နွေနှောင်းပိုင်း ဆည်းဆာအချိန်…
ယွီတောင်တန်းတွင် မိုးရွာသွန်းမှု ပြီးဆုံးသွားကာ မိုးရေပေါက်လေးများက ဝါးရွက်များကို စိုစွတ်စေပြီး ပန်းများနှင့် မိုးမခပင်များကို ရေလွှမ်းမိုးသွားစေသဖြင့် အရာအားလုံးက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေ၏။
အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…
ဇီသာသံက မျက်နှာကို ဖြတ်တိုက်သွားသော နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများက ကြိုးများကို တီးခတ်လိုက်သောအခါ ကြိုးများ တုန်ခါသွားပြီး လက်ချောင်းထိပ်ဖျားများမှ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဇီသာသံစဉ်က သာယာငြိမ့်ညောင်းပြီး ငြိမ်းချမ်းလှသလို မိုးခြိမ်းသံကလည်း တည်ငြိမ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။
ထိုစဉ် မိုးခြိမ်းသံများကြားတွင် ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ဖွားလာ၏။ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အသက်နှင့် သေခြင်းတရားတို့ ဆုံစည်းသွားပြီး ညှိုးနွမ်းခြင်းနှင့် ပွင့်လန်းခြင်း သံသရာက ဇီသာကြိုးများထက်တွင် ခုန်ပေါက်နေသည်။ နွေဦး၏ ပုံရိပ်များက ဇီသာမှတစ်ဆင့် မြင်ကွင်းတစ်ခန်းပြီးတစ်ခန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သံစဉ်များနှင့်အတူ စီးဆင်းနေတော့၏။
ရွှေဝါငှက်များ ပျံသန်းနေသည့် စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်များ၊ မက်မွန်ပန်းမိုးနှင့် သစ်တော်ပန်းတိမ်များ လွင့်မျောနေသည့် တောင်စောင်းများ၊ ရေကန်ဘေးတွင် ပေါက်ရောက်နေသော မက်မွန်ပန်းနီနီနှင့် မိုးမခပင်စိမ်းစိမ်းများ၊ အေးစိမ့်သော နွေဦးလေထုထဲရှိ တောင်ကမ်းပါးများ၊ လေပြေလေညင်းနှင့် မိုးဖွဲဖွဲကျနေသော ရာသီဥတု၊ နွေဦး၏ သဟဇာတဖြစ်မှုနှင့် တောက်ပသော ရှုခင်းများရှိသည့် မနက်ခင်း အရုဏ်တက်ချိန်၊ ရေခဲများ အရည်ပျော်ပြီး နှင်းများ ပျော်ကျနေသည့် မြစ်များ၊ မျိုးပွားနေကြသည့် သတ္တဝါများ၊ အဖူးအငုံ ထွက်ကာ ပွင့်လန်းနေကြသည့် သစ်ပင်ပန်းမန်များစသဖြင့်…
ဇီသာသံက မရပ်တန့်သလို ပုံရိပ်များကလည်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး မိုးခြိမ်းသံများကလည်း အဆုံးအစမရှိ ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။
ဖူရှောင်ကွမ်းက ဇီသာသံစဉ်ထဲတွင် နစ်မြောနေသည်။ သူ၏ နှလုံးသားက ဇီသာနောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး ဇီသာက မိုးခြိမ်းသံနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကာ မိုးခြိမ်းသံက သူ၏ နှလုံးသားအလိုကျ မြည်ဟည်းနေပြီး စက်ဝန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထား၏။ သူ၏ အင်းဆက်ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက နွေးထွေးပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့လာသည်။
ရှေးဟောင်း ထင်းရှူးပင်ကြီးအောက်တွင် ကျဆင်းနေသော မိုးရေများနှင့် လေပြေများအကြား ချောမောလှပသော မိစ္ဆာလူငယ်လေး၏ ငွေရောင်ဆံပင်များက လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေပြီး သူ၏ ရိုးရှင်းသော လက်လေးများက ဇီသာကြိုးများကို တီးခတ်နေ၏။ တောက်ပသော နွေဦးနေရောင်ခြည်နှင့်အတူ လိမ့်တက်လာသော နွေဦးမိုးခြိမ်းသံတို့၏ မြင်ကွင်းက ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပမာ လှပနေတော့သည်။
ဇီသာသံနှင့်အတူ အချိန်များ စီးဆင်းသွားပြီး သံစဉ်က ပိုမို ချိတ်ဆက်မိကာ ချောမွေ့လာ၏။ အသံများက ပိုမို ကြည်လင်လာပြီး ပဲ့တင်ထပ်လာကာ နွေဦးမိုးခြိမ်းသံအတွင်းတွင် သတ္တဝါအမျိုးမျိုး ပေါ်ထွက်လာပြီး ဆောင်းရာသီတစ်လျှောက်လုံး စုဆောင်းထားခဲ့သော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုများက အဟုန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ရမ္မက်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။
နောက်ဆုံး ထွက်ပေါ်လာသော ကျယ်လောင်စူးရှသည့် အသံနှင့်အတူ အချိန်၏ စီးဆင်းမှု၊ အရာအားလုံးကို စိမ်းလန်းသွားစေသည့် နွေဦးလေပြေနှင့် ရွှေလို တန်ဖိုးရှိသည့် နွေဦးမိုးရေတို့ ပါဝင်လာ၏။
နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့အားလုံးက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော နွေဦးမိုးခြိမ်းသံတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားများနှင့် သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို နိုးထစေပြီး နွေဦး၏ တက်ကြွသော စိတ်ဓာတ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် ကြွင်းကျန်ရစ်သော ခွန်အားများကို သယ်ဆောင်လာတော့သည်။
နွေဦးမိုးခြိမ်းသံက အရာခပ်သိမ်းကို နိုးထစေ၏။ ဇီသာသံက ဘဝသစ်ကို အစပြုပေးသည်။
တေးသွား အဆုံးသတ်သွားသည်နှင့် နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းက ငြိမ်သက်မှုဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏။ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ သစ်ပင်ပန်းမန်များက ပိုမို စိမ်းလန်းစိုပြည်လာပြီး ရေကန်ထဲရှိ တစ်နေ့တာပိုးများက ပိုမို အားကောင်းသော ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို ရရှိသွားကြသည်။ အထက်မှ ထင်းရှူးပင်အိုကြီးပင်လျှင် လေနှင့်အတူ သူ၏ အကိုင်းအခက်များကို ပျော်ရွှင်စွာ လှုပ်ယမ်းနေတော့သည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက လက်ကို ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း သူရရှိခဲ့သည်များကို တိတ်တဆိတ် ချေဖျက်ရန်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရကို ခံစားရန်အတွက် ဇီသာ၏ နယ်ပယ်ထဲတွင် ဆက်လက် နစ်မြောနေဆဲ ဖြစ်သည်။
တစ်ခဏအကြာတွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါက ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ လောကနှင့် ကင်းကွာနေသော အငွေ့အသက်များကြားတွင် တက်ကြွလှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထပ်မံ ပါဝင်လာ၏။
သုံးလတာ ကာလအတွင်း သူက ယွီတောင်တန်း တစ်ခွင်လုံး ပျံသန်းကာ နွေဦးရှုခင်းပေါင်း တစ်ရာကို လေ့လာခဲ့ပြီး နေရာအမျိုးမျိုးရှိ နွေဦးမိုးခြိမ်းသံများကို နားထောင်ကာ ၎င်းတို့၏ ကွဲပြားခြားနားသော ကြိမ်နှုန်းများနှင့် အဓိပ္ပာယ်များကို ဆန်းစစ်ခဲ့သည်။ များစွာ စုဆောင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ယနေ့မှသာ ၎င်းတို့အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ကာ နွေဦးမိုးခြိမ်းသံ အခန်းကို ရေးစပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်မှစ၍ မိုးခြိမ်းသံ နည်းစနစ်က တစ်ပိုင်းသာ လိုအပ်တော့ပြီး ရာသီလေးခုစလုံး ပြည့်စုံရန်အတွက် နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံ အခန်းကိုသာ လိုအပ်တော့သည်။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ ယခု နွေဦးမိုးခြိမ်းသံ အခန်း ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် အချိန်တာအို လမ်းစဉ်အပေါ် သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာပြီး ရာသီလေးခု၏ အချိန်လျှို့ဝှက်ချက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်က များစွာ ခိုင်မာသွားပြီး သူ၏ ဓမ္မအနှစ်သာရက မွေးဖွားလာကာ သူ၏ ဓမ္မစွမ်းအားကပင် ပိုမို သန့်စင်လာခဲ့၏။
အတွေးတစ်ချက်နှင့်အတူ ဖူရှောင်ကွမ်းက ဇီသာကို ထပ်မံ စတင် တီးခတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများက ကြိုးများပေါ်တွင် ရွေ့လျားသွားသည်နှင့်အမျှ နွေဦးမိုးခြိမ်းသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်က မိုးခြိမ်းသံ ကိုးချက်နှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူ့အတွင်းရှိ အတုအယောင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တံတားက ပိုမို တည်ငြိမ်လာ၏။ အပေါက်ကိုးပေါက်နှင့် သွေးကြောမကြီးများက ပိုမို နီးကပ်စွာ ချိတ်ဆက်မိလာပြီး အတုအယောင်မှ အစစ်အမှန်သို့ ပြောင်းလဲတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေသည်။ သူ၏ ပေငါးဆယ်ရှိသော ဝိညာဉ်အာရုံကလည်း ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ကြီးထွားလာတော့၏။
တီးခတ်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားသည်။
မိုးခြိမ်းသံ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်က ပဲ့တင်သံ ကိုးချက်အထိ ရောက်ရှိရန်အတွက် နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံ အခန်းကို ဖန်တီးရန် လိုအပ်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း နွေဦးမိုးခြိမ်းသံ အခန်းနှင့်တင် လုံလောက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။ အကျိုးသက်ရောက်မှုကလည်း သူ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်နေ၏။
ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက သူ၏ ဓမ္မစွမ်းအား သိုလှောင်မှုက ငှက်များနှင့် သားရဲများကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုငယ်လေးများကြားတွင်တော့ အကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သင့်ပြီး သူ၏ ဓမ္မစွမ်းအား အရည်အသွေးကလည်း တူညီသော အဆင့်ရှိသူများကြားတွင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်နေပေလိမ့်မည်။
"အကယ်၍ ငါက ရာသီလေးခုစလုံးရဲ့ မိုးခြိမ်းသံကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လို အကျိုးအမြတ်မျိုး ရလာမလဲ... ငါ့ရဲ့ ဓမ္မစွမ်းအားက အချိန်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေ ပိုင်ဆိုင်လာမလား… ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံက ပေခြောက်ဆယ်အထိ ရောက်သွားမလား… ဒါမှမဟုတ် မိုးခြိမ်းသံ နည်းစနစ်က ပဲ့တင်သံ ကိုးချက်ကို တစ်ချက်တည်းအဖြစ် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားစေမလား..."
တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
...
နွေနှောင်းပိုင်းတွင် မိုးမခပွင့်များ လွင့်ဝဲနေပြီး၊ နွေဦးအစတွင် နှင်းဆီပန်းများ စတင် ပွင့်လန်းလာသည်။
မိစ္ဆာသခင် မီးလျှံနီနှင့် မိစ္ဆာသခင်မ ကျိုကွမ်းတို့ မိစ္ဆာသခင် နှစ်ပါးလည်း မိစ္ဆာဈေးတန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြ၏။
သူတို့က ဖူရှောင်ကွမ်းကို ရေနဂါး အောက်ရွေ့၏ မင်္ဂလာပွဲ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုအကြောင်း ပြန်လည်ပြောပြရုံသာမက သူ့အတွက် လက်ဆောင်များကိုပါ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။
နဂါးနှင့် နဂါးမလေး နှစ်ဦးစလုံးက သူ ပေးပို့လိုက်သော မင်္ဂလာဆုတောင်းစကားများအတွက် အလွန် ကျေနပ်အားရနေကြ၏။ အထူးသဖြင့် "ရွှေလေပြေနှင့် ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်တို့ ဆုံစည်းချိန်တွင်၊ လူ့လောကရှိ မရေမတွက်နိုင်သော တွေ့ဆုံမှုများကို ကျော်လွန်သွားသည်" ဟူသော စာသားကို တက်ရောက်လာသည့် ဧည့်သည်များက များစွာ သဘောကျ နှစ်ခြိုက်စွာဖြင့် ပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။
မထွက်ခွာမီ နဂါးနှင့် နဂါးမလေး နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့၏ ကျေးဇူးတင်စကားများကို ပြောကြားခဲ့ပြီး ဖူရှောင်ကွမ်းထံသို့ ရက်ရောသော လက်ဆောင်များ ပေးပို့ရန် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး နှစ်ပါးကို တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ကြ၏။
အောက်ရွေ့၏ စကားအရဆိုလျှင် နဂါးမျိုးနွယ်စုတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာများ မရှားပါးပေ။ သူတို့ ဂရုစိုက်သည်က မျက်နှာသာ ဖြစ်ပြီး ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အပ်နှံမှုက နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည် ဟူ၍ပင်။
"မိတ်ဆွေငယ်လေး... မင်းက တခြား မိစ္ဆာတွေကို တကယ်ကို အားကျစေတာပဲ..."
မိစ္ဆာသခင် ဟုန်ယဲ့က မနာလိုတဝက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ သူကိုယ်တိုင်ပင် နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ လက်ဆောင်များကို အနည်းငယ် လောဘတက်မိသည်။ သူ ပို၍ပင် အားကျမိသည်က ဤအင်းဆက်မိစ္ဆာက လူကိုယ်တိုင် တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း မင်္ဂလာပွဲ၏ အဓိက ဇာတ်ကောင်များမှလွဲ၍ အထင်ရှားဆုံးသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီများပင် ဖြစ်၏။
မိစ္ဆာသခင် ဟုန်ယဲ့က မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိမှန်း သိသဖြင့် ဖူရှောင်ကွမ်းက ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးသာနေလိုက်သည်။ မဟာမိစ္ဆာ နှစ်ပါးကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဆောင်များကို ကြည့်ကာ သူ၏ အပြုံးက ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာတော့၏။ နဂါးမျိုးနွယ်စုက အလွန် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး သူတို့၏ လက်ဆောင်များက သူ့ကို စိတ်ပျက်စေမည် မဟုတ်ပေ။
ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။
ရွှေ၊ ငွေ၊ ကျောက်မျက်ရတနာများအပြင် အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း သုံးမျိုး ပါဝင်၏။ ရွှေချထားသော ဝိညာဉ်သစ်သီး၊ နှင်းဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းပန်းဝတ်ရည်နှင့် နွေဦးနေရောင် ဝိညာဉ်စမ်းရေတို့ ဖြစ်သည်။ တစ်ခုက မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး တစ်ခုက ဓမ္မစွမ်းအားကို မြင့်တက်စေကာ နောက်ဆုံးတစ်ခုက ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သည်။
ဤလက်ဆောင်များက ဖူရှောင်ကွမ်း အတိအကျ လိုအပ်နေသော အရာများပင် ဖြစ်၏။ ဤဝိညာဉ်ပစ္စည်း သုံးမျိုး၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ အနာဂတ် ဘေးအန္တရာယ် ဖြတ်ကျော်မှုက အားစိုက်ထုတ်မှု တစ်ဝက်ဖြင့် ရလဒ် နှစ်ဆ ရရှိစေပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်း၏ ကောင်းမွန်သော စိတ်ခံစားချက်က အချိန်ကြာကြာ မတည်မြဲခဲ့ဘဲ မကြာမီတွင် ရုတ်တရက် ဆိုးရွားသွားတော့သည်။
တောက်ပသော လမင်းကြီးက ကောင်းကင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး ကြယ်များကလည်း ပြန့်ကျဲနေ၏။
အန်းလဲ့လမ်းကြားရှိ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း ခြံဝင်းအတွင်း…
ဖူရှောင်ကွမ်းက ဝိုင်သောက်ရင်း လမင်းကို ငေးမောနေကာ တစ်စုံတစ်ယောက် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ခရီးဆက်နိုင်စေရန် တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ရင်း တစ်ခါတစ်ရံ မြေကြီးပေါ်သို့ ဝိုင်အနည်းငယ် လောင်းချပေးနေ၏။
ဝိုင်တစ်အိုး ကုန်သွားပြီးနောက် အင်းဆက်ကို မူးယစ်စေသည်က ဝိုင်မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို မူးယစ်စေသော အင်းဆက်သာ ဖြစ်သည်။ ဝိုင်၏ ရီဝေဝေ အရှိန်ကို အသုံးချကာ သူက ဇီသာစားပွဲဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး အစီအစဉ်မရှိဘဲ ချက်ချင်း စတင် တီးခတ်လိုက်တော့သည်။
ဇီသာသံက ယူကျုံးမရဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် လှပပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ကောင်းနေကာ သူ၏ အတွေးများကလည်း သံစဉ်နှင့်အတူ လွင့်မျောနေ၏။
နွေရာသီ စတင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အသွင်ပြောင်းခြင်း မိုးကြိုးဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုကို သူ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြတ်ကျော်သူက ရွှေရောင်ပင့်ကူမိစ္ဆာ ဖြစ်၏။
သူမက ဖူရှောင်ကွမ်းကို မိစ္ဆာစာလုံးများ သင်ကြားပေးခဲ့သော မိစ္ဆာအကယ်ဒမီ နည်းပြ ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကာ ယွီတောင်တန်း မြောက်ပိုင်းတောင်ခြေရှိ တောင်ကြားလမ်းတွင် မိစ္ဆာသစ္စာဖောက်များကို တားဆီးရန် သူနှင့်အတူ ပခုံးချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သူမက အစွမ်းထက်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့သူဖြစ်ကာ နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ သူမက ယွီတောင်တန်း အင်းဆက်မိစ္ဆာများကြားရှိ စံပြပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာအားလုံးက သူမအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားရှိကြပြီး သူမက သေချာပေါက် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ယွီတောင်တန်းရှိ အင်းဆက်မျိုးနွယ်စု၏ ပထမဆုံး မဟာမိစ္ဆာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ခံစားခဲ့ကြရသည်။
အမှန်တကယ် ဖြစ်လာသောအခါတွင်မူ အရာရာက သူတို့၏ ဆန္ဒများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူမက တတိယမြောက် မိုးကြိုးအောက်တွင် အဖြစ်ဆိုးစွာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခဲ့သော်လည်း သူမကို ကယ်တင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ သူမ၏ ဝိညာဉ်က လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။
မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားမှုကြောင့် ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲခဲ့ရပြီး အသွင်ပြောင်းခြင်း မိုးကြိုးဘေးအန္တရာယ်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ သိမြင်လာခဲ့၏။
ယခင်က မဟာမိစ္ဆာ သုံးပါးဖြစ်သော ဂျီမို၊ ကျိုကွမ်းနှင့် မီးလျှံနီတို့က သူတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်များကို တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ မိစ္ဆာများက မိုးကြိုးဘေးအန္တရာယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သိရှိကြသော်လည်း သူတို့က အနည်းနှင့်အများ လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရပြီး ၎င်းအပေါ် အထင်သေးမှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြ၏။
ဖူရှောင်ကွမ်းကလည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။
ရွှေရောင်ပင့်ကူနည်းပြ၏ ဘေးအန္တရာယ် ဖြတ်ကျော်မှု ကျရှုံးခြင်းက ဖူရှောင်ကွမ်းကို သတိပေးချက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး မိုးကြိုးဘေးအန္တရာယ်ကို ထပ်မံ အထင်မသေးရဲတော့ချေ။ ၎င်းက အခြား မိစ္ဆာများကိုလည်း သတိဝင်သွားစေပြီး ကံတရားကို ထပ်မံ အားမကိုးရဲတော့အောင် ပြုလုပ်လိုက်၏။
ဇီသာသံ စီးဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အတွေးများက ဆက်လက် လွင့်မျောနေပြီး ရွှေရောင်ပင့်ကူမိစ္ဆာ ကျဆုံးသွားပြီးနောက် သူမ၏ တူ၊ တူမများက သူ့ကို ပေးခဲ့သော စာတစ်စောင်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာသည်။ ၎င်းက သူမက သူ့အတွက် အထူးတလည် ရေးသားခဲ့သော နောက်ဆုံး သေတမ်းစာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ယေဘုယျ အကြောင်းအရာမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်၏။
“ယွီတောင်တန်းရဲ့ မိစ္ဆာတွေက အပြင်ပန်းမှာတော့ သဟဇာတဖြစ်ပြီး ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုလို ခိုင်မာပေမဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး အတွင်းပိုင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေလည်း ရှိနေတယ်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုနဲ့ သခင်မလေးတို့ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ သစ်ပင်ပန်းမန် မျိုးနွယ်စုကလွဲရင် ငှက်တွေ၊ သားရဲတွေနဲ့ အကြေးခွံရှိတဲ့ အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုတွေက အစကတော့ တန်းတူရည်တူ တိုးတက်လာခဲ့ကြတယ်”
“ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာသခင် နှစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ကျိုကွမ်းနဲ့ မီးလျှံနီတို့ ပေါ်ထွက်လာမှုနဲ့အတူ ဟန်ချက်ညီမှုက ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။ ငှက်တွေနဲ့ သားရဲတွေက ပိုမို ကြီးပွားလာပြီး အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝေစုကတော့ လျော့ကျသွားတယ်။ ငါက မဟာမိစ္ဆာ အင်းဆက်တစ်ကောင် ဖြစ်လာနိုင်ဖို့ မလွယ်တော့ဘဲ မိုးကြိုးဘေးအန္တရာယ်အောက်မှာ ကံဆိုးစွာနဲ့ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ရတနာတွေကို နင့်ဆီ အပ်နှံခဲ့ပါတယ်”
ဆိုလိုသည်မှာ ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက ပြင်ပရန်သူများကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုလို ခိုင်မာသော်လည်း အရင်းအမြစ်များက ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး အတွင်းပိုင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုများကလည်း ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။
ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုနှင့် သခင်မလေးတို့ ပေါက်ဖွားလာသော သစ်ပင်ပန်းမန် မျိုးနွယ်စုမှလွဲ၍ ငှက်များ၊ သားရဲများ၊ အကြေးခွံရှိသူများထဲမှ ရေနေမျိုးနွယ်စုများနှင့် အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုတို့က အစပိုင်းတွင် တန်းတူရည်တူ အနေအထားတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း မိစ္ဆာသခင် နှစ်ပါးဖြစ်သော ကျိုကွမ်းနှင့် မီးလျှံနီတို့ ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့်အတူ ဤဟန်ချက်ညီမှုက ပျက်စီးသွားခဲ့၏။ ငှက်များနှင့် သားရဲများ ရရှိသော အရင်းအမြစ်များက တိုးလာပြီး အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုအတွက် ခွဲဝေပေးသော အရင်းအမြစ်များက လျော့ကျသွားသည်။
“ငါပြီးရင် မဟာမိစ္ဆာ ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာ အများဆုံးက နင်ပဲ... အကယ်၍ ငါက မိုးကြိုးဘေးအန္တရာယ်မှာ ကံဆိုးစွာနဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ရင် အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်ကို နင့်ဆီ အပ်နှံခဲ့ပါတယ်...”
ဖူရှောင်ကွမ်းက အင်းဆက်မျိုးနွယ်စု၏ ကြီးလေးသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအတွက် သိပ်ဂရုမစိုက်လှပေ။ သူ့တွင် ရွှေရောင်ပင့်ကူမိစ္ဆာလောက် ခိုင်မာသော တာဝန်သိစိတ် မရှိချေ။
သို့သော်လည်း ရွှေရောင်ပင့်ကူမိစ္ဆာက စာထဲတွင် အချက်တစ်ချက်ကိုလည်း ဖော်ပြထားသေး၏။ မိစ္ဆာသခင် တစ်ပါးက မျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ ကိစ္စရပ်များကို ကြီးကြပ်ရသလို သူတို့ထံမှ ပူဇော်သက္ကာရများကိုလည်း လက်ခံရရှိသည်။
အကယ်၍ ဖူရှောင်ကွမ်းက ယွီတောင်တန်း အင်းဆက်မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုကို ထောက်ခံပေးမည်ဆိုလျှင် အင်းဆက်မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်ကွဲ အသီးသီးထံမှ ပူဇော်သက္ကာရများကို လက်ခံရရှိနိုင်ပြီး ကံတရား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုလည်း ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ၎င်းက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် သက်တမ်းတိုးခြင်း နှစ်ခုစလုံးအတွက် အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။
သူ၏ သက်တမ်းက ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ရှေ့သို့ ရောက်လာလေလေ အချိန်နှင့် ခွန်အားများကို ပိုမို စားသုံးလေလေ ဖြစ်၏။ တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းက နွေးထွေးမှုရရန် အတူတကွ စုရုံးနေခြင်းလောက် မကောင်းသော်လည်း အတူတကွ စုရုံးနေခြင်းက ပြဿနာများကို ဆိုလိုသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သရဖူဆောင်းသူသည် ၎င်း၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းပိုးရမည်သာ ဖြစ်၏။
တေးသွား အဆုံးသတ်သွားချိန်တွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဦးစွာ ဘေးဖယ်ထားကာ ဘေးအန္တရာယ်အတွက် ပြင်ဆင်ရန်သာ အာရုံစိုက်တော့မည် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် သူ ပြန်လည် စဉ်းစားမည်။ အကယ်၍ သူ ကျရှုံးခဲ့လျှင် အရာအားလုံးက အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ယခု အများကြီး တွေးနေခြင်းက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေမည့်အစား ဇီသာတီးပြီး ဝိုင်ကို သေမတတ် မူးအောင် သောက်ပြီး မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် အင်းဆက်ကောင်း တစ်ကောင် ပြန်ဖြစ်တာက ပိုကောင်းပေသည်။
ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းက ထရပ်လိုက်ပြီး ဝိုင်မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ နောက်ထပ် ဝိုင်တစ်အိုး သွားယူလိုက်၏။ သူက တောင်ပံခတ်ကာ သန်စွမ်းသော ထင်းရှူးပင်အိုကြီးပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး လက်ကို ခေါင်းအုံးအဖြစ် အသုံးပြုကာ လမင်းကို ငေးမောရန် ဘေးတစောင်း လှဲလျောင်းနေလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ဝိုင်ကို အားရပါးရ သောက်လိုက်ပြီး သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများကို ဝိုင်အငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အားလုံးကို မျိုချပစ်လိုက်တော့၏။
ငါက ဝိုင်ကို သယ်ဆောင်လာပြီး လေနဲ့အတူ မူးယစ်စွာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့တယ်… တောင်ထွတ် တစ်ထောင်ပေါ်ကနေ လင်းလက်နေတဲ့ နွေရာသီ လမင်းကြီးကို ငေးကြည့်ဖို့ ပက်လက်လှန် အိပ်လိုက်တယ်…
ဝိုင်အနည်းငယ် သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏ အတွေးများက ရှင်းလင်းလာပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ မှုန်မှိုင်းမှုများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်၏။ သူ၏ မိစ္ဆာနှလုံးသားက ထပ်မံ၍ ရှင်းလင်းတောက်ပလာပြီး တာအိုနှလုံးသားက ပိုမို ခိုင်မာလာကာ စိတ်အခြေအနေက ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
…
***