"ဒါက... ဆေးရုံလား..."
ဖူရှောင်ကွမ်း နိုးလာပြီး ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူက အချိန်ရဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် အတိတ်ဘဝကို ပြန်ရောက်သွားတာများလား။ အဲဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာလား။ ဒါမှမဟုတ် တစ်နေ့တာပိုး ဖြစ်လာတာက ကျွမ်ကျိုးရဲ့ လိပ်ပြာအိပ်မက်လို အိပ်မက်တစ်ခု သက်သက်များလား။
"ဒါက ယနေ့အထိ သက်တမ်း အတိုဆုံး သတ္တဝါတွေထဲက တစ်ကောင် ဖြစ်ပါတယ်… ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တစ်နေ့တာက သူ့ရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးနဲ့ ညီမျှပါတယ်… ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ ရေအောက်မှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာတတ်ပါတယ်… မနက်မှာ မွေးဖွားပြီး ညနေမှာ သေဆုံးရတဲ့ သူ့ကို တစ်နေ့တာပိုးလို့ ခေါ်ပါတယ်..."
နံရံကပ် တီဗွီတွင် "Animal World" အစီအစဉ်ကို ပြသနေပြီး တစ်နေ့တာပိုးအကြောင်းကို အတိအကျ ပြောပြနေခြင်း ဖြစ်၏။ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ဩဇာပါသော အသံက သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ကလေးချော့တေး တစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ နစ်မြောသွားစေသည်။
"တကယ်ပဲ အိပ်မက်တစ်ခု သက်သက်များလား..."
ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ့ဖာသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ နိုးလာပြီဖြစ်၍ သူသည် သူသာ ပြန်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဘေးအန္တရာယ် ဖြတ်ကျော်နေသည့် အချိန်လေးတွင် အတိအကျ လာပြီး ရပ်တန့်သွားသဖြင့် ၎င်းကို အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်၍ ရနိုင်မည်လား။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း၌…
မိစ္ဆာများ၏ မျှော်လင့်တကြီး စိုက်ကြည့်မှုများအောက်တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုမှာ အကြိတ်အနယ် စဉ်းစားရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ တစ်ခဏအကြာတွင် သူမ၏ ခေါင်းထဲ၌ လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွား၏။ ထို့ကြောင့် သူမက ချောင်းဟန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်ရမယ်... ရှေးဟောင်းစာအုပ် တစ်အုပ်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ မှတ်တမ်းအချို့ကို ငါ တစ်ခါ တွေ့ဖူးတယ်... ဒီဘေးအန္တရာယ်က အလွန် အန္တရာယ်များပြီး သတ္တဝါတစ်ကောင်ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားနဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို စမ်းသပ်တာပဲ... ပုံမှန်အားဖြင့် ဘုရင်ဖြစ်လာမယ့် ဘေးအန္တရာယ်မှာမှ ပေါ်လာတတ်တာ...”
“အပြစ်ကြီးမားတဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်တော့မယ့် မိစ္ဆာတွေသာ အသွင်ပြောင်းခြင်း ဘေးအန္တရာယ်အတွင်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိတယ်..."
တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမိုက ဆက်ပြောလိုက်၏။
"ဖူရှောင်ကွမ်းက တည်ရှိဖူးသမျှထဲမှာ ပထမဆုံး တစ်နေ့တာပိုးမိစ္ဆာ မဟုတ်ပေမဲ့ သူက တတိယမြောက် လျှပ်စီးကို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပထမဆုံးသော တစ်နေ့တာပိုး မဟာမိစ္ဆာ ဖြစ်လာတော့မှာပဲ...”
“ဒါကြောင့် သူက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမှာ အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားနိုင်ပြီး လောကကြီးရဲ့ အမှတ်ရမှုနဲ့အတူ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးဆီကနေ လက်ဆောင်တွေ ရရှိလိမ့်မယ်... သူ့ရဲ့ အလားအလာတွေက အများကြီး မြင့်တက်လာပြီး သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုနဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေကလည်း အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိနိုင်ပြီး သူ့ကို သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးအဖြစ် ဂုဏ်ပြုကြလိမ့်မယ်...”
“သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရတာက မထင်မှတ်ပဲ ဖြစ်ခဲ့တာဆိုပေမယ့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိပါတယ်... သူ ဒါကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ သူ့အပေါ်မှာပဲ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်တယ်... ငါတို့ ကူညီပေးလို့ မရဘူး..."
ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမို၏ စကားများတွင် ယူကျုံးမရဖြစ်မှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ သက်ပြင်းချမှုများနှင့် မနာလိုအားကျမှု အရိပ်အယောင်လေးများပင် ပါဝင်နေ၏။ အကယ်၍ သူသာ ဤဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပါက ဤတစ်နေ့တာပိုးမိစ္ဆာက အနာဂတ်တွင် သူမထက်ပင် ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။
အင်းဆက်ဥအပေါ် ကျရောက်နေသော မိစ္ဆာများ၏ အကြည့်များတွင် အားကျမှုများ၊ မနာလိုမှုများပင် ပြည့်နှက်နေကြ၏။ ကိုယ့်နာမည်ကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက မှတ်တမ်းတင်ပေးတာတဲ့လား။
အမွေအနှစ် မှတ်ဉာဏ်များကို ချန်ရစ်ပေးခဲ့သော ဘိုးဘေးများသာ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သူမျိုးက မျိုးနွယ်စုတိုင်းတွင် လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ရှိပြီး သူတို့က မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ကာ ခေတ်အဆက်ဆက် ချီးမွမ်းဂုဏ်ပြုခံရသူများ ဖြစ်၏။
တစ်နေ့တာပိုးမိစ္ဆာက ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်ဟု တွေးမိသောအခါ မိစ္ဆာများ၏ ရင်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက် အမျိုးမျိုး ရောထွေးဖြစ်ပေါ်လာကြတော့သည်။
...
ဖူရှောင်ကွမ်းက ဆေးရုံမှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ ကုသ၍ မရနိုင်သော ရောဂါကြီးက ဆန်းကြယ်စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ ဆရာဝန်များ အားလုံးက ၎င်းကို ဆေးပညာဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။
သူက စမ်းသပ်ခံ ကြွက်ဖြူလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသော စစ်ဆေးမှု အမျိုးမျိုးကို ခံယူရခြင်းတို့မှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန် ညတွင်းချင်းပင် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အခမဲ့ရသော အရာတိုင်းက မကောင်းပါချေ။ ဂီနီဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေ့လာစမ်းသပ်ခံရခြင်းကို သူ မလိုလားပေ။
ယခင်က သူ၏ ရောဂါကြောင့် သူက ကြွေထည်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ပွန်းပဲ့ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလွန်အမင်း သတိထား၍ ပြုမူနေထိုင်ခဲ့ရ၏။
ယခု ရောဂါ ပျောက်ကင်းသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဖူရှောင်ကွမ်းက လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရန်၊ တရုတ်ပြည်၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော မြစ်များနှင့် တောင်တန်းများကို သေချာစွာ လည်ပတ်ကြည့်ရှုရန်၊ လွတ်လပ်မှုကို ခံစားရန်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက ညတွင်းချင်းပင် အစီအစဉ်မရှိသော ခရီးတစ်ခုကို စတင် ထွက်ခွာခဲ့တော့၏။
ယခုက ဆောင်းရာသီ ဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူက မြောက်ဘက် မြို့တော်ဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာခဲ့သည်။ အနောက်ဘက် ဘူတာရုံမှ ထွက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိုးမခပွင့်များ လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေသကဲ့သို့ နှင်းများ သည်းထန်စွာ ကျဆင်းလာ၏။
မြောက်လေက အရိုးကွဲမတတ် အေးစိမ့်နေသော်လည်း ဖူရှောင်ကွမ်းက အေးသည်ဟု မခံစားရပေ။ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ မီးတောက်က ပြင်ပမှ အအေးဓာတ်များကို ကာလကြာရှည်ကတည်းက လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
စောသေးသဖြင့် သူက နှင်းများကို အံတုနေသော မက်မွန်ပန်းနီနီများနှင့် အဖြူရောင် အမိုးကြွေပြားများရှိသည့် အနီရောင် နံရံများကို ကြည့်ရှုရန် တားမြစ်မြို့တော်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်ခဲ့သည်။ သူက စင်္ကြံလမ်းများတစ်လျှောက်တွင် လမ်းလျှောက်လျက် သူကဲ့သို့ နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နန်းတော်ကြီးကို ငေးကြည့်ရသည်ကို သဘောကျသည့် ရှေးလူများ ရှိခဲ့ဖူးမလားဟု တွေးတောနေမိ၏။
မီးရောင်များ လင်းလာသောအခါ သူက ရှေးဟောင်း လမ်းကြားများဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး လမ်းများနှင့် လမ်းကြားများထဲရှိ ရိုးရှင်းသော အစားအစာများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ မြို့ပြ၏ သာမန် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများကြားတွင် စစ်မှန်သော အရသာများ ပုန်းကွယ်နေတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။
နောက်ရက်များတွင် သူက 'ယွင် ဟယ် ကျို ရှောင်း' အဆင့်များကို လှောင်ပြောင်နေသော လူရွှင်တော်များ၏ စကားပြောများကို နားထောင်ခဲ့သည်။ ရှေးခေတ် မီးရှူးမီးပန်းများကို ပြန်လည်အမှတ်ရရန် မဟာတံတိုင်းကြီးပေါ်သို့ တက်ခဲ့သည်။ ယူနီဗာဆယ် စတူဒီယိုသို့ သွားရောက် လည်ပတ်ခဲ့ပြီး နန်လော့ကူရှန်းတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အော်ပရာ တစ်ပုဒ်ကို ကြည့်ရှုခဲ့၏။
မြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူက အရှေ့မြောက်ဘက်ဆီသို့ ဆက်လက် ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ လမ်းတွင် သူနှင့် ဝါသနာတူသော ခရီးသွားအချို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့၏။ ရေခဲမြို့တော်တွင် သူတို့က နှင်းလျှောစီးကြသည်။
မီးပုံးများကို ကြည့်ရှုကြပြီး နှင်းတိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲကာ တောင်ပိုင်းက အာလူးလေးများကို နှင်းပုံများထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ချန်ပိုင်တောင်၏ ရေပူစမ်းများတွင် အတူတကွ ရေချိုးရင်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ညတစ်ညကို ကုန်ဆုံးခဲ့ကြ၏။
သူတို့က တုံးအသော သမင်များကို စနောက်ကြသည်။ သံအိုးဖြင့် ချက်ထားသော စွပ်ပြုတ်များကို မြည်းစမ်းကြသည်။ ကြက်ရိုးကင်များကို စားသောက်ကြပြီး အရှေ့မြောက်ဒေသမှ ခက်ထန်သော အမျိုးသမီးများ၊ အမျိုးသားများနှင့်အတူ သေရည်သောက် ပြိုင်ပွဲများ ဆင်နွှဲကာ ဝိုင်ပူပူလေး သောက်လျက် သူရဲကောင်းများအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
အချိန်အတန်ကြာ အတူတကွ ခရီးသွားပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက အမှတ်တရများကို ချန်ရစ်ကာ လက်ပြနှုတ်ဆက်ပြီး ကျက်သရေရှိစွာ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။
သူက မဟာမြက်ခင်းပြင်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီး သဲကန္တာရများကို ကြည့်ကာ သိုးမွေးတဲများတွင် တည်းခိုခဲ့သည်။ သူက တိရစ္ဆာန် မွေးမြူခြင်း၊ မြင်းစီးခြင်း၊ နပန်းလုံးခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ မီးပုံပွဲများ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ကခုန်ခြင်းများတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲခဲ့၏။ ထို့ပြင် သူက အသစ်သင်ယူထားသော သတို့သမီးပို့ဆောင်ခြင်း သီချင်းကို သီဆိုလျက် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်သော မြက်ခင်းပြင်မှ သူငယ်ချင်းများကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။
ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးက ရှည်လျားပြီး သူတို့ ဘယ်တော့ ပြန်ဆုံတွေ့ကြမည်ကို သူ မသိပေ။ ရပ်လိုက် သွားလိုက်၊ လာလိုက် ထွက်သွားလိုက်နှင့် လူတိုင်းက တစ်ယောက်အတွက်တစ်ယောက် ရှုခင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။ လူတိုင်း ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေဟုသာ သူ ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။
ကုလားအုတ် ခေါင်းလောင်းလေးများ၏ တချွင်ချွင် မြည်သံနှင့်အတူ ဖူရှောင်ကွမ်းက ဟယ်ရှီစင်္ကြံတစ်လျှောက် အနောက်ဘက်သို့ ကုလားအုတ်စီးကာ ခရီးဆက်ရင်း လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ရှုခင်းများကို ခံစားခဲ့၏။
ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသော မြစ်ဝါမြစ်ကြီးကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ လော့အက်စ် ကုန်းပြင်မြင့်၏ အရိုးကွဲမတတ် အေးစိမ့်လှသော မြောက်လေကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ရိုးရာ သီချင်းအချို့ကို အော်ဟစ်သီဆိုခဲ့သည်။ ခါးပတ်ဗုံအကကို ကပြခဲ့ပြီး ချင်ချန် အော်ပရာ သံစဉ်အချို့ကို သင်ယူခဲ့သည်။
သိုးသားစွပ်ပြုတ်နှင့် စိမ်ထားသော ပီတာပေါင်မုန့်များကို စားခဲ့ပြီး ဂူအိမ်များရှိ အပူပေးထားသော အုတ်ကုတင်များပေါ်တွင် အိပ်စက်ခဲ့ကာ ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဆုံးအချိန်တွင် ခေါင်းပေါ်၌ အဖြူရောင် ပဝါတစ်ထည်ကို ပတ်၍ ဆေးတံတစ်တံဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ဆေးလိပ်သောက်ခဲ့၏။
လန်ကျိုးတွင် 'လန်ကျိုး ခေါက်ဆွဲ' မရှိဘဲ အမဲသားခေါက်ဆွဲသာ ရှိသည်။ ခေါက်ဆွဲက စားလို့ကောင်းပြီး အမဲသားက နူးညံ့ကာ ဟင်းရည်က လန်းဆန်းစေပြီး 'တစ်ခုက ကြည်လင်၊ နှစ်ခုက အဖြူ၊ သုံးခုက အနီ၊ လေးခုက အစိမ်း၊ ငါးခုက အဝါ' ဟူသော စံနှုန်းကို လိုက်နာထား၏။
သက်တံရောင် တောင်တန်းများက အရောင်အသွေး စုံလင်လှပြီး မြစိမ်းရောင် ရေကန်က ကြည်လင်ကာ စိမ်းလန်းနေသည်။ ချင်းဟိုင် ရေကန်ကြီးက ကျယ်ဝန်းလှပြီး လခြမ်း စမ်းရေတွင်းကတော့... အင်း... စကားနည်းနည်း ပြောတာ ပိုကောင်းပါတယ်။
သူက ပိုတာလာ နန်းတော်ရှိ ဝမ်ချန် မင်းသမီးကို ဂါရဝပြုခဲ့သည်။ ဘာခေါလမ်းကို နာရီလက်တံအတိုင်း ပတ်၍ လမ်းလျှောက်ခဲ့သည်။ ဘာဆွမ်ဆိုးတွင် ရိုးရာ ဓလေ့ထုံးစံများကို ခံစားခဲ့ပြီး နမ်ဆိုတွင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးကို ငေးမောကြည့်ရှုခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် သူက အနောက်မြောက်ဘက်မှ အနောက်တောင်ဘက်သို့ ကူးပြောင်းကာ သူကိုယ်တိုင် တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများကို ဖြတ်သန်း မောင်းနှင်ခဲ့သည်။ တောက်ချန်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး မင်ရည်ကျောက်တုံးများကို မြင်တွေ့ခဲ့ကာ ကျိုကျိုက်ကုန်းရှိ ရေများကို ကြည့်ရှုခဲ့၏။
ချင်းချန်တောင်ပေါ်တွင် တာအိုလမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး တူကျန်းယန် ဆည်မြောင်းစနစ်တစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကာ ဟော့ပေါ့စားပြီး စီချွမ် မာဂျောင် ကစားခဲ့သည်။ အပူအစပ်ကြိုက်သော မိန်းကလေးများကို အရက်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး အရက်သောက်ပြီးနောက် ရှူလမ်းမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောင်တန်းများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့၏။
ထို့နောက် သူက တောင်ပေါ်မြို့တော်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ပြန်သည်။ အဆုံးမရှိသော လှေကားထစ်များကို ကြည့်ကာ ညည်းညူလျက် မီတာ တစ်ရာ ခရီးကို လမ်းလျှောက်ရန်အတွက် ဆယ်မိနစ် အချိန်ယူရသည့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤနေရာတွင် ဟော့ပေါ့က ပိုစပ်ပြီး မိန်းကလေးများက ပိုမို ပွင့်လင်းကာ အသံများကလည်း ပိုမို ကျယ်လောင်ကြ၏။
ယူနန်ဘက်သို့ လှည့်သွားပြီးနောက် ဖူရှောင်ကွမ်းက တောမှိုများကို ဦးစွာ မြည်းစမ်းခဲ့သည်။ သူက မြောက်မှ တောင်၊ အရှေ့မှ အနောက်သို့ ခရီးလှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြင့် သူမသိလိုက်ဘဲ သုံးနှစ်တာ အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ဖူရှောင်ကွမ်းက တရုတ်ပြည် တစ်ခွင်ကို လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုလို လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီးနောက် မူလအစသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
သူက ထိုဆေးရုံသို့ ပြန်သွားကာ လူနာကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း "Animal World" ၏ တစ်နေ့တာပိုး အပိုင်းကို ဖွင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူက တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်၏။
"ငါ့ရဲ့ ဇာတိမြေတစ်လျှောက်က ဝိညာဉ်ရေးရာ ခရီးစဉ်... အိပ်မက်ဆိုတာ တစ်ချိန်ကျရင် အဆုံးသတ်ရမှာပဲ... နှုတ်ဆက်ပါတယ် ဇာတိမြေ... နှုတ်ဆက်ပါတယ် အတိတ်ဘဝ..."
လှည့်စားတတ်သော အိပ်မက်ကို သူ ဘယ်အချိန်ကတည်းက သဘောပေါက်သွားခဲ့မှန်း သူ မသိပေ။ ကုသ၍ မရနိုင်သော ရောဂါကြီး ပျောက်ကင်းသွားခြင်း၏ ယုတ္တိမတန်မှုမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ရှုခင်းတစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ လန်းဆန်းမှုမှ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် အရသာရှိသော အစားအစာများကို မြည်းစမ်းချိန်တွင် ရရှိခဲ့သော စစ်မှန်သည့် ပျော်ရွှင်မှုမှ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
အတိုချုပ် ပြောရလျှင် ပြောပြရန် ခက်ခဲလှ၏။ သို့သော် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားပြီဆိုလျှင် ပွင့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ကို ဖြေလျှော့လိုက်ချိန်တွင် ဖန်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။ ထို့နောက် သူ၏ အသိစိတ်က ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။
အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…
မိစ္ဆာများက အင်းဆက်ဥကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြ၏။ အတွင်းမှ ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်ကို ခံစားရသောအခါ ကျူးယွင်၊ ကုန်းရန်ယန်၊ ရှောင်ကျူးနှင့် ပုစဉ်းရင်ကွဲမိစ္ဆာတို့မှာ ထိတ်လန့်စိုးရိမ်မှုများကြောင့် မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြသည်။
ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနှင့် ကြောင်ကတိုးမလေးပင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားနေရ၏။ သို့သော် သူ၏ နာမည်ကို ခေါ်ကာ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်ပြောပြခြင်းမှလွဲ၍ သူတို့ လုပ်နိုင်သည့်အရာ ဘာမှ မရှိချေ။
မဟာမိစ္ဆာ သုံးပါးက ခေါင်းယမ်း၍ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့က ထွက်မသွားကြပေ။ ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ အချိန်အထိ မျှော်လင့်ချက် နည်းပါးနေလျှင်တောင် အရာရာက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။
နောက်ဆုံး ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင် ကြိုးမျှင်လေးသာ ကျန်ရှိတော့ချိန်တွင် ရုတ်တရက် အောက်ခြေမှ တက်ကြွလှုပ်ရှားသော ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင်များက ပြန်ကန်ထွက်လာသကဲ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
မဟာမိစ္ဆာ သုံးပါး၏ မျက်နှာအမူအရာများက လင်းလက်သွား၏။
မိစ္ဆာများ၏ စိတ်ခံစားချက်များက ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ ဝမ်းသာနေကြသည်။ ယွီတောင်တန်းက ပိုမို အစွမ်းထက်လာလေလေ သူတို့ ပိုမို လုံခြုံလေလေ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပါလား။ နှုတ်ခမ်းနှင့် သွားများကဲ့သို့ နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်ဟူသော သဘောတရားကို သူတို့ နားလည်ထားကြ၏။
ကျူးယွင်မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ ငိုချလိုက်တော့သည်။ ကုန်းရန်ယန်က မျက်ရည်များ မကျလာစေရန် ခေါင်းကို မော့ထားလိုက်၏။
ရှောင်ကျူးက သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အဖျားပိုင်းမှ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကို ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ပုစဉ်းရင်ကွဲမိစ္ဆာကလည်း ပုစဉ်းရင်ကွဲ အော်သံကို မအော်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များက ကွဲကွာသွားပြီး ကောင်းကင်ယန်၏ ဖန်ဆင်းခြင်း စွမ်းအင်များက ဆင်းသက်လာတော့သည်။ မြေချီစွမ်းအင်များလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာပြီး မသန့်စင်သော ချီစွမ်းအင်များက ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာကာ ယင်ချီစွမ်းအင်များကလည်း ဆူပွက်လာ၏။
အင်းဆက်ဥက ၎င်းတို့၏ လွှမ်းခြုံမှုကို ခံလိုက်ရပြီး ဧရာမ အဖြူနှင့် အမည်း ပိုးအိမ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးကာ မိစ္ဆာများ၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
ပိုးအိမ်အတွင်းတွင် တစ်နေ့တာပိုးတစ်ကောင်က ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လာသကဲ့သို့ ဥကို ဖောက်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ကွဲအက်သွားသော ဥခွံက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွား၏။
ပိုးလောက်လမ်း၊ အင်းဆက်ငယ်၊ အရွယ်ရောက် အင်းဆက်စသဖြင့် တဖြည်းဖြည်း အရွယ်ရောက်လာသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ အခွံဟောင်းကို ခွာချလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း ရှည်လျားလာပြီး ခြောက်လက်မအထိ ကြီးထွားသွား၏။ သူ၏ အတောင်ပံများက ပွင့်လင်းမြင်သာနေပြီး သူ၏ အင်းဆက်ခန္ဓာကိုယ်က ငွေဖြူရောင် ဖြစ်ကာ အချိန်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည့် နက်နဲဆန်းကြယ်သော အမှတ်အသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တံတားနှင့် အပေါက်ကိုးပေါက် သွေးကြောမကြီးများက အတုအယောင်မှ အစစ်အမှန်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟာကွက်များ အားလုံးကို ဖာထေးလိုက်၏။ သူ၏ ဓမ္မစွမ်းအားက နှစ်ဆတိုးလာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကလည်း စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်အာရုံအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားကာ ပေပေါင်းများစွာ ကြီးထွားလာတော့သည်။
ထို့နောက် နည်းစနစ် သုံးခုဖြစ်သော အချိန်တစ်လက်မ ဆွဲဆန့်ခြင်း၊ အလင်းစီးဆင်းခြင်းသိုင်း နည်းစနစ်နှင့် အခိုက်အတန့် ပျောက်ကွယ်ခြင်းတို့က ပေါင်းစပ်သွားကြ၏။ ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ နည်းစနစ် နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ဖူးသော အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးသားဖြစ်သလို အခိုက်အတန့် ပျောက်ကွယ်ခြင်းက တည်ငြိမ်စေသည့် အရာအဖြစ် ရှိနေသဖြင့် နည်းစနစ် သုံးခုက တစ်ခုတည်းအဖြစ် အလွယ်တကူ ပေါင်းစပ်သွားကြတော့သည်။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ သက်တမ်းမှာ အဟုန်ပြင်းစွာ မြင့်တက်လာနေပြီး အတားအဆီး တစ်ခုခုကို ချိုးဖျက်ကာ ယခင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးလောက်အောင် ရှည်လျားလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ထို့ပြင် သူက အချိန်၏ သဘောတရားများကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်လာပြီး အသစ်အဆန်းဖြစ်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အမျိုးမျိုးကို မွေးဖွားလာစေကာ အချိန်၏ အမှန်တရားအချို့ကို ထိုးဖောက် သိမြင်သွားတော့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် တိုးတက်လာပြီး သူ၏ ဓမ္မအနှစ်သာရကလည်း တောက်ပကာ ပြင်းထန်လှ၏။
ဖူရှောင်ကွမ်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မတ်မတ်ရပ်နေသော နက်နဲဆန်းကြယ်သည့် တာအိုကျောက်တိုင်ကြီး တစ်ခုကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကျောက်တိုင်မှာ မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်နေသော်လည်း ရှေးကျပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်ကာ နက်နဲဆန်းကြယ်လှ၏။
ဤကျောက်တိုင်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူက ထိုကျောက်တိုင်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကျောက်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားတော့သည်။
ပန်းများ၊ ငှက်များ၊ အင်းဆက်များ၊ ငါးများ၊ မြေကြီး၊ ကျောက်တုံ၊ သဲ၊ ရွှံ့၊ လေ၊ မိုး၊ မိုးခြိမ်းသံ၊ လျှပ်စီး၊ လူသား၊ နတ်ဘုရား၊ နတ်မင်းများနှင့် ဗုဒ္ဓများစသဖြင့် လောကရှိ အရာခပ်သိမ်းတွင် နက်သည်ဖြစ်စေ၊ တိမ်သည်ဖြစ်စေ၊ မြင့်သည်ဖြစ်စေ၊ နိမ့်သည်ဖြစ်စေ၊ အားကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ အားနည်းသည်ဖြစ်စေ အမှတ်အသား တစ်ခုစီ ရှိကြ၏။
ထူးခြားသော သတ္တဝါများသာ တာအိုကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် သူတို့၏ နာမည်များကို ချန်ရစ်ရန်နှင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားများကို ခတ်နှိပ်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီကြသည်။
တာအိုကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် နာမည်ချန်ရစ်နိုင်သော သတ္တဝါတိုင်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံမှ သဘောတရားများနှင့် ကံတရားများကဲ့သို့သော လက်ဆောင်များကို ရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ တာအိုလမ်းစဉ်ကို ပိုမို ချောမွေ့စေမည် ဖြစ်၏။
ယခု သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာရခြင်းက ဘေးအန္တရာယ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံမှ ရရှိသော လက်ဆောင်များကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နာမည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
"တစ်နေ့တာပိုး မဟာမိစ္ဆာ... ဖူရှောင်ကွမ်း"
၎င်း၏ အောက်တွင်တော့ နောက်ထပ် နာမည်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
"တစ်နေ့တာပိုးမိစ္ဆာ... တန်မု"
ထို့နောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တာအိုကျောက်တိုင်က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။
ဂျွတ်...
ဧရာမ ပိုးအိမ်ကြီးက တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲလာပြီး အစအနအဖြစ် ကွဲကြေသွားတော့သည်။ အထဲမှနေ၍ အရပ်ခြောက်ပေရှိ ချောမောလှပသော လူငယ်လေးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေ၏။ သူက ငွေရောင်ဆံပင်၊ ငွေရောင်မျက်လုံးများနှင့် ငွေရောင်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ညလေညှင်း တိုက်ခတ်လာသောအခါ သူ၏ ဆံပင်များက လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများက ကျက်သရေရှိစွာ လွင့်မျောနေ၏။ သူက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ ပုံစံက လောကနှင့် ကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး ကြယ်များနှင့် လမင်းကိုပင် တစ်ခဏမျှ မှေးမှိန်သွားစေတော့သည်။
မီးလျှံနီမှာ စိတ်ဓာတ်ကျသွား၏။
အထက်က ထျန်းယီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား...
ဒီကောင်က ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး စတိုင်ကျနေတယ်လို့ ထင်မိတယ်...
"မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်... မဟာမိစ္ဆာ တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ နာမည် ချန်ရစ်နိုင်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာသခင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."
ရှောင်ကျူးက ဦးစွာ စကားပြောလိုက်၏။ သူ၏ အသံက ကျယ်လောင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ ထို့နောက် သူက လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
အခြား မိစ္ဆာများကလည်း သူ့နောက်မှနေ၍ ချက်ချင်းပင် လိုက်လုပ်ကြ၏။
"မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်... မဟာမိစ္ဆာတစ်ပါး ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ နာမည် ချန်ရစ်နိုင်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာသခင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."
နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံလှိုင်းများက နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
ကျောင်းအုပ်ကြီး ဂျီမို၏ မျက်လုံးများက လခြမ်းပုံစံ ကွေးညွတ်သွား၏။
"ငါတို့နဲ့ အဆင့်အတန်းတူ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်လာတဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."
မိစ္ဆာသခင် ကျိုကွမ်းကလည်း ပြောလိုက်သည်။
"နောက်တစ်ဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."
မိစ္ဆာသခင် ဟုန်ယဲ့ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"အဆုံးအစမရှိတဲ့ သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်သွားတဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."
…
***