Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးရေခဲနှင့် နှလုံးဘေးခန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ကျဲ့မင်၏ အဆိုအရ နှလုံးအမြူတေက ရေပေါ်ကျွန်း၏ မြေပြင်အနေအထား၊ ကျွန်းပတ်လည်ရှိ ရေစီးကြောင်းနှင့် ကျွန်းရွေ့လျားမျောပါမည့် ဦးတည်ရာတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့သော အလုပ်လုပ်ပုံဖြစ်သည်ကိုမူ လင်းယွမ်က ရေရေရာရာ မသိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ယခု လက်တလော အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထိုနှလုံးအမြူတေကို ရှာတွေ့ရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်စိရှေ့မှ နေရာသည် ရေပေါ်ကျွန်း ဧရာမအလောင်းကြီး၏ နှလုံး ဖြစ်နေဖို့ များပြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ လိုက်လံကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေရာကို ဘယ်သူမှ ရောက်ဖူးသေးတဲ့ပုံ မပေါ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ထူးဆန်းတယ်... မြူခိုးမြို့တော်သခင် ချန်ယွင်တောက်က ဒီရေပေါ်ကျွန်းမှာ နေလာတာ ဒီလောက်ကြာနေပြီကို နှလုံးကို ရှာမတွေ့သေးဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးပြီးသည်နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဧရာမအလောင်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ခေါင်းပြတ်နေသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်လို လမ်းပျောက်နေခဲ့သည်ကို သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ သူ၏လက်ထဲတွင် စနစ်ရှိမနေဘဲ အဆိပ်ပြင်းသော စေးကပ်အရည် အမြောက်အများကို မလဲလှယ်နိုင်ခဲ့ပါက အစာအိမ်ဟု ယူဆရသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းထဲမှ မည်သည့်အချိန်ကျမှ ထွက်လာနိုင်မည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤမျှ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်ဆိုလျှင် ချန်ယွင်တောက်တို့ လူစုမှာ သွေးကြောလမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ လျှောက်လှမ်းရုံမှလွဲ၍ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိလောက်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသွေးကြောလမ်းကြောင်းများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ သွယ်တန်းနေပြီး နေရာတိုင်းတွင် သွေးကြောများ ရှိနေသောကြောင့် ထိုသွေးကြောများအတိုင်း လိုက်ကာ နှလုံးကို ရှာဖွေရန်မှာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့တွင် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ၏ အသားနံရံများကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိသောကြောင့် ဤခပ်တုံးတုံး နည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ရာ အလုပ်တွင်ကျယ်မှုက သူ၏အရှိန်ကို မီနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ကို တွေးမိသွားချိန်တွင် လင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ ကြည်နူးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"နှလုံးအမြူတေက ဒီမှာရှိနေဖို့ သေချာသလောက်ပဲ... ငါ ရှာတွေ့နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>သူက ဤရေပေါ်ကျွန်းကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ရွေ့လျားအခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် လင်းယွမ်၏ စိတ်အစဉ်က အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားတက်ကြွလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူက ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာ၌ စတင် ရှာဖွေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နှလုံးအမြူတေက ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖြစ်မလဲ... နှလုံးခန်းထဲမှာ ရှိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>တစ်ပတ်ခန့် လိုက်လံရှာဖွေပြီးနောက် လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>နှလုံးအမြူတေက နှလုံးထဲတွင် ရှိနေသည်ဆိုသည်ကိုသာ သူ သိထားသော်လည်း ချန်ကျဲ့မင်ကိုယ်တိုင်က ထိုအမြူတေကို မြင်ဖူးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူသိထားသော ထိုသတင်းများကပင် မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်များထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်ရာ မည်မျှအထိ ယုံကြည်စိတ်ချရမည်ကို မသိနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏မျက်စိရှေ့ရှိ ဧရာမနှလုံးခန်းကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ နေရာတိုင်းတွင် ထူထဲသော ရေခဲလွှာများနှင့် ရေခဲပွင့်များက ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"နှလုံးအမြူတေက တကယ်ရှိနေရင်တောင် ဒီရေခဲလွှာတွေအောက်မှာ မြုတ်နေလောက်ပြီ... ရှာရပိုလွယ်အောင် ဒီရေခဲလွှာတွေကို အရင် အရည်ပျော်သွားအောင် လုပ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်က သူ၏အစွမ်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ထဲမှ မီးနဂါးတစ်ကောင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ထိုရေခဲတုံးများကို အလျင်အမြန် စတင်လောင်ကျွမ်းစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲတုံးများ လောင်ကျွမ်းသွားရာ ပြင်းထန်သော အပူချိန်အောက်တွင် ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်ကာ အငွေ့ပျံသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအငွေ့ပျံသွားသော ရေခိုးရေငွေ့များက အထက်သို့ လွင့်တက်သွားပြီးနောက် အသစ်ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာသော ရေခဲတုံးများအဖြစ် လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားရာ အပေါ်ဘက်ရှိ ရေခဲလွှာများက ပို၍ပို၍ ထူထဲလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနှလုံးခန်းထဲတွင် နေရာအကျယ်အဝန်းက ကြီးမားလှသော်လည်း လေဝင်လေထွက် မရှိသဖြင့် ရေခိုးရေငွေ့များက အပြင်သို့ ထွက်မသွားနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာ၏ အပူချိန်က မူလကတည်းက အလွန်တရာ နိမ့်ကျလွန်းနေရာ ရေခိုးရေငွေ့များ အပြင်သို့ မထွက်နိုင်ပါက ရေခဲတုံးအသစ်များ အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြစ်နေသဖြင့် လင်းယွမ်က သီးခြားနေရာတစ်ချို့ရှိ ရေခဲတုံးများကိုသာ တူးဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးပြီးနောက် လင်းယွမ်က လက်ဝါးများကို ပြန်ရုပ်လိုက်ရာ မီးနဂါးက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"တွင်းကြီးတစ်တွင်းကို အရင်တူးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်... ပြီးမှ နှလုံးခန်းရဲ့ အသားနံရံနဲ့ ထိတွေ့မိရင် အဲဒီအသားနံရံကို အရည်ပျော်စေပြီး ဒီရေခဲတွေကို ကွာကျသွားအောင် လုပ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ ဒီအအေးဓာတ်တွေ အပြင်ကို စိမ့်ထွက်သွားနိုင်မယ့် နေရာတစ်ခုတော့ ရသွားမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စဉ်းစားခန်းဖွင့်နေရင်းမှ ထိုနေရာရှိ ရေခဲတုံးများကို ချက်ချင်း စတင်တူးဖော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက အကျယ်အဝန်း ကြီးကြီးမားမား တူးဖော်ခြင်း မရှိဘဲ ဆယ့်ခြောက်ပေမှ ပေနှစ်ဆယ်ခန့်သာ အောက်သို့ ဒေါင်လိုက် တူးဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အောက်သို့ ပေလေးဆယ်ခန့် အနက်ရောက်သည်အထိ တူးပြီးနောက်တွင်မူ ရေခဲလွှာများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ သွေးနီရောင် နှလုံးခန်း မျက်နှာပြင်လွှာက ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်... အသားမဟုတ်ဘူး... ရေခဲတုံးတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဆက်လက်၍ အောက်သို့ တူးဆင်းရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ကြက်သေသေသွားရသည်၊ ထိုအနီရောင် အတုံးအခဲများက အသားနံရံများ မဟုတ်ဘဲ ရေခဲတုံးများ ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>သူ အနည်းငယ် ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ခတ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက နှလုံးခန်းထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ သွေးတွေက မခြောက်သွေ့ခင်မှာ အေးခဲသွားတာများလား"</p> <p> </p> <p>သူ တွေးလေလေ ဖြစ်နိုင်ခြေ များလေလေဟု ခံစားလာရသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိရှေ့ရှိ ဤအနီရောင် ရေခဲတုံးပုံကြီးက သွေးများ အေးခဲသွားပြီးနောက် ဖြစ်တည်လာသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်ဖို့များသည်။</p> <p> </p> <p>သူက တိတ်တဆိတ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်၊ ဤသွေးရေခဲတုံးများက မည်မျှအထိ ထူထဲနေမည်ကို သူ မသိနိုင်ရာ ဆက်လက်တူးဖော်နေပါက မည်သည့်အချိန်ကျမှ အဆုံးသတ်နိုင်မည်ကိုပင် မှန်းဆ၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူက နောက်ထပ် ခြောက်ပေမှ ဆယ်ပေခန့်အထိ စမ်းသပ် တူးဖော်ကြည့်လိုက်ရာ အနီရဲရဲ သွေးရေခဲတုံးများက အနီရောင် ကျောက်မျက်ရတနာများကဲ့သို့ သန့်စင်နေပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ဖိအားများကိုလည်း တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မနေနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ "ဒီရေပေါ်ကျွန်း ဧရာမအလောင်းကြီးက သေဆုံးသွားတာ ဒီလောက်ကြာနေပြီကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ သွေးတွေက ဒီလောက်အထိ အားကောင်းတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖိအားတွေ ရှိနေတုန်းပဲလား"</p> <p> </p> <p>ဤရေပေါ်ကျွန်း ဧရာမအလောင်းကြီးက အသက်ရှင်စဉ်က မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းခဲ့မည်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာပင် မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် လင်းယွမ်က တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိသွားပြီး အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နေဦး... ရေပေါ်ကျွန်း ဧရာမအလောင်းကြီးရဲ့ သွေးတွေဆိုတော့..."</p> <p> </p> <p>"ရွှီယွမ် ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းဆိုရင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေက တကယ်တော့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အနှစ်သာရ သွေးတွေကို ထုတ်ယူ သန့်စင်ထားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ အခြေခံအဆင့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေက... အများဆုံး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သုံးစေ့လောက်ပဲ သန့်စင်ထုတ်ယူလို့ ရနိုင်တာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါက အခြေခံအဆင့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးတွေရဲ့ သန့်စင်နှုန်းက မမြင့်မားလို့ပဲ... ပါဝင်နေတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံကလည်း အရမ်းဝေဝါးလွန်းတော့ သုံးစေ့ဆိုတာက အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလိုဆိုရင် ပြောင်းပြန် ပြန်တွေးကြည့်မယ်ဆိုရင်... မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ ပြည့်စုံနှုန်း အလွန်မြင့်မားတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ သွေးတွေဆိုရင်... ပိုများတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေကို သန့်စင်ထုတ်ယူလို့ ရနိုင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ကို တွေးမိသွားချိန်တွင် လင်းယွမ်က မျက်စိရှေ့ရှိ ဧရာမ သွေးရေခဲလွှာကြီးကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရေပေါ်ကျွန်း ဧရာမအလောင်းကြီးက... ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ ပြည့်စုံနှုန်း အလွန်မြင့်မားတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>"သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးတွေကနေ သန့်စင်နှုန်းမြင့်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေကို... သန့်စင်ထုတ်ယူလို့ ရနိုင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လင်းယွမ်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ မျက်စိရှေ့၌ သူ နှလုံးအမြူတေကို ရှာဖွေတူးဖော်နေခြင်းကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေသည်ဟု ထင်ရသော ဤသွေးရေခဲလွှာများက အမှန်တကယ်တော့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အပုံလိုက်ကြီး ဖြစ်နေသည်ကိုပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ဤသွေးရေခဲတုံးများ အားလုံးကို အလျင်အမြန် စတင် စုဆောင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီရေခဲတုံးတွေ အောက်မှာ သွေးရေခဲ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေမလဲ မသိနိုင်ဘူး... အားလုံးကို စုဆောင်းပြီး သင့်တော်တဲ့ သန့်စင်နည်းကို ရှာတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အများကြီးကို ရနိုင်မှာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ ကြည်နူးသွားသည်။ အကယ်၍ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အမြောက်အများကိုသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပါက ထိုက်ယန်တောင်မှ အဖွဲ့သားများအတွက် အဆင့်တက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် ထိုက်ယန်တောင်၏ ခွန်အားက ကြီးမားသော အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ မြင့်တက်သွားမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ နှလုံးအမြူတေကို မလုယူနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ အလားအလာရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် နှလုံးအမြူတေကို ရှာဖွေရာတွင်လည်း ဤသွေးရေခဲများကို ကြိုတင်၍ ရှင်းလင်းပစ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းယွမ်က ရေခဲတူးဖော်သော သတ္တုတွင်းလုပ်သား တစ်ယောက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ သွေးရေခဲများကို ရူးသွပ်စွာ စတင် တူးဖော်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ့ထံတွင် ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း ရှိနေပြီး ဤသွေးရေခဲများကို သယ်ဆောင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အပြင်သို့ သယ်ထုတ်ရန် တကယ်ကို မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်များက တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး တစ်နာရီကျော်ခန့် ကြာပြီးနောက် လင်းယွမ်က ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်ခုကို တူးဖော်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်ခန့်ကတည်းကပင် သူက နှလုံးခန်း၏ အသားတုံးများရှိရာသို့ တူးဖော်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က နှလုံးခန်း၏ အသားတုံးများအတိုင်း လိုက်ကာ ပတ်ပတ်လည်သို့ ဆက်လက် တူးဖော်ပြီး သွေးရေခဲများကို စုဆောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တစ်ဖက်မှ တူးဖော်နေရင်း တစ်ဖက်မှလည်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်မှ အခြေအနေများ မည်သို့ရှိနေမည်ကို သူ မသိနိုင်ချေ။ မြေမိခင်ဂိုဏ်းနှင့် မြူခိုးမြို့တော်သခင်တို့ တိုက်ခိုက်နေကြပြီလား ဆိုသည်ကိုလည်း သူ မသိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ ခေါ်လာခဲ့သော လူတစ်စုက မြူခိုးမြို့တော်တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သေးသလား ဆိုသည်ကိုလည်း သူ မသိရပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နှလုံးအမြူတေကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေပြီး ဤအခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အချိန်မီ ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးမှ ဤသွေးရေခဲများကို လျစ်လျူရှုပြီး ဒီအတိုင်း လှည့်ထွက်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌ သွေးရေခဲများက များပြားလွန်းလှရာ သူတစ်ယောက်တည်း အားထားပြီး တူးဖော်နေရမည် ဆိုပါက မည်သည့်အချိန်ကျမှ ပြီးဆုံးမည်ကို မသိနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်အစဉ်က လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး မည်သို့သော နည်းလမ်းရှိမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲလွှာအောက်တွင် ရှိနေသော လင်းယွမ်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အလျင်အမြန် ခေါင်းမော့ကာ ခေါင်းပေါ်ရှိ ရေခဲဂူကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မြည်ဟည်း ပေါက်ကွဲသံက ဘယ်ဘက်ခြမ်းဆီမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ နေရာတစ်နေရာရှိ ရေခဲနံရံကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုရေခဲနံရံပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု မရှိသော်လည်း တုန်ခါသွားသည့် လက္ခဏာများက သိသိသာသာ ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏နားကို ရေခဲနံရံပေါ် ကပ်ကာ နားထောင်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သဲ့သဲ့လေး ကြားလိုက်ရသည်မှာ ရေခဲနံရံ၏ အတွင်းဘက်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်နေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘေးခန်းမှာ လူတွေရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စိတ်ထဲတွင် အံ့သြသွားသည်။ ဤနှလုံး၏ ဘေးနားတွင် မည်သို့လုပ်၍ နောက်ထပ် နေရာတစ်ခု ရှိနေရသနည်း။ မည်သည့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်သေး... ဤရေပေါ်ကျွန်း ဧရာမအလောင်းကြီး၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများက အလွန်တရာ ကြီးမားလှရာ မည်သည့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းမဆို ကြီးမားသော နေရာလွတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ၏ အသားနံရံများက ပေပေါင်းများစွာမှသည် ပေရာချီ အထိပင် အထူရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဘေးခန်းမှ လှုပ်ရှားမှုများက မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ရောက်လာနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြဿနာတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်သေးဘူး... နှလုံးထဲမှာရော နေရာလွတ်တွေ အများကြီး ရှိမနေနိုင်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ဇီဝဗေဒ သင်ခန်းစာမှာ သင်ခဲ့ဖူးတာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ်... လူတွေရဲ့ နှလုံးက ဘယ်နဲ့ညာ နှလုံးခန်းဆိုပြီး ခွဲထားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီရေပေါ်ကျွန်း ဧရာမအလောင်းကြီးရဲ့ နှလုံးကရော ဘယ်ညာ ခွဲထားတာများလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် တွေးလေလေ ဖြစ်နိုင်ခြေ များလေလေဟု ခံစားရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် နံရံပေါ်ရှိ ရေခဲတုံးများကို အလျင်အမြန် စတင် တူးဖော်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးခန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုများက မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီး မြူခိုးမြို့တော်သခင်၏ လူများနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေခြင်း ဖြစ်ဖို့ များပြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနှလုံးအမြူတေက ငါ့ဘက်မှာ ရှိနေတာလား... ဘေးခန်းမှာ ရှိနေတာလားဆိုတာ မသိရသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဟိုဘက်တွင် တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေပြီဆိုတော့ အရေးကြီးသည့် အရာတစ်ခုခုကို ရှာတွေ့သွား၍များလား။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့မဟုတ်ပါက တိုက်ရိုက်ကြီး တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရန် အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် နံရံပေါ်ရှိ ရေခဲတုံးများကို အလျင်အမြန် စတင် တူးဖော်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် တွင်းပေါက်တစ်ခုကို တူးဖော်နိုင်ခဲ့ပြီး အတွင်းဘက်သို့ တောက်လျှောက် ဆက်တူးသွားရာ လျင်မြန်စွာပင် ပေနှစ်ဆယ်ကျော် အထူရှိသော ရေခဲဂူတစ်ခုကို တူးဖော်နိုင်ခဲ့ပြီးမှသာ ရေခဲလွှာ အတွင်းဘက်ရှိ နှလုံးအသားနံရံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အစွမ်းကို ချက်ချင်း လည်ပတ်စေလိုက်ရာ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်အထက်တွင် အမည်းရောင် သင်္ကေတများ တောက်ပလာပြီး အမည်းရောင် အဆိပ်ပြင်းသော အရည်များ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အသားနံရံကို အလျင်အမြန် အရည်ပျော်စေလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှဲခနဲ ရှဲခနဲ မြည်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် အသားနံရံက အရည်ပျော်သွားပြီး ဧရာမ အသားတွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ သင့်တော်မည့် ဝူပိုဆာစလာ စေးကပ်အရည်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသားတွင်းထဲမှ မီးခိုးငွေ့များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အရည်ပျော်ကျသွားသော အသံများက တရှဲရှဲ မြည်ဟည်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအငွေ့ပျံသွားသော မီးခိုးငွေ့များ အားလုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်ပြင်းမှုများ ပါဝင်နေသဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိ အသားနံရံများနှင့် ရေခဲလွှာများကို လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်ကျသွားစေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီတွင် မီးခိုးငွေ့များ ပြယ်လွင့်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်က တစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် ပေါက်ကွဲသံများကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်မသွားဘဲ အဆိပ်ပြင်း အရည်များ လုံးဝ ခန်းခြောက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ပြီးမှ လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်နှင့် ကျောက်အကြေးခွံအကာအကွယ်တို့ကို ဖွင့်ကာ အသားနံရံထဲသို့ သတိထား၍ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အသားနံရံ၏ အတွင်းဘက် မြေပြင်ပေါ်တွင် အရည်ပျော်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်နေသော စေးကပ်ကပ် အရည်များ အပြည့်ရှိနေပြီး အရည်ပျော်ပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် အပူငွေ့များလည်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစေးကပ်အရည်များကို နင်းဖြတ်မသွားပေ။ ဤစေးကပ်အရည်များတွင်လည်း ပြင်းထန်သော အဆိပ်ဓာတ်များ ပါဝင်နေမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ရစ်ပတ်ကာ စေးကပ်အရည်များ အထက်တွင် လွင့်မျောစေပြီး တွင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးထိ လျှောက်သွားပြီးနောက်တွင် အရှေ့ဘက်ရှိ အသားနံရံက ပါးလွှာသော အလွှာလေး တစ်လွှာသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး လုံးဝ အရည်ပျော် မသွားသေးသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပါးလွှာသော အသားနံရံ အလွှာလေးဆီမှ အလင်းရောင်များ သဲ့သဲ့လေး ဝင်ရောက်လာနေသည်။</p> <p> </p> <p>"အလင်းရောင်ပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထိုအမြှေးပါးလေးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ဟိုဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ လူတစ်အုပ်ကြီးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ဧရာမ ရေခဲဂူ ခန်းမကြီးက သူ၏ဘက်ရှိ ရေခဲဂူ ခန်းမကြီးထက် နှစ်ဆကျော်ခန့် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ထိုရေခဲဂူ ခန်းမကြီး၏ နံရံများပေါ်၌ တူးဖော်ထားသော သဲလွန်စများ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>အသားနံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော မီးဆိုင်းအချို့က ဤနေရာကို လင်းထိန်နေစေသည်။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ ရေခဲလွှာများကိုလည်း တူးဖော်ထားပြီး အိမ်များ ဆောက်လုပ်ထားသော နေရာများစွာလည်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူမိုက်များစွာက လက်ထိတ်၊ ခြေကျင်း စသည်တို့ကို ခတ်ထားလျက် အနီးအနားရှိ တွင်းပေါက်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးရှိ ဗဟိုချက် နေရာတွင်မူ လူတစ်စုက ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အလင်းတန်းများက ဆက်တိုက် တောက်ပနေပြီး ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများကလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအလင်းတန်းများထဲတွင် မြေဝါရောင် အလင်းစက်ဝန်းများ အမြောက်အမြား ပါဝင်သလို ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းများစွာလည်း ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်း ပေါက်ကွဲနေသည်များလည်း အနည်းအကျဉ်း မဟုတ်ဘဲ အလင်းရောင်များ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ဖြာထွက်နေကာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှသည်။</p> <p> </p> <p>အနီးအနားတွင် အလောင်းများစွာ လဲကျနေပြီး မှားယွင်းထိခိုက်မိသွားသော လူများ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုလူအုပ်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များက မလှမ်းမကမ်းရှိ တွင်းပေါက်များဆီသို့ ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအကြီးဆုံး တွင်းပေါက်ကြီးထဲတွင် အမျိုးသားတစ်ယောက်က လေဟာနယ်ထဲ၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်နေပြီး ရေခဲပြာရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက ဧရာမ အစီအရင် အကာအကွယ်စက်ကွင်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးတန်းများက သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုံပေါက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုလက်ရှိ တိုက်ပွဲအခြေအနေအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အဝါရောင် ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများက ထိုလူရိပ်ရှိရာသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်တိုက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်များနှင့် အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့ကမူ ထိုမြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများကို ထိုသူအနားသို့ မကပ်နိုင်စေရန် အစွမ်းကုန် တားဆီးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီလူက မြူခိုးမြို့တော်သခင် ချန်ယွင်တောက်လား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ထိုရေခဲပြာရောင် အစီအရင် အကာအကွယ်စက်ကွင်းကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေသည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save