Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">သေခြင်းတရား၏ အစွန်းတစ်ဖက်သည် ရှင်သန်ခြင်း ဖြစ်သည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော ဆိတ်တစ်ကောင်က ယင်လော့တောင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်လှမ်းရင်း ဘေးဘီဝဲယာကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယခုက နွေဦးရာသီ ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ သစ်ပင်ပန်းမန်များက စိမ်းလန်းစိုပြည်ကာ ကြီးထွားဖြစ်ထွန်းနေကြသည်။ ရူခင်းမှာ တက်ကြွလန်းဆန်းသည့် အစိမ်းရောင် ပင်လယ်ပြင်ကြီး သို့မဟုတ် အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော ပန်းခင်းကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဤတောင်တန်းကြီးကတော့ ခြောက်သွေ့ကာ ပြောင်တလင်းခါနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်များ၌ အရွက်များ မရှိသေးဘဲ အကိုင်းအခက်များက အစွယ်ဖြဲ၍ လက်သည်းများ ဆန့်ထုတ်ထားသော သရဲတစ္ဆေများပမာ လိမ်ကောက်ကာ ရုပ်ဆိုးနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခင်က ရှိနေခဲ့သော အရိုးဖြူပုံကြီးများကတော့ ကာလကြာရှည်ကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထိုအရာများမှာ မိစ္ဆာဈေးတန်းသို့ အရင်းအမြစ်များအဖြစ် သယ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသည်။ သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူနိုင်ရန် သေချာစွာ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းနှင့် ရှောင်ကျူးတို့က ဆိတ်၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်လျက် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မြင်ကွင်းများကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာဖြင့် ဘယ်ညာ ငေးမော ကြည့်ရှုနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ဤနေရာသို့ တစ်ကြိမ် ရောက်ဖူးသော်လည်း ယင်လော့တောင်ခြေတွင်သာ အဓိက နေခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသည်က သူ တောင်ပေါ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယင်လော့တောင်၏ ထူးခြားလှသော မြင်ကွင်းများက သူ့မျက်စိကို ပွင့်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သရဲသစ်တော၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းဆီသို့ တောက်လျှောက် တက်လာရင်း မိစ္ဆာသုံးဦးက ယင်လော့တောင်၏ မြင်ကွင်းကို ဆက်လက် ခံစားနေကြ၏။ တစ်ခဏအကြာတွင် ကုန်းရန်ယန်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟိုမှာ အမြန်ကြည့်လိုက်စမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ကျူးက ခေါင်းလှည့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းကလည်း အသံလာရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပေငါးဆယ်ကျော် မြင့်မားသော သရဲသစ်ပင် အချို့၏ ထိပ်ဖျားများပေါ်တွင် အရိုးဖြူပန်းများက တိတ်တဆိတ် ပွင့်ဖူးနေကြ၏။ ထိုပန်းများက ရွှေမည်းရောင် ကျောက်မီးသွေးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည့် ဖြူစင်သော နှင်းပွင့်များပမာ ရှိနေသည်။ ပြန့်ကျဲနေသော ပန်းပွင့်အနည်းငယ်၏ အဖြူနှင့် အမည်း သိသာထင်ရှားစွာ ကွဲလွဲနေမှုက အထူးတလည် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီသရဲသစ်ပင်တွေက မသေသေးဘူးပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ကျူး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကုန်းရန်ယန်က မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားရင်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသရဲသစ်ပင်များပေါ်ရှိ သေမင်းအငွေ့အသက်များက ထူထပ်လွန်းလှသဖြင့် ညှိုးနွမ်းသေဆုံးနေသော သစ်ခြောက်ငုတ်တိုများနှင့် ထပ်တူကျနေ၏။ သူတို့က ထိုသစ်ပင်များကို သေဆုံးနေပြီဟုသာ အစက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် အသက်ရှင်နေကြလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ တွေးမထားခဲ့မိပေ။</p> <p style="text-align:justify">"သေခြင်းတရားရဲ့ အစွန်းတစ်ဖက်က ရှင်သန်ခြင်းပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ထိုသဘောတရားကို တစ်ထိုင်တည်း နားလည်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ လာခဲ့တာ ကောင်းသွားတယ်... မဟုတ်ရင် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို လက်လွတ်ရတော့မှာ..."</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ကျူးနှင့် ကုန်းရန်ယန်တို့က သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တောင်ပံများကို ခတ်ကာ ပျံသန်းဝဲပျံနေပြီး ကျန်တစ်ဦးကတော့ "မဲ့... မဲ့... မဲ့" ဟု အော်မြည်ရင်း လှည့်ပတ် ခုန်ပေါက်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဦးက သစ်သားဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အခြားတစ်ဦးက ညှိုးနွမ်းပုပ်သိုးနေသော မြက်ပင်များမှ မွေးဖွားလာသည့် ပိုးစုန်းကြူးတစ်ကောင် ဖြစ်၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက သစ်ပင်ပန်းမန်များ၏ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားမှ ပေါက်ဖွားလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ဤသရဲသစ်ပင်များ၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြား အသွင်ပြောင်းလဲမှု အနှစ်သာရကိုသာ နားလည်နိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းကလည်း အံ့ဩဝမ်းသာဖြစ်နေသည်။ ဤသည်က သူ့အတွက်လည်း အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်၏။ နွေဦးမိုးခြိမ်းသံ၏ လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုများကို သိမြင်ရန်၊ ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်နှင့် နွေဦးမိုးခြိမ်းသံ အခန်းကို ဖန်တီးနိုင်ရန်အတွက် သူက ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင်များကို ပိုမို မြင်တွေ့ရန်နှင့် စွမ်းအားများ ပိုမို စုဆောင်းရန် လိုအပ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုကဲ့သို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြား အသွင်ပြောင်းလဲမှု လျှို့ဝှက်ချက်က သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်ပြီး နွေဦးမိုးခြိမ်းသံ၏ အခြားတစ်ဖက်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရစေပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသုံးဦးက တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် အားလုံး သဘောတူညီစွာဖြင့် မထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က နေရာတွင်သာ အနားယူပြီး အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိနိုင်မလားဆိုတာကို စမ်းသပ်ကြည့်မည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက အရိုးဖြူပန်းများအပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသည်။ သူက ရမ်းကားစွာ ဆင်းသက်ခြင်း မပြုဘဲ နွားမွေးအပ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ပန်းတစ်ပွင့်ကို ထိုးဆွကြည့်လိုက်၏။ အန္တရာယ်မရှိမှန်း သေချာသွားမှသာ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက သစ်ပင်ထိပ်ဖျားသို့ ဆင်းသက်၍ အနီးကပ် လေ့လာကြည့်သောအခါ အရိုးဖြူပန်းက ပန်းကန်လုံးအရွယ်ခန့် ရှိပြီး ပွင့်ဖတ်ခုနစ်ခု ပါရှိကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုပန်းတွင် အနံ့အသက် မရှိသော်လည်း တက်ကြွလှုပ်ရှားသော ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ ထိုစဉ် ရုတ်တရက် အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ကျူးက အရိုးဖြူပန်းတစ်ပွင့်ကို ခူးယူလိုက်ရာ ထိုပန်းက ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင် မြူမှုန်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွား၏။ ထိုမြူမှုန်များမှာ သစ်ပင်အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး သရဲသစ်ပင်က စုပ်ယူလိုက်သော အာဟာရဓာတ်များ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သစ်ပင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သေမင်းအငွေ့အသက်က အနည်းငယ် ပိုထူထဲလာ၏။ ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက မထက်မြက်ခဲ့လျှင် သူ တကယ်ပင် သတိထားမိမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">သူက ဝိညာဉ်အာရုံကို အရိုးဖြူပန်းတစ်ပွင့်ထံ တွယ်ကပ်လိုက်ပြီး တစ်ပွင့် ခူးယူလိုက်၏။ ထို့နောက် တောင်ပံများကို ခတ်၍ ပျံသန်းကာ အဖြူရောင် မြူမှုန်များနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားသည်။ အင်းဆက်မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ အဖြူရောင် မြူမှုန်များ သရဲသစ်ပင်ထံ စုပ်ယူခံရသည်ကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသလို ဝိညာဉ်အာရုံ၏ ရှုထောင့်မှနေ၍လည်း သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း ချီစွမ်းအင်နှစ်ခု လည်ပတ်နေမှုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">လှုံ့ဆော်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ အချိန်မီ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူက စိတ်ဓာတ်ကျမသွားဘဲ ယုံကြည်မှုပင် တိုးလာသေး၏။ ပထမအကြိမ် ရှိလျှင် ဒုတိယအကြိမ် ရှိမည်သာ။</p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သစ်တောကြီးက ကျယ်ဝန်းလှရာ သစ်ပင်တစ်ပင်တွင် ပန်းပွင့်အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း သစ်ပင်ရာထောင်ချီတွင် အများအပြား ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သူ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သရွေ့ သူတို့အားလုံးကို ပြောင်တလင်းခါအောင် ခူးပစ်လိုက်ရသည်က တန်ဖိုးရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများအကြား ပျံသန်းသွားလာနေသည့် တစ်နေ့တာပိုးမိစ္ဆာ တစ်ကောင်အနေဖြင့် သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပန်းခူးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အရိုးဖြူပန်းများ၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ၊ ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင်၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုနှင့် ပန်းများနှင့် အကိုင်းအခက်များကြားရှိ ဆက်စပ်မှုတို့ကို အာရုံစိုက် လေ့လာနေလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ သုတေသန ပြီးဆုံးချိန်တွင် နေဝင်ဆည်းဆာချိန်ပင် ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်လော့တောင်ပေါ်ရှိ ယင်ချီစွမ်းအင်က တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာပြီး အအေးဒဏ်က ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">သရဲသစ်ပင်များ၏ ယင်ချီစွမ်းအင်က ထွန်းလင်းလာပြီး ၎င်းတို့၏ သေမင်းအငွေ့အသက်ကလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာသည်။ အရိုးဖြူပန်းများက အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာပင် အလိုအလျောက် ပန်းဖူးများအဖြစ် ပြန်ပိတ်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက အံ့ဩတကြီး စုတ်သပ်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ကျူးနှင့် ကုန်းရန်ယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း မျက်လုံးပြူးသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">"အရိုးဖြူပန်းတွေ ပိတ်သွားပြီ... သေမင်းအငွေ့အသက်က ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီပဲ... လောလောဆယ်တော့ ငါတို့ တရားထိုင်တာကို ဆက်လုပ်လို့ မရသေးဘူး... ယင်လော့ဂူထဲက ဒဏ္ဍာရီလာ အရိုးဖြူ နန်းတော်ကို အတူတူ သွားကြည့်ကြရအောင်... ပြီးမှ မနက်ဖြန် ပြန်လာကြတာပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုဖူ့စကားက ကျွန်တော့်အတွေးနဲ့ ကွက်တိပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့နှစ်ယောက် သွားတဲ့နေရာကို ငါ လိုက်မှာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသုံးဦးက သူတို့၏ ခရီးကို ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်လော့ဂူနှင့် နီးကပ်လာလေလေ ယင်ချီစွမ်းအင်က ပိုမို ထူထပ်လာပြီး ယင်လေပြင်းက ပိုမို အေးစက်လာလေ ဖြစ်၏။ ကုန်းရန်ယန်နှင့် ရှောင်ကျူးတို့က ဂူရှေ့တွင် ရပ်နေချိန်၌ စိတ်လှုပ်ရှားလာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ရက္ခသတောင်သခင်ကြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကာလကြာရှည် တည်ရှိခဲ့သော ဂုဏ်သတင်းကတော့ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည်ဟူသော အတွေးက သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှုများကိုပါ ဖြစ်ပေါ်စေ၏။</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူပါနဲ့... အရာအားလုံးအတွက် ငါ ရှိပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သူတို့ကို ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရက္ခသတောင်သခင်ကြီးသာ အသက်ရှင်နေသေးလျှင် သူ ဤသို့ ပြောရဲမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူမက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်က လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်အစအနလေးကိုပင် သူ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ ရက္ခသတောင်သခင်ကြီးအပေါ် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုများက ကာလကြာရှည်ကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိစ္ဆာနှစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ သူငယ်ချင်းက ယင်လော့ဂူအတွင်းသို့ ဦးစွာ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကုန်းရန်ယန်နှင့် ရှောင်ကျူးတို့က တစ်ဦးမျက်နှာ တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က အချင်းချင်း ခွန်အားပေးသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ကာ ဂူအတွင်းသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">စင်္ကြံလမ်းက ယက္ခများ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ရန် ပြုလုပ်ထားရသဖြင့် မကျဉ်းမြောင်းပေ။ ကျယ်ဝန်းသော လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူတို့ အရှေ့ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ယင်လော့တောင်အတွင်း၌ ဧရာမ နေရာလွတ်ကြီးတစ်ခုကို တူးဆွထားသည်။ မိုးထိမတတ် မြင့်မားလှသော အရိုးဖြူနန်းတော်ကြီးက သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ဂူမျက်နှာကြက်တွင် ဧရာမ လေဝင်ပေါက်ကြီးတစ်ခုကို ထွင်းထုထားပြီး လရောင်က ထောင့်ချိုးကျဆင်းလာသည့်အခါ အရိုးဖြူ နန်းတော်ကြီးက အရိုးဖြူရောင် အလင်းများ ဖြာထွက်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသုံးဦးက လမ်းလျှောက်ရင်း အံ့ဩငေးမောနေကြသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတိကြီးကြီး ထားနေကြသည်။ ယင်လော့တောင်ပေါ်ရှိ ယင်ချီစွမ်းအင်က သိပ်သည်းလွန်းပြီး မြေအောက် ယင်ချီစွမ်းအင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုက ဤနေရာတွင် တည်ရှိနေသဖြင့် သရဲတစ္ဆေများနှင့် ဝိညာဉ်များကို အလွန် ဆွဲဆောင်နိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">မည်သည့် သရဲတစ္ဆေများက ဤနေရာကို သိမ်းပိုက်ထားမည်ဆိုသည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ နောင်တရမည့်အစား ဘေးကင်းအောင် နေသည်က ပိုကောင်းပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...</p> <p style="text-align:justify">လေထုကို ဖြတ်တောက်သွားသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အနီရောင်အဝတ်အစားများနှင့် ဆံပင်မည်းများ လွင့်ပျံနေသည့် ယင်ဝိညာဉ်နှစ်ခု လွင့်မျောထွက်လာ၏။ သူတို့အနောက်မှတော့ ကြောင်အော်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ခုခံရန် ပြင်နေသော ရှောင်ကျူးနှင့် ကုန်းရန်ယန်တို့ကို အနားယူရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ရင်းနှီးနေသော သရဲနှစ်ကောင်နှင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း သူက ဦးဆောင် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေတို့... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် တွေ့ပြီးကတည်းက ခင်ဗျားတို့ အဆင်ပြေကြရဲ့လား..."</p> <p style="text-align:justify">"ပြေပါတယ်... အများကြီးကို အဆင်ပြေတာပါ..."</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်စိမ်းမျက်နှာကြောင်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"တာအိုမိတ်ဆွေဖူ... မင်္ဂလာပါ..."</p> <p style="text-align:justify">ဟွမ်နျန်နှင့် ဆုဆုတို့က နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားတို့ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာပြီး ထွက်သွားတုန်းက ဘယ်မှာ သွားနေမလဲဆိုပြီး ကျွန်တော် စိတ်ပူနေခဲ့တာ... ဒီနေရာမှာ ခင်ဗျားတို့ကို မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး... တကယ့်ကို ရေစက်ပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်ကို ရေစက်ပါပဲ... တာအိုမိတ်ဆွေဖူရဲ့ စိတ်ပူပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ သားအမိတွေ အများကြီး အဆင်ပြေပါတယ်... တာအိုမိတ်ဆွေကို မတွေ့ရတာ ရက်တော်တော်ကြာသွားပြီ... ရှင်က အရင်ကထက်တောင် ပိုကျက်သရေရှိလာတော့ ကျွန်မရဲ့ သရဲနှလုံးသားကနေတောင် မေ့ပျောက်လို့မရအောင် ဖြစ်သွားတာပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက ရှောင်ကျူးနှင့် ကုန်းရန်ယန်တို့ကို သူတို့နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့ အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"ယင်လော့တောင်မှာ သခင်အသစ်တွေ ရှိနေမှန်း ကျွန်တော် မသိလိုက်လို့ ဖိတ်ကြားမခံရဘဲ ရောက်လာမိတယ်... ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် အပြစ်မယူဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဟွမ်နျန်နှင့် သူမ၏ သမီး ဆုဆုတို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">"တာအိုမိတ်ဆွေက အပိုတွေ ပြောနေပြန်ပါပြီ... ကျွန်မတို့ သားအမိတွေက ဒီမှာ ခဏတဖြုတ် နေရုံလေးပါ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယင်လော့တောင်ရဲ့ သခင်တွေပါလို့ ဘယ်တော့မှ မခေါ်ရဲပါဘူး... ဒီနေရာက မူလကတည်းက ပိုင်ရှင်မဲ့မြေဖြစ်လို့ ရှင်တို့ သုံးယောက်က လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်ပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျေနပ်သွား၏။ သူက ယဉ်ကျေးရုံသက်သက်သာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသားအမိနှစ်ဦး မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သူ မြင်တွေ့ချင်ခဲ့၏။ လက်ရှိတွင် သူတို့က ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသိဉာဏ်ရှိပြီး ဆက်လက် ပတ်သက်၍ ရနိုင်သေးကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။ အကယ်၍ သူတို့က ယင်လော့တောင်၏ သခင်နေရာကို လက်ခံခဲ့ပြီး အခြေအနေမှန်ကို မသိမြင်ခဲ့လျှင်တော့ ဤသည်က အခြားကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနှင့် ကြောင်ကတိုးမလေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမက ကုန်းရန်ယန်ထံ ပြေးသွားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပထမဦးစွာ သူမက ခေါင်းကို မော့ကာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမထက် ခေါင်းတစ်လုံး ပိုရှည်နေသော ဆိတ်မိစ္ဆာကို ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ ကစားသွားပြီး မူလအသွင်သဏ္ဌာန်မှ လူသားတစ်ပိုင်း အသွင်ပြောင်းခြင်း အခြေအနေသို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။ ဆိတ်နှင့် အရပ်တူသွားပြီးနောက် သူမက ခေါင်းကို စောင်းကာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခြေဖျားလေးကို ညင်သာစွာ ထောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် ဆိတ်ထက် အနည်းငယ် ပိုရှည်သွားသောအခါ ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနှင့် ကြောင်ကတိုးမလေးက ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်၏။ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ပါးချိုင့်နှစ်ခု ပေါ်လာပြီး မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့ကာ ရင်ဘတ်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ကော့ထားလိုက်သည်။ ပို၍ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းသော အရာတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အလား ပေါ်လွင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမက ဤသို့ ပြောနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါက နင့်ထက် အရပ်ပိုရှည်တယ်... ပြီးတော့ နင့်ထက် အသားပိုများတယ်လေ...”</p> <p style="text-align:justify">ကုန်းရန်ယန်၏ ခေါင်းပေါ်တွင်တော့ မည်းမှောင်သော မျဉ်းကြောင်းများ ပြည့်နှက်သွား၏။ သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ တောက်ပနေသော မီးအိမ်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏ အမွေးအမှင် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားတော့သည်။ သူက မြန်မြန် ခေါင်းလှည့်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"မကောင်းတာတွေ မကြည့်ရဘူး... ငါက ဆိတ်တစ်ကောင်ပဲ... ငါက ဆိတ်ပါ... မဲ့... မဲ့..."</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနှင့် ကြောင်ကတိုးမလေးက ရှက်သွေးဖြာကာ အမွေးများ နီရဲလာသည့်အထိ ဖြစ်သွားသော ဆိတ်၏ အရှုံးပေးမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်က လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော ရှောင်ကျူးထံ ရောက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အနောက်ဘက်ရှိ အမြီးလေးက တဆတ်ဆတ် လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်နှာအမူအရာက တည်ကြက်သွားကာ ရှောင်ကျူးကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော လက်သည်းလေးများက ရှည်ထွက်လာပြီး ချိတ်များကဲ့သို့ ကွေးကောက်လာကာ ခုန်အုပ်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ရှောင်ကျူး “…”</p> <p style="text-align:justify">ဒီဘက်ကို မလာနဲ့နော်...</p> <p style="text-align:justify">သူက ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားပြီး ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အင်္ကျီလက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ လွှတ်မပေးတော့ပေ။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်နျန်က ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနှင့် ကြောင်ကတိုးမလေးကို တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်းက သူမထက် ဦးအောင် ကြောင်ကတိုးများကို မူးယစ်စေသော နံ့သာဘူးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနှင့် ကြောင်ကတိုးမလေးက ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာလုံးဆို့သွား၏။ သူမက အရောင်သုံးမျိုးစပ် ကြောင်တစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကာ ဖူရှောင်ကွမ်းကို စူးရှချွဲနွဲ့သော အသံလေးဖြင့် အော်မြည်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟွမ်နျန်နှင့် ဆုဆုတို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ဆက်မကြည့်ရက်နိုင်တော့သဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save