Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">တွင်းထဲမှ အရိုးသတ္တုတွင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ အသားများက သာမန်အနီရောင် အသားတုံးများ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအစား ရေခဲရိုက်နေသော ဖြူဖျော့ဖျော့ အရောင်အဆင်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သံမဏိနံရံကြီးသဖွယ် အေးခဲမာကျောနေသော ဤအသားလွှာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လက်ဆန့်ထုတ်ကာ သံဂေါ်ပြားတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အားကုန်သုံး၍ ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒုန်း"</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော ပြန်ကန်အားကြောင့် သူ၏ လက်ထဲမှ သံဂေါ်ပြားက ချက်ချင်း လွင့်စင်ထွက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သံဂေါ်ပြား၏ ထိပ်ပိုင်းက ပုံပျက်သွားသည့်အထိပင်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း လေးနက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို ဒီလောက်တောင် မာကျောနေတာပဲ... နှလုံးဆီကို သွားဖို့ဆို... သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှာမှပဲ ရမယ်လို့ ချန်ကျဲ့မင် ပြောခဲ့တာ မဆန်းတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဤရေခဲရိုက်နေသော အသားလွှာကို သာမန် ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး အသက်ရှင်စဉ်က မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်မှုစွမ်းရည်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသလဲဆိုသည်ကို တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သံဂေါ်ပြားကို ပြန်သိမ်းကာ အစွမ်းကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မျိုးရိုးဗီဇများက အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံး၌ မီးတောက်များ ရစ်ပတ်လာပြီး ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော မီးတောက်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရေခဲရိုက်နေသော အသားမြေပြင်ပေါ်သို့ အားကုန် ဖိချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှဲ"</p> <p> </p> <p>ရေခဲရိုက်နေသော အသားတုံးများက ပြင်းထန်သော အပူချိန်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ရေခိုးရေငွေ့ အမြောက်အမြား အလျင်အမြန် အငွေ့ပျံသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရေခိုးရေငွေ့များ အငွေ့ပျံသွားပြီးနောက် ပေါ်လာသော စိမ်းဖျော့ဖျော့ အသားတုံးများက ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ မာကျောနေဆဲဖြစ်ကာ အပေါ်ယံတွင် ခပ်ပါးပါး အမည်းရောင် တူးခြစ်ရာများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတော့ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က သံဂေါ်ပြားကို အသုံးပြု၍ ထပ်မံ တူးဆွရန် ကြိုးစားလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သံဂေါ်ပြားက အသားတုံးများပေါ်၌ အဖြူရောင် အရာများ ထင်ကျန်သွားစေသော်လည်း ၎င်းအသားတုံးများကိုမူ မဖျက်ဆီးနိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားပြီး ဤအသားတုံးများ၏ ကာကွယ်မှုစွမ်းရည်က သူ၏ စိတ်ကူးထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ထိပ်ချွန်နေသော သံမဏိချောင်းတစ်ချောင်းကို ထပ်မံ ပြောင်းလဲကိုင်ဆောင်လိုက်ပြီး ဤအသားလွှာထဲသို့ အားကုန် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒုတ်"</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အသားတုံး၏ အပေါ်ယံလွှာကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး အတွင်းရှိ စိမ်းဖျော့ဖျော့ ပရိုတင်းဓာတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်က ဝမ်းသာသွားခြင်း မရှိဘဲ မျက်နှာက ပို၍ပင် မှုန်ကုပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သံမဏိချောင်းကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သောအခါ စောစောက သူ အားကုန်သုံး၍ ထိုးချခဲ့သော်လည်း သံမဏိချောင်းက လက်မဝက်ပင် မရောက်တရောက်သာ ဝင်သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအသားထဲက ကြွက်သားဖွဲ့စည်းပုံ သိပ်သည်းဆက အရမ်းများလွန်းတယ်... ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းနဲ့ တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့က လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် သံမဏိချောင်းကို ပြန်သိမ်းကာ နောက်ထပ် နည်းလမ်းအချို့ဖြင့် ထပ်မံ ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း ဤအသားတုံးများကို ထိရောက်စွာ ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် သူက စနစ်ဇယားကွက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အစွမ်းများကို အလျင်အမြန် ကြည့်ကာ လက်ရှိ အခြေအနေအတွက် အသုံးဝင်မည့် နည်းလမ်း ရှိမရှိ ရှာဖွေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် သူ၏ အကြည့်များက ရုတ်တရက် စူးရှသွားပြီး သူ၏ အစွမ်းများ ဇယားကွက်ထဲမှ အစွမ်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း တောက်ပသွားသည်။ "ဒီအစွမ်းက..."</p> <p> </p> <p>သူက ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ဝါးကို အလျင်အမြန် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မျိုးရိုးဗီဇများက အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ လက်ဝါးပြင်ထဲတွင် အမည်းရောင် သင်္ကေတတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ကေတ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစွမ်းကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ လင်းယွမ်၏ လက်ဝါးထဲတွင် အမည်းရောင် အရည်များ အမြောက်အမြား ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမည်းရောင် အရည်များက လင်းယွမ်၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နေပြီး သင်္ကေတ လည်ပတ်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို များပြားလာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ ရှေ့ရှိ ရေခဲရိုက်နေသော ဖြူဖျော့ဖျော့ အသားတုံးများပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖိချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် အသားတုံးများဆီမှ ရှဲခနဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဲပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအသားလွှာက တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စားသုံးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အလုပ်ဖြစ်တယ်ဟ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအမည်းရောင် အရည်များက လိုင်ကျစ်ရုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရရှိခဲ့သော အသားစားဆေးရည် သင်္ကေတမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က လိုင်ကျစ်ရုံသည် အသားစားဆေးရည် အမြောက်အမြားကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကပ်ပါးမျိုးစေ့များထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို တိုက်စားနိုင်သော အဆိပ်ငွေ့များအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် လင်းယွမ်က ဤသင်္ကေတကို ရရှိပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ဤသင်္ကေတကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အမြဲတမ်းလိုလို သူက ဤသင်္ကေတ အစွမ်းကို အသုံးပြုခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတော့ သူ့အတွက် အသုံးပြုစရာ နေရာ မရှိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ရန်သူများကို သူက စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဤအစွမ်းကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူက ဤအစွမ်းကို အလောင်းဖျောက်ဖျက်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုသည့်အရာဟု အမြဲ သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က လင်းယွင်တောင်စောင်းပေါ်သို့ ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရသူများကို နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ မကျန်ရစ်စေရန်အတွက် လင်းယွမ်က ဤနည်းလမ်းဖြင့်ပင် လူသားဆန်ဆန် ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူ့ရှေ့ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသားမြေပြင်ကြီးက သံမဏိနံရံကြီးများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန် နည်းလမ်းများဖြင့် ဤရေခဲရိုက်နေသော အသားမြေပြင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အလွန် ခက်ခဲပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအသားစားဆေးရည် တစ်ခုတည်းကသာ ထူးခြားသော အာနိသင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းတွေက အသုံးမဝင်ဘဲ... ဓာတုဗေဒ နည်းလမ်းတွေကို သုံးမှ ရတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားပြီး အသားစားဆေးရည်၏ အာနိသင်က အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးက အလွန် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူ တစ်ယောက်တည်း အားကိုးရုံဖြင့် သူ၏ အစွမ်းများ ကုန်ခမ်းသွားသည့်တိုင်အောင် နှလုံးဆီသို့ သွားရာလမ်းကို ဖောက်လုပ်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို မသိနိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>"နှလုံးနဲ့ အနီးဆုံး နေရာတစ်ခုကို အရင်ရှာရမယ်... ပြီးမှ သွေးကြောလမ်းကြောင်းထဲ ဝင်နိုင်မယ့် ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို ဖောက်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားရမယ်"</p> <p> </p> <p>"လောစရာမလိုဘူး... ငါ အရင်ဆုံး ရှေ့ကို ဆက်ပြီး စူးစမ်းကြည့်လိုက်ဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရေခဲလွှာအောက်မှ ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများ သတိမထားမိစေရန် ဤတွင်းကြီးကို ချက်ချင်း ပြန်ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက ဤခံတွင်းလမ်းမကြီးအတိုင်း ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤခံတွင်းလမ်းမကြီးက တကယ်ကို ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ အရွယ်အစားကို တွေးကြည့်ပါက ၎င်း၏ ပါးစပ်ကပင် မိုင်အနည်းငယ်ခန့် ကျယ်ဝန်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤခံတွင်းမှ အဆုတ်နှင့် ကလီစာများဆီသို့ သွားရာလမ်းက မည်မျှ ကြီးမားနေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အထဲသို့ ဝင်လေလေ အမှောင်ထုက ပို၍ ကြီးစိုးလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအလင်းရောင်ပေးသော မှိုများ မရှိတော့သဖြင့် အရှေ့ဘက်တွင် မည်သည့် အလင်းရောင်ကိုမျှ လုံးဝ မမြင်ရတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လင်းယွမ်၏ မျိုးရိုးဗီဇများက ပတ်ဝန်းကျင် ပြောင်းလဲမှုများကို အလွန် လျင်မြန်စွာ အသားကျနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးနှစ်လုံး၏ မျိုးရိုးဗီဇများက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး "ညကြည့်" အစွမ်းကို တဖြည်းဖြည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇ အသွင်တစ်ရာက... ငါ့ကို တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ရိုက် အကူအညီ မပေးနိုင်ပေမယ့်... သာမန်အချိန်တွေမှာတော့ အထောက်အကူပြုတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေက အရမ်း အသုံးဝင်တုန်းပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ မျိုးရိုးဗီဇ အသွင်တစ်ရာ၏ အစွမ်းထက်မှုက မိမိ၏ မျိုးရိုးဗီဇကို ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ရှုပ်ထွေးကာ ပြောင်းလဲလွယ်သော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေတိုင်းကို အလျင်အမြန် အသားကျစေနိုင်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကိုလည်း ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မတူညီသော သဘာဝဓာတ် စွမ်းအင်များအတွက်ပင် မျိုးရိုးဗီဇ အသွင်တစ်ရာက မျိုးရိုးဗီဇ အစုအဝေးကို ပြောင်းလဲပေးခြင်းဖြင့် ဤစွမ်းအင်များ၏ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းမှု ပုံစံများကို အသားကျစေနိုင်ပြီး လင်းယွမ်ကို မတူညီသော သဘာဝဓာတ်များ၏ ကျွမ်းကျင်မှု သင်္ကေတများကို လေ့ကျင့်နိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကသာ တကယ့် အစွမ်းထက်ဆုံး အချက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြား အစွမ်းပိုင်ရှင်များက အစွမ်းထက်နေလျှင်တောင်မှ စွမ်းအင် တစ်မျိုးတည်းကိုသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်က မျိုးရိုးဗီဇ အသွင်တစ်ရာ ကို အားကိုး၍ မည်သည့် စွမ်းအင်မျိုးကိုမဆို အသုံးပြုနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က သိုင်းဝတ္ထုများထဲရှိ ရှောင်ဝူရှန်း သိုင်းကျင့်စဉ်နှင့် တူညီပြီး အောင်မြင်စွာ လေ့ကျင့်ထားသော ရှောင်ဝူရှန်း သိုင်းကျင့်စဉ်က လောကရှိ သိုင်းအစွမ်း အားလုံးကို အတုယူ အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မျိုးရိုးဗီဇ အသွင်တစ်ရာတွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုး ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>မိုင်အနည်းငယ်ခန့် ဆက်လျှောက်လာခဲ့သော်လည်း ဤလမ်းကြောင်းမှ ထွက်မလာနိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အနည်းငယ် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်တွင် မီးစင်္ကြာများကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးစင်္ကြာကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက ချက်ချင်း အရှိန်မြှင့်တင်သွားပြီး အဝေးဆီသို့ ပြေးလွှားသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ခြောက်မိုင်ခန့် အပြေးအလွှား သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဘက်တွင် လမ်းခွဲနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လမ်းနှစ်ခုပဲ..."</p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ လမ်းနှစ်ခုက သာမန်အားဖြင့် ဘယ်ညာ ခွဲထွက်နေသော လမ်းမျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် တည့်တည့်လျှောက်လာသော လမ်းက ကျယ်ဝန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အဆုံးစွန်ထိတိုင် မမြင်ရပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤလမ်း၏ ဘယ်ခြမ်းတွင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ရေခဲနံရံတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲနံရံက မှုန်ဝါးနေသော်လည်း ရေခဲနံရံ၏ အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ပို၍ ကျယ်ဝန်းကြီးမားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို လင်းယွမ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နေရဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲနံရံမှတစ်ဆင့် ဖြတ်ကြည့်လိုက်လျှင်ပင်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းရှိ ပို၍ ကျယ်ဝန်းသော လမ်းကြောင်းထဲတွင် ရေခဲနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အပင်အမျိုးမျိုး ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြက်ခင်းများထဲတွင်လည်း အလင်းရောင်ပေးသော မှိုများ အမြောက်အမြား ပေါက်ရောက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမြင်ကွင်းက စောစောက လင်းယွမ် ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ခံတွင်းလမ်းမကြီးနှင့် တူညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီရေခဲနံရံ အပြင်ဘက်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နောက်ထပ် လမ်းတစ်ခု ရှိနေတာလဲ... ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ မြေကြီးတွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပင်တွေလည်း ဒီလောက် အများကြီး ပေါက်နေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ယခု လမ်းနှစ်ခု ရှိနေရာ သူ ဘယ်လမ်းကို သွားရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းယွမ်က ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ရေခဲနံရံ အတွင်းမှ လူရိပ်တစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ရွှေ့ကာ ဘေးသို့ ရှောင်ပုန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော ရေခဲနံရံမှတစ်ဆင့် ဖြတ်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူရိပ်က မှုန်ဝါးနေသော်လည်း ထိုသူမည်သူနည်း ဆိုသည်ကို လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် ခွဲခြားသိမြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် ဘယ်တပ်ရင်းမှူး ဟယ်ကျွင်း"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤလူက ဘာကြောင့် ဒီနေရာကို ရောက်နေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>သူက အစောပိုင်းတုန်းက ဤလူကို နောက်ယောင်ခံလိုက်ကာ ဦးနှောက်ရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဦးနှောက်ရေကန်ထဲတွင် သူ့ကို မတွေ့ရဘဲ ဤနေရာတွင်မှ လာတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တစ်ဖက်လူက မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ဘေးရှိ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသနည်း။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် စဉ်းစားနေစဉ် ရုတ်တရက် ရေခဲနံရံ တစ်ဖက်ရှိ လမ်းပေါ်တွင် နောက်ထပ် လူရိပ်အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ကြက်သေသေသွားပြီး သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ဖက်လူများက အဝါရောင် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြောင်း ခပ်ရေးရေး မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက မျက်နှာသွင်ပြင်များကို သေချာ မမြင်ရသော်လည်း ဤလူများ အားလုံးက မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း အကဲဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့လည်း အဲ့ဒီလမ်းကို ရှာတွေ့သွားတာလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ လမ်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင် လမ်းမှားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ ဤနေရာမှ တွင်းတူး၍ မသွားတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤရေခဲနံရံက သိသာလွန်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ဘက်တွင် အလင်းရောင် မရှိဘဲ မှောင်မည်းနေသောကြောင့်သာ ရေခဲနံရံ တစ်ဖက်ရှိ ဟယ်ကျွင်းနှင့် အခြားသူများက ဤဘက်ကို သတိမထားမိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းကို ဖောက်ထွင်းလိုက်ပါက သူတို့ သတိထားမိသွားရန် အလွန် ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေရာမှာ လမ်းကြောင်း ရှိနေတာပဲ... အရှေ့ဘက်မှာရော ထပ်ရှိနေဦးမလား မသိဘူး... ရှေ့ကို ထပ်သွားကြည့်တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် ဆယ်မိုင်ခန့် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် သူ့ရှေ့ရှိ လမ်းကြောင်းက ရုတ်တရက် ကြီးမားကျယ်ဝန်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဘက်တွင် ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာမြေပြင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်က ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ ခွက်ဝင်နေပြီး သစ်ပင်များ အစီအရီ ပေါက်ရောက်နေကာ ရေခဲနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပင်များ အမြောက်အမြား ပေါက်ရောက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင်လည်း စိမ်းဖျော့ဖျော့ အသားတုံး အမိုးခုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် အစေ့အဆန်ပုံစံ အသားတောင်ပူစာများပင် ကပ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အနည်းငယ် ကြက်သေသေသွားပြီး အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပင်တွေ ရှိနေသေးတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူ လျှောက်လာခဲ့သော လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် မည်သည့် အပင်မျှ မရှိတော့ကြောင်း သိထားရမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤနေရာတွင် အပင်များ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက အပြင်ကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်မှု ရှိနေပြီး အပင်မျိုးစေ့များ ဤနေရာသို့ လွင့်စဉ်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လား။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤနေရာတွင် မျိုးစေ့များ အမြစ်တွယ် ရှင်သန်နိုင်ရန် ပတ်ဝန်းကျင်အဖြစ် မည်သည့်နေရာမှ မြေကြီးများ ရောက်လာရသနည်း။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သံသယဝင်သွားပြီး ချိုင့်ဝှမ်းပုံစံ ဆင်ခြေလျှောဆီသို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချိုင့်ဝှမ်းအစွန်းသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်က နှင်းလွှာကို ဖယ်ရှားကာ ပေနှစ်ဆယ်ခန့်လောက် အရောက်တွင် မြေအောက် အခြေအနေကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်က မြေကြီး မဟုတ်ဘဲ သားရေကဲ့သို့သော အသားလွှာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အသားလွှာပေါ်တွင် အသားဖုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖောင်းကြွနေပြီး သစ်ပင်များကဲ့သို့ တုတ်ခိုင်သော အဖြူရောင် သစ်စည်များက နှင်းလွှာကို ဖြတ်သန်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မတ်မတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤအဖြူရောင် သစ်စည်ကို မနေနိုင်ဘဲ ကြည့်လိုက်ပြီး အားကုန်သုံး၍ လှုပ်ရမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံက ပေါ့ပါးသော်လည်း အလွန် ခိုင်ခံ့သည်။ လှုပ်ရမ်းသွားသော်လည်း ကျိုးပဲ့ ပြိုလဲသွားခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ ဓားမတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ဤအဖြူရောင် သစ်ပင်ကြီးဆီသို့ အလျင်အမြန် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း"</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော ခွန်အားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သောအခါ သစ်ပင်ကြီးက ချက်ချင်း ယိမ်းယိုင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအဖြူရောင် အပေါ်ယံလွှာပေါ်တွင် အဖြူရောင် အရာအချို့သာ ထပ်တိုးလာပြီး ပြတ်တောက်သွားခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ယိမ်းယိုင် လှုပ်ရှားသွားခြင်းဖြင့် ၎င်းက လင်းယွမ်၏ ဓားမပေါ်ရှိ ကြီးမားလှသော ခွန်အားကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒါ တကယ်ပဲ သစ်ပင်လား"</p> <p> </p> <p>သူက ဤကဲ့သို့သော သစ်ပင်ကြီးမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာအထိ တွေးမိသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်ပေါ်တွင် အမည်းရောင် သင်္ကေတများ ထွက်ပေါ်လာကာ နောက်ပိုင်းတွင် အမည်းရောင် အရည်များ အမြောက်အမြား ထွက်ကျလာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ဤသစ်ပင်ကြီးကို ဖိချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှဲ"</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် သစ်စည်မှ ခဲပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အလျင်အမြန် စားသုံးခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စားသုံးခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဂျွတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ တုတ်ခိုင်သော သစ်စည်က တစ်ဖက်သို့ ဝုန်းခနဲ ပြိုလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် ၎င်း၏ ပြတ်တောက်သွားသော နေရာက အလွန် အားကောင်းသော ရုန်းကန်အား ရှိနေပြီး သစ်သားကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ကျိုးပဲ့သွားခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအစား အကွေးပုံစံ ရုန်းကန်အားကို ထိန်းသိမ်းထားလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤသစ်ပင်ကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ရာ တဖြည်းဖြည်း အစအနများကို တွေ့ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသစ်ပင်က အပြင်ဘက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးများကဲ့သို့ အကိုင်းအခက်များ ဖြာထွက် ပေါက်ရောက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ဝါးပင်ကဲ့သို့ အပေါ်သို့ မတ်မတ် ပေါက်ရောက်နေပြီး ရှည်လေ သေးလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ကလည်း အလွန် ချောမွေ့နေပြီး ကြမ်းတမ်းသော သစ်ခေါက်၏ ခံစားချက်မျိုး လုံးဝ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက ထူးဆန်းသွားပြီး အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ကာ အသားဖုထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော သစ်ငုတ်တို တစ်ဝက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အမည်းရောင် အသားစားဆေးရည် အမြောက်အမြားကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရှေ့ရှိ သစ်မြစ်များကို စတင် တူးဖော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှဲ... ရှဲ"</p> <p> </p> <p>ဆေးရည်၏ တိုက်စားသံများ တောက်လျှောက် ထွက်ပေါ်နေပြီး သုံးလေးပေခန့် အကြာတွင် လင်းယွမ်က သူ၏ ရှေ့၌ အဖြူရောင် အိတ်ပုံစံ ပစ္စည်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအိတ်ပုံစံ ပစ္စည်းက ဤသစ်ပင်ကြီး၏ သစ်မြစ်ကို ရစ်ပတ်ထားပြီး သစ်မြစ်များက ဤအိတ်ပုံစံ ပစ္စည်းထဲမှ ပေါက်ရောက်လာပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က ဤသစ်ပင်ကြီး၏ ထူးဆန်းသော ပုံစံကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း မယုံကြည်နိုင်စရာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက သစ်ပင် မဟုတ်ဘူး... ဒါက... အမွေးပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ဤအရာကို ခန့်မှန်းမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမွေးတစ်ပင်က သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေသည် ဆိုသည်ကို လက်ခံရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအိတ်ပုံစံ ပစ္စည်းက အမွေးအိတ် ဖြစ်နေသည်မှာ ရှင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ့ရှေ့ရှိ ကြီးမားလှသော ခွက်ဝင်နေသော ချိုင့်ဝှမ်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက် အမျိုးမျိုး ပို၍ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မည်သည့် ကလီစာ ဖြစ်မည်ကို မသိရသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း၌ အမွေးပေါက်နေသော သက်ရှိများကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အော်... မဟုတ်သေးဘူး... လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှာလည်း သေးငယ်တဲ့ အမွေးနုလေးတွေ ရှိနေတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။</p> <p> </p> <p>အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်က တစ်ရှူးအမြှေးပါးတွေ ဘာတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး သေဆုံးသွားသည်မှာ မည်မျှ ကြာပြီမှန်း မသိတော့သော်လည်း ဤအမွေးအမျှင်များက အကောင်းပကတိ ပေါက်ရောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်မှာ ယုတ္တိရှိပါရဲ့လား။</p> <p> </p> <p>"သေချာပေါက်တော့ မဟုတ်ဘူး... တချို့ အလောင်းတွေက ခြောက်သွေ့သွားရင်တောင်မှ ဆံပင်တွေ ကျန်နေသေးတာမျိုးရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>အမွေးအမျှင်များက အလွယ်တကူ ဆွေးမြေ့ပျက်စီးရန် မလွယ်ကူသည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကပ်ပါးကောင်များ သို့မဟုတ် အဏုဇီဝပိုးမွှားများက ဆံပင်များကို စားသုံး၍ အသက်မရှင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤနေရာရှိ အခြား သစ်ပင်များကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အားလုံးက ဤကဲ့သို့ တုတ်ခိုင်သော အမွေးအမျှင်များ မဟုတ်ဘဲ တကယ့် သစ်ပင်များလည်း ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် မြေကြီးများလည်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ဤနေရာတွင် သက်ရှိများ ပေါက်ဖွားနိုင်သော အခြေအနေများ အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤမြေကြီးများ ဘယ်ကရောက်လာသည်ကို မသိသလို ဤနေရာက မည်သည့် ကလီစာ ဖြစ်သည်ကိုလည်း ပို၍ မသိနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>နှင်းပွင့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာတစ်ခုတွင် အရိုးစု အမြောက်အမြားကို သူ တွေ့ရှိသွားချိန်မှသာ လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရိုးစုများက အလွန် ကြီးမားလှပြီး အရိုးတစ်ချောင်းတည်းကပင် ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အစပိုင်းတွင် ၎င်းကို အရိုးတစ်ချောင်းမှန်း သတိမထားမိခဲ့ဘဲ အဆုံးထိ ရောက်သွားချိန်မှသာ ၎င်းက အရိုးတစ်ချောင်း ဖြစ်နေကြောင်း အံ့သြထိတ်လန့်စွာ သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ထက်ပို၍ ဤအရိုးထဲတွင် မီးဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ကိန်းအောင်းနေကြောင်းကိုလည်း သူက သတိပြုမိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအရိုးထဲမှာ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေ ရှိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျိုးပဲ့နေသော အရိုးများထဲမှ အနီရောင် ကျောက်တုံးများကို သိသာထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက မီးဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်နေသည်မှာ ရှင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အက်ကွဲနေသော အရိုးတစ်လျှောက် ချက်ချင်း တူးဖော်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် မီးဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားကို တူးဖော်ရရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်သတ္တုတွင်းများ အပြည့်ပါဝင်နေသော သူ့ရှေ့ရှိ ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည့် ဧရာမ အရိုးကြီးကို သူက ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး စကားမများတော့ဘဲ ဤပေရာချီ ရှည်လျားသော အရိုးများ အားလုံးကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအရိုးပိုင်ရှင်က အသက်ရှင်စဉ်တုန်းက သေချာပေါက် မီးဓာတ် သန္ဓေပြောင်း သားရဲ တစ်ကောင်ကောင် ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးက စားသုံးလိုက်ပြီး အရိုးတွေကို အစာမကြေနိုင်ခင်... အချိန်ကာလတွေ ကြာမြင့်လာတော့... ကျန်ရစ်နေတဲ့ အရိုးတွေရဲ့ အတွင်းပိုင်းကနေ ဒီစွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာတာ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့်လည်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်က ဖတ်စာအုပ်များထဲတွင် သင်ဖူးခဲ့သော ကျောက်မီးသွေး၊ ရေနံစသည့်အရာများ၏ ဖြစ်ပေါ်လာမှု ဖြစ်စဉ်နှင့် အနည်းငယ် တူညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>စာအုပ်များထဲတွင် ကျောက်မီးသွေးနှင့် ရေနံတို့သည် ရှေးခေတ် သက်ရှိများ မြေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားပြီးနောက် နှစ်သောင်းချီ ကြာမြင့်သော ဖြစ်စဉ်များအတွင်း တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသန္ဓေပြောင်း သက်ရှိများ၏ အရိုးစုများက စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရန် မည်မျှ ကြာမြင့်မည်ကို မသိနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save