Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟယ်ကျွင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟယ်ကျွင်းလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။ ဤလူက ရေခဲချပ်ဝတ်စစ်သည် တပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူးနှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သော ဟယ်ကျွင်းပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>စောစောက ရေခဲဓားချက်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ပေါင်းဆုံ အစွမ်း ကို အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဖြတ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ကာ မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာလာပြီး လှိုဏ်ခေါင်းအစွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ်ကျွင်းက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ "အောက်ကို ပြန်ဆင်းသွားစမ်း"</p> <p> </p> <p>သူက လက်ထဲရှိ ဧရာမ အရိုးဓားကြီးကို မြှောက်ကာ လေဟာနယ်ဆီသို့ ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထိုနေရာသို့ ကွက်တိ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဒိုင်း"</p> <p> </p> <p>အရိုးဓားကြီးက ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လင်းယွမ်၏ အရှေ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လင်းယွမ်၏ ခြေနှစ်ဖက်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အားပြုစရာ နေရာရှိနေကာ ယခင်ကလို လွယ်လွယ်ကူကူ လွင့်စင်သွားမည် မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မြေပြင်ကို ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် စောင့်နင်းလိုက်ပြီး ညာဘက်လက်မောင်းမှ ကြွက်သားများကို ဖောင်းကြွလာစေကာ လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်သီးလေဟုန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထွက်ပေါ်လာမှုနှင့်အတူ မီးတောက်တစ်ခုက ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မီးနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>ရေခဲဓားနှင့် မီးနဂါးတို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မီးနဂါးက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွင့်လေးများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>ရေခဲဓားကလည်း အရည်ပျော်သွားကာ အတွင်းဘက်ရှိ အရိုးအစိတ်အပိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရိုးများက တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကောင်၏ ကျောရိုးနှင့် တူနေပြီး တစ်ဆစ်ချင်းစီ ဖြစ်နေကာ အပေါ်တွင် ရေခဲပြာရောင် အကွက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဒါက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် လက်နက်ပဲ။</p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲမှု ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်စီ ဆုတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပြန်၏။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် မီးတောက်များ ရစ်ပတ်သွားကာ မီးစင်္ကြာ နှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှမ်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင် မီးတောက်များ ရစ်ပတ်ကျန်ရစ်ကာ မီးမျဉ်းကြောင်း နှစ်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဟယ်ကျွင်းက လက်ထဲရှိ အရိုးဓားကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ကာ အရိုးဓားကို သူ၏အရှေ့တွင် မတ်မတ်ထားလိုက်ပြီး ဓားသွားကို အောက်ဘက်သို့ စိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ထစမ်း"</p> <p> </p> <p>"ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း"</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်း မြေအောက်မှ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေခဲပြင်ထဲမှ ရေခဲချွန်များ တစ်ချွန်ပြီးတစ်ချွန် ပစ်လွှတ်လာကာ အပြာရောင် အလင်းတန်း လွှမ်းခြုံထားသော နယ်မြေအတွင်းသို့ အရူးအမူး ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လင်းယွမ်က အပြာရောင် အလင်းတန်း လွှမ်းခြုံထားသော နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ရုတ်တရက် ရေခဲချွန်များ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူက အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မျိုးရိုးဗီဇများ ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မြေဝါရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှသာမက ကျောက်အကြေးခွံအကာအကွယ် များကလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် ပါ ထပ်ပေါင်းလိုက်သောအခါ ကာကွယ်မှု သုံးလွှာတိတိ ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ လင်းယွမ်က ဤရေခဲချွန်များကို အနည်းငယ်မျှ ရှောင်ရှားခြင်း မရှိဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ကာ ဟယ်ကျွင်းအနီးသို့ တစ်ခဏချင်း ကပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း"</p> <p> </p> <p>ရေခဲချွန်များက လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ဝင်သွားပြီး ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲစများ လွင့်စင်ထွက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်စီးအလား လျင်မြန်လှပြီး ဟယ်ကျွင်းအနီးသို့ တစ်ခဏချင်း ကပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ ရဲရင့်ကြမ်းတမ်းသော လင်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟယ်ကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်လား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်၏။ "အခုမှ သိတာလား... နောက်ကျသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ပေတံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုပေတံပေါ်ရှိ အတွင်းပိုင်း သင်္ကေတများက လင်းလက်နေကာ လင်းယွမ်က ပေတံကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှီး"</p> <p> </p> <p>သွေးသားခွန်အားများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အစွမ်းထက်သော လေဖိအားဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ ခုတ်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဒါက သူ၏ လေပေါက်ကွဲမှု အစွမ်းဖြစ်ပြီး ပေတံ၏ အကူအညီဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် လေဖိအားဓားအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ဖက်လူကို ခုတ်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ်ကျွင်းက မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရိုးဓားကို အလျင်အမြန် ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အစွမ်းများ တက်ကြွလာကာ ရေခဲပြာရောင် စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရိုးဓားကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အရိုးဓားကို အရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကာကွယ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ "သွားစမ်း"</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>လေဖိအားဓားနှင့် အရိုးဓားတို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မြည်ဟည်းသံကြီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး အရိုးဓားပေါ်ရှိ ရေခဲလွှာများက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လေဖိအားဓားကလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ယင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းလုံးများကြောင့် ဟယ်ကျွင်း၏ ဆံပင်များ အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ်ကျွင်းက မျက်လုံးကို ပြူးထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဘယ်ကနေ ရောက်လာမှန်းမသိတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်တယ်ပေါ့လေ။</p> <p> </p> <p>သူက ချက်ချင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းများ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ နှာခေါင်းပေါက်ထဲမှလည်း ရေခဲမြူခိုးများ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရေခဲချပ်ဝတ် တစ်လွှာ လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် လေဖိအားဓား ပေါက်ကွဲမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းလုံးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှသာမက သူ၏ ဆံပင်များကလည်း အပြာရောင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ငါ့ဓားအောက်မှာ သေဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>ဟယ်ကျွင်းက လက်ထဲရှိ အရိုးဓားကို အားကုန် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ လင်းယွမ်၏ ပေတံကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာကာ ထိုနောက်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများအားလုံးက ရေခဲသလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>အဝေးတွင် ဤတိုက်ပွဲမှ စောစီးစွာ ရှောင်ရှားနေသော ချိုးကုံရုံက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်။ "သတိထား... အဲဒါ ပင်ကိုယ်အစွမ်းပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ပင်ကိုယ်အစွမ်းလား။</p> <p> </p> <p>ဟယ်ကျွင်းရဲ့ ပင်ကိုယ်အစွမ်းက ရေခဲသလင်း ပြောင်းလဲခြင်းလား။</p> <p> </p> <p>ဒီလို ဒြပ်စင်ပြောင်းလဲခြင်းကလည်း ပင်ကိုယ်အစွမ်းလို့ သတ်မှတ်လို့ရတာလား။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဒီလိုသာဆိုရင် အပြင်ဘက်မှာရှိတဲ့ ရေမျောက်ဝံတွေထဲမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒြပ်စင်ပြောင်းလဲတဲ့ အစွမ်း ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေနိုင်တယ်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဤအရာများကြားတွင် သေချာပေါက် ကွာခြားချက် ရှိရမည်ဟု တွေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဆက်တွေးနေရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ လင်းယွမ်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ စိတ်စွမ်းအင်များကို လှိမ့်သွင်းလိုက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်း အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဟယ်ကျွင်းဆီသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝီ"</p> <p> </p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်း ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လေထုကပါ ချက်ချင်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွား၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်းက တစ်ဖက်ရှိ ရေခဲသလင်း ပြောင်းလဲနေသော ဟယ်ကျွင်းကို မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ဟယ်ကျွင်းက ခေါင်းကို မော့လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ဒေါက်ခနဲ အသံများ မြည်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရေခဲတုံးများ ထပ်နေပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရေခဲတောင် ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူက ဧရာမ ရေခဲ ခြေဖဝါးကြီးကို မြှောက်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ကျောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သေလိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ဧရာမ ခြေဖဝါးကြီးက တကယ့် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးအလား ပြုတ်ကျလာ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့သြသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် ဖြင့် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်"</p> <p> </p> <p>စိတ်စွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဟယ်ကျွင်းကို လွှမ်းခြုံသွားကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝုန်းခနဲ လောင်ကျွမ်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်ကို ထပ်မံ အံ့သြသွားစေသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက်က နောက်တစ်ကြိမ် အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုရေခဲသလင်းက စိတ်စွမ်းအင်များကို စစ်ထုတ်ပစ်နိုင်သော အစွမ်း ရှိနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲသလင်း ပြောင်းလဲနေသော ဟယ်ကျွင်းက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်၏။ "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... မင်းက မီးဓာတ်နဲ့ စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းတွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား... မင်းက မြေမိခင်ဂိုဏ်းက အသုံးမကျတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း အဆင့်ရှိသူများက သေချာပေါက် မြေဓာတ် အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ လူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်အနည်းငယ်တွင် အသုံးပြုခဲ့သော အဓိက နည်းလမ်းများက စိတ်စွမ်းအင်နှင့် မီးတောက် တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်နေသောကြောင့် သူက တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သဘာဝကျကျ သံသယဝင်သွားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စကားမပြောဘဲ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းတစ်ခုကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ကွက်က အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ကွက်တွေကိုပဲ သုံးရတော့မှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စိတ်ထဲတွင် ကြိတ်တွေးလိုက်ပြီး ကြွက်သားပေါက်ကွဲအစွမ်း ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်း သူ၏ ခွန်အား အရည်အသွေးက ယာယီအားဖြင့် နှစ်ဆ တိုးလာသည်။</p> <p> </p> <p>၅၇ မှတ်မှ ၁၁၄ မှတ်အထိ တိုက်ရိုက် မြင့်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ဟယ်ကျွင်းက သူ၏ အရိုးဓားကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရိုးဓားက ယခုအခါတွင် ထူထဲသော ရေခဲလွှာများ စုစည်းသွားပြီး ကြီးမားလှသော ရေခဲဓားကြီး တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်သည်က တကယ့် တောင်ကုန်းတစ်ခု ဖိကျလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လင်းယွမ်က ရှောင်ရှားခြင်း မရှိသည့်အပြင် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်"</p> <p> </p> <p>ရေခဲဓားက လေထုကို ခွဲထုတ်ကာ အရူးအမူး ခုတ်ချလာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ လက်မောင်းကို အပေါ်သို့ ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒိုင်း"</p> <p> </p> <p>ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွမ်က သံမှိုတစ်ပွင့်အလား ရေခဲဓားဖြင့် မြေပြင်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ရိုက်သွင်းခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေခဲလွှာများက သူ၏ ခြေနှစ်ဖက် နေရာမှ စတင်၍ တစ်လက်မချင်း ကွဲကြေသွားပြီး ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် တိုက်ရိုက် ချိုင့်ဝင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် တစ်ကိုယ်လုံး၏ ခြေနှစ်ဖက်ကလည်း ရေခဲလွှာများထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် က ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကျောက်အကြေးခွံအကာအကွယ် တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ အပြည့်ဖြစ်နေသော်လည်း ကွဲကြေသွားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ဘာ... မင်းက တားနိုင်တာလား" ဟယ်ကျွင်း၏ မျက်လုံးအိမ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အဝေးမှနေ၍ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသော ချိုးကုံရုံက ပို၍ပင် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ "ဒီကောင်လေးက... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ခွန်အား ကြီးနေတာလဲ... သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းကို မော့ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးလိုက်၏။ "ခွန်အားချင်းယှဉ်ရင် ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မရှုံးဖူးသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက ဧရာမ ရေခဲဓားကြီးကို အောက်သို့ ရုတ်တရက် ဆွဲချလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရေခဲဓား၏ ဓားသွားကို ဖက်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေဖဝါးမှ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်မောင်းနှစ်ဖက်မှ သွေးကြောများ ဖောင်းကြွလာကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ "လွှတ်လိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် ၁၁၄ မှတ်ရှိသော ဧရာမ ခွန်အား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း ရေခဲဓားပေါ်ရှိ ရေခဲတုံးများကို သူက အရှင်လတ်လတ် ဖက်၍ ခွဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟယ်ကျွင်းကလည်း ဓားသွားအပေါ်မှနေ၍ ယှဉ်ပြိုင်၍မရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားကြီး တစ်ခုကို သိသာထင်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်နှစ်ဖက်က ဓားရိုးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရေခဲသလင်း ပြောင်းလဲနေသော ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကပင် လင်းယွမ်၏ အရှင်လတ်လတ် ဆွဲယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ယားးးး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို အပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပင့်တင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်း ရေခဲဓားကိုရော ဓားရိုးရှိ ဟယ်ကျွင်းကိုပါ တစ်ကိုယ်လုံး မတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မြေပြင်သို့ ပစ်ပေါက်ရိုက်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ထက် သုံးဆခန့် ပိုကြီးမားသော ရေခဲသလင်း ပြောင်းလဲနေသည့် ဟယ်ကျွင်းက ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ အားကုန် ပစ်ပေါက်ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒိုင်း"</p> <p> </p> <p>မြေအောက်လှိုဏ်ခေါင်းထဲမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းယွမ်က လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ရိုက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ရေခဲလွှာထဲမှ ဆွဲနှုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ လှည့်၍ ခုန်လိုက်ပြီး ချိုးကုံရုံကို ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန် သွားရအောင်... ချန်ယွင်တောက်က အောက်မှာ ရှိတယ်... ဟယ်ကျွင်းကို ကျွန်တော် အောက် ပစ်ချလိုက်တာဆိုတော့ သူ့ သေချာပေါက် သတိထားမိသွားမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် လှိုဏ်ခေါင်းအပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မီးစင်္ကြာ အလျင်ဖြင့်ဆိုလျှင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပေသုံးရာကျော် အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဤလှိုဏ်ခေါင်းထဲမှ ပြေးထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ရေခဲနှင့် နှင်းများ အပြည့်ရှိသော ရေခဲမြေရိုင်းဒေသ သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ခြေလှမ်းများက ရပ်တန့်မသွားဘဲ ချိုးကုံရုံကို မေးလိုက်၏။ "ခင်ဗျား သမီးကို သွားရှာမှာလား"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့... သူက မာရွေ့ ဆိုတဲ့ ခွေးကောင်ရဲ့ နယ်မြေမှာ ရှိနေဖို့ များတယ်... ငါ သူ့ကို ခေါ်သွားရမယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ခင်ဗျား ကတိတည်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို သန့်စင်တဲ့ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ကျွန်တော့်ကို ပြောပြတော့"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံကလည်း ပြောလိုက်သည်။ "ဟင်းလင်းပြင်အိတ် ငါ့ကို ပြန်ပေး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း အပိုစကားတွေ မပြောတော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်အိတ်ကို သူ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေချိန်တွင် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက် ပြေးလွှားနေကြဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ်ကနေ ရလိုက်တဲ့နည်းလမ်းကတော့... ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးဖိုတစ်ခုအနေနဲ့ ထားရမယ်... ပြီးရင် အစွမ်းကို သန့်စင်တဲ့ နည်းလမ်းအဖြစ် သုံးပြီး ရရှိလာတဲ့ သွေးတွေကို သန့်စင်ပြီး စုပ်ယူတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ကိုယ်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို စုပ်ယူပြီးသွားရင် တခြား အညစ်အကြေး မျိုးရိုးဗီဇတွေက ခန္ဓာကိုယ် ပြင်ပကို စွန့်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတာနဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စတင်ပြီး စုစည်းရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ အခက်ဆုံးက သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါရဲ့ သွေးထဲက တခြားအမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇတွေကို ငါတို့ စားသုံးလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တခြားအမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇတွေကို သွားလှုံ့ဆော်မိတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီ တခြားအမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇတွေက အရူးအမူး ထွက်လာပြီး ပုန်ကန်ကြလိမ့်မယ်... သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါရဲ့ သွေးထဲက တခြားအမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇတွေကို စုပ်ယူဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ ကြိုးစားပြီးတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားကောင်းလာအောင် လုပ်ကြလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဓိက အရည်အသွေး ၅၀ မှတ် ရောက်နေတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကတော့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး... သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဓိက အရည်အသွေး မျိုးရိုးဗီဇ ပြင်းအားက လုံလောက်တယ်... စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထားနိုင်ရင် တခြားအမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇတွေကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီးတော့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ပိုစောစော စုစည်းနိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါရဲ့ သွေးကို တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်ရုံနဲ့ ရပြီလို့ ပြောတာလား" လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... မင်း ခန္ဓာကိုယ်က ကိုယ့်ရဲ့အစွမ်းမျိုးရိုးဗီဇနဲ့ တူညီတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အပိုင်းအစတွေကို သူ့အလိုလို စုပ်ယူလိမ့်မယ်... အခြားအမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇတွေရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကို ဖိနှိပ်ထားဖို့ မှတ်ထားရုံနဲ့ လုံလောက်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဖိနှိပ်တဲ့ နည်းလမ်းကတော့ အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ အဓိက အရည်အသွေး ကွာခြားမှု၊ မျိုးရိုးဗီဇ အမွေအနှစ် ကွာခြားမှုပေါ် မူတည်ပြီးတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတူကြဘူး"</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဖိနှိပ်တဲ့ နည်းလမ်းကတော့ စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ အစွမ်းကို အတူတူ ပေါင်းစပ် အသုံးပြုတာပဲ... ဖိနှိပ်သန့်စင်တဲ့ နည်းလမ်းကို ဒီငါးအရေခွံပေါ်မှာ ငါ မှတ်သားထားတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ချိုးကုံရုံက ငါးရေခွံတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုငါးရေခွံက ရေခဲပြာရောင် ဖြစ်နေပြီး အထိအတွေ့က အေးစက်နေကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အရေခွံဖြစ်ကြောင်း သိသာနေ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် စာသားမျှ မဟုတ်ဘဲ သင်္ကေတပုံစံ အကွက်များ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်၏။ "ဒီအကွက်တွေအတိုင်း သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်နဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကို လှည့်ပတ်ရမှာလား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အရှေ့ဘက်တွင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသော မြူခိုးမြို့တော် ကို မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မြူခိုးမြို့တော်ဘက်သို့ မသွားတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်ရဲ့ သင်္ဘောက ကျွန်းအပြင်ဘက်မှာ ရှိတယ်... တကယ်လို့ ခင်ဗျား နာရီဝက်အတွင်း ရောက်လာနိုင်ရင် ကျွန်တော် စောင့်ပေးမယ်... နာရီဝက် ကျော်သွားရင်တော့ ဒီကျွန်းကနေ ထွက်သွားဖို့ ခင်ဗျားဘာသာ နည်းလမ်းရှာတော့"</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးပါ" ချိုးကုံရုံက ဝမ်းသာသွားပြီး အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အပိုစကားတွေ ဆက်မပြောတော့ဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်က မြူခိုးမြို့တော် တွင် လျင်မြန်စွာ လမ်းခွဲသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချိုးကုံရုံက မြူခိုးမြို့တော်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သမီးဖြစ်သူကို ရှာဖွေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ကမူ မြူခိုးတောအုပ် ၏ ဆိပ်ကမ်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save