နည်း။ မိစ္ဆာများမှာ သူတို့၏ အဆင့်မြင့်ပိုင်းအထိ ရောက်နေနိုင်သည်ဟု တွေးမိသောအခါ ချွေးစေးများ ထွက်လာကြသည်။</p> <p>​မနေ့ညက မိစ္ဆာများသည် လင်းချီယဲ့နှင့် ချန်ဖန်အဖြစ် အသွင်ယူကာ သူတို့၏ ပါရမီရှင်များကို သတ်ခဲ့ကြသည်ကို ပြန်စဉ်းစားမိသောအခါ ပို၍ပင် ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ မိစ္ဆာများကို မဖမ်းနိုင်လျှင် သူတို့ ကောင်းကောင်း အိပ်နိုင်၊ စားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ အစည်းအဝေး ကျင်းပကြသည်။ “မြန်မြန်လုပ်ကြ။ ဒိုင်းမွန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်စီက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စီကို ဦးဆောင်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးကြ။” မကြာမီ စတားစီးတီး (ကြယ်တာရာမြို့တော်) တစ်ခုလုံး မိစ္ဆာရှာပုံတော်ဖွင့်သဖြင့် ကမောက်ကမ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ သို့သော် တစ်ညလုံး ရှာသော်လည်း မိစ္ဆာ၏ အမွှေးတစ်ပင်တောင် မတွေ့ခဲ့ကြပေ။</p> <p>​“မိစ္ဆာတွေ ဘယ်မှာလဲ။ ဒါက နောက်ပြောင်နေတာလား။” အချို့က ညည်းညူကြသော်လည်း ခေါင်းဆောင်များမှာမူ ပို၍ပင် ကြောက်လန့်လာကြသည်။ “ထိပ်သီးဒိုင်းမွန်းအဆင့်တွေတောင် ရှာမတွေ့ဘူးဆိုတော့ ငါတို့နယ်မြေထဲမှာ မိစ္ဆာ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေမလဲ။ သူတို့က ဝမ်မိသားစု ပါရမီရှင်ကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ငါတို့ ပါရမီရှင်တွေကိုလည်း သတ်နိုင်တာပဲ။”</p> <p>​အားလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြစဉ်တွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာတစ်ခုကို သတိရလိုက်ကြသည်။ “လင်းချီယဲ့... လင်းချီယဲ့ပဲ မိစ္ဆာတွေကို ရှာနိုင်လိမ့်မယ်။ သူ့ကို အကူအညီ တောင်းသင့်လား။”</p> <p>​ဝမ်မိသားစု၏ အကြီးအကဲ ဝမ်လီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်သည်။ “ငါကိုယ်တိုင် သွားဖိတ်မယ်။ ငါက ခုနစ်မြို့တော်မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ။ ငါကိုယ်တိုင် သွားတာက သူ့ကို လေးစားမှုပြရာ ရောက်တယ်။”</p> <p>​“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကောင်က အရမ်းထောင်လွှားတာ...” ဒိုင်းမွန်းအဆင့် တစ်ဦးက ကန့်ကွက်သော်လည်း ဝမ်လီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ “ငါတို့ဘက်က အရင်က အမူအရာ မှားခဲ့တာ။ သူ့ကို လူသတ်သမားလို့ သတ်မှတ်ခဲ့တာလေ။ အခု ငါတို့က သူ့ကို အကူအညီ တောင်းရမှာဆိုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချရမှာပေါ့။ နောက်ပြီး သူက ဒိုင်းမွန်းအဆင့် ၇ ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့သူပဲ။ လက်ဆောင်တွေ ပြင်ဆင်ကြ၊ ငါကိုယ်တိုင် သွားတွေ့မယ်။”</p> <p>​မနက် ၈ နာရီတွင် ဝမ်လီသည် အိုင်ဒီရယ်လ်ကျွန်းသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ လမ်းတွင် လူများက အမျိုးမျိုး ပြောဆိုနေကြသော်လည်း ဝမ်လီက ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျွန်းအဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>​“ခုနစ်မြို့တော်မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဝမ်လီ၊ လင်းချီယဲ့ကို လာတွေ့တာပါ။ ကြိုဆိုပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။” သူက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ကင်းသမားများက အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ “ခုနစ်မြို့တော်မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့လား။ မနေ့က လာပြဿနာရှာတဲ့သူတွေ မဟုတ်လား။ အခု ဘာလာလုပ်တာလဲ။”</p> <p>​ဝမ်လီက ပြုံးလိုက်ရင်း “တောင်းပန်ပါတယ်။ မနေ့က ဖြစ်ရပ်က နားလည်မှု လွဲတာပါ။ ငါတို့ဘက်က မမှန်ကန်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီနေ့ လင်းချီယဲ့ကို တောင်းပန်ဖို့ လက်ဆောင်တွေ ယူလာပါတယ်။” ဝမ်လီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ရတနာများ၊ လက်နက်များ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် အဖိုးတန်သတ္တုများ ပါဝင်သော လက်ဆောင်များကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p>​ကင်းသမားက အစီရင်ခံရန် သွားခဲ့သော်လည်း တစ်နာရီကြာသည့်တိုင် အကြောင်းပြန်ချက် မရှိပေ။ ဘေးနားမှ ဒိုင်းမွန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက ဒေါသထွက်လာကြသော်လည်း ဝမ်လီကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “မကျေမနပ် မပြောကြနဲ့။ ငါတို့က အကူအညီ တောင်းဖို့ လာတာ။ လင်းချီယဲ့ ထွက်လာတဲ့အထိ စောင့်ကြ။ သူလာရင်လည်း ပြုံးပြုံးလေး ဆက်ဆံကြ။”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save