Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၂၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">နှလုံး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရိုးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က အနီးအနားတွင် ဆက်လက် ရှာဖွေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ကြီးမားလှသော အရိုးသတ္တုကြော အများအပြားကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ရေဓာတ်နှင့် သစ်သားဓာတ် သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး အများအပြားကိုလည်း ထပ်မံ ရရှိခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာပဲ... ဒီအရိုးစုတွေပေါ်မှာ သင်္ကေတတွေ မပါဘူး"</p> <p> </p> <p>သူက မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အနည်းငယ် နှမြောသွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ဤကြီးမားလှသော အရိုးစုများထံမှ သင်္ကေတများကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဆိုပါက ဤအရိုးစုပိုင်ရှင်များ အသက်ရှင်စဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော အစွမ်းများကို သူ သင်ယူနိုင်လောက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ အစာအဖြစ် စားသောက်ခံရပြီး ယခုအချိန်အထိ ချေဖျက်ခြင်း မခံရဘဲ ကျန်ရစ်နေသော သက်ရှိများ၏ ခွန်အားက မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဆင့်ရှိ သက်ရှိများ၏ မည်သည့် အစွမ်းမျိုးမဆို သူ ယခု လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အစွမ်းများကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယွမ်က ဤနေရာသည် မည်သည့်နေရာ ဖြစ်နိုင်မည်ကိုလည်း ခန့်မှန်းမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"တခြား သက်ရှိတွေရဲ့ အရိုးစုတွေ ကျန်ရစ်နေတယ်... ပြီးတော့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ တွင်းကြီးရယ်... အပေါ်ရော အောက်မှာပါ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် ကြီးမားတဲ့ သစ်ပင်ကြီးတွေလို အမွှေးအမျှင်တွေ ရှိနေတာကို ကြည့်ရရင် ဒီနေရာက ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ အစာအိမ် ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင်သာ လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လူသားများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အမျှင်ဓာတ်ပါဝင်သော အစားအစာများကို စားသုံးမိပါက အစာအိမ်ထဲတွင် အစာချေရည်များ ရှိနေသည့်တိုင်အောင် အလွယ်တကူ ချေဖျက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် စွန့်ထုတ်ပစ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရိုးများသည် အစာချေဖျက်ရန် ခက်ခဲသော အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်မည်မှာ သေချာလှသည်။ ထို့ကြောင့်သာ ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး သေဆုံးသွားချိန်အထိ ဤအရိုးများကို စွန့်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာပဲ ဒီနေရာက အရမ်းကြီးလွန်းတယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင် သေသေချာချာ တူးဖော်ကြည့်မယ်ဆိုရင် အရိုးစု တော်တော်များများကို ရှာတွေ့နိုင်လောက်တယ်... သင်္ကေတတွေပါတဲ့ အရိုးစုတချို့ကိုတောင် တူးဖော်နိုင်လောက်တယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရင်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သော်လည်း အချိန် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ နှလုံးသားကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် သူက ရပ်တန့်လိုက်ကာ ဧရာမ တွင်းကြီး၏ အစွန်းဘက်သို့ အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေရာက အစာအိမ်ဆိုရင်တော့ ပုံမှန်အတိုင်းဆို နှလုံးက ဒီနေရာနဲ့ သိပ်ဝေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ချက်ချင်း ဆန့်တန်းလိုက်ရာ မီးနဂါးတစ်ကောင်က တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>မီးတောက် အမြောက်အမြား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အနီးအနားရှိ ရေခဲများနှင့် အဖြူရောင် သစ်ပင်ကြီးများကို အလျင်အမြန် လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ရေခဲများ အရည်ပျော်ကျသွားပြီး သစ်ပင်ကြီးများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းကာ မည်းနက်သော ပြာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တွင်းကြီး၏ အစွန်းဘက်တွင် အသားတုံးများနှင့် တူသော အသားနံရံများက မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုအသားနံရံများကို ကြည့်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မျိုးရိုးဗီဇကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် အမည်းရောင် သင်္ကေတများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသားစားဆေးရည် အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှဲ"</p> <p> </p> <p>အသားစားဆေးရည်များက အသားနံရံများကို အလျင်အမြန် တိုက်တိုက်စားဖျက်လိုက်သည်နှင့်အမျှ မကြာမီမှာပင် အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အစွမ်းကို အဆက်မပြတ် သုံးစွဲကာ ထိုအသားနံရံများကို အစွမ်းကုန် တိုက်စားပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်း မသိတော့ပေ။ လင်းယွမ်က ပေတစ်ရာ့ခြောက်ဆယ်ကျော် အနက်အထိ တိုက်စားပစ်လိုက်သော်လည်း မျက်စိရှေ့ရှိ အသားနံရံက ဖောက်ထွက်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါမှမဟုတ် လမ်းကြောင်း မှားနေတာလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ဘဲ မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူရော်နေသည်။ ဤသည်မှာ အစွမ်းများကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်လောက်ဘူး... ဒီအလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ အစာအိမ်က အရမ်းကြီးလွန်းလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ဤကျွန်းကြီးက အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် သူ၏ အစာအိမ်က အနည်းငယ် ကြီးမားနေခြင်းမှာလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပေတစ်ရာ့ခြောက်ဆယ်ခန့်ဆိုသည်မှာ သူ၏ အစာအိမ်၏ ထောင်ပုံတစ်ပုံပင် မရှိလောက်ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တွေးတောလိုက်သည်။ "မဖြစ်ဘူး... ငါတစ်ယောက်တည်း အားကိုးပြီး ဒီလို ဆက်တိုက်စားနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်အချိန်အထိ တိုက်စားနေရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် သူက စနစ်ဇယားကွက်ကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဇယားကွက်ပေါ်တွင် အမှတ် နှစ်သောင်းငါးထောင်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲမှ တစ်သောင်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင် ချန်ကျဲ့မင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြား ကျန်ရှိနေသော အမှတ် ထောင်ဂဏန်းကျော်မှာမူ ဟွမ်မင်ခိုင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခြားသူများကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် လင်းယွမ်အတွက် အမှတ် အတော်များများ ရရှိစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"စနစ်... အမှတ် ၁၀၀ တန် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ဓာတုအရည်တွေကို ပြပေး"</p> <p> </p> <p>"ဝှီး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်အလိုအရ ကံစမ်းမဲဘီးက လင်းယွမ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကံစမ်းမဲဘီးပေါ်တွင် ဓာတုဆေးဝါး အမျိုးမျိုးကို ဖော်ပြထားသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုက်ဒရိုဖလိုရစ် အက်စစ် (၁) တန် - အဆိပ်ပြင်းထန်သော ဓာတုပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး အလွန် ပြင်းထန်သော တိုက်စားနိုင်စွမ်း ရှိကာ သတ္တု၊ ဖန်နှင့် ဆီလီကွန် ပါဝင်သော အရာဝတ္ထုများကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်စားနိုင်သည်။ ပြင်းအားမြင့်မားသော ဟိုက်ဒရိုဖလိုရစ် အက်စစ်သည် အရေပြားနှင့် အမြှေးပါးများကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ပြီး အရိုးများကိုပင် တိုက်စားပစ်နိုင်သည်။"</p> <p> </p> <p>"အက်ကွာရီဂျီယာ (၁) တန် - ပြင်းထန်သော တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် အရည် ဖြစ်ပြီး ပြင်းအားမြင့် ဆားငန်အက်စစ်နှင့် နိုက်ထရစ်အက်စစ်တို့ကို အချိုးအစားအလိုက် ရောစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှေကဲ့သို့သော အဖိုးတန် သတ္တုများကို အရည်ပျော်စေနိုင်သော်လည်း တန်တလမ်နှင့် အီရစ်ဒီယမ် ကဲ့သို့သော သတ္တုအချို့အပေါ်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပေ။"</p> <p> </p> <p>"ဟက်ဆာဖလိုရိုအန်တီမိုးနစ် အက်စစ် (၁) တန် - ဟက်ဆာဖလိုရိုအန်တီမိုးနစ် အက်စစ်သည် ဟိုက်ဒရိုဖလိုရစ် အက်စစ်နှင့် အန်တီမိုနီ ပန်တာဖလိုရိုက်တို့ ရောစပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန် ပြင်းထန်သော တိုက်စားနိုင်စွမ်း ရှိကာ ဖန်နှင့် ပလတ်စတစ် အပါအဝင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို အလျင်အမြန် တိုက်စားနိုင်သည်။"</p> <p> </p> <p>……</p> <p> </p> <p>အလွန် ပြင်းထန်သော တိုက်စားနိုင်သည့် အရည်အမျိုးမျိုးကို တစ်တန်းပြီးတစ်တန်း ပြသထားသည်။</p> <p> </p> <p>အမှတ် ၁၀၀ ဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဓာတုပစ္စည်း အမျိုးအစားများကိုသာ မဲနှိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "စနစ်... အမှတ် ၁၀၀၀၀ တန် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ဓာတုအရည်တွေကို ပြပေး"</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ကံစမ်းမဲဘီးက တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ကံစမ်းမဲဘီးပေါ်တွင် လင်းယွမ် တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် အရည် အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝူပိုဆာစလာ စေးကပ်အရည် (၁) တန် - တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် သန္ဓေပြောင်း သက်ရှိဖြစ်သော နှလုံးစား မိခင်အသိုက်မှ ခွဲထွက်လာသည့် သားပေါက်များထံမှ ရရှိပြီး ဂူနက်ကြီးများထဲတွင် နှစ်ရှည်လများ နေထိုင်လေ့ရှိသည့် တိုက်စားမှု အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလွန် ပြင်းထန်သည့် တိုက်စားရည်ကို စစ်ထုတ်ပေးနိုင်သည်။"</p> <p> </p> <p>"ဂဲဟယ်ရို့စ် ဝတ်မှုံဗုံး (၁) တန် - တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် သန္ဓေပြောင်း သက်ရှိ ဂဲဟယ်ရို့စ်ထံမှ ရရှိပြီး ပြည်တည်နာများ အပြည့်ရှိနေသော ဧရာမ အသားပို သက်ရှိ ဖြစ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ချိန်တွင် တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဝတ်မှုံတိမ်တိုက်ဗုံးများကို ပန်းထုတ်လေ့ရှိသည်။"</p> <p> </p> <p>"နီဟော့ဂ် အသက်ရှူရည် (၁) တန် - တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် သက်ရှိဖြစ်သော အဆိပ်စား နဂါးနက် နီဟော့ဂ်ထံမှ ရရှိပြီး ကမ္ဘာ့သစ်ပင်ကို ကိုက်စားသည့် နဂါးနက် မျိုးကွဲ ဖြစ်ကာ ၎င်း၏ အသက်ရှူငွေ့တွင် အဆိပ်ပြင်းသော တိုက်စားရည်များ ပါဝင်သည်။"</p> <p> </p> <p>……</p> <p> </p> <p>စနစ်မှ ပြသထားသော အမှတ် တစ်သောင်းတန် ကံစမ်းမဲဘီးပေါ်တွင် လင်းယွမ်၏ အသိပညာထက် ကျော်လွန်နေသော သန္ဓေပြောင်း သားရဲ အမျိုးအစား တိုက်စားရည် အမြောက်အမြား ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် အားလုံးက တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် သန္ဓေပြောင်း သားရဲများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မိတ်ဆက် ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတိုင်းအတာကို သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။ "အမှတ် ၁၀၀၀၀ နဲ့ ဝူပိုဆာစလာ စေးကပ်အရည်ကို သတ်မှတ် မဲနှိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>[ဒင်... ဝူပိုဆာစလာ စေးကပ်အရည် (၁) တန် မဲပေါက်သွားသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်... ကျေးဇူးပြု၍ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲတွင် ဝင်ရောက် ကြည့်ရှုပါ]</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ရာ အမည်းရောင် စေးကပ်အရည် အစုအဝေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ဝမ်းသာသွားပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ ဤအသားနံရံကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကာ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ တွင်းကြီးတစ်ခုကို ချက်ချင်း တူးဖော်လိုက်ပြီး ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲရှိ အမည်းရောင် စေးကပ်အရည်များကို တွင်းကြီးထဲသို့ အလျင်အမြန် လောင်းထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစေးကပ်အရည်များကို လောင်းထည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ညှီစော်နံသော အနံ့ဆိုးကြီးတစ်ခုက နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို အမြန် အုပ်လိုက်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီလောက်တောင် နံရတာလား"</p> <p> </p> <p>"ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ"</p> <p> </p> <p>တိုက်စားနေသော အပြာရောင် မီးခိုးငွေ့ အမြောက်အမြား အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအပြာရောင် မီးခိုးငွေ့များ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသားနံရံများကိုပါ တိုက်စားဖျက်ဆီးနေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်စားနိုင်စွမ်းပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာက သူ၏ အသားစားဆေးရည် အစွမ်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှတ် တစ်သောင်းဖြင့် ဤကဲ့သို့သော သန္ဓေပြောင်း ပစ္စည်းကို လဲလှယ်နိုင်ခြင်းက တကယ်ကို တန်ဖိုးထက်ပင် ပိုမို သာလွန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ ဤပစ္စည်းမျိုးက သုံးလိုက်လျှင်ကုန်သွားသည့် ပစ္စည်းဖြစ်သောကြောင့် ဈေးသက်သာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ထိုမိတ်ဆက် ဖော်ပြချက်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် မည်သည့် တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသော သက်ရှိမျိုးမဆို မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့်ထက် သေချာပေါက် သာလွန်နေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးပြည့်စုံသော တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် သက်ရှိများကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ လဲလှယ်နိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က လမ်းတစ်လျှောက် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ရွှေကြေးခွံချပ်ဝတ်နှင့် လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားလိုက်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင်အောင် စိတ်မချသေးသဖြင့် မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ပေါင်းဆုံ အစွမ်းကိုပါ သုံးစွဲလိုက်ပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံး ရေလုံးကြီးထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်မိုင်ကျော် အကွာအထိ နောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက်မှသာ ထိုတိုက်စားနိုင်သော မီးခိုးငွေ့များက လင်းယွမ်ကို မထိခိုက်နိုင်တော့သည့် အတိုင်းအတာအထိ လုံးဝ ပါးလွှာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် ထိုအတိုင်း ရပ်နေပြီး ထိုနေရာတွင် တိုက်စားနိုင်သော မီးခိုးငွေ့ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိနစ်ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကြာပြီးနောက် တိုက်စားနိုင်သော မီးခိုးငွေ့များ ပြယ်လွင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မူလ တိုက်စားသည့် စေးကပ်အရည်များ ရှိနေသော နေရာတွင် အောက်ခြေကိုပင် မမြင်ရသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အောက်ဘက်တွင် အမှောင်အတိ ကျနေပြီး ဘာကိုမျှ မမြင်ရချေ။</p> <p> </p> <p>သူက ညဘက်တွင် မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်တိုင်အောင် အောက်ဘက်တွင် ဘာရှိနေသည်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ညဘက်တွင် မြင်နိုင်စွမ်းက အသုံးမဝင်တော့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤတွင်းကြီးက အရမ်းနက်လွန်းနေသဖြင့် သူ၏ မြင်နိုင်စွမ်း နယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါကို ဖောက်ထွက်သွားတာများလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း လေထဲတွင် ဝဲပျံလိုက်ကာ ထို့နောက် ဤတွင်းပေါက်ကြီးထဲသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက် ပျံသန်းရင်း စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ တစ်ခါတစ်ရံ ရပ်တန့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသားနံရံ အမြောက်အမြား ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ပန်းရောင် သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများ ရောနှောပါဝင်နေသည်ကို ရေးရေးမျှ မြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ရေခဲဓာတ် သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုကြော အမြောက်အမြားလည်း ကျန်ရစ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ "ဒီရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရေခဲဓာတ် စွမ်းအင်တွေ အများကြီး စုပုံနေတယ်... ပြီးတော့ သူ သေသွားပြီးတဲ့နောက်မှာလည်း မပြယ်လွင့်သွားဘဲ သူ့ရဲ့ အလောင်းကို စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုကြောအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ အံ့သြချီးကျူးမိသွားသည်။ သူ ဤလမ်းတစ်လျှောက် ကြည့်လာခဲ့ရသမျှ ဤသတ္တုကြောများ၏ သိုလှောင်မှု ပမာဏက ထိုက်ယန်တောင်ထက် အများကြီး ပိုများနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဤသည်က ရေခဲတောင်၏ ထောင့်စွန်းလေးသာ ရှိသေးသည်။ ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးက ဤမျှ ကြီးမားလှသဖြင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုကြော မည်မျှ ရှိနေမည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် ဆင်းလာခဲ့ရာ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရုတ်တရက် မျက်စိရှေ့တွင် ရှင်းလင်းကျယ်ပြန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင် အမှောင်အတိကျနေသော နေရာထဲတွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး ခြေအောက်တွင်မူ အလွန်နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးကဲ့သို့ ဘာမှမရှိသည်ကို လင်းယွမ် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အလျင်အမြန် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိမိ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အမိုးခုံးကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အမိုးခုံးကြီးတွင် တွင်းပေါက်တစ်ခု ပေါက်နေပြီး သူက ထိုတွင်းပေါက်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ဤအမိုးခုံးကြီးနှင့် တူသော ဧရာမ အရာကြီးမှာ ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ တစ်ခုခု ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မိမိကိုယ်တိုင်က အလွန် သေးငယ်လွန်းနေပြီး ၎င်း၏ အထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် အလုံးစုံကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဤကြီးမားလှသော "ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ" ကို ကြက်သေသေဖြင့် ကြည့်နေမိပြီး ခေါင်းထဲတွင် အတွေးများက လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏမျှ သဘာဝတရား၏ ကြီးမြတ်မှုကို အံ့သြချီးမွမ်းမိသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏမျှ မိမိကိုယ်မိမိ သေးငယ်လှသည်ဟု တွေးမိကာ ဝမ်းနည်းမိပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏမျှ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏမျှ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်း၏ အနာဂတ်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားမိပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>……</p> <p> </p> <p>မိနစ်အတော်ကြာအောင် ကြည့်ပြီးမှသာ လင်းယွမ်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ကာ ခံစားချက် အမျိုးမျိုးကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခု ငါက ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေသေးတာ ဖြစ်ရမယ်... အခု ဘယ်နေရာကို ရောက်နေလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒီရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ နှလုံးသားက တကယ်တော့ ဘယ်နေရာမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများက အလွန် ကြီးမားလွန်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဂြိုဟ်အမျိုးမျိုး ရှိနေကာ မည်သည့်ဂြိုဟ်က ကမ္ဘာမြေဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားခိုင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် မိမိ ထွက်လာခဲ့သော ဤကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ တစ်လျှောက် အလျင်အမြန် စတင် ပျံသန်းသွားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအမှောင်အတိကျနေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူက အာရုံစိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မီးစင်္ကြာ အစွမ်းကို မသုံးစွဲဝံ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စိတ်စွမ်းအင်ကို အားကိုး၍သာ ပျံသန်းရသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် စိတ်စွမ်းအင် အလွန် ကုန်ခမ်းစေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတန်ကြာတိုင်း သူက မျက်စိရှေ့ရှိ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ၏ အပြင်ဘက်နံရံတွင် မို့မောက်နေသော နေရာကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ၎င်း၏အပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တစ်ခဏမျှ အနားယူပြီး စိတ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် တစ်နာရီကျော်ခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းယွမ်က ဘယ်ဘက် အရှေ့ဘက်ရှိ မှောင်မည်းနေသော နေရာထဲတွင် ရေခဲပြာရောင် ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာဝတ္ထုက မိမိ ရှိနေသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနှင့် ခြောက်မိုင်ပင် မဝေးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုရေခဲပြာရောင် ဧရာမ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါကြီးပေါ်တွင် အနီရောင် မျဉ်းကြောင်း အကြီးကြီးများက နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက သွေးကြောလမ်းကြောင်းများလား"</p> <p> </p> <p>ဤအနီရောင် မျဉ်းကြောင်း အကြီးကြီးများက ဤရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ သွေးကြောများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက ဤသွေးကြောများ တစ်လျှောက် ရှာဖွေသွားမည်ဆိုပါက နှလုံးကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>"ဒီသွေးကြောတွေက အရမ်းများပြီး ရှုပ်ထွေးနေတယ်... သတိမထားမိရင် လမ်းပျောက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"သွေးကြောထဲကို ဝင်ဖို့ မလောသေးဘူး... ငါ ဒီကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ ကမ္ဘာရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေ အရင် စစ်ဆေးကြည့်ဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>သူက ရင်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် ခွန်အားက လုံလောက်စွာ နက်ရှိုင်းသော်လည်း အလွန်ဆုံး ဆယ်မိနစ်ကျော်ခန့်သာ ပျံသန်းနိုင်ရန် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပြီး စိတ်စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းတော့မည့် အချိန်တိုင်း သူက သွေးကြောလမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ထိုသွေးကြောလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ တရားထိုင် အနားယူလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသွေးကြောလမ်းကြောင်းများက အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အနီရောင် ပိုက်လုံးကြီးများနှင့် တူသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုက်လုံး၏ အတွင်းဘက် အခြေအနေကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရဘဲ ၎င်း၏အပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ အမြန်လမ်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ တကယ်ပင် ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ပိုက်လုံးပုံစံ ဖြစ်နေသည်ကိုပင် သင် ခံစားမိမည် မဟုတ်ဘဲ မြေပြန့်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အစွန်းဘက်သို့ နီးကပ်သွားချိန်မှသာ အနည်းငယ် ခံစားမိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဆက်လက် အလျင်အမြန် သွားလာခဲ့ပြီး ပျံသန်းရတာ ပင်ပန်းသွားပါက သွေးကြောလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အလျင်အမြန် ပြေးလွှားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိနစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် အရှေ့ဘက်တွင် လမ်းကြောင်းက ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးကြောလမ်းကြောင်းက အလျင်အမြန် ကွေ့ကောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းပေါ်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ယှက်နွယ်နေသော ဧရာမ အမိုးခုံးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဘာမှန်း မသိရသော်လည်း သွေးကြောလမ်းကြောင်းနှင့် တူသော အရာများစွာ ယှက်နွယ်နေသည်ကိုသာ ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက သွေးကြောတစ်ခုခု ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် ဝမ်းသာသွားသည်။ သွေးကြော အမြောက်အမြား ဝိုင်းရံနေသော နေရာဆိုတော့ နှလုံးနဲ့ နီးနေပြီ မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>သူက အလျင်အမြန် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ခေါင်းပေါ်ရှိ ဤရှုပ်ထွေးနေသော နေရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲမှ သွေးကြောလမ်းကြောင်း တစ်ခုပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက် ဤနေရာရှိ သွေးကြောလမ်းကြောင်းက အလွန် ကြီးမားနေပြီး ယခင်က တွေ့ခဲ့ရသည်များထက် အများကြီး ပိုကျယ်နေသည်ကို လင်းယွမ် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ပင်မ သွေးကြောများလား"</p> <p> </p> <p>သူက အလျင်အမြန် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ပင်မ သွေးကြောမှသာ ဤမျှ ကြီးမားလိမ့်မည် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>ပင်မ သွေးကြောက မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နှလုံးက ဝေးနေဦးမည်လား။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဇီဝဗေဒကို သိပ်နားမလည်သော်လည်း နှလုံးက သွေးထောက်ပံ့ပေးသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ ဖြစ်ပြီး အကြီးဆုံး သွေးကြောက နှလုံးအနီးအနားတွင် သေချာပေါက် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီသွေးကြောက ဒီလောက် ကြီးမားနေပြီး အနီးအနားမှာ သွေးကြော အမြောက်အမြား စုစည်းနေတာ... ဒါက ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ နှလုံး ရှိတဲ့ နေရာများလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြဝမ်းသာသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ဤသွေးကြောပေါ်သို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သွေးကြောကို ဖိနှိပ်လိုက်ရာ အသားစားဆေးရည် အမြောက်အမြားက သွေးကြောကို အလျင်အမြန် တိုက်စားဖျက်ဆီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ်မိနစ်ခန့် အကြာတွင် သွေးကြော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေသုံးဆယ်ကျော် အနက်ရှိသော တွင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ ပေါင်ရာပေါင်းများစွာရှိသော ဝူပိုဆာစလာ စေးကပ်အရည်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ တွင်းထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ရှဲခနဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်ကာ ဤကြီးမားလှသော သွေးကြောကို တိုက်စားရည်များ တိုက်စားဖျက်ဆီးမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ငါးမိနစ်၊ ခြောက်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရုတ်တရက် သွေးကြောက ဒုန်းခနဲ အသံမည်သွားပြီး လုံးဝ အရည်ပျော်ကျသွားကာ တွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် တိုက်စားဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ပေါင်ရာပေါင်းများစွာရှိသော ဝူပိုဆာစလာ စေးကပ်အရည်များကလည်း လုံးဝ အငွေ့ပျံ ပြယ်လွင့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သွေးကြော၏ အတွင်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ဤသွေးကြော၏ နံရံအထူက ပေပေါင်းများစွာ အထူအထိ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းတွင် ပန်းရောင် သလင်းကျောက် အချို့ ရှိနေသေးသည်ကို လင်းယွမ် ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးသားခွန်အား အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုကြောပဲ။</p> <p> </p> <p>"ဒီရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးက တစ်ကိုယ်လုံး ရတနာတွေချည်းပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဤအရာများကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရတော့ဘဲ ခုန်တက်လိုက်ကာ သွေးကြောထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ဤ "သွေးကြောလမ်းကြောင်း" ပေါ်သို့ တကယ်ပင် ခြေချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးကြောလမ်းကြောင်းက စောစောကတည်းက ခမ်းခြောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မူလက သွေးများ အပြည့် ရှိနေသင့်သော သွေးကြောက ယခုအချိန်တွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းတွင် ကျန်ရစ်နေသော အနီရောင် အရာဝတ္ထုအချို့ကလည်း သလင်းကျောက်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုကြောအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သွေးကြောတစ်လျှောက် ရှေ့သို့ ဆက်သွားလိုက်ပြီး ထိုယှက်နွယ်နေသော သွေးကြောများ၏ အဆုံးသတ်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် သူက သွေးကြောလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာ အရှေ့ဘက်တွင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တွေဝေမနေဘဲ တွင်းပေါက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာက ဧရာမ နေရာလွတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းက သူ စောစောက တွေ့ခဲ့ရသော အစာအိမ်ဟု သံသယရှိရသည့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါလောက် မကြီးမားပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤသို့ဆိုလျှင်တောင်မှ ပေသုံးထောင်ကျော် အရှည်အနံ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>နေရာတစ်ခုလုံးက ကတော့ပုံသဏ္ဌာန် ရှိပြီး ညာဘက် အရှေ့ဘက်နေရာက တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ဘယ်ဘက်တွင်မူ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ဝန်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>ခြေအောက်တွင်လည်း ဒယ်အိုးပုံစံ ခုံးခုံးလေး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ လင်းယွမ်၏ ဤခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားဖြင့် အတွင်းတွင် ရပ်နေပါက ကြီးမားသော ဆင်ခြေလျှော ရှိနေသည်ဟု ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဝင်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ဤဧရာမ နေရာလွတ်ကြီးထဲတွင် မြေပြင်ဖြစ်စေ၊ အမိုးခုံးဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အရပ်လေးမျက်နှာရှိ အသားနံရံများပေါ်တွင်ဖြစ်စေ အားလုံးက ထူထဲသော ရေခဲလွှာများနှင့် ရေခဲပွင့်များချည်းသာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက ဧရာမ ရေခဲသေတ္တာကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အပူချိန်က အလွန်တရာ နိမ့်ကျလှသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤထူထဲလှသော ရေခဲတုံးများကို ကြည့်ကာ ကျွန်းအပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းများကို တွေးတောလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေရာမှာ ရေခဲပွင့်တွေ ဒီလောက် ထူထပ်နေတာ... သေချာပေါက် ဒီရေပေါ်ကျွန်း သက်ရှိရဲ့ သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင် ဗဟိုချက် ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>သူက အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်များက နှလုံးသား နေရာမှ စီးဆင်းလာခြင်း ဖြစ်သည်ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဤနေရာက သေချာပေါက် နှလုံးသား ဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက ဤနေရာကို အလျင်အမြန် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "နှလုံးအမြူတေက ဒီနေရာမှာ ရှိနေမလား"</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save