Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">အစွမ်းထက်လှသော မြူခိုးမြို့တော်သခင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align: center;"> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ ရင်ထဲတွင် အံ့သြသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တော်တော့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ဖိအားပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီလူရဲ့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ပြင်းအားက အနည်းဆုံး ငါ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲဂူက "ဂျစ်... ဂျစ်" ဟု မြည်ဟည်းလာကာ ရေခဲနံရံများတွင် အက်ကွဲကြောင်း အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူက များများစားစား တွေးတောနေရန် အချိန်မရတော့ဘဲ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို အလျင်အမြန် လည်ပတ်လိုက်ပြီး ရွှေကြေးခွံချပ်ဝတ်၊ လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် စသည့် ကာကွယ်ရေး အစွမ်းများကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ အနောက်သို့ အပြင်းအထန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေခဲဂူက တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြိုကျဟည်းထသွားပြီး ဧရာမ ရေခဲတုံးကြီးများက တစ်ဆက်တည်း ပြုတ်ကျလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လင်းယွမ်က ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဧရာမ ရေခဲတုံးကြီးများ၏ အောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲတောင်ကြီး တစ်တောင်လုံး အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်သည့်အလား ပင်။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြပြီး အနောက်သို့ အသီးသီး ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒုက္ခပဲ... သူက နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်လိုက်ပြီလား"</p> <p> </p> <p>"လက်တစ်ချက် လှုပ်လိုက်တာနဲ့ ရေခဲတောင်တစ်တောင်ကို ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုတော့... သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးလေးခုစလုံးက... မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အခြေခံအဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန်... စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ကို စီရင်ကြ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ကို စီရင်ကြ"</p> <p> </p> <p>မြေကြီးရောင် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများက အသီးသီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူတို့က ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြပြီး အထူး အစီအစဉ်တစ်ခုအတိုင်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ အသီးသီး၏ လက်ထဲမှ ပန်းရောင် သင်္ကေတကျောက်တုံးများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က သင်္ကေတကျောက်တုံးများကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုကျောက်တုံးများဆီမှ အနီရောင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများက အလျင်အမြန် ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထိုအနီရောင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်သွားပြီး အပြန်အလှန် တောက်ပလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံထက် ရေခဲတောင်ကြီး၏ အထက်တွင် မြူခိုးမြို့တော်သခင် ချန်ယွင်တောက်က အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများက အထူး တပ်မတစ်ခုသဖွယ် နေရာယူထားကြပြီး သူတို့ လက်ထဲရှိ ပန်းရောင် သင်္ကေတကျောက်တုံးများမှ တောက်ပလာသော အလင်းရောင်များက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်ကာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ရှုပ်ထွေးလှသော ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပုံစံက ရှုပ်ထွေးလှသော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ အထူး စည်းချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ယွင်တောက်က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းက သင်္ကေတ တစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သင်္ကေတများက ပုံမှန်အားဖြင့် သက်ရှိများ၏ အရိုးများပေါ်တွင်သာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပြီး သို့မဟုတ်ပါက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များဖြင့် ပျိုးထောင်ထားသော ပစ္စည်းများပေါ်တွင်သာ ထွက်ပေါ်လေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ လူသားများက အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးထားသော ပုံစံမျိုးကို မြူခိုးမြို့တော်၏ ဦးနှောက်အမြူတေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော ချန်ယွင်တောက်ပင်လျှင် ယခုအချိန်၌ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"တော်တော် အစွမ်းထက်တဲ့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းပဲ"</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်းက မည်သည့် နေရာမှ ရောက်ရှိလာသနည်း၊ သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသော သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ပညာရပ်များက ဤမျှပင် များပြားလွန်းနေသည်ဟု သူ၏ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် အံ့သြသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် အောက်ဘက်ရှိ အစီအရင်က အသက်ဝင်လာပါက သူ့အတွက် အလွန် အန္တရာယ် ရှိလာမည်ကို သိရှိနေသော်လည်း...</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ ဆန်းသစ်လှသော သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် အသုံးပြုပုံကို သူက မနေနိုင်ဘဲ စူးစမ်းကြည့်ရှုချင်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက ထိုသိချင်စိတ်ကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ "ငါက နှလုံးအမြူတေကို အခြေခံအဆင့်လောက်ပဲ ပေါင်းစပ်ရသေးတယ်... အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူး... နှလုံးအမြူတေရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ချေဖျက်ဖို့ အချိန်တစ်ခု လိုအပ်တယ်... အချိန်ဆွဲနေလို့ မရဘူး... ဒီလူတွေကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းပစ်မှ ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ချန်ယွင်တောက်က စိတ်ထဲမှ ကြိတ်တွေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားကာ လက်နှစ်ဖက်ကို လေဟာပြင်ထဲတွင် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>လေဟာပြင်က တုန်ခါသွားပြီး မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ ရေခဲမြူများက လိပ်တက်လာကာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း တောင်တန်းကြီးများကဲ့သို့ ဧရာမ ရေခဲလှံကြီး နှစ်လက် ဖြစ်တည်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သွားစမ်း"</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ရေခဲလှံကြီးများက ဥက္ကာခဲများကဲ့သို့ တစ်ခဏချင်းအတွင်း အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲလှံကြီး နှစ်လက်က မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူအုပ်ထဲသို့ အပြင်းအထန် ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲသံကြီးက တစ်ခဏချင်းအတွင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင် ရေခဲစများက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အဆုံးမဲ့ ရေခဲလှိုင်းတံပိုးကြီးများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ဖိနှိပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်က ယခုမှ တည်ဆောက်ထားခါစ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရေခဲတောင်ကြီး နှစ်တောင်၏ အသက်ရှင်လျက် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် လူအများအပြားက ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေခဲမှုန့်များနှင့် ထိတွေ့မိသွားကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နေရာမှာတင် ရေခဲရုပ်တုများအဖြစ် အေးခဲသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤချန်ယွင်တောက် ဖန်တီးလိုက်သော ရေခဲတောင်လှံကြီး၏ စွမ်းအားက အမှန်တကယ်ပင် လူကို ထိတ်လန့်သွားစေလောက်သည်။</p> <p> </p> <p>မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်က ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း သွေးများ အန်ကျလာပြီး အနောက်သို့ အသီးသီး ဆုတ်ခွာသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူက ဒီကျွန်းရဲ့ နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်လိုက်ပြီ... ဒီနေရာက သူ့ရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ... မြန်မြန် သွားကြမယ်"</p> <p> </p> <p>"အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>"သတင်းက အမှားကြီးပဲ... သူက နှလုံးအမြူတေကို ရှာတွေ့ထားပြီးပြီ"</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန် သွားကြမယ်"</p> <p> </p> <p>လူအနည်းငယ်က ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး အလွန် နားလည်မှု ရှိစွာဖြင့် အလျင်အမြန် ခွဲ၍ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက ရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီး၏ နှလုံးခန်း ဖြစ်ပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော သွေးကြောများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် မရေမတွက်နိုင်သော သွေးကြောလမ်းကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လူခွဲ၍ ထွက်ပြေးခြင်းက သံသယဝင်စရာ မလိုဘဲ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လူအနည်းငယ်က အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူများထဲတွင် အများစုက မြေဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်တည်းသာ မီးဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူတို့ အသီးသီးက ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး မီးဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်က မီးမြွေတစ်ကောင်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ ဝေးကွာသော နေရာရှိ သွေးကြောလမ်းကြောင်း တစ်ခုဆီသို့ လေချွန်သံနှင့်အတူ ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မြေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့ကမူ မြေလျှိုးအစွမ်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး သို့မဟုတ်ပါက မြေကြောရှုံ့သည့် အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်ကာ တစ်လှမ်းလျှင် ပေအတော်များများ၊ တစ်ဟုန်ထိုး ခုန်လိုက်ပါက ပေရာချီအထိ သွားလာနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က အရိပ်များသဖွယ် ဖြစ်လုနီးပါး မြန်ဆန်လှပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း ရေခဲတောင် ပေါက်ကွဲမှု နယ်ပယ်ထဲမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသော မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များမှာမူ ကံဆိုးသွားကြပြီ ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ရေခဲတောင်အောက် ဖိခံရ၍ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိလျှင်ပင် နေရာမှာတင် ရေခဲရုပ်တုများအဖြစ် တိုက်ရိုက် အေးခဲသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲတောင်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ချန်ယွင်တောက်က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ထွက်ပြေးမလို့လား... မင်းတို့ တစ်ယောက်မှ ပြေးလို့ မလွတ်စေရဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်နှစ်ဖက်က လေဟာပြင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်း အရှေ့ဘက်ရှိ ရေတွက်၍မရနိုင်သော သွေးကြောလမ်းကြောင်းများက အလျင်အမြန် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပေရာချီ ကျယ်ဝန်းသော ဥမင်ဝများမှ အလျင်အမြန် ကျုံ့ဝင် ပိတ်ဆို့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမှ ဝင်ရောက်သွားကြသော မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့က ကြိုတင် မကာကွယ်နိုင်လိုက်ဘဲ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲတုံးများ၏ ဖိညှစ်မှုကြောင့် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အကာအကွယ် ဒိုင်းလွှာကဲ့သို့သော အစွမ်းများကို ထုတ်ဖော်ထားလျှင်ပင် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှပင် မခံနိုင်ဘဲ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြိုကွဲသွားကာ အသားပြားများအဖြစ် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မြေပြင် အနေအထားကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့... သူက တကယ်ပဲ နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်လိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"တောက်... နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်နိုင်မှ ဒီရေပေါ် အလောင်းကောင်ကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ"</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လူတစ်ယောက်က ထူးခြားချက်ကို သတိထားမိသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... အကယ်လို့ သူက နှလုံးအမြူတေကို အပြည့်အဝ သန့်စင်လိုက်နိုင်ရင် အရင်တုန်းက ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် အများကြီးကို ငါတို့ သတ်ပစ်နိုင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပေးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"အတင်းဖောက်ထွက်ကြ... သူက နှလုံးအမြူတေကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူး... အခုက အခြေခံလောက်ပဲ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သေးတာ... အလွန်ဆုံး ဒီနှလုံးခန်းကိုပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ"</p> <p> </p> <p>"သွား"</p> <p> </p> <p>လူအများက အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီးနောက် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သွေးကြောလမ်းကြောင်း၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် အစပိုင်း ကျဉ်းမြောင်းစွာ ပိတ်ဆို့နေသော နေရာကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီးနောက် အရှေ့ဘက်ရှိ သွေးကြောလမ်းကြောင်းက ဆက်လက် ကျုံ့ဝင်သွားခြင်း မရှိတော့သလို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲလွှာများကလည်း ဖိညှစ်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကြပြီး အလျင်အမြန် အရှိန်တင်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နှလုံးခန်းထဲတွင်မူ ချန်ယွင်တောက်က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မျက်နှာအမူအရာက မှောင်မိုက်သွားသည်။ "ဟမ့်... နှလုံးအမြူတေကို အခြေခံအဆင့်လောက်ပဲ သန့်စင်နိုင်တယ်ဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်သေးလဲ... မင်းတို့ အားလုံး သေရမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်ဟန်က တစ်ချက် လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး လေဟာပြင်ထဲတွင် ရေခဲမြူ အမြောက်အမြား ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ တစ်ကိုယ်လုံး အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူက သွေးကြောလမ်းကြောင်း အပေါက်ဝသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အနောက်သို့ လှည့်ကာ နှလုံးခန်းထဲရှိ မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ကာ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်း၍ လေဟာပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် နှလုံးခန်း တစ်ခုလုံး ဟည်းထ တုန်ခါသွားပြီး သွေးကြောလမ်းကြောင်းများ အားလုံး တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကျုံ့ဝင် ပိတ်ဆို့သွားကာ နှလုံးခန်း တစ်ခုလုံးက ပိတ်လှောင်နေသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်ပင် ချန်ယွင်တောက်က စိတ်မချနိုင်သေးဘဲ နှလုံးခန်း၏ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်း နေရာအနှံ့ရှိ သွေးကြောလမ်းကြောင်းများ၏ အပေါက်ဝတွင် ရေခဲတုံး အမြောက်အမြား အလျင်အမြန် ပေါ်ထွက်လာပြီး သွေးကြောလမ်းကြောင်းများ၏ အပေါက်ဝ တစ်ခုလုံးကို အေးခဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာများက သာမန် ရေခဲတုံးများ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ အေးခဲသော အပူချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲနံရံကို ရိုက်ချိုးရန် ရူးမိုက်စွာ ကြိုးစားသူ မည်သူမဆို ရေခဲရုပ်တုများအဖြစ် အေးခဲသွားစေမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှသာ သူက လှည့်ကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ဆက်သွယ်ထားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်းများကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ အနည်းငယ် အာရုံခံလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေရာမှာ... ငါကမှ အစစ်အမှန် အရှင်သခင်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"ရွှီး"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်ဟန်က ရေခဲမြူ တစ်အုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း သွေးကြောလမ်းကြောင်း တစ်ခုဆီသို့ နောက်ယောင်ခံ လိုက်ပါ သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အေးခဲနေသော နှလုံးခန်းထဲတွင် တစ်ခဏအတွင်း အေးစိမ့်သော လေအေးများ တိုက်ခတ်လာပြီး အရာအားလုံးက ရေခဲရုပ်တုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာရှိ အချိန်များပင် အေးခဲသွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများ အားလုံးက ရေခဲရုပ်တုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး မလှုပ်မယှက် ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာရှိ အေးခဲလှသော အပူချိန်ကို သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ခံနိုင်ရည် မရှိနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ရေခဲတောင် အပိုင်းအစများက အပြင်းအထန် တုန်ခါလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် "ဝုန်း" ဟူသော ကျယ်လောင်သည့် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲတောင် တစ်တောင်လုံး အပြင်းအထန် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လူရိပ်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက် အဆရာချီ ကြီးမားသော ဧရာမ ရေခဲတုံးကြီးကို အသက်ရှင်လျက် ပင့်မလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အပြင်းအထန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်း ရေခဲတုံးကြီးက လွင့်စင်သွားပြီး ဝေးကွာသော နေရာသို့ ကျရောက်ကာ တစ်စစီ ကွဲကြေသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူရိပ်က လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အေးစိမ့်သော လေအေးများနှင့် ကြမ်းတမ်းလှသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကို အလျင်အမြန် လည်ပတ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မျိုးရိုးဗီဇများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန်ကို အလျင်အမြန် လျှော့ချကာ ဤကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အေးခဲနေသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ မြင်ကွင်းထဲ၌ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးနေကြသော သတ္တုတွင်း အလုပ်သမားများ၊ မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူများနှင့် ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည်များ၏ အလောင်းများကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ထဲမှ မနေနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "တော်တော် အစွမ်းထက်တဲ့ မြူခိုးမြို့တော်သခင်ပဲ... ဒီချန်ယွင်တောက်က ဒီရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေနဲ့ နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်လိုက်တာနဲ့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းသွားတာလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စောစောက တစ်ဖက်လူ ထုတ်ဖော်သွားသော ရေခဲဓာတ် အစွမ်း၏ နည်းလမ်းများကို ပြန်လည် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူ၏ နည်းလမ်းများက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ မဟုတ်တော့ဘဲ ရုပ်ရှင်များထဲမှ နတ်တန်ခိုးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် မြေပြင် အနေအထား ပြောင်းလဲမှုများကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး ရေခဲတောင်များကို ဖန်တီးကာ ရန်သူများဆီသို့ ပစ်ပေါက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤချန်ယွင်တောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက ကျောက်ခိုင်၏ ရေခဲဓာတ် အစွမ်းက ကလေးကစားစရာ တစ်ခုလိုပင် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က တပ်သားလေး တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပြီး ရေခဲဓာတ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု အချို့ကိုသာ တတ်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ပင်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤချန်ယွင်တောက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်မည် ဆိုပါက သူ၏ ရေခဲဓာတ် အစွမ်းက မှော်ပညာ တစ်ရပ်လို ဖြစ်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ဧရာမ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအေးခဲစေနိုင်သော အာနိသင်ကပင် အဆင့်တူညီမှု မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ကို ချိုးဖြတ်လိုက်လို့ သူက ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရလိုက်တာလား... ဒါမှမဟုတ် သူက ဦးနှောက်အမြူတေနဲ့ နှလုံးအမြူတေကို ပေါင်းစပ်လိုက်လို့ ဒီရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးဆီက အစွမ်းကို ရသွားတာလား"</p> <p> </p> <p>သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် တစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးမည် ဆိုပါက ထိုမျှ ကြီးမားသော ရေခဲတောင်ကြီး တစ်တောင်ကို ဖန်တီးနိုင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု လင်းယွမ်က တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူက နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်လိုက်ပြီဆိုတော့... ဒီမှာ ဆက်နေရင် ပစ်မှတ် တစ်ခုပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"သူ မြေမိခင်ဂိုဏ်းက အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကို လိုက် သတ်ဖြတ်နေတုန်း... ငါ မြန်မြန် ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းမယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအမူအရာက မှောင်မိုက်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားရှိ သွေးကြောလမ်းကြောင်းများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ၎င်းတို့ အစား ရေခဲတောင် နံရံ အမြောက်အမြားက အစားထိုး နေရာယူထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤရေခဲနံရံများက ထွက်ပေါက် အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ချန်ယွင်တောက်က ဘာလို့ ဒီနေရာကို သေချာ ပိတ်ဆို့သွားရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါမှမဟုတ်... ဒီနေရာမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှိနေသေးလို့လား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို ချက်ချင်း သတိရသွားကာ အလျင်အမြန် လှည့်၍ စောစောက သူ ကြွက်သားပေါက်ကွဲအစွမ်း ဖြင့် အတင်းအဓမ္မ တွန်းထုတ်ထားခဲ့သော ရေခဲတောင်အောက်သို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော သွေးရောင် ရေခဲတုံးများ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"သွေးရေခဲတွေ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားသွားပြီး ချန်ယွင်တောက်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက သွေးကြောလမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့သွားခြင်းမှာ လွတ်မြောက်သွားသူများက ပြန်လာပြီး သွေးရေခဲများကို ယူဆောင်သွားမည်ကို ကာကွယ်ရန် အတွက်သာ ဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသွေးရေခဲများက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များ၏ အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး သွေးရေခဲများကို အလျင်အမြန် စတင် သိမ်းဆည်းတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့တွင် ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း ရှိသဖြင့် ထည့်စရာ နေရာမရှိမည်ကို လုံးဝ ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုပေ။</p> <p> </p> <p>နှစ်မိနစ်မျှ အကြာတွင် ဤနေရာရှိ သွေးရေခဲများ အားလုံးကို ပြောင်စင်သွားအောင် သယ်ဆောင် သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုသံ တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"တောက်... ထွက်ပေါက်က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မှင်သက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ဟန်က တစ်ချက် လက်ကနဲ ဖြစ်သွားကာ ရေခဲဂူအောက်မှ တိုးထွက်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရပ်နေသူက ခေါင်းဆောင်ချိုး ဖြစ်နေသည်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စောစောက ရေခဲတောင် ပြုတ်ကျလာတာတောင် သူ့ကို သေအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူးလား။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤလူက ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းရှိနေတာလား။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းဆောင်ချိုးက သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ တောက်ပသော အဝါရောင် အရိုးတူ တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရိုးတူ၏ ခေါင်းက ငါးတစ်မျိုးမျိုး၏ ဦးခေါင်းခွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အရိုးတူကို ကိုင်ကာ တစ်ချက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရေခဲနံရံဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝီ"</p> <p> </p> <p>ထိုအရိုးတူက ရိုက်ချလိုက်ချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုက တူဖြင့်ထုရိုက်မိသံ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တူခေါင်းမှ တောက်ပသော အဝါရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက် အဝါရောင် အလင်းတန်းက သင်္ကေတ ပုံစံ တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကာ အပြင်းအထန် တုန်ခါလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝီ... ဝီ... ဝီ"</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော တုန်ခါသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခေါင်းဆောင်ချိုး၏ အရှေ့ရှိ ဧရာမ ရေခဲနံရံကြီးက တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကြိမ်နှုန်းမြင့် တုန်ခါမှုဖြင့် တုန်ခါလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဤရေခဲနံရံကြီးက အပြင်းအထန် ပြိုကျသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များက မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တုန်ခါနိုင်တဲ့ တူလား"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် တွေးမိလိုက်သူမှာ ထန်ယင်း ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုမိန်းကလေးက ဒေါက်တာရန်၏ လက်ထောက် မိန်းကလေး ဖြစ်ပြီး ဆေးတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရထားသော သူနာပြုမလေး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက လိပ်ကျွန်းတွင် ရှိစဉ်က နိုးထလာခဲ့သော သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်မှာ ကြိမ်နှုန်းမြင့် တုန်ခါမှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် မျက်စိရှေ့ရှိ ခေါင်းဆောင်ချိုး၏ လက်ထဲမှ ဤသန္ဓေပြောင်း လက်နက် ဖြစ်သော အရိုးတူကလည်း အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထပ်တူညီသော အာနိသင်မျိုးကို ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ပို၍ သိချင်နေသည်မှာ ခေါင်းဆောင်ချိုးက စောစောက ပြုတ်ကျလာသော ရေခဲတောင်၏ ဧရာမ ရိုက်ခတ်မှု စွမ်းအားကို မည်သို့ ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကိုပင်။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်ပင် အကာအကွယ်များကို အထပ်ထပ် အသုံးပြုထားရပြီး ၎င်းအပြင် ကြွက်သားပေါက်ကွဲအစွမ်း ဖြင့် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ခွန်အား အမှတ် တစ်ရာနီးပါးအထိ နှစ်ဆ တိုးမြှင့်လိုက်ရသောကြောင့်သာ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိနေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ကို သိထားရမည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက ဘာနည်းလမ်းကို အားကိုးခဲ့တာလဲ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သိချင်နေသဖြင့် ယခုအချိန်၌ ရမ်းသန်း၍ ထွက်မသွားဘဲ ခေါင်းဆောင်ချိုးက ထွက်ပေါက် ရှာဖွေရန် ရေခဲများကို ဆက်လက် ရိုက်ခွဲနေသည်ကိုသာ ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက လာခဲ့စဉ်က ရှိနေခဲ့သော အက်ကွဲကြောင်း နေရာဆီသို့ မျက်လုံး တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာရှိ ရေခဲတုံးများက ပကတိအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရိုက်ချိုးခံရခြင်း မရှိသလို ထပ်မံ အားဖြည့်ထားခြင်းလည်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ ချန်ယွင်တောက်က ဤအချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ဘဲ သွေးကြောလမ်းကြောင်းများကိုသာ အဓိကထား၍ ပိတ်ဆို့သွားခဲ့ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ချိုးက ရေခဲနံရံကို ရိုက်ခွဲပြီးသွားကာ သွေးကြောလမ်းကြောင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိရှေ့ရှိ ပိတ်ဆို့နေပြီ ဖြစ်သော သွေးကြောလမ်းကြောင်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းဆောင်ချိုး၏ မျက်နှာအမူအရာက မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တောက်... ချန်ယွင်တောက်က တကယ်ပဲ နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်လိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"သွေးကြောလမ်းကြောင်းကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့... ကြည့်ရတာ သူက ကျွန်းတစ်ကျွန်းလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ သိပ်မလိုတော့ဘူးနဲ့ တူတယ်"</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်ဘူး... ဒီရေပေါ်ကျွန်းကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားမှ ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းဆောင်ချိုးက စကားများများ မပြောတော့ဘဲ တူကို ကိုင်ကာ သွေးကြောလမ်းကြောင်း အပေါက်ဝဆီသို့ အပြင်းအထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကြိမ်နှုန်းမြင့် တုန်ခါမှုက အာနိသင် သိပ်မပြနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>တူခေါင်းက သွေးကြောလမ်းကြောင်း အပေါက်ဝရှိ အသားနံရံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး အသားနံရံက မရပ်မနား တုန်ခါသွားကာ ကြိမ်နှုန်းမြင့် တူနှင့်အတူ အလျင်အမြန် တုန်ခါလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ဖြစ်သွားသောကြောင့် ကြိမ်နှုန်းမြင့် တုန်ခါမှုတူက ၎င်းကို လုံးဝ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းက အသားဖြစ်ပြီး အခြားသော ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အရာဝတ္ထုများ မဟုတ်သောကြောင့် ကြိမ်နှုန်းမြင့် တူက ၎င်းကို ရိုက်ခွဲ၍ မရနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ချိုးက ချက်ချင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး တစ်ဆက်တည်း တူချက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရိုက်ချလိုက်သော်လည်း ထိုအသားနံရံ လမ်းကြောင်းက တုန်ခါသွားရုံသာ ဖြစ်ပြီး အဆုံးတိုင်အောင် ပြေလျော့သွားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေါင်းဆောင်ချိုး၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အခြား သွေးကြောလမ်းကြောင်း တစ်ခုသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်ပြီး ရေခဲနံရံကို ရိုက်ခွဲကာ အသားနံရံကို အလျင်အမြန် အပြင်းအထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အရာအားလုံးက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပြီး ကြိမ်နှုန်းမြင့် တူက ရုန်းကန်နိုင်စွမ်း ရှိသော အရာဝတ္ထုများကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သွေးကြောလမ်းကြောင်း အနည်းငယ်ကို တစ်ဆက်တည်း ပြောင်းလဲပြီးနောက် လမ်းကြောင်းများ အားလုံး ပိတ်ဆို့နေပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း ခေါင်းဆောင်ချိုးက တွေ့ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအတွင်း သူ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားပြီး မျက်နှာ တစ်ပြင်လုံး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး... မဖြစ်နိုင်တာ... ငါ ဒီမှာ ပိတ်မိပြီး အသေမခံနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ချန်ယွင်တောက်က အစောကြီး မဟုတ်ရင်တောင် နောက်ကျရင် ပြန်လာမှာပဲ... ဒီမှာ ဆက်နေရင် သေလမ်းပဲ ရှိတယ်... ဒီမှာ လုံးဝ ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>သူက ထိုအိတ်ကလေးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းထဲမှ အရိုးဓား တစ်လက်ကို ထပ်မံ ရှာဖွေ ထုတ်ယူလိုက်ကာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရိုးဓားပေါ်မှ ရွှေရောင် အလင်းတန်း အမြောက်အမြား ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အရိုးဓားကို မြှောက်ကာ အသားနံရံဆီသို့ အပြင်းအထန် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘန်း"</p> <p> </p> <p>အသားနံရံက အလွန်တရာ မာကျောနေပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ အရိုးဓားဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်သော အရာ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"မရဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ် မရသေးတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူက ထိုအိတ်ထဲမှ ကွဲပြားသော သန္ဓေပြောင်း လက်နက်များကို မရပ်မနား ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အဆက်မပြတ် ကြိုးစားနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများက တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲရှိ အိတ်ကလေးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း စူးစိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီအိတ်ကလေးက လက်ဝါးလောက်ပဲ အရွယ်အစား ရှိတာကို... သူ့အရွယ်အစားနဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီတဲ့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပစ္စည်း အများကြီးကို ထည့်ထားနိုင်တယ်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဒါလည်း သန္ဓေပြောင်း ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း ပစ္စည်းပဲ။</p> <p> </p> <p>သူ ယခုအချိန်အထိ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော အမျိုးမျိုးသော သန္ဓေပြောင်း လက်နက်များစွာ ရှိပြီး အကာအကွယ် ပစ္စည်းများ၊ လက်နက်များ၊ အထောက်အကူပြု ကြိမ်လုံး စသည်တို့ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း ပစ္စည်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save