Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၂၄၅၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p>“နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ငါမင်းကို ထပ်မေးမယ်.. အညံ့ခံမှာလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က သေလုမျောပါးဖြစ်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင် သားရဲဘုရင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ ငါ အညံ့ခံပါတယ်.. ငါ့အညံ့ခံဖို့ အသင့်ပါပဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို သိရှိနေသည့် ဟင်းလင်းပြင် သားရဲဘုရင်သည် အဆုံးသတ်တွင် အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် မတောင်းဆိုဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ရှေ့မှ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဝူမုနှင့် အခြားသော သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံသူများသည် မှင်တက်သွားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာသော အရိပ်အယောင်များ ဖုံးဖိမရစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင် သားရဲဘုရင်၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျန်းချန်သည် ဓားချက် တစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ဟင်းလင်းပြင် သားရဲဘုရင်ကို အညံ့ခံ တောင်းပန်လာသည်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြ‌ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသူသည် သူတို့၏ ဘိုးဘေးနှင့် အဆင့်တူ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူ ဆိုသည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟင်းလင်းပြင် သားရဲတွေအားလုံးကို မြောက်ပိုင်းနယ်မြေရဲ့အစွန်အဖျား ဒေသတွေဆီ ဆုတ်ခွာခိုင်းလိုက်.. ဒီနေ့ကနေစပြီး သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို လုံးဝ ရန်မပြုရဘူး.. မင်းကတော့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ရမယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင် သားရဲဘုရင်ကို အညံ့ခံစေပြီးနောက်တွင် ကျန်းချန်က တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် ဟင်းလင်းပြင် သားရဲဘုရင်ကို ယှဥ်ပြိုင်နိုင်သည့် အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူမရှိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင် သားရဲဘုရင်သာ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် ဆက်ရှိနေမည် ဆိုလျှင် အမြဲတစေ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျန်းချန်သည် ဟင်းလင်းပြင် သားရဲဘုရင်ကို အလယ်ပိုင်းနယ်မြေသို့‌ ခေါ်ဆောင်သွားရန် စီစဥ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင် သားရဲဘုရင်၏ နတ်ဘုရင် နဝမအဆင့်နှင့်ပင် ယှဥ်နိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် နောင်လာမည့် အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာနိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိသော ဟင်းလင်းပြင် သားရဲများအတွက်မူ ကျန်းချန်သည် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် နေထိုင်စေခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ပထမဆုံး ခံစစ်စည်းအဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေသည် ထာဝရသက်ရှည်တောင်တန်း တည်ရှိသည့်နေရာ ဖြစ်သလို နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်လမ်းစဥ် တည်ရှိနေသာ နေရာလည်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျန်းချန်သည် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် မည်သည့်အမှားအယွင်းမျိုးကိုမှ အဖြစ်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်သားရဲဘုရင်က တရိုတသေ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သားရဲများ ဆီသို့ တစ်ချက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် အောက်ဘက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်သားရဲများသည် မြောက်ဘက်အရပ် ဆီသို့ ဒီရေအလား အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သခင်လေးကျန်းချန်.. မြောက်ပိုင်းနယ်မြေရဲ့အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင် သားရဲပြဿနာကို ကျန်းချန်က ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်အား မြင်လျှင် ဝူမုသည် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း လောကက ဖိနှိပ်ထားစဥ်တွင်လည်း ကျန်းချန်သည် အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း လောကကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရန် အကူအညီပေးခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ဟင်းလင်းပြင် သားရဲများ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူတို့အတွက် အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင် ကျန်းချန်သာ မရှိခဲ့လျှင် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေရှိ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်အထိ အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နေဦးမယ်.. ဒီအချိန်အတွင်း မြောက်ပိုင်းနယ်မြေထဲမှာ တခြားခြိမ်းခြောက်မှုတွေ ရှိနေသေးလား ဆိုတာ အမြန်ဆုံး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပါ.. ငါမသွားခင် ကိစ္စအားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင် ကောင်းကင်လမ်းစဥ်က ပြန်လည် နိုးထလာပြီး လောကကြီးက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် ဤတစ်ကြိမ် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် မည်သည့်အချိန်မှ ပြန်လာဖြစ်မည်မှန်း မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကြိုတင်ကာကွယ်သည့် အနေဖြင့် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် ရက်အနည်းငယ် ပိုမိုနေထိုင်ကာ ဝူမု အတွက် ပြဿနာများကို အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူမုက တရိုတသေ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ပြီး မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေရှိ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်း အင်အားစုများကို ချက်ချင်းပင် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင် သူတို့သည် အကြိမ်တိုင်းတွင် ယခုတစ်ကြိမ် ကဲ့သို့ ကံကောင်းနိုင်မည် မဟုတ်သလို မြောက်ပိုင်းနယ်မြေသို့ သခင်လေး ကျန်းချန် ပြန်လာချိန်နှင့်လည်း တိုက်ဆိုင်ချင်မှ တိုက်ဆိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုးနှင့် ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရလျှင် အကျိုးဆက်မှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က ဟင်းလင်းပြင်သားရဲဘုရင်ကို အနိုင်ယူလိုက်သည့်အချိန်မှာပင် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ၏ တောင်ဘက်အစွန်ဆုံးရှိ တိတ်ဆိတ်သော တောင်တန်းတစ်ခုတွင် ဆန်းကြယ်သော နေရာလွတ် လှိုင်းလုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် လေထုထဲတွင် ပေပေါင်းရာချီ ကြီးမားသည့် နေရာလွတ် လှိုဏ်ခေါင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုနေရာလွတ် လှိုင်ခေါင်း ထဲကနေ အင်မော်တယ် အရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်လာခဲ့ရာ အောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများပေါ်မှ သတ္တဝါ အားလုံးသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဝပ်ဆင်းကာ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် အရှိန်အဝါများ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြည့်နှက်သွားချိန်တွင် အနီရောင်ပုံရိပ် နှစ်ခုသည် နေရာလွတ် လှိုဏ်ခေါင်း ထဲကနေ ပျံသန်းကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအနီရောင်ပုံရိပ် နှစ်ခု၏ အရှိန်အဝါသည် အလွန်တရာပင် အားကောင်းပြီး နတ်ဘုရင် နဝမအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသော ဝူကျန့်ထျန်း ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်ပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ့်ကို အားနည်းတဲ့ စကြဝဠာလေးပါလား.. ထာဝရရှင်သန်ခြင်း အင်မော်တယ်ဘုရင်က အင်မော်တယ်လောကကနေ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက်မှာ တကယ်ပဲ ဒီလို အမှိုက်စကြဝဠာထဲကို ဆင်းသက်လာခဲ့တာလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘယ်ဘက်မှ ပိန်ပါးပါး လူငယ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနည်းငယ်  ဝေ့ကြည့်ကာ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မှားနိုင်စရာမရှိဘူး.. ငါ ထာဝရရှင်သန်ခြင်း အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ညာဘက်မှ သိမ်းငှက်မျက်လုံး ကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အမျိုးသားက တစ်ခဏမျှ အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိမ်းငှက်မျက်လုံးပိုင်ရှင် အမျိုးသား၏ စကားကို ကြားလျှင် ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားက‌ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်လည်း အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းပြီး အင်မော်တယ်လောကဆီ ပြန်ကြတာပေါ့.. ဒီလို အမှိုက်စကြဝဠာက ငါတို့လို လူတွေ နေရမဲ့နေရာမျိုး မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိမ်းငှက်မျက်လုံးပိုင်ရှင် အမျိုးသားက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟော်လင်း.. ငါတို့က ဒီစကြဝဠာမှာ အခြေအနေကို လာကြည့်ဖို့ပဲ အမိန့်ရထားတယ်.. မိုက်မိုက်ကန်းကန်းတွေ မလုပ်မိစေနဲ့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထာဝရရှင်သန်ခြင်း အင်မော်တယ်ဘုရင် ဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ်လောကမှာပင် နယ်မြေတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ထားနိုင်သည့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထာဝရရှင်သန်ခြင်း အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ နည်းလမ်းဖြင့်သာဆိုလျှင် ကျဆုံးသွားခဲ့သည့်တိုင် ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများကို သူတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်ရန်မှာ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့.. ငါ့ရဲ့ အတိုင်းအတာကို ငါသိပြီးသားပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် ဟော်လင်းဟု အမည်ရသည့် ခပ်ပိန်ပိန် အမျိုးသား၏ ပုံရိပ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချင်းအရာကိုမြင်လျှင် သိမ်းငှက်မျက်လုံး ပိုင်ရှင် အမျိုးသားသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချကာ ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားနောက်သို့ အလျင်အမြန်ပင် လိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>----------------------</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်နှင့် ပတ်သက်မှုကြောင့် ပိရှန်းမြို့မှ ရှမိသားစုသည် ထျန်းယန်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်းလောက ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင် ပိရှန်းမြို့သည် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဟုန်ထျန်းယန်၏ အကူအညီဖြင့် ပိရှန်းမြို့စား ရှယီ၏ စွမ်းရည်သည် သန္ဓေဝိညာဥ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပိရှန်းမြို့သည် တောင်ဘက် အစွန်အဖျားရှိ ရှီဝမ်တောင်တန်းနှင့် အနီးဆုံးမြို့ ဖြစ်သည့် အလျောက် ရှယီသည် ရှီဝမ်တောင်တန်း အတွင်းမှ ဆန်းကြယ်သော တုန်ခါမှုများကို သဘာဝကျစွာပင် ခံစားမိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ချင်းမုန့်.. ရှီဝမ်တောင်တန်းမှာ တစ်ခုခု အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်နေပြီထင်တယ်.. အားလုံးကို ပြင်ဆင်ခိုင်းပြီး ထျန်းယန်ဂိုဏ်းဆီ အချိန်မရွေး ဆုတ်ခွာဖို့ အသင့်ပြင်ထားပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှယီက ပိရှန်းမြို့၏ တောင်ဘက် အရပ်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း သူ၏ နံဘေးမှ ရှချင်းမုန့်ကို လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက ရှီဝမ်တောင်တန်းထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာသည့် အရှိန်အဝါသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလွန်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝိညာဥ်ခွဲထွက်ခြင်း အဆင့်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီ ဖြစ်သည့် ထျန်းယန်ဘိုးဘေးနှင့် နှိုင်းယှဥ်လျှင်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုတောင်တန်းထဲတွင်သာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ယင်းသည် သူတို့ ထျန်းယန်မြို့ငယ်လေး အနေဖြင့် ကိုင်တွယ်နေမည့်ကိစ္စ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှချင်းမုန့်က နားမလည်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဖေ ဘာကိစ္စဖြစ်နေလို့လဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှယီက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားမိလိုက်ပြီး လေထုထဲကို ခေါင်းမော့၍ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ပေပေါင်းရာချီ ဝေးကွာသော လေထုထဲတွင် မည်သည့် အချိန်ကတည်းကပင် ရောက်နေမှန်း မသိရသည့် ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ရှယီ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှယီ၏ နှလုံးသားက အေးစက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင် သူက သန္ဓေဝိညာအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဝိညာဥ်ခွဲထွက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင် သူ၏ အနားသို့ သူမသိဘဲ ရောက်လာနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခန်း(၂၄၅၅)ပြီး၏။</p> <p> </p> <p> </p>


Save