Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချိုးခုံငါး သိုလှောင်အိတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုလူစု၏ နောက်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါသွားပြီး ရေခဲဂူထဲတွင် ဟိုကွေ့ဒီကွေ့ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်မှ ပေါက်ကွဲသံများက ဝေးကွာသွားခြင်း မရှိဘဲ ပို၍ပင် နီးကပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာက လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး အရှေ့ဘက်ရှိ ခေါင်းဆောင်ချိုးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးကလည်း လင်းယွမ်၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသွားပုံရကာ လှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဆုံသွားပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ချိုးက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေး... မင်းက ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် မဟုတ်သလို ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကို ကြည့်ရတာ မြေမိခင်ဂိုဏ်းက လူတွေနဲ့လည်း မတူဘူး... မင်းက အပြင်ကနေ ခုမှ ဝင်လာတာမလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် "ကျွန်တော်က အရင်အသုတ်တုန်းက အဖမ်းခံရပြီး ပါလာတာပါ"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... ညီလေးက ဘာလို့ ဖုံးကွယ်နေရတာလဲ... အရင်အသုတ် ဖမ်းခေါ်လာတဲ့လူတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်ကတည်းက ရောက်နေတာလေ... မင်းသာ ဒီမှာ တစ်ပတ်လောက် နေခဲ့ဖူးရင် ငါက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နည်းနည်းလေးမှ မမှတ်မိဘဲ နေမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ချိုးက အလုပ်များတဲ့သူဆိုတော့ မေ့တတ်တာပေါ့... ကျွန်တော့်ကို မမှတ်မိတာလည်း ပုံမှန်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ငါက အလုပ်များတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး... ဒီနေရာမှာတော့ ရေခဲတူးတဲ့ အလုပ်သမားတစ်ယောက် အနေနဲ့ပဲ အသုံးချခံနေရတာပါ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေက ငါတို့ကို လူလို့တောင် မသတ်မှတ်ကြဘူး... ညီလေး... ငါကို အမှန်တိုင်း ပြောစမ်းပါ... မြူခိုးမြို့တော်က လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီမလား... ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို ထွက်ပြေးလာနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဤခေါင်းဆောင်ချိုးက အလွန် ဉာဏ်နက်လှပြီး လင်းယွမ် ဤနေရာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာခြင်းကို ကြည့်ရုံဖြင့် မြူခိုးမြို့တော်တွင် ပြဿနာတက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤခေါင်းဆောင်ချိုးက သူ၏ထံမှ အပြင်ဘက်အခြေအနေကို စုံစမ်းချင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ် သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ချိုး... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ဖြေလိုက်ရင် ဘာအကျိုးအမြတ် ရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူတွေနဲ့ စကားပြောရတာကို သဘောကျတယ်... နည်းနည်းလေး ပြောလိုက်တာနဲ့ တန်းသဘောပေါက်တယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းလည်း အပြင်ဘက်က လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြားနေရတယ်မလား"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ လူတစ်စုက ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေနဲ့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းတို့ရဲ့ စစ်ပွဲနယ်မြေကနေ အဝေးကို ထွက်ပြေးမသွားဘဲ... အခု မြေအောက်ကနေတစ်ဆင့် ပိုတောင် နီးကပ်အောင် သွားနေတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာလို့လဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ချိုး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပါ"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးနှင့် ဘေးနားရှိ လက်အောက်ငယ်သားများက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အသားမည်းမည်းနှင့် တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာက အလုံခြုံဆုံး နေရာပဲလေ... တခြားလူတွေအကုန်လုံးက ထွက်ပေါက်ဆီ ပြေးနေကြတော့ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေက တွေ့တာနဲ့ သေချာပေါက် လိုက်ဖမ်းမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ ဒီလို စစ်ပွဲဗဟိုချက်ကမှ ပိုပြီး လုံခြုံတာ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် သဘောပေါက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ခေါင်းဆောင်ချိုးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီအကြောင်းပြချက် တစ်ခုတည်းကြောင့်လား... ခေါင်းဆောင်ချိုးရဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ အရည်အချင်းအရဆိုရင် ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်တွေ လိုက်မီလာမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုး၏ အပြုံးက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး လင်းယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ ဒီကို အဖမ်းခံရပြီး နေ့ရောညပါ ရေခဲတုံးတွေ တူးနေရတာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက လင်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီရေခဲတုံးတွေရဲ့ အောက်မှာ သွေးရေခဲတွေ အမြောက်အမြား ရှိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>"သွေးရေခဲဆိုတာ ဘာလဲ မင်း သိလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "သွေးရေခဲက ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... သွေးရေခဲဆိုတဲ့ နာမည်အတိုင်းပဲ သွေးတွေ ခဲနေတဲ့ ရေခဲတုံးတွေပေါ့"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးလေးရပ်က အခု ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နေပြီလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စကားမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက လင်းယွမ် သူ့ကို သတိထားနေသည်ဟု ထင်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "မစိုးရိမ်ပါနဲ့... ငါက မင်းရဲ့ အစွမ်းကို စုံစမ်းနေတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းက ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ဖို့ တကယ် အရည်အချင်း ပြည့်မီရဲ့လားဆိုတာကို အတည်ပြုချင်ရုံပါ"</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးလေးရပ်ထဲက တစ်ခုခုက ၄၅ မှတ် အထက်ကို ရောက်နေပြီဆိုရင် အခုချိန်မှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူရတာ ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာတယ်လို့ ခံစားနေရပြီမလား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလို ခံစားနေရတယ်" လင်းယွမ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ အံ့သြသွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ မင်းက ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ တကယ်ပဲ အရည်အချင်း ပြည့်မီတဲ့ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>"အဓိက အရည်အသွေးလေးရပ်ထဲက ဘယ်အရည်အသွေးမဆို ၄၅ မှတ် အထက်ကို ရောက်သွားရင် မျိုးရိုးဗီဇ သော့ခလောက်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇ သော့ခလောက်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ရင် အရည်အသွေး အမှတ် ၅၀ အတားအဆီးကိုလည်း ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒီမျိုးရိုးဗီဇ သော့ခလောက်ကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းက တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်... အဲဒါကတော့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းပြီး မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ ရေးဆွဲဖို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို မင်း သိလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဲဒါက ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး လင်းယွမ်က အတွေ့အကြုံမရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးကာ သူ၏ စိတ်ထဲမှ သတိထားမှုများလည်း အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ဆိုတာက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်း တစ်ခုခုရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အပိုင်းအစ ပုံဆောင်ခဲပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ အစွမ်းတွေ နိုးထလာပြီးနောက်မှာ တကယ်တော့ အဆက်မပြတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်ကို ရောက်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>"အစွမ်းတွေ နိုးထလာတဲ့ အချိန်ကတည်းက ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမယ့် အကြမ်းဖျင်း လမ်းကြောင်းကိုလည်း သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>"ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းတွေရဲ့ အလားအလာကို အဆက်မပြတ် ဖော်ထုတ်နေချိန်မှာ... ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အစိတ်အပိုင်းတွေကို အဆက်မပြတ် ဖော်ထုတ်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ"</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မျိုးရိုးဗီဇတွေက ကြယ်တွေလိုပဲ များပြားလွန်းတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ အသုံးတည့်တာကတော့ အဲ့ဒီအများကြီးထဲက သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုပဲ ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီသေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးကို ဖော်ထုတ်ပြီး အစွမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ ငါတို့က သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူလေလေ... အစွမ်းတွေက ပိုပိုပြီး အစွမ်းထက်လာလေလေပဲ... ငါတို့ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေကလည်း အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇက အကန့်အသတ် ရှိတယ်... အမှတ် ၅၀ လောက်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ မျိုးရိုးဗီဇရဲ့ အလားအလာက အခြေခံအားဖြင့် ကုန်ခမ်းသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေကို... အပြင်ဘက်ကနေ ရှာဖွေသန့်ပြီး... ပိုမို အစွမ်းထက်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းဖို့ လိုအပ်လာတယ်"</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို မျိုးစေ့အဖြစ်ထားပြီး... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို အာဟာရအဖြစ်နဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတယ်... အဲဒီလိုနဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းပေါ် ဆက်လျှောက်၊ ကိုယ်ပိုင် မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံကို ရေးဆွဲပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပိုမို အစွမ်းထက်တဲ့ သက်ရှိပုံစံအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဤအထိ ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ ဤခေါင်းဆောင်ချိုး ပြောပြသည့် သီအိုရီများက သူ ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်များထံမှ အတင်းအကျပ် မေးမြန်းထားခဲ့သည်များနှင့် အတော်လေး ဆင်တူနေသည်။</p> <p> </p> <p>မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့၏ အခြေခံသဘောတရားမှာ အဆင့်ပိုမြင့်သော သက်ရှိများ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မျိုးရိုးဗီဇ အပိုင်းအစများ၏ ပုံဆောင်ခဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အစွမ်းပိုင်ရှင်များက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူတို့၏ မျိုးရိုးဗီဇ ပြည့်စုံမှုကို ဖြည့်ဆည်းကာ သူတို့နှင့်သက်ဆိုင်သော ကိုယ်ပိုင် မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံကို စတင် ရေးဆွဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျိုးရိုးဗီဇမြေပုံက ကိုယ်ပိုင် အစွမ်း၏ သဘာဝနှင့် ကိုက်ညီမှသာ အဆင့်တက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် မီးဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်က ရေခဲဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ရရှိခဲ့ပါက ထိုမျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုပ်ယူသန့်စင်နိုင်မည် မဟုတ်သလို ကိုယ်ပိုင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းကာ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ ရေးဆွဲရန်အတွက်လည်း ပို၍ပင် ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က အရည်အသွေးများ မကိုက်ညီခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သိသာစွာပင် ခေါင်းဆောင်ချိုးက ဤအချက်ကို ရှင်းပြလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူက လင်းယွမ်ကို မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းမှုနှင့် လိုအပ်ချက်ကိုသာ ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သူက လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ တကယ်ပင် လင်းယွမ်က အချိန်ကိုက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည့် အရိပ်အယောင်ကို ဖော်ပြလိုက်သဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းများက အနည်းငယ် ကော့တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့က ဘယ်လို ရလာလဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းဆောင်ချိုးကို မော့ကြည့်ကာ အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လို ရလာတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ဒီသွေးရေခဲတွေကနေ သန့်စင်ထုတ်ယူရတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည့် အမူအရာဖြင့် "သွေးရေခဲကနေ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ထုတ်ယူလို့ ရတယ်... ဒီသွေးရေခဲတွေက ဘာတွေလဲ... ဘာလို့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ထုတ်ယူလို့ ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက ဒီရေပေါ်ကျွန်းရဲ့ သွေးတွေလေ"</p> <p> </p> <p>"ရေပေါ်ကျွန်းရဲ့ သွေးတွေ" လင်းယွမ်က အချိန်ကိုက်ပင် ထိတ်လန့်သွားသည့် အမူအရာကို ဖော်ပြကာ ဆက်မေးလိုက်သည်။ "ရေပေါ်ကျွန်းက ဘယ်လိုလုပ် သွေးတွေ ရှိနေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သက်ပြင်းချလိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ "မင်းက ဒီရေပေါ်ကျွန်းကို တကယ့် ကျွန်းလို့ ထင်နေတာလား... မှားတယ်... လုံးဝကို မှားနေတာပဲ... တကယ်တော့ ဒီကျွန်းက အလွန် ကြီးမားလှတဲ့ ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ အလောင်းကောင်ကြီးပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီအလောင်းကောင်ကြီးက ဘယ်ကရောက်လာလဲဆိုတာတော့ ငါကို လာမမေးနဲ့... ငါလည်း မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>"အခု ငါတို့ ရောက်နေတဲ့ နေရာက မြေအောက် ထုံးကျောက်ဂူ မဟုတ်ဘူး... ဒီရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ နှလုံးထဲမှာ ရောက်နေတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒီနှလုံးထဲမှာ သွေးတွေ ကျန်ရစ်နေတာက သဘာဝပဲလေ... အချိန်အကြာကြီး အေးခဲနေခဲ့တော့ သွေးရေခဲတွေ ဖြစ်သွားတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"သွေးရေခဲတွေကို လုံလုံလောက်လောက် တူးဖော်နိုင်မယ်ဆိုရင်... ဒီဧရာမ သားရဲကြီးရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ထုတ်ယူနိုင်မှာပဲ... အနာဂတ်မှာ ကိုယ်ပိုင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းချင်တယ်ဆိုရင် ဒါက အလွန် လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်သွားပြီလေ"</p> <p> </p> <p>"အခု ညီလေး... မင်းက ငါတို့နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့... လုံးဝ မဆင်မချင် မလုပ်နဲ့... ရှေ့မလှမ်းမကမ်းမှာ သွေးကန် နန်းတော် ရှိတယ်... အဲဒီမှာ သွေးရေခဲတွေ အများကြီး သိမ်းဆည်းထားတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေရာက မြူခိုးမြို့တော်သခင်ရဲ့ ခြေအောက်မှာ ရှိနေတာ... နည်းနည်းလေး သတိလွတ်သွားတာနဲ့ မြူခိုးမြို့တော်သခင်ကို သွားပြီး အနှောင့်အယှက် ပေးမိလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါက မင်းကို ကြိုတင် သတိပေးထားတာ... သိပြီလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေးဇူးတင်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ချိုးရဲ့ ညွှန်ပြမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် မြူခိုးမြို့တော်သခင်ကို လုံးဝ အနှောင့်အယှက် မပေးမိစေရဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပါးစပ်မှ ထိုသို့ ပြောနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ လှောင်ပြောင် ရယ်မောနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူစုက ဒီလောက်တောင် သဘောကောင်းနေမှာလား။</p> <p> </p> <p>သူတို့က သူ့ကို ဤအရာများ ပြောပြနေခြင်းမှာ အခြားသော အကြံအစည်များ ရှိနေ၍သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကိစ္စမရှိပေ၊ သွေးရေခဲ နန်းတော်သာ တကယ် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူ့တွင် ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း ရှိနေသဖြင့် အမြတ်ကြီး စားရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ခေါင်းဆောင်ချိုးက လင်းယွမ်ကို သတိထားရန်နှင့် အသံမထွက်စေရန် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးပြီးမှ ဆက်လက်၍ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ရှေ့သို့ ပေရာချီခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် အရှေ့ဘက်တွင် အလွန် ကြီးမားလှသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>တွင်းနက်ကြီးထဲတွင် ဧရာမ သွေးရောင် ရေခဲတုံးကြီးများကို သိပ်သည်းစွာ စုပုံထားပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် နန်းတော်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပိရမစ်နှင့်တူသော သွေးရေခဲများ၏ အထက်တွင် လင်းယွမ် အစောပိုင်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် မြူခိုးမြို့တော်သခင် ရှိနေသော ရေခဲပြာရောင် စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန် အစီအရင်ကြီး ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ရေခဲမြူခိုးများက လွင့်မျောနေပြီး ထူထပ်သော ရေခဲမြူခိုးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားကာ အစီအရင်ထဲတွင် လေပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော အရပ်ရှည်ရှည် လူရိပ်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူက ရိုးရှင်းသော မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ ဆံစပ်က နောက်သို့ ဆုတ်နေပြီး ထင်ရှားသော ဆံပင်တိုတို ညှပ်ထားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြောစရာပင် မလိုဘဲ ဤသူက မြူခိုးမြို့တော်သခင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ချိုးက ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည် "အားလုံး... ဘယ်လောက် ယူနိုင်မလဲဆိုတာ ကိုယ့်အရည်အချင်းပေါ်ပဲ မူတည်တယ်... ဝင်ကြ"</p> <p> </p> <p>သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူတိုင်းက ချက်ချင်း မြူခိုးများထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ဝင်မသွားသေးပေ။</p> <p> </p> <p>သူက တစ်ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းလိုက်ပြီး မြူခိုးများထဲတွင် ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသည်ကို မြင်မှသာ မြူခိုးများထဲသို့ ခပ်သုတ်သုတ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက မြူခိုးများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် သွေးရေခဲ အမြောက်အမြားကို လျင်မြန်စွာ ထိတွေ့မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးပတ်လည်ရှိ လူများက စတင် သယ်ယူနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ ဒီလောက်များတဲ့ သွေးရေခဲတွေ၊ အရွယ်အစားကလည်း အကြီးကြီးတွေကို၊ ဘယ်လို သယ်သွားကြမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>အခြားလူများက သွေးရေခဲများကို မည်သို့ သယ်ယူမည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လင်းယွမ်က ဤသွေးရေခဲများကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် စတင် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးရှိ သွေးရေခဲများကို အချိန်တိုအတွင်း ထည့်သွင်းပြီးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မလှမ်းမကမ်းရှိ မြူခိုးများထဲတွင် ခေါင်းဆောင်ချိုးကလည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိသော တွန့်ခေါက်နေသည့် အိတ်ငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်လုပ်ကြ"</p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါ... ခေါင်းဆောင်ချိုး" အခြားလူများက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး တွန့်ခေါက်နေသည့် အိတ်ငယ်လေးကို အားကုန် မှုတ်သွင်းလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အိတ်ငယ်လေးက လျင်မြန်စွာ ဖောင်းကားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားလူများကလည်း သွေးရေခဲများကို အိတ်ထဲသို့ စတင် သယ်ယူထည့်သွင်းကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုအိတ်ငယ်လေးကို မှုတ်လိုက်ပြီးနောက် အမြင့် သုံးပေကျော်ခန့်သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ပေါင်ရာနှင့်ချီသော သွေးရေခဲများကို ထည့်သွင်းပြီးနောက်တွင် အနည်းငယ်မျှ ဖောင်းကားလာခြင်း မရှိဘဲ ပိန်လိန်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ဘယ်လောက်တောင် ထည့်လိုက်ရသည် မသိ၊ ထိုတွန့်ခေါက်နေသော အိတ်ငယ်လေးက ဖောင်းကားလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ရပြီ... ထပ်ထည့်လို့ မရတော့ဘူး... လောင်မုန့်... အားရှင်း... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဒီသိုလှောင်အိတ်ကို သယ်ပြီး အရင်သွားကြ"</p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်... ခင်ဗျားကရော" အသားမည်းမည်း လူသန်ကြီး လောင်မုန့်က အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက အထက်သို့ မော့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ချန်ယွင်တောက်က ရေပေါ်ကျွန်းရဲ့ အမြူတေကို သန့်စင်နေတာ... ငါက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အောင်မြင်ခွင့်ပေးနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ အရင်သွားကြ... ဒီသွေးရေခဲတွေကို ယူပြီး လှေတစ်စင်း ရအောင်ရှာ... ပြီးရင်ကျွန်းအပြင်ဘက်ကနေ ငါ့ကို စောင့်နေကြ"</p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ နေခဲ့မယ်" လောင်မုန့်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သိုလှောင်အိတ်က ကြည့်ရတာ မကြီးပေမယ့် သူ့ရဲ့ အခြေခံကတော့ ချိုးခုံငါးရဲ့ အစာအိမ်နဲ့ အူလမ်းကြောင်းတွေပဲ... ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ထည့်လို့ ရပေမယ့် အလေးချိန်က မပြောင်းလဲဘူး"</p> <p> </p> <p>"အားရှင်း တစ်ယောက်တည်းကတော့ ထမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ခွန်အားအသားပေး အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေဆိုတော့ တစ်လှည့်စီ ထမ်းသွားမှ ရလိမ့်မယ်... မြန်မြန်သွားကြ"</p> <p> </p> <p>လောင်မုန့်နှင့် အားရှင်းတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက ထိုသိုလှောင်အိတ်ကို မကာ မြူခိုးများထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော လူအချို့ကလည်း သူတို့နှစ်ဦးကို စောင့်ရှောက်ရင်း အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် ခေါင်းဆောင်ချိုး တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်နေခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက မြူခိုးများထဲသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းများက အေးစက်စွာ ပြုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ချန်ယွင်တောက်... မင်းက ငါ့ကို သွေးရေခဲတွေ ကူတူးပေးစေချင်တာပေါ့လေ... ဒါပေမဲ့ ငါ့ဆီမှာ သိုလှောင်အိတ်လိုမျိုး အစွမ်းပါတဲ့ ပစ္စည်း ရှိနေတာကိုတော့ မင်း မသိဘူးမလား... ငါက သွေးရေခဲတွေထဲမှာ သွေးသား ဗုံးတွေ အများကြီး ထားခဲ့ပြီးပြီကွ"</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ စောက်သုံးမကျတဲ့ အကာအကွယ် အစီအရင်က ဒီလောက်များပြားတဲ့ သွေးသား ဗုံးတွေရဲ့ အစွမ်းကို ခံနိုင်ရည် ရှိမလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>သူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သွေးရေခဲတစ်တုံးပေါ်သို့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိချလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ လက်ဝါးထဲမှ အနီရောင် သွေးအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသွေးအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးရေခဲ တစ်တုံးလုံးကလည်း ချက်ချင်း လင်းလက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ခေါင်းဆောင်ချိုးက လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ဤသွေးရေခဲများနှင့် ချက်ချင်း ဝေးရာသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးရေခဲများကို အလျင်အမြန် သယ်ယူထည့်သွင်းနေသော လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိထားမိသွားကာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ခေါင်းအနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော သွေးသား လှိုင်းဂယက်တစ်ခုကို ခံစားမိသွားကာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်က နောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီး မြူခိုး ဧရိယာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မြူခိုး ဧရိယာမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဗြောက်အိုးများကဲ့သို့ပင် နေရာတစ်နေရာမှ ပေါက်ကွဲမှုက သွေးရေခဲ အမြောက်အမြားကိုပါ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲဂူတစ်ခုထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသော လင်းယွမ်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုလှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်က ပေါက်ကွဲတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲမှု စွမ်းအားက အလွန် ကြီးမားလှပြီး သွေးရေခဲ ပိရမစ် တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ ဧရာမ တုန်ခါမှုလှိုင်းကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင် အလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ ရေခဲတုံးများအားလုံးက အမှုန့်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပိရမစ်ကြီးက တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြိုကွဲသွားပြီး ဝုန်းခနဲ ပြိုကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဧရာမ တုန်ခါမှုလှိုင်းကြီးက အထက်ရှိ ရေခဲပြာရောင် အစီအရင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>အစီအရင်က ကျယ်လောင်သော အသံကြီးထဲတွင် တစ်ခဏချင်းအတွင်း နစ်မြုပ်သွားပြီး ရေခဲပြာရောင် အစီအရင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း သေးသေးလေးများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်ခင်မှာပင် ထိုအစီအရင်က ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အတွင်းရှိ မြူခိုးများက လှိုင်းထန်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းကြီးကြောင့် တစ်ခဏချင်းအတွင်း လွင့်စဉ်သွားကာ အတွင်းမှ မြူခိုးမြို့တော်သခင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မြူခိုးမြို့တော်သခင် ချန်ယွင်တောက်က မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှ ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေခဲလွှာများက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲလွှာများက ဧရာမ ရေခဲနံရံကြီးများကို စုစည်းသွားပြီး အလွန် ကြီးမားလှသော အကာအကွယ် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခြေအောက်တွင် ကာကွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတုန်ခါမှုလှိုင်းကြီးက မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်နေပါစေ၊ ရေခဲနံရံက ကြေမွသွားပြီးနောက် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်တစ်ခုက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆံစပ်များ အလွန်အမင်း နောက်ဆုတ်နေသော မြူခိုးမြို့တော်သခင် ချန်ယွင်တောက်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ပါဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အောက်ဘက်ရှိ သွေးရေခဲ နန်းတော်ကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာက အလွန်အမင်း ကြည့်ရဆိုးနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်... သောက်မြေမိခင်ဂိုဏ်း... ငါ့ရဲ့ မြူခိုးမြို့တော်ကိုတောင် ကြံစည်ရဲတယ်ပေါ့လေ"</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ မင်းတို့လူတွေ တစ်ယောက်မှ ထွက်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့"</p> <p> </p> <p>သူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အောက်ဘက် မြေပြင်ဆီသို့ ဖိချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်း ခြေအောက်ရှိ ထူထပ်သော ရေခဲလွှာများက ကျယ်လောင်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ဖိသိပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ သွေးသား ဗုံးများက မည်သို့ပင် ပေါက်ကွဲနေပါစေ၊ တုန်ခါမှုလှိုင်းကြီးက မည်သို့ပင် ကြမ်းတမ်းနေပါစေ၊ သူ လှုံ့ဆော်လိုက်သော ရေခဲတောင်ကြီးကြောင့် အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လေလှိုင်းများက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ အတင်းအကျပ် လွင့်စဉ်သွားပြီး အချို့အပိုင်းများက ရေခဲဂူထဲရှိ လင်းယွမ်ဆီသို့ပင် တိုက်ရိုက် လွင့်ပျံလာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save