Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၉၄</h2> <h2 style="text-align: center;">နှိမ့်ချသော အမူအရာဖြင့် တောင်းဆိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​“ငါ နည်းနည်း မျက်နှာပျက်တာက အရေးမကြီးပါဘူး။ အရေးကြီးဆုံးက ငါတို့ထဲက မိစ္ဆာတွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့ပဲ။” ဝမ်လီက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်မှ လင်းချီယဲ့၊ ချန်ဖန်၊ ဝမ်ရှူးဟုန်းနှင့် ကျန်းနျန့်တို့ ထွက်လာကြသည်။</p> <p>​“ဟေး၊ ဒါ ခုနစ်မြို့တော်မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့က လူတွေ မဟုတ်လား။ ဘာလို့ ဒီမှာလဲ။ မနေ့ကပဲ ငါတို့ အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့တယ်လေ။ ငါ့အစ်ကိုယဲ့ကို ထပ်ပြီး အပြစ်ပုံချချင်လို့လား။” ချန်ဖန်က လှောင်ပြောင်လိုက်သော်လည်း ခုနစ်မြို့တော်မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ ဒေါသမထွက်ဘဲ အတင်းပြုံးပြနေကြသည်။</p> <p>​လင်းချီယဲ့က ပြုံးလိုက်ရင်း “ဘာကိစ္စလဲ။ ဘာလို့ ဒီမှာလဲ။”</p> <p>​ဝမ်လီက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ “မစ္စတာလင်း၊ ကျွန်တော်က ဝမ်လီပါ။ ခုနစ်မြို့တော်မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ။ မစ္စတာလင်းကို တောင်းပန်ဖို့ လက်ဆောင်တွေ ယူလာတာပါ။ မနေ့က မစ္စတာလင်းကို စော်ကားခဲ့တဲ့ ဒိုင်းမွန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ပါပါတယ်။”</p> <p>​ဒိုင်းမွန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့ ထွက်လာပြီး ၉၀ ဒီဂရီ ဦးညွှတ်ကာ တောင်းပန်ကြသည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်၊ မစ္စတာလင်း။”</p> <p>​ဝမ်လီက ဆက်ပြောသည်။ “မစ္စတာလင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလက်ဆောင်တွေကို လက်ခံပြီး အရင်က ကိစ္စတွေကို မေ့လိုက်ပါ။ ငါတို့အဖွဲ့ထဲက မိစ္ဆာတွေကို ရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ မစ္စတာလင်း လိုချင်တဲ့ အဖိုးအခကို ပြောပါ။ ငါတို့ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ပေးပါ့မယ်။”</p> <p>​ဝမ်လီ၏ အမူအရာက အလွန်ရိုးသားနေသဖြင့် ချန်ဖန်ပင် ဆက်ပြီး ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မပြောနိုင်တော့ပေ။ လင်းချီယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားက အလိုက်သိသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို အကူအညီ တောင်းချင်ရင်တော့ အဖိုးအခ အများကြီး ပေးရလိမ့်မယ်။ ပထမဆုံး အနေနဲ့ မူလနတ်ဘုရားအဆင့်  နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ အဲ့ဒါကို ငါနဲ့ ဝေမျှပေးမလား။”</p> <p>​ထိုစကားကြောင့် ဝမ်လီ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ဒါက... မစ္စတာလင်း၊ တခြားဟာ တောင်းလို့ မရဘူးလား။”</p> <p>​လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာ အေးစက်သွားပြီး “မရဘူး။” ဟု တစ်ခွန်းတည်း ပြောလိုက်သည်။ ဝမ်လီက စဉ်းစားနေစဉ် လင်းချီယဲ့က လှည့်ထွက်သွားရန် ဟန်ပြင်လိုက်သဖြင့် “ကောင်းပြီလေ။” ဟု ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လိပ်စာအိတ်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ လင်းချီယဲ့က ဖွင့်ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​“မူလနတ်ဘုရားအဆင့်က မိစ္ဆာတွင်းတစ်ခုရဲ့ အလယ်မှာ ရှိတာလား။” လင်းချီယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ခက်ခဲမယ့်ပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ၃ နှစ်လောက် အချိန်သက်သာသွားတာဆိုတော့ မဆိုးပါဘူး။”</p> <p>​လင်းချီယဲ့က ထိုလိပ်စာကို သိမ်းလိုက်ရင်း “ဒါကို ဘယ်နှစ်ယောက်ကို ရောင်းထားသေးလဲ။” ဟု မေးရာ ဝမ်လီက လူ ၂၀ ကိုပဲ ရောင်းထားကြောင်း ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​“နောက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုအမှတ် သန်း ၇၀ ပေးပါ။ အဲ့ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့အဖွဲ့ထဲက မိစ္ဆာတွေကို အကုန်ဖမ်းပေးမယ်။”</p> <p>​ဝမ်လီက စိတ်ကူးထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် “ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ အခု သန်း ၃၀ အရင်ပေးမယ်။ အလုပ်ပြီးမှ ကျန်တဲ့ သန်း ၄၀ ပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ။”</p> <p>​“သဘောတူတယ်။” လင်းချီယဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့အတွက် မိစ္ဆာရှာရခြင်းမှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ တစ်ရက်အတွင်း လှုပ်ရှားမှုအမှတ် သန်း ၇၀ နှင့် မူလနတ်ဘုရားအဆင့် အချက်အလက်များ ရရှိခြင်းမှာ အလွန်တွက်ခြေကိုက်သော အလုပ်ဖြစ်သည်။</p> <p>​“ကဲ၊ သွားရအောင်။ ငါ့ကို ဝေမိသားစုဆီ အရင် ခေါ်သွား။”</p> <p>​ဝမ်လီက အံ့သြသွားသည်။ “ဝမ်မိသားစုဆီ အရင် မသွားဘူးလား။”</p> <p>​လင်းချီယဲ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “ဝေမိသားစုက မိစ္ဆာက ငါ့ကို ရန်စထားတယ်။ သူ့ကို အရင် သတ်ရမယ်။ ဝမ်မိသားစု ကိစ္စကတော့ နောက်မှပေါ့။” လင်းချီယဲ့သည် အငြိုးအတေးကြီးသောသူ ဖြစ်သည်။ ဝေမိသားစုမှ မိစ္ဆာသည် သူနှင့် ချန်ဖန်အဖြစ် အသွင်ယူကာ အပြစ်ပုံချခဲ့သဖြင့် ထိုမိစ္ဆာကို အရင် ငရဲပို့ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save