နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် အရုဏ်ဦး၏ နေရောင်ခြည်က ကြာကန်လေးကို လွှမ်းခြုံထား၏။
ဖူရှောင်ကွမ်းက လန်းဆန်းတက်ကြွစွာဖြင့် နိုးထလာသည်။ အရက်နာကျပြီးနောက်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများက ပိုမို ကြည်လင်လာကာ နှလုံးသားကလည်း ပိုမို ရှင်းလင်းလာ၏။ သူ၏ ဓမ္မစွမ်းအားများပင် တိုးပွားလာခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် သူက စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်ခဲ့၏။
အချုပ်ထောင်ကို ကင်းလှည့်ခြင်း၊ ချီစွမ်းအင်များ စုဆောင်း၍ ကျင့်ကြံခြင်း၊ နည်းစနစ်များကို ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ မိုးခြိမ်းသံဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ခြင်း၊ ဇီသာတီးခတ်၍ ဝိညာဉ်ကို ပုံသွင်းခြင်း၊ ဇီသာများကို ထွင်းထုကာ ကြိုးများတပ်ဆင်ခြင်း၊ နွေရာသီ၏ စွမ်းအင်များကို ခံစားခြင်း၊ နွေရာသီ၏ အချိန်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း၊ နွေရာသီ၏ အနှစ်သာရကို ခံစားသိမြင်ခြင်းနှင့် နွေရာသီ၏ သဘောတရားများကို တွေးတောဆင်ခြင်ခြင်း...။
သူ၏ ပုံရိပ်က ယွီတောင်တန်း အနှံ့အပြားတွင် လှုပ်ရှားသွားလာနေခဲ့သည်။ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော သစ်ပင်ပန်းမန်များကို ကြည့်ရှုခြင်း၊ ကြာပန်းများ ပွင့်လန်းလာသည်ကို ငေးမောခြင်း၊ သမင်များ ဂျိုလဲသည်ကို လေ့လာခြင်းနှင့် ပုစဉ်းရင်ကွဲများ၏ အော်မြည်သံများကို နားထောင်ခြင်းစသည်တို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။
သူက နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံ၏ ခြေရာများကို အစဉ်တစိုက် ရှာဖွေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ပုံစံများကို စုစည်းမှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် မိုးခြိမ်းပြီး မိုးရွာသော နေ့များတွင်ဆိုလျှင် ဖူရှောင်ကွမ်းက မုန်တိုင်း၏ ခြေရာများကို လိုက်လံ ရှာဖွေရန် မိစ္ဆာဈေးတန်းမှ ထွက်ခွာလေ့ရှိ၏။ ဤသည်က လျှပ်စီးကို ကြောက်ရွံ့နေသည့် သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို ချိုးဖျက်ရန်နှင့် မိုးရေနှင့် လျှပ်စီးတို့၏ သဘောတရားများကို နားလည်သဘောပေါက်ကာ နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားသိမြင်နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
နဂါးလှေပွဲတော် ကာလအတွင်းတွင်မူ ခေါင်းပေါ်ရှိ ပူပြင်းလောင်မြိုက်နေသော နေမင်းကြီးနှင့် ပြင်းထန်လှသော အပူဒဏ်များကြားတွင် သူက မူလအသွင်သဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပူပြင်းသော နေရောင်ခြည်ကို ကြံ့ကြံ့ခံလျက် နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံ၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားသိမြင်ခဲ့၏။
အချိန်များက အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားသော မြင်းဖြူတစ်ကောင်ပမာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နွေရာသီ၏ ထက်ဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။
ယနေ့တွင်တော့ ဖူရှောင်ကွမ်းက ရှားရှားပါးပါး ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တာအိုလမ်းစဉ်အကြောင်း တွေးတောဆင်ခြင်ခြင်းကို မပြုလုပ်ခဲ့သလို ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေခြင်းနှင့် အချုပ်ထောင်ဆီသို့ သွားခြင်းမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂူထဲတွင်သာ နေထိုင်ပြီး ရေကန်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ရေပြင်ပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော တစ်နေ့တာပိုးများကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုရန်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့၏။
ယခုအချိန်တွင် တစ်နေ့တာပိုး ဆယ်ကောင်ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ တစ်ကောင်စီတိုင်းက ဝိညာဉ်ရေးရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး အရွယ်ရောက်ချိန်သို့ တစ်နှစ်စော၍ ဝင်ရောက်လာကာ မျိုးပွားတော့မည် ဖြစ်၏။
သူတို့က မိစ္ဆာများ မဖြစ်လာသေးသော်လည်း သာမန် တစ်နေ့တာပိုးများနှင့် မတူတော့ဘဲ အသွင်ပြောင်းခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သားသမီးများက အနာဂတ်တွင် မိစ္ဆာများ ဖြစ်လာရန် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရှိပေလိမ့်မည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက ဤရလဒ်ကို အတော်လေး ကျေနပ်နေ၏။
ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားမှုဖြင့် အင်းဆက်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခြင်းက ကြီးမားသော ကံကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိမြင်သူဖြစ်ပြီး လက်ရှိ ရလဒ်က အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိထား၏။
သူတို့က နေထွက်ချိန်မှ နေဝင်ချိန်အထိ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ နေဝင်ဆည်းဆာ၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ကျရောက်လာချိန်တွင် ပေါ့ပါးသွယ်လျသော တစ်နေ့တာပိုးလေးများက သူတို့၏ ဖြူစင်သော တောင်ပံများအား ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့က လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ဖူရှောင်ကွမ်းကို ရစ်ဝဲကာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုနှင့် နာခံမှုဟူသော ခံစားချက် နှစ်မျိုးစလုံးကို ဖော်ပြနေကြ၏။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လျှင် ဖူရှောင်ကွမ်း၏ ရင်ထဲတွင် ကြည်နူးသွားရသည်။ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီးနောက် သူက ခန္ဓာကိုယ်တဝက် ပွင့်လင်းမြင်သာနေသော ငွေရောင် တစ်နေ့တာပိုးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွား၏။
အခြား တစ်နေ့တာပိုးများကလည်း ချက်ချင်းပင် နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့က ပိုမို မြင့်မားဝေးကွာသော နေရာများဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြပြီး နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းမှ ထွက်ခွာကာ မိစ္ဆာဈေးတန်း၏ တောင်ကုန်းငယ်လေးပေါ်တွင် တောင်ပံများ ဖြန့်ကျက်၍ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် လိုက်တမ်းပြေးတမ်း ကစားနေကြတော့သည်။
နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းလာပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက မြစိမ်းရောင် ကြာရွက်များပေါ်တွင် နားခိုနေကြသည့် တစ်နေ့တာပိုးလေးများကို ကြည့်၍ ထိုအသစ်စက်စက် အတွေ့အကြုံလေးကို သေချာစွာ ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိ၏။
လေပြေလို လွတ်လပ်တယ်... ရေလို ပျော်ရွှင်တယ်... သစ်ပင်လို အားကိုးရတယ်... တောင်လို တည်ငြိမ်တယ်...
ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံး တစ်လျှောက်တွင် သူက လန်းဆန်းပြီး အေးချမ်းသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေပြီး သူ တကယ်ပဲ အမြစ်တွယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။
စိတ်နှလုံး အေးချမ်းတဲ့ နေရာက ငါ့ရဲ့ အမြစ်တွယ်ရာ နေရာပဲ...
အင်းဆက်မိစ္ဆာများက အဘယ်ကြောင့် အုပ်စုလိုက် နေထိုင်ရသည်ကို ပိုနှစ်သက်ကြသနည်းဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖူရှောင်ကွမ်း နားလည်သွား၏။ သူတို့က တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အားကိုးကြသည်အပြင် စိတ်အေးချမ်းမှု ရရှိရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်က အားကောင်းလာသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုများ လျော့ကျသွားပြီး တွေဝေတုံ့ဆိုင်းမှုများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
နောက်ရက်များတွင် ကျင့်ကြံရန်အတွက် ချီစွမ်းအင်များ စုဆောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ နည်းစနစ်များကို ပေါင်းစပ်သည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သဘောတရားများကို တွေးတောဆင်ခြင်သည်ဖြစ်စေ ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ နတ်ဘုရားများ၏ အကူအညီ ရရှိထားသည့်အလား အားစိုက်ထုတ်မှု တစ်ဝက်ဖြင့် ရလဒ် နှစ်ဆကို ရရှိခဲ့၏။
ဤသည်က မျိုးနွယ်စုဆိုင်ရာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဖြစ်သည် ဆိုတာကို ဖူရှောင်ကွမ်း နားလည်သွားခဲ့သည်။
လဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ဤတစ်နေ့တာပိုးများက ဥများ အုချပြီး သေဆုံးသွားကြကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ဥများကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးရန် အလင်းစက်လေးများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားကြတော့၏။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဖူရှောင်ကွမ်းက နက်ရှိုင်းသော အတွေးများထဲတွင် နစ်မြောသွားတော့သည်။
…
တစ်နေ့တာပိုးများ သေဆုံးသွားပြီး သုံးရက်အကြာ…
နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းမှ အားရပါးရ ရယ်မောသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။
"နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီဟေ့..."
ကိုးလနီးပါး ကြာမြင့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဓမ္မဇီသာက မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေမှုများကြားမှ ဇီသာ၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေ၏။ ကြိုးများ၊ ကိုယ်ထည်၊ အောက်ခံစသဖြင့် မည်သည့်နေရာကိုမျှ သူ မလွတ်ဟင်းစေခဲ့ပေ။
ထိပ်ပိုင်းနှင့် ယွဲ့တောင်တန်း၊ ချန်လုနှင့် ကြိုးပေါက်များစသဖြင့် ဤရိုးရှင်းပြီး ရှေးကျသော ဇီသာရှည်ကြီးတွင် ပြန့်ကျဲနေသော အောက်ခံနှင့် ကွေးညွတ်နေသော ထိပ်ပိုင်းတို့ ပါရှိပြီး ၎င်းက အဝိုင်းပုံစံ ကောင်းကင်နှင့် လေးထောင့်ပုံစံ မြေကြီးကို ကိုယ်စားပြု၏။
၎င်း၏ အရှည်က သုံးပေ၊ ခြောက်လက်မနှင့် ငါးဖန်း ရှိပြီး တစ်နှစ်၏ သုံးရာ့ခြောက်ဆယ့်ငါးရက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ခလုတ် ဆယ့်သုံးခုက တစ်ဆယ့်နှစ်လနှင့် ရက်ထပ်လကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကြိုး ခုနစ်ချောင်းကတော့ တစ်ပတ်၏ ခုနစ်ရက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ကြိုးများအတွက် ပိုးချည်နှင့် မြင်းမြီးများကို အသုံးပြုသည့်အပြင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ဘဝအဆင့် ခုနစ်ဆင့်ဖြစ်သော မွေးကင်းစကလေး၊ ကလေးငယ်၊ ဆယ်ကျော်သက်၊ လူငယ်၊ အသက်လတ်ပိုင်း၊ အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အဆင့်များမှ အမွေးအမှင်များကိုလည်း သူ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားခဲ့၏။
ထို့ပြင် ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ လူသားတစ်ပိုင်း အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် ကျွတ်ကျခဲ့သော သူ၏ အခွံဟောင်းများကိုလည်း ဓမ္မဇီသာအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားခဲ့သေးသည်။ အနာဂတ်တွင်လည်း သူ၏ အခွံဟောင်းများကို ဤမှော်လက်နက်၏ စွမ်းအား မြင့်တက်လာစေရန် ဆက်လက် ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းသွားမည် ဖြစ်၏။
သူက ညတိုင်း အိပ်စက်သည့်အခါတွင်ပင် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများ ရောနှောသွားစေရန် ဤဇီသာကို ဖက်အိပ်မည် ဖြစ်ပြီး လစဉ်လတိုင်း သွေးဖြင့် သန့်စင်ရန် သူ၏ သွေးလတ်လတ်ဆတ်ဆတ် တစ်စက်ကို ချပေးသွားမည် ဖြစ်သည်။
ရက်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် နေ့ရောညပါ ကြိုးပမ်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဤလက်နက်က ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူ့မျက်စိထဲတွင်တော့ ဤဇီသာက အတိတ်ကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ကွေ့ယွမ်ဇီသာ သို့မဟုတ် မူလအစသို့ နောက်ပြန်ခြေရာခံသည့် ဇီသာဟု အမည်ပေးထားသည်။
တစ်ခဏမျှ သေချာစွာ ငေးမော ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ဇီသာကို စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် တေးသွားသစ် တစ်ပုဒ်ကို တီးခတ်လိုက်၏။
ကြိုးများ တုန်ခါသွားပြီး သံစဉ်များက ပူပြင်းလောင်မြိုက်နေသော နေမင်းကြီး၊ စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များ၏ အရိပ်၊ ရွှေကို အရည်ပျော်စေပြီး ကျောက်တုံးများကို ကွဲကြေသွားစေနိုင်သည့် အပူဒဏ်၊ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များကဲ့သို့ တိမ်တိုက်များ၊ ကောင်းကင်အထိ ထိုးထွက်နေသော ကြာပန်းခင်းများနှင့် လေ၊ မိုး၊ လျှပ်စီးများ အစရှိသည်တို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်၏။
တေးသွားက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်နေသော မိုးခြိမ်းသံများကို အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း လျှပ်စီးများ လက်လာပြီး မိုးများ ခြိမ်းလာကာ လေပြင်းများနှင့် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုများလည်း ပါဝင်လာ၏။
အထက်တွင် တိမ်မည်းများ စုဝေးလာပြီး အောက်တွင်တော့ သစ်ပင်ပန်းမန်များ ရှင်သန်ကြီးထွားလာကြသည်။ ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် ငွေရောင်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော ဖူရှောင်ကွမ်းက အလယ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည့် အသက်ရှင်နေသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေတော့သည်။
ဤတေးသွားက သူ အသစ်ဖန်တီးထားသော နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံ အခန်းပင် ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ မိုးကြိုးသံစဉ်၏ ရာသီလေးခု သံစဉ်တွဲက နောက်ဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံ အခန်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက ဆောင်းဦးမိုးခြိမ်းသံ၊ ထို့နောက် ဆောင်းရာသီမိုးခြိမ်းသံ၊ ထို့နောက် နွေဦးမိုးခြိမ်းသံနှင့် နောက်ဆုံးတွင် နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံဆီသို့ အစဉ်လိုက် ချောမွေ့စွာ ကူးပြောင်း တီးခတ်သွားသည်။
ဆောင်းဦးမိုးခြိမ်းသံက တည်ကြည်လေးနက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ပါဝင်ကာ ဆောင်းရာသီမိုးခြိမ်းသံက ရေခဲလို အေးစက်နေပြီး နွေဦးမိုးခြိမ်းသံက ရှင်သန်ခြင်း စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ ပါဝင်ကာ နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံကတော့ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းလှ၏။ ရာသီလေးခု၏ မိုးခြိမ်းသံများက ကိုယ်ပိုင် ဝိသေသလက္ခဏာ အသီးသီး ရှိနေကြသည်။
သူက ရာသီလေးခု၏ မိုးခြိမ်းသံများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရ၏။ ဇီသာကြိုးများထံမှ ကျယ်လောင်စူးရှသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ နွေရာသီမိုးခြိမ်းသံ အခန်း အဆုံးသတ်သွားသောအခါ ရာသီလေးခု၏ မိုးခြိမ်းသံများက အချိန်လေးခု၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက ရာသီများ ပြောင်းလဲခြင်းတွင် အချိန်၏ သဘောတရားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အချိန်က လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ ဓမ္မစွမ်းအား၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်အာရုံတို့ အားလုံး အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးတက်လာတော့သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ပေခြောက်ဆယ်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်က အဆများစွာ ပိုမို သန်စွမ်းလာကာ သူ၏ ဓမ္မစွမ်းအားမှာလည်း နှစ်ဆတိုးလာသည့်အပြင် အချိန်၏ ဂုဏ်သတ္တိများကိုပါ ရရှိသွား၏။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သိသိသာသာ ခုန်တက်သွားပြီး တတိယမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ အချိန်တာအို ဓမ္မအနှစ်သာရ၏ စွမ်းအားများက အဟုန်ပြင်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တံတားက အရင်ကထက် ပိုမို ခိုင်မာလာတော့သည်။
ကွေ့ယွမ်ဇီသာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း၏ အဝင်ဝတွင် "တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း" ဆိုင်းဘုတ်ကို ချိတ်ဆွဲလိုက်ပြီး သူ ရရှိခဲ့သည်များကို ချေဖျက်ရန် မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေလိုက်၏။
ခုနစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်း နိုးလာသည်။
သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်က များစွာ တိုးတက်လာသဖြင့် စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေသော်လည်း သူက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းမှ ချက်ချင်း မထွက်သေးပေ။ ထို့အစား သူက အညိုရောင် သစ်သားပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။
ဤသည်က ဧကရီယွီလီက ပုစဉ်းရင်ကွဲမိစ္ဆာကို လာပို့ခိုင်းခဲ့သော ပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူက ဤရတနာ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို သိရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
ရှေးခေတ်ကာလများတွင် မရဏဝိညာဉ်သစ်ပင်ဆိုပြီး ရှိခဲ့သည်။ ၎င်း၏ နွေဦးရာသီက နှစ်ငါးရာ ကြာမြင့်ပြီး ဆောင်းဦးရာသီကလည်း နှစ်ငါးရာ ကြာမြင့်၏။ ဤသစ်သားက ထိုမရဏဝိညာဉ်သစ်ပင်၏ အကိုင်းအခက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက သစ်သားပြားရှိ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားမှုကို ဖယ်ရှားရန် ဓမ္မစွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဤပစ္စည်းကို သန့်စင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိပ်သည်းလှသော အချိန်စွမ်းအားများက ဝန်းရံသွားတော့သည်။
နည်းစနစ်နယ်ပယ်မှ ဓမ္မနယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက် အဆင့်တက်ရန်အတွက် ပြင်ပပစ္စည်းများ၏ အကူအညီ လိုအပ်ပြီး အတွေ့ရအများဆုံးမှာ ရွှမ်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်၏။ သူတို့က အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တံတားအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပြီး အလယ်ပိုင်း သွေးကြောစုံမှတ်ကို ရိုက်ခတ်ကာ အသွင်ပြောင်းခြင်း မိုးကြိုးဘေးအန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ဖူရှောင်ကွမ်းက နည်းစနစ်နယ်ပယ်မှ ဓမ္မနယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်ခြင်း၏ အဆင့်တက်ခြင်းဆိုင်ရာ အဓိကအချက်များကို ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုထံတွင် ကြိုတင်မေးမြန်းထားပြီး ဖြစ်၏။ ဧကရီက တံခါးပိတ် မကျင့်ကြံမီ ရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြထားမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ၎င်းက သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သော်လည်း သီအိုရီပိုင်းအရတော့ သူက အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝနေပြီ ဖြစ်သည်။
အဆင့်တက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်က အတော်လေး ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရံဖန်ရံခါ ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲများကိုလည်း သူက ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့၏။
သူတို့၏ သူငယ်ချင်းက ဓမ္မနယ်ပယ်အတွက် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်မှုများပြုလုပ်ကာ အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းနေကြောင်းကို ကျူးယွင်၊ ရှောင်ကျူးနှင့် ကုန်းရန်ယန်တို့ သိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ညတိုင်း နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းရှေ့တွင် လမ်းလျှောက်နေတတ်ကြ၏။
နောက်ပိုင်းတွင် ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနှင့် ကြောင်ကတိုးမလေးပါ သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းလာပြီး အရောင်သုံးမျိုးစပ် တောကြောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ညတိုင်း သူတို့နှင့်အတူ အားအင်ပြည့်ဝစွာ ပြေးလွှားနေတော့သည်။ ထို့နောက်တွင် ပုစဉ်းရင်ကွဲမိစ္ဆာ တစ်ကောင်ပါ ထပ်တိုးလာပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဂျီမိုနှင့် မီးလျှံနီတို့ကလည်း နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်တတ်ကြ၏။
ယနေ့တွင်တော့ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း၏ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုင်းဘုတ်ကို ဖြုတ်ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုညတွင် မိစ္ဆာအုပ်စုကြီးက နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းတွင် စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြီး မဟာမိစ္ဆာ သုံးပါးစလုံးလည်း ရောက်လာကြ၏။
မြေအောက်ခန်းအတွင်းတွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ အခြေအနေကို ညှိယူရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။ တစ်ခဏအကြာတွင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်တော့သည်။
***