Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ် အချက်အလက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုလဲ... ဒီလို ရတနာမျိုးကို မင်း ငါ့ကို ပြန်ပေးချင်သေးလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အိတ်ကို လှမ်းပစ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ခင်ဗျားအတွက်တော့ အဖိုးတန်ရတနာလို ဖြစ်နေပေမယ့် ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဘာ"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက အိတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ အပြည့်ဖြင့် လင်းယွမ်ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း... တကယ်ပဲ လက်လွှတ်ရက်တယ်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကြီးမားသော ရေခဲတုံးကြီး တစ်တုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်"</p> <p> </p> <p>ထိုရေခဲတုံးကြီးက သူ၏ လက်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း မျက်လုံးပြူးသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း... မင်း..."</p> <p> </p> <p>သူက သရဲတစ္ဆေကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ထိုရေခဲတုံးကြီး ဘယ်ရောက်သွားသလဲဆိုတာကို ဘယ်ညာ လိုက်ရှာနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာမှ သူက သတိပြန်ဝင်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းဆီမှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်အိတ် ရှိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ဟင်းလင်းပြင်အိတ်... ကျွန်တော် အမြင်မမှားဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်အိတ်က ပစ္စည်းတော်တော်များများကို ထည့်နိုင်ပေမယ့် အလေးချိန်ကတော့ သိပ်ပြီး ပြောင်းလဲသွားပုံ မရဘူးမလား"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... အဲဒါက မူလ အလေးချိန်ရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံအထိ လျှော့ချပေးနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် သူ၌ ဟင်းလင်းပြင်အိတ် နှစ်လုံး ရှိသည်။ ယခင် ဟင်းလင်းပြင်အိတ်၏ နေရာအကျယ်အဝန်းကလည်း မသေးငယ်သော်လည်း အလေးချိန်ကိုတော့ များများစားစား မလျှော့ချပေးနိုင်ဘဲ မူလပစ္စည်း အလေးချိန်၏ ငါးပုံတစ်ပုံအထိသာ လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ ၁၁ ပေါင်ခန့်ရှိသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ယခင် ဟင်းလင်းပြင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပါက ၂ ပေါင်ခန့်သာ လေးတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု သူ၏ လက်ထဲရှိ အိတ်ကတော့ ၁၁ ပေါင် အလေးချိန်ကို ၁ ပေါင်အထိ လျှော့ချပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင်အိတ်ကသာ အကောင်းစား ဖြစ်သည်။ အလေးချိန် လျှော့ချပေးနိုင်စွမ်းက နှစ်ဆ ပိုကောင်းရုံသာမက သိုလှောင်နိုင်သည့် နေရာကလည်း နှစ်ဆ ပိုကျယ်ဝန်းပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ထဲရှိ ဤဟင်းလင်းပြင်အိတ်ကို ချိုးခုံငါး၏ အစာအိမ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သူပြောခဲ့သလို အူဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>စောစောက ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်းမှာ လင်းယွမ်ကို ဤရတနာ၏ ကောင်းကျိုးများအကြောင်း မသိစေချင်၍ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်တွင်လည်း ပစ္စည်းသိုလှောင်သည့် ကိရိယာ ရှိနေသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် သူက မနေနိုင်တော့ဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောပြကာ သေချာ မေးမြန်းချင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဆယ်ပုံတစ်ပုံ... ဒါဆိုရင် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်က ပစ္စည်းဘယ်လောက်တောင် သယ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အစွမ်းကိရိယာက အလေးချိန်ကို ထည့်တွက်စရာ မလိုတာလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကိရိယာ မရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဘာ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးတာ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင်ဆိုသော အထောက်အထားကို ထပ်မံ ထုတ်သုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ထပ်မံ ကြက်သေသေသွားပြီး လင်းယွမ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း... ခမင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"</p> <p> </p> <p>"အင်းပါ... အံ့သြမနေနဲ့တော့... ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ စကားတွေ အများကြီး ပြောနေတာ... ချန်ယွင်တောက် ပြန်ရောက်လာရင် ဒုက္ခရောက်မယ်... ကျွန်တော် အခု ဒီမှာရှိတဲ့ သွေးရေခဲတွေကို အကုန် သယ်သွားမှာမို့လို့ ခင်ဗျားဆီမှာ ဟင်းလင်းပြင်အိတ် ရှိနေတာနဲ့ အတော်ပဲ... ကျွန်တော်ကို ကူပြီး ထည့်ပေး... အကုန်ထည့်ပြီးရင် ကျွန်တော်ကို ပေးခဲ့"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အချိန်မဆွဲချင်တော့သဖြင့် တစ်ခွန်း တိုက်တွန်းလိုက်ပြီးနောက် သွေးရေခဲများကို ဆက်လက် သယ်ဆောင်ရန်အတွက် ချက်ချင်း ပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက သူ့ကို သိပ်မယုံကြည်သဖြင့် ချက်ချင်း နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထိုကြီးမားသော သွေးရေခဲကြီးများကို လင်းယွမ်က လက်လှမ်း၍ ထိလိုက်သည်နှင့် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ သူက မယုံဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ချိုးကုံရုံက စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်အိတ်ထဲက သွေးရေခဲတွေကို အရင် သိမ်းပေး... ငါ တခြားဟာတွေကို ကူသယ်ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်လုပ်"</p> <p> </p> <p>သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချိုးကုံရုံ၏ အိတ်ထဲရှိ သွေးရေခဲများ အားလုံး ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး သွေးရေခဲများကို အလျင်အမြန် စတင် ထည့်သွင်းရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ခဏနေ အပြင်ရောက်ရင် ငါ လေးပုံ လိုချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းပင် လှည့်မကြည့်ပေ။ "အိမ်မက် မက်မနေနဲ့"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ချန်ယွင်တောက် ပြန်လာလို့ အသတ်ခံရနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်ကို စွန့်ပြီး မင်းကို ကူညီနေတာနော်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားမှာ အခု အပြင်ထွက်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိလို့လား"</p> <p> </p> <p>"ငါ... မင်း..."</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း စကားဆွံ့အသွားပြီး တစ်ခဏမျှ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ကို သွေးရေခဲတွေ ကူထည့်ပေး... ကျွန်တော် အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ခင်ဗျားကို ခေါ်သွားပေးမယ်... အဲဒါက အကျိုးအမြတ်ပဲ... ခင်ဗျား သဘောတူရင် လုပ်... သဘောမတူရင် အခုပဲ ထွက်ပေါက် သွားရှာတော့"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံ၏ မျက်နှာအမူအရာက တစ်ချက် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ "မင်း အပြင်ထွက်နိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် သေချာလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ရာခိုင်နှုန်းပြည့်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူက ဘာကြောင့် ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေရသလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ဘဲ မနေနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီရေပေါ်ကျွန်း အလောင်းကောင်ကြီးက သာမန် သန္ဓေပြောင်း သားရဲ မဟုတ်ဘူး... ကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိ ဟုတ်ရဲ့လားလို့တောင် ငါ် သံသယရှိတယ်... သူ့ရဲ့ သွေးသားတွေက အလွန်တရာ မာကျောလွန်းပြီး ငါ သိထားတဲ့ ဘယ်လိုအရာဝတ္ထုမျိုးထက်မဆို ပိုနေတာ... မင်း အမှားမလုပ်မိစေနဲ့နော်"</p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက သူ ဘာပြောပြော လက်မခံသည်ကို မြင်သောအခါ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း စောစောက နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း အပြင်သို့ ထွက်မရနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လင်းယွမ်ကို ယုံကြည်ရန်သာ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ လူနှစ်ယောက်က ဆယ်မိနစ်ပင် အချိန်မယူလိုက်ရဘဲ ဤနေရာရှိ သွေးရေခဲများကို အကုန်အစင် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ချိုးကုံရုံကလည်း သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ထည့်ပြီးသွားရာ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ထွက်ပေါက်က ဘယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျား အပြည့် မထည့်တော့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"မထမ်းနိုင်တော့ဘူး... " ချိုးကုံရုံက မတတ်နိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်အိတ်က အလေးချိန်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို လျှော့ချပေးနိုင်သော်လည်း သူက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်ပြီး ခွန်အားအသားပေး အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။ အမြင့်ဆုံး ပင်မ အရည်အသွေးမှတ်မှာ စိတ်စွမ်းအင် ဖြစ်သောကြောင့် အပြည့်ထည့်ထားသော အိတ်ကို လုံးဝ မထမ်းနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အားမနာတော့ဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း သူက ကျန်နေသေးသော အပိုင်းအစ သွေးရေခဲများကိုပါ တိုက်ရိုက် သိမ်းယူသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ရေခဲလှိုဏ်ခေါင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက အလျင်အမြန် နောက်မှ လိုက်လာပြီး တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "မင်းမှာ ဘာနည်းလမ်း ရှိလို့လဲ... မြန်မြန် လုပ်ပါ... ဒီအလောင်းကောင်ကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းက ရှုပ်ထွေးတယ်ဆိုပေမယ့် ချန်ယွင်တောက်က နှလုံးအမြူတေနဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေကို သန့်စင်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ် အချက်အလက်ကို လက်ခံရရှိသွားလောက်ပြီ... သူက ဒီနေရာအကြောင်းကို လက်ခုပ်ထဲက ရေလို သိနေလောက်ပြီ... ငါတို့ အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က လာစဉ်က ဖြတ်သန်းခဲ့သော နံရံပေါက်ဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ ကြိန်နှုန်းမြင့်တူကို သုံးပြီး ဒီက ရေခဲတုံးတွေကို ခွဲချလိုက်"</p> <p> </p> <p>"ထွက်ပေါက်က ဒီမှာလား... ဒီမှာ သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှိနေလို့လား... မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီမှာရှိတယ်လို့ ငါ မမှတ်မိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက သံသယဝင်သွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ်ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းက မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ်ကို မသိဘူးလား" ချိုးကုံရုံက အံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သိရမှာလား"</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ အရည်အသွေးမှတ်က ၅၀ မှတ် ရောက်နေပြီမလား... အရည်အသွေးမှတ် ၅၀ ရောက်သွားပြီဆိုရင် မင်းရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ သိပ်သည်းဆက သတ်မှတ်ထားတဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်နေပြီး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ နိုးထလာမယ့် အဆင့်ကို ရောက်တော့မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီအချိန်မှာ မင်းရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇထဲက သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီးက... မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံကို လွှမ်းမိုးလာလိမ့်မယ်... ဒါဆိုရင် မင်းက မသိမသာနဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို သွားရှာဖွေလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"အရည်အသွေးမှတ်တစ်ခုက ၅၀ အထိ ရောက်သွားတဲ့အခါ... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ တည်ရှိနေတာနဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ဘယ်လို သန့်စင်ရမလဲဆိုတာ သဘာဝအလျောက် သိလာလိမ့်မယ်... ဒါက မင်းရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြှုပ်နှံထားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ပဲ... မျိုးဆက်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေ ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားပဲ"</p> <p> </p> <p>"ကြောင်တစ်ကောင် မွေးလာတာနဲ့ ကြွက်ကို ဖမ်းတတ်သလိုမျိုး တခြားလူ သင်ပေးစရာ မလိုဘူး... ဒါက မျိုးရိုးဗီဇထဲမှာ ပါလာတဲ့ ဗီဇမှတ်ဉာဏ်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းက တကယ်ကြီး မသိဘူးပေါ့... မင်းရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးမှတ် လေးခုစလုံးက ၅၀ မရောက်သေးလို့များလား"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများနှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်နေပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း ချက်ချင်း သံသယဝင်သွားသည်။ သူ၏ အဓိက အရည်အသွေးမှတ် လေးခုစလုံးက ၅၀ မှတ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း မျိုးရိုးဗီဇ မှတ်ဉာဏ်ဆိုသည်ကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ပင်မ အရည်အသွေးမှတ်က ၅၀ ရောက်သွားရင် အဲ့ဒီလို အကျိုးကျေးဇူး ရှိတာလား... ကျွန်တော်ကတော့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ဖန် အံ့အားသင့်သွားပြန်သည်။ "မင်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား... မင်းက အမှတ် ၅၀ မရောက်ခင်မှာ အဆင့်တက်လိုက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>သူက တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသဖြင့် ချက်ချင်း ထပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက လင်းယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် သနားသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပင်မ အရည်အသွေးမှတ်က ၅၀ အပြည့် မရောက်ခင်မှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို အလျင်စလို စုစည်းလိုက်ရင်... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရရှိသွားနိုင်တယ် ဆိုပေမယ့်..."</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီလို လုပ်လိုက်တဲ့အတွက်... မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ်ကို ရရှိနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်... ဒါ့အပြင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ပင်မ အရည်အသွေးမှတ်က အပြည့်အဝ သန့်စင်မှု မရှိတဲ့အတွက်... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းတဲ့အချိန်မှာ အခြားအရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေထဲမှာ ပါနေတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းတာက အသက်အန္တရာယ် အလွန်ကြီးမားရုံသာမကဘဲ... မျိုးရိုးဗီဇထဲက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက... အသိစိတ်ကို အချိန်မရွေး ဖျက်ဆီးပစ်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် ကံကောင်းလို့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို အောင်အောင်မြင်မြင် စုစည်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ... မင်းရဲ့ အစွမ်းက အရည်အသွေးမှတ် ၅၀ ပြည့်ပြီးမှ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းထားတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်လောက် မြင့်မှာ မဟုတ်တာ သေချာသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>"ကွမ်ဖူဘက်မှာတော့... ပင်မ အရည်အသွေးမှတ် ၅၀ မရောက်ခင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် တက်ခဲ့တဲ့သူတွေကို... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တစ်ပိုင်းအဆင့်လို့ ခေါ်ကြတယ်... တချို့ကလည်း မျိုးမစစ် လို့ လှောင်ပြောင်ပြီး ခေါ်တတ်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာအထိ ပြောပြီးသောအခါ ချိုးကုံရုံက လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှမြောတသဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လင်းယွမ်ကို ထိုသို့သော မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တစ်ပိုင်းအဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်မျိုးဟု ထင်မှတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ အခြေအနေကို သူကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်ပြီး သူက အစစ်အမှန် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့်ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကိုယ်တိုင် ဘာကြောင့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့၏ အမွေအနှစ် အချက်အလက်များကို လက်မခံရရှိခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချိုးကုံရုံကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ပင်မ အရည်အသွေးမှတ်က ၅၀ ရောက်သွားပေမယ့်... မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ် အချက်အလက်တွေကို လက်မခံရရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုးရော ရှိလား"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ဒါ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ကွမ်ဖူ စစ်တပ်ရဲ့ သုတေသနပြုချက်တွေအရဆို... မျိုးရိုးဗီဇထဲမှာ ပါလာတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အချက်အလက်တွေ အများစုက အပိုင်းအစလေးတွေပဲ ဖြစ်နေတာ... အစွမ်းတစ်မျိုးမျိုး နိုးထလာပြီးတဲ့အခါမှသာ... လူ့ခန္ဓာကိုယ်က အဲ့ဒီအစွမ်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို အလိုအလျောက် ရှာဖွေဖော်ထုတ်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ ငါတို့က သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အသွေးအသားတွေကို အဆက်မပြတ် စားသုံးပြီး... အဲ့ဒီအသွေးအသားထဲမှာရှိတဲ့ တူညီတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေကို စုပ်ယူပြီး... ဒီမျိုးရိုးဗီဇ အပိုင်းအစလေးတွေကို ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ဆည်းကြရတယ်"</p> <p> </p> <p>"အရည်အသွေးမှတ် တစ်ခုခုက ၅၀ ကို ရောက်သွားရင်... ငါတို့ရဲ့ ဒီမျိုးရိုးဗီဇ အမျိုးအစားက ကနဦး ရလဒ်တစ်ခုအဖြစ် ပြည့်စုံသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်... အဲ့ဒီအခါ မျိုးရိုးဗီဇရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာကနေ လာတဲ့ အမွေအနှစ် သတင်းအချက်အလက်တွေကို ငါတို့ လက်ခံရရှိကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းပြောတဲ့ အခြေအနေမျိုးကတော့... လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ် အချက်အလက်ကို ရချင်ရင်... ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မျိုးရိုးဗီဇ အပိုင်းအစတွေကို ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ဆည်းရမယ်... ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က အစွမ်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တူးဖော်တာဖြစ်ပြီး ရလဒ်ကတော့ ပင်မ အရည်အသွေးမှတ်ကို ၅၀ အထိ မြှင့်တင်ပေးလိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ ပင်မ အရည်အသွေးမှတ်က ၅၀ ရောက်သွားပေမယ့်... မျိုးရိုးဗီဇ အပိုင်းအစတွေကို ပြည့်စုံအောင် မဖြည့်ဆည်းရသေးဘူးဆိုရင်... အဲဒါက လုပ်ငန်းစဉ်ကို မပြီးမြောက်ဘဲ ရလဒ်ကို ရသွားတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုနေရာအထိ ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "မျိုးရိုးဗီဇ အပိုင်းအစတွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ဆိုတာ... သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အသွေးအသားတွေကို စားမှပဲ ရတာလား"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့... မဟုတ်ရင် မင်း ကိုယ်ထဲက မျိုးရိုးဗီဇက ဒီလောက်ပဲ ရှိတာကို... သူတို့ကိုဘယ်ကသွားပြီး ဖြည့်ဆည်းမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"သန္ဓေပြောင်းတာ ကျရှုံးသွားတဲ့ အရူးတွေကို ကြည့်လိုက်လေ... သူတို့ဆီမှာ ဗီဇစိတ်ပဲ ကျန်တော့တာ... အဲဒါကြောင့် သူတို့က တခြားလူတွေကို အရူးလို စားသောက်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ သူတို့ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇက သူတို့ကို... ပြင်ပမျိုးရိုးဗီဇတွေ အသက်လု စုပ်ယူပြီး... သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဖြည့်ဆည်းဖို့ လှုံ့ဆော်အားပေးနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရည်အသွေးမှတ်များ တိုးတက်လာခြင်းမှာ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ သွေးသားကို စားသုံး၍ တိုးတက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လုံးဝကို အမှတ်ပေါင်းထည့်ခြင်းဖြင့်သာ တိုးတက်လာခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ် အချက်အလက်ဆိုသည်ကို မရရှိခဲ့သည်မှာ မဆန်းပေ။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် လင်းယွမ်က ရန်မေ အစွမ်းနိုးထလာစအချိန်တွင် မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လာတတ်သော ရေခဲနတ်ဘုရားမ စရိုက်လက္ခဏာကို ပြန်တွေးမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို အမမေ အဲ့ဒီတုန်းက အစွမ်းနိုးထလာချိန်မှာ... မျိုးရိုးဗီဇရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာက မှတ်ဉာဏ် အချက်အလက်တွေကို လက်ခံရရှိခဲ့တာများလား... သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမယ့် လမ်းကြောင်းက ရေခဲနတ်ဘုရားမလား"</p> <p> </p> <p>"နောက်ပိုင်း ငါက သူ့ကို တတ်နိုင်သမျှ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အသားကို ပေးမစားဘဲ... စနစ်ကနေ လဲလှယ်ထားတဲ့ အသားတွေကိုပဲ ငါနဲ့အတူ စားစေခဲ့တာ... သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရေခဲနတ်ဘုရားမနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အပိုင်းအစတွေ တိုးမလာတော့လို့... အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အဲ့ဒီစရိုက်လက္ခဏာက ထပ်ပေါ်မလာတော့တာပဲနေမယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုက အလွန်မြန်ဆန်လှပြီး အချို့သော အကြံဉာဏ်များကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းတွေးဆနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဘေးနားရှိ သူငယ်ချင်းများ၏ စွမ်းအားတိုးတက်မှုက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ နှေးကွေးနေပြီး အပြင်ဘက်တွင်မူ အစွမ်းထက်သော အစွမ်းပိုင်ရှင်များချည်း ဖြစ်နေရသနည်းဆိုသည်ကိုလည်း သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ထိုလူများအားလုံးက သန္ဓေပြောင်း သားရဲများ၏ သွေးသားများကို ရူးသွပ်စွာ စားသုံးကာ မျိုးရိုးဗီဇ ချို့ယွင်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပြီး မိမိကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို မြှင့်တင်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဘေးနားရှိ လူအများစုမှာ သူ လဲလှယ်ပေးထားသော အစားအစာများကိုသာ စားသုံးနေကြသဖြင့် မိမိကိုယ်ပိုင် မျိုးရိုးဗီဇကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ဘဲ အလျင်အမြန် မတိုးတက်နိုင်ကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချိုးကုံရုံကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ပြောပုံအရဆိုရင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ သွေးသားကို စားမှပဲ ကိုယ်ပိုင် မျိုးရိုးဗီဇကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်မယ်ဆိုရင်... သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ သွေးသားကို မစားဘူးဆိုရင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့... မစားဘဲနဲ့ မင်းက ပြင်ပမျိုးရိုးဗီဇကို ဘယ်လိုလုပ် စုပ်ယူမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"လေထုထဲမှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား" လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ကြောင်အသွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "သဘာဝတရားကြီးထဲမှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေ ရှိနေတာ အမှန်ပဲ... ဒီစွမ်းအင်တွေက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို ကြီးထွားလာအောင် ပျိုးထောင်ပေးနိုင်တယ် ဆိုပေမယ့်... လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အစိတ်အပိုင်းတွေကိုပဲ ကြီးထွားလာစေတာ... လိုအပ်နေတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အပိုင်းအစတွေကိုတော့ ဖြည့်ဆည်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇက မပြည့်စုံဘူးဆိုရင်... အမွေအနှစ် အချက်အလက်ကို ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ မင်းက မတွေးတတ်ဘူးလား... လေထဲမှာရှိတဲ့ စွမ်းအင်လေး နည်းနည်းကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစွမ်းထက်လာအောင် လုပ်မယ်ဆိုရင် ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်း အစွမ်းထက်လာတဲ့အချိန်ဆိုရင် အပြင်ဘက်မှာ သန္ဓေပြောင်း ဘီလူးတွေရဲ့ ကမ္ဘာကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ငြင်းခုံခြင်း မရှိပေ။ အကယ်၍ သူသာ ထိုက်ယန်တောင် မျိုးရိုးဗီဇ နိုးထခြင်း ကျင့်စဉ် ကို ဖန်တီးမထားခဲ့ပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များကို အသိစိတ်မဲ့စွာ စုပ်ယူသည့် ဤနည်းလမ်းဖြင့် မည်သည့်အချိန်မှ တိုးတက်လာမည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မျိုးရိုးဗီဇ နိုးထခြင်း ကျင့်စဉ် ရှိနေသည့်အတွက် စုပ်ယူမှုနှုန်းက အလွန်တရာ မြင့်တက်လာပြီး ထိုက်ယန်တောင်မှ လူများ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်က နှေးကွေးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်တွင် သူ၏ ဘေးနားရှိ လူများသာ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ သွေးသားကို စားသုံးမှု နည်းပါးခြင်း ဖြစ်ပြီး အခြားလူများက မစားကြသည်မှ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ်ကို မရရှိနိုင်ခြင်းကတော့ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်မည့် ကိစ္စပင်။</p> <p> </p> <p>သူက အချိန်အတော်ကြာအောင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ သွေးသားကို မစားရန် တင်းခံထားခဲ့ခြင်းမှာ မှားယွင်းသော ရွေးချယ်မှုများ ဖြစ်နေခဲ့သလား။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း မလုံခြုံသည့် ခံစားချက်မျိုး ရှိနေခဲ့ပြီး သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ သွေးသားများက မသန့်ရှင်းဟု အမြဲ ခံစားနေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>အဲ့ဒါတွေ အားလုံးက ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုတွေပဲလား။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "စောစောက ခင်ဗျား ပြောသွားတဲ့ အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက သူ၏ အရှေ့ရှိ ရေခဲတုံးများကို ခွဲချလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ပါးလွှာသော အသားနံရံ တစ်လွှာကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားပြီး အသားနံရံ၏ အက်ကွဲကြောင်းကို အလျင်အမြန် ဆွဲဖြဲလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက ထွက်ပေါက်လား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော်ကို မဖြေရသေးဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ခေါင်းပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ အလျင်စလို ဝင်ရောက်သွားကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါက ဘာနားမလည်စရာ ရှိလို့လဲ... အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေဆိုတာ မင်းရဲ့ ပင်မ အစွမ်းနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေပဲပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဥပမာ ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့ မီးဓာတ်လိုမျိုး မျိုးရိုးဗီဇတွေက အခြားရောနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မျိုးရိုးဗီဇ အမျိုးအစားက သိန်းသန်းချီပြီး ရှိတယ်... ခရိုမိုဆုန်း တစ်စုံထဲမှာတင် မျိုးရိုးဗီဇ အမျိုးအစားတွေ အများကြီး ရှိနေတာ... သွေးတစ်စက်ထဲမှာရော မျိုးရိုးဗီဇ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေမလဲ... လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သွေးဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်း စဉ်းစားကြည့်လေ... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေမလဲဆိုတာ"</p> <p> </p> <p>"အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ဆိုတာ... ကိုယ်တိုင် နိုးထလာတဲ့ အဲ့ဒီမျိုးရိုးဗီဇ အစိတ်အပိုင်းကို... အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာအောင် လုပ်ဆောင်နေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး... မင်း ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အစိတ်အပိုင်းလို့ ပြောရမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"လူအများစုရဲ့ အစွမ်းနိုးထလာတဲ့အချိန်မှာ ရလိုက်တဲ့အစွမ်းတွေက... တကယ်တမ်းကျတော့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူတို့ အလိုချင်ဆုံး ဆန္ဒတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာ"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီဆန္ဒက တကယ်တော့... အဲ့ဒီအချိန်မှာ မင်းက... အဲ့ဒီအအစွမ်းကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို ရွေးချယ်ပြီး နိုးထစေခဲ့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီမျိုးရိုးဗီဇက တကယ်တော့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ (၁) ရာခိုင်နှုန်းတောင် မပြည့်ဘူး... ကျန်တဲ့ ကိုးဆယ့်ကိုး ရာခိုင်နှုန်းက အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေချည်းပဲ"</p> <p> </p> <p>"အနာဂတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမယ့် လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ မင်းက ဒီတစ်ရာခိုင်နှုန်းသော မျိုးရိုးဗီဇကိုပဲ အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာအောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်တာ... ဒီမျိုးရိုးဗီဇတွေကို ဖြည့်ဆည်းပြီး နောက်ဆုံး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းလိုက်တာနဲ့... မျိုးရိုးဗီဇကွင်းဆက်အဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီး မင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံကို ရေးဆွဲနိုင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ချိုးကုံရုံက အခြားတစ်ဖက်ရှိ နှလုံးခန်းထဲသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း သူ၏ နောက်မှ လိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အသားနံရံကို ပြန်ပိတ်ရန် မမေ့လျော့ခဲ့ဘဲ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ အပြင်ဘက်ရှိ ရေခဲတုံးများကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဤနေရာကို ပြန်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနှလုံးခန်းဘက်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီးမှ လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ... ဒီကိုးဆယ့်ကိုး ရာခိုင်နှုန်းရှိတဲ့ အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေက... ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ အရောအနှော မျိုးရိုးဗီဇတွေက ကျွန်တော်တို့အပေါ် ဘာသက်ရောက်မှုတွေ ရှိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>(စာဖတ်သူတွေ နားလည်အောင် ရှင်းပြရမယ်ဆိုရင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မျိုးရိုးဗီဇတွေအရောအနှောတွေက သိန်းသန်းကုဋေချီပြီးရှိတယ်၊ လူတစ်ယောက်က အစွမ်းနိုးတော့ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့စိတ်ဆန္ဒက အဲ့ဒီ အရောအနှောမျိုးရိုးဗီဇတွေထဲက ကိုယ့်ဆန္ဒနဲ့ကိုက်ညီတဲ့ တစ်ခုကို လှုံ့ဆော်လိုက်တယ်။ ဥပမာ မီးအစွမ်းလိုချင်နေတဲ့သူက မီးဓာတ်မျိုးရိုးဗီဇလေးကို သွားလှုံ့ဆော်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီမီးဓာတ်မျိုးရိုးဗီဇလေးက အရောအနှောတွေထဲကနေ ရွေးချယ်ခံလိုက်ရပြီး ပင်မ မျိုးရိုးဗီဇဖြစ်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့အဲ့ဗီဇလေးက ခန္ဓာကိုယ်မှာ ၁ ရာခိုင်နှုန်းပဲရှိတာ။ သူ့ကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်လာဖို့အတွက် လေထဲက စွမ်းအင်တွေစုပ်ယူပြီး ဖြည့်ဆည်းလို့ရသလို၊ သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတွေရဲ့ အသွေးအသားတွေကိုစားပြီးလည်း ဖြည့်ဆည်းလို့ရတယ်။ အသားတွေစားပြီး ဖြည့်ဆည်းတာက အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းပဲ။ စားတဲ့သူက မီးအစွမ်းပိုင်ရှင်ဆိုရင် အဲ့ဒီအသားတွေမှာပါတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇအရောအနှောတွေထဲကနေ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မီးဓာတ်မျိုးရိုးဗီဇကို အလိုလိုဆွဲငင်ပြီးစုပ်ယူလိုက်တာပဲ။ အဲ့နည်းနဲ့သူ့ရဲ့မီးဓာတ်မျိုးရိုးဗီဇက တစ်ဖြည်းဖြည်းမြင့်တက်လာပြီး ဗီဇမျိုးစေ့ စုစည်းနိုင်တဲ့အခြေအနေရောက်သွားတာပဲ)</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save