Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">အော်စကာဆုရှင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဘလက်စတားနန်းတော်တွင် အေးမီစ်နှင့် ခရီးသွားတို့ကြား တိုက်ပွဲသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအားစက်ကွင်းအောက်တွင် ဂြိုလ်တုအပြားများသည် ခရီးသွား၏ မှော်အကာအရံကို ဧရာမလက်သီးကြီးများကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ဘေ့စ်ဘောဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ နေရာအနှံ့ ရိုက်ပုတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အေးမီစ်သည် အပြည့်အဝ အသာစီးရထားပြီး ခရီးသွားကို လုံးဝလွှမ်းမိုးထားပုံရသော်လည်း သူမသည် စိတ်သက်သာရာ မရရုံသာမက ပို၍ပင် သတိထားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခရီးသွား ဤမျှဆိုးရွားစွာ အရိုက်ခံရခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှိသည်—အမည်မသိ အကြောင်းပြချက်များကြောင့် သူသည် အရုပ် အစားထိုး မန္တာန်ကို အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူ၏ ပင်ကိုယ်အရည်အသွေးများ၊ သွေးအမှတ်နှင့် စွမ်းအင်များကို အကြိမ်ကြိမ် လျှော့ချခဲ့သည်။ သူသည် နှိပ်စက်ခံရရန် ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူထုတ်လွှတ်နေသော ထိုသက်တောင့်သက်သာမရှိသည့် မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဒါကို ဆက်လုပ်နေလို့ မရဘူး။” အေးမီစ်သည် အဝေးမှ အခြေစိုက်စခန်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စောင့်ကြည့်စင်ရှိ အရာရှိများသည် သူမ၏ ဤလုပ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ၎င်းသည် ခရီးသွား၏ ဆုတ်ခွာရာလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် အချိန်အာကာသ တည်ငြိမ်ရေးကိရိယာကို အသက်သွင်းရန် အရိပ်အမြွက်တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟားလပ်စ်သည် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ နေရာယူပါ။ အားလုံး အသက်သွင်းလိုက်...”</p> <p> </p> <p>သူစကားမဆုံးမီ အခြေအနေသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စီးဆင်းနေသော အရည်များကဲ့သို့ ထူထဲသော ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ခရီးသွား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းတွင် စုပ်ခွက်များပါရှိပြီး ရေဘဝဲ၏ ရေလက်ဝါးများနှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်းသည် အဆက်မပြတ် ကျယ်ပြန့်နေသော ပွက်ပွက်ဆူနေသည့် ဆေးရည်နှင့်လည်း ဆင်တူသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်သည် အစိုင်အခဲနီးပါးဖြစ်သော အလင်းဝင်နိုင်သည့် အစိမ်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် စွမ်းအင် ရေလက်ဝါးများအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ခရီးသွားက သူတို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်ဟု ဆိုမည့်အစား ဤစွမ်းအင် ရေလက်ဝါးများသည် ခရီးသွား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲကာ အတင်းထွက်လာခြင်းနှင့် ပိုတူသည်။</p> <p> </p> <p>အေးမီစ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် အသွင်ပြောင်းခြင်း ပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရသည့် အလေ့အထမရှိပေ။ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူမ၏ စွမ်းအားစက်ကွင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စက်ဝိုင်းပုံ စွမ်းအားစက်ကွင်းများသည် လေဆင်နှာမောင်းငယ်များကဲ့သို့ သူမပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး လွန်ပူများပုံစံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားကြပြီး</p> <p>ခရီးသွားဆီသို့ ဒုံးပျံကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ခရီးသွား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်များသည် ရွေ့လျားသွားပြီး ခရီးသွားကို လုံးဝဖုံးအုပ်သွားကာ သူ့ပတ်လည်တွင် အလွှာတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ စွမ်းအားစက်ကွင်းသည် ၎င်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ သူ့ကို အနည်းငယ်သာ နောက်သို့ တွန်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟားဟား။ အသုံးမကျဘူး၊ အသုံးမကျဘူး၊ အသုံးမကျဘူး။”</p> <p> </p> <p>ခရီးသွားသည် မတူညီသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အရူးအမူး ရယ်မောနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော မကောင်းဆိုးဝါး ခံစားချက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>စစ်တပ်မှ စစ်သားများစွာသည် သူ့ကိုကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့၏ ခြေထောက်များ တုန်ယင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်... ဂိမ်းမျက်နှာပြင် အသုံးအနှုန်းများအရ သူတို့အားလုံးသည် ဆန္ဒစစ်ဆေးမှုတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေရသည်။</p> <p> </p> <p>အေးမီစ်သည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ခရီးသွား၏ ပတ်လည်ရှိ ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်များသည် အလွန်မာကျောပြီး သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ဤသည်မှာ မည်သည့်စွမ်းအင် အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း အမည်မသိပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ခရီးသွားသည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်အားထက်သန်မှု ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမှာရှိတဲ့ ဒီအစွမ်းထက်တဲ့သူက မင်းရဲ့ခင်ပွန်းဖြစ်တဲ့ ငါက မင်းကိုပေးတဲ့ ယဇ်ကောင်ပဲ။ ငါ့ခေါ်သံကို တုံ့ပြန်ပါ ငါ့ရဲ့ ချစ်စရာ ဇနီးလေး။”</p> <p> </p> <p>ဘုန်း။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ စွမ်းအင်များသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လန်းလာပြီး အဆုံးအစမရှိသကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ အနက်ရောင် စကြဝဠာအာကာသကို ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်အဖြစ် ဆေးခြယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဧရိယာ၏ ဂုဏ်သတ္တိများသည် ဤအချိန်လေးအတွင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“သတိပေးချက်။ သတိပေးချက်။ အချိန်အာကာသ မြှောက်ဖော်ကိန်းသည် ပြင်းထန်စွာ အတက်အကျဖြစ်နေပါသည်။ လှိုင်းထိပ်သည် အစစ်အမှန်ဘေးကင်းရေးမျဉ်းကို ကျော်လွန်သွားပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>“အချိန်အာကာသ တည်ငြိမ်ရေးကိရိယာ ဝန်ပိနေပါသည်... သတိပေးချက်။ တည်ငြိမ်ရေး ကျောက်ဆူး ကျိုးပဲ့သွားပါပြီ။ တည်ငြိမ်မှု ကျရှုံးပါသည်။ နောက်ထပ် အချိန်အာကာသ တည်ငြိမ်ရေးကိရိယာများ တောင်းဆိုနေပါသည်။”</p> <p> </p> <p>“အဖြစ်အပျက် မော်ဒယ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေပါသည်... ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု ပြီးစီးပါပြီ။ ၁၀၀% ကိုက်ညီမှုရှိပါသည်။ အဖြစ်အပျက်- ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာခြင်း။”</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အချိန်အာကာသသည် စက္ကူတစ်ရွက်ဖြစ်ပါက အချိန်အာကာသ မြှောက်ဖော်ကိန်းသည် ဤစက္ကူကို မည်မျှခေါက်ထားသည်ဆိုသည့် အတိုင်းအတာဖြစ်သည်။ ၎င်းပိုမိုတည်ငြိမ်လေ ဤစက္ကူသည် ပိုမိုသပ်ရပ်ပြီး ပြန့်ပြူးလေဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ဤစက္ကူသည် ဘောလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ဖိချေခံလိုက်ရပြီး ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသော အခြားစက္ကူတစ်ရွက်က ၎င်းကို ပတ်ရစ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းများသည် အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မွေးဖွားလာကြခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ပင်မစကြဝဠာတွင် ပေါ်လာပါက သူတို့သည် ဧရိယာတစ်ခု၏ အချိန်အာကာသ ဂုဏ်သတ္တိများကို ပြောင်းလဲစေပြီး ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေမည်ဖြစ်သည်။ အများစုသောအချိန်များတွင် ၎င်းသည် ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်းသည် အင်ပါယာတွင် အရိပ်မီးအိမ် ဟုခေါ်သော ပစ္စည်းတစ်ခုကို တစ်ခါက မြင်ဖူးသည်။ ၎င်း၏ အဓိကအရာမှာ အရိပ် ဒိုင်မန်းရှင်း၏ အပိုင်းအစဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အရိပ် ဒိုင်မန်းရှင်းကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။ ယခု ခရီးသွား လုပ်နေသောအရာသည် ၎င်းနှင့် ဆင်တူသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမကောင်းဆိုးဝါး ပြည့်နှက်နေသော ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းသည် ဘလက်စတားနန်းတော် အပြင်ဘက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာသည်။ အေးမီစ်နှင့် ယာဉ်တန်းအမျိုးမျိုးသည် ၎င်း၏ ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဤဒိုင်မန်းရှင်းအတွင်း၌ ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင် ရေလက်ဝါးများသည် ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာကာ တစ်ခုစီသည် အနည်းဆုံး မီတာတစ်သိန်း ရှည်လျားပြီး ကျပန်း ရိုက်ခတ်ရွေ့လျားနေကြသည်။ ယာဉ်တန်းများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံများသည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားပြီး သူတို့၏ အကာအရံများသည် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်။</p> <p> </p> <p>အေးမီစ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရေလက်ဝါးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက်ခွဲထုတ်ရန် သူမ၏ စွမ်းအားစက်ကွင်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ရေလက်ဝါးအသစ်များသည် ဤဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းတွင် အဆုံးအစမရှိသကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။ ယင်းကိုမြင်လျှင် သူမသည် သူမ၏ စွမ်းအားစက်ကွင်းကို ခရီးသွား ကိုယ်တိုင်ထံသို့သာ ဆက်လက်ချိန်ရွယ်ထားရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း။</p> <p>ခရီးသွားသည် ရှောင်ပင်မရှောင်ပေ။ သူသည် ထိုနေရာတွင်သာ မျောလွင့်နေပြီး ခရမ်းရောင်အမှတ်အသားပါသော သူ၏လက်ကို ဆက်တိုက် ဝှေ့ယမ်းနေသည်။ သူ၏လက်လှုပ်ရှားမှုများကို လိုက်၍ ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင်ဒီရေများသည် အဆုံးအစမရှိသကဲ့သို့ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး အေးမီစ်၏ စွမ်းအားစက်ကွင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို အလွယ်တကူ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတစ်ခါက အူလူးကို ရှုံးခဲ့ဖူးပြီး သူရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေကို တွေ့ခဲ့ရတယ်၊ အဲဒါက ငါ့ကို ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းတွေ ရှာဖွေတဲ့လမ်းကို ရွေးချယ်ဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့တယ်။” ခရီးသွားသည် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်ပုံစံများသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူသည် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရယ်မောကာ “နောက်ဆုံးတော့ ငါ စွမ်းအားသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ ဒီဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းကို မကောင်းဆိုးဝါးများ စုဆုံရာ လို့ခေါ်တယ်။ သူမက ငါ့ဇနီးပဲ။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ငါက အဆုံးမရှိတဲ့ စွမ်းအင်ပမာဏကို စုပ်ယူနိုင်တယ်။ ဘလက်စတားကို ခေါ်လိုက်ပါ။ မင်းက ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>“မင်း ငါ့ကို မနိုင်သေးဘူး။”</p> <p> </p> <p>အေးမီစ်သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခရီးသွားသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ယာဉ်တန်းများသည် ဘလက်စတားနန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အချိန်အာကာသ တည်ငြိမ်ရေး ကျောက်ဆူးများ ထပ်မံချထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကိုမြင်လျှင် သူသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်စေပြီးနောက် ဘလက်စတားသည် တစ်ခုခုကို သေချာပေါက် လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ ကနဦးရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ပြီးဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသည်မှာ ဘလက်စတား ဘယ်တော့လာမည်နည်း ဆိုသည်သာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် မီးတောက်များကို ပိုမိုထည့်သွင်းပြီး ဘလက်စတားကို ဖိအားပိုပေးရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကိုတွေးမိပြီး ခရီးသွားသည် အေးမီစ်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ငါမင်းကို အရင်ဆုံး အပိုင်းပိုင်း ဝါးစားပစ်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မြရောင်ခြည် ကြယ်စုတန်းတွင် အလင်း ဖက်ဒရေးရှင်း ရောက်ရှိလာမှုသည် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မတူညီသော အမူအရာများဖြင့် လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် အဆင့် အေ အထက်ဆင့် ခြောက်ဦး ပေါ်လာပြီး အဝေးမှ အကူအညီပေးနေသော ကာကွယ်သူ ရိုမိုမှာမူ လာရောက်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>“တစ်၊ နှစ်... အဆင့် အေ အထက်ဆင့် ခြောက်ယောက်။”</p> <p> </p> <p>ဟီလာ၏ နှလုံးသားမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသည်။ အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုထားသော အသက်ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းမှ ရရှိလာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် လျင်မြန်စွာ ပြေပျောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုလူအားလုံးသည် သူမကို သတ်ရန် ထိုနေရာတွင် ရှိနေပါက သူမ အသက်ရှင်နိုင်မည့် လမ်းမရှိဟု သူမ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>အော်ရိုရာ၏ သက်လုံမှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး သိပ်မကြာခင် ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ အဆင့် အေ အထက်ဆင့် အများအပြား အတူတကွ အလုပ်လုပ်ပါက သူမကို မရေမတွက်နိုင်အောင် အကြိမ်ကြိမ် သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမအတွက် သူမ၏ ပြန်လည်နာလန်ထူခြင်း စွမ်းရည်သည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေပါစေ အသတ်ခံရခြင်းမှာ အချိန်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်နာလန်ထူခြင်းသည် သူမ ရန်သူများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်ဟု မဆိုလိုပေ။</p> <p> </p> <p>“အစ်မ...” အော်ရိုရာ၏ စိုးရိမ်တကြီး ခေါ်သံသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဟီလာသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော အသက်စွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော ဟန်ရှောင်း၏ အရှင်သခင်ကိုယ်ပွားကို သူမ မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်လုံးထဲရှိ စူးရှသောအကြည့်များ တဖြည်းဖြည်း နူးညံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>စောစောက သူမ ဝန်းရံခံရချိန်တွင် သူမသည် အခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ အော်ရိုရာနှင့် အောင်မြင်စွာ ချိတ်ဆက်ရန်သာဖြစ်ကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အော်ရိုရာနှင့် ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ဆက်လက်ကြိုးစားရန်အတွက် တိုက်ပွဲအတွင်း သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို လွှဲပြောင်းခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် အသက်နှင့် သေခြင်းအချိန်တွင် သူမ၏ အလားအလာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အခြားအမည်မသိ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့်ဖြစ်စေ ထိုဟန့်တားနေသော ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းသည် အသက်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူခြင်းကို တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤအတားအဆီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးကြား ချိတ်ဆက်မှုသည် ချောမွေ့စွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး အော်ရိုရာသည် သူတို့ကြားရှိ သွေးနှင့် ဝိညာဉ် ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ဟီလာနှင့် သူမ၏ စွမ်းအင်များကို နောက်ဆုံးတွင် မျှဝေနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် ဖက်ဒရေးရှင်း၏ ယာဉ်တန်း လှုပ်ရှားလာသည်။</p> <p> </p> <p>လူမဲ့ အာကာသယာဉ်များနှင့် ယန္တရားတပ်ဖွဲ့ အမြောက်အမြားသည် ဂြိုလ်အခြေစိုက်စခန်း၏ ကာကွယ်ရေးယာဉ်တန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ဦးတည်သွားကြပြီး အခြား အာကာသယာဉ်များသည် လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းပုံ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ အင်ဂျင်နီယာသင်္ဘောများသည် ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အစွန်းသို့ ရောက်လာပြီး အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်ထားသော အကွေးပုံစံ စက်ယန္တရားများကို လွှတ်ထုတ်ကာ ဘက်စုံ ဒိုင်မန်းရှင်း ကောင်းကင်ဖွင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကိရိယာကို စတင်တပ်ဆင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဖက်ဒရေးရှင်း၏ အဆင့် အေ အထက်ဆင့် ခြောက်ဦးသည် ဟီလာရှိနေသော တိုက်ပွဲမြေပြင်သို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ စီရွန်သည် သူ၏လက်လေးဖက်ကို ပိုက်ကာ အထက်မှနေ၍ ဟီလာ၊ ဆက်ဂမန်းနှင့် ကျန်သူများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အေးစက်စက်ဖြင့် “ငါတို့ ရောက်လာတဲ့ အချိန်ကွက်တိပဲ ထင်တယ်”</p> <p> </p> <p>ကာဆုရီ၏ ကိုယ်ပွားသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံသန်းလာသည်။ “ဖက်ဒရေးရှင်းကလည်း ဒီအထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်တော့မလို့လား။”</p> <p> </p> <p>“ဟွန့်၊ မင်းတို့ ဘုရားကျောင်းက လူတွေက တကယ် အသုံးမကျတာပဲ။ မင်းတို့ အခုထိ ဟီလာကို မသတ်ရသေးဘူး။” စီရွန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဖက်ဒရေးရှင်းက ဒီရောက်နေပြီဆိုတော့ မင်းတို့မှာ ငါတို့နဲ့ တူညီတဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိတယ်လို့ ထင်တယ်။ ဟီလာကို သတ်ဖို့ ဘာလို့ အတူတကွ မလုပ်ဆောင်ရမှာလဲ။” ဆက်ဂမန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “သူမက ဘလက်စတားနဲ့ ဆင်တူတဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း စွမ်းအားရှိတယ်ဆိုတာကို ခုလေးတင် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တယ်။ ငါတို့ အတူတကွ အလုပ်လုပ်မှသာ သူမကို သတ်နိုင်ခြေ ပိုများလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ဟေးဒီးစ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ လူတိုင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က တူညီနေပြီဆိုတော့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ကြရအောင်။”</p> <p> </p> <p>စီရွန်သည် ခဏရပ်ကာ တစ်စက္ကန့်ခန့် စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့၏ အစစ်အမှန် ရည်မှန်းချက်ကို မရှင်းပြခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘုရားကျောင်းမှ လူအတော်များများလည်း ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ဝှက်ဖဲများအားလုံးကို ပြသရန် သင့်လျော်သော အချိန်မဟုတ်ပေ။ အတူတကွ အလုပ်လုပ်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကိုကြားလျှင် ဆက်ဂမန်းနှင့် အခြားသူများသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားသော်လည်း ဟီလာမှာမူ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဒီနေ့က ငါသေရမယ့်နေ့ပဲ ထင်တယ်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဟန်ရှောင်း၏ အရှင်သခင်ကိုယ်ပွားသည် သူမ၏ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာပြီး သူမ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ ၎င်းသည် ကြက်သွေးရောင်မြွေဆိုး အသစ်တစ်ခုအတွက် ချုံ့ထားသော စက်လုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ဟီလာကို ၎င်းမ၏ ယန္တရားချပ်ဝတ် အသစ်လဲရန် ကူညီပေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဟီလာသည် ၎င်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ခဏတွန့်ဆုတ်သွားပြီး သူတို့၏ ဆက်သွယ်ရေးချန်နယ်တွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ဘလက်စတား၊ ငါဒီနေ့ သေသွားရင် ငါ့ညီမလေးကို ငါ့ကိုယ်စား စောင့်ရှောက်ပေးပါ။”</p> <p> </p> <p>“မင်း ဒီနေ့ သေမှာမဟုတ်ဘူး။” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီမှာ အဆင့် အေ အထက်ဆင့် ဆယ်ယောက်လောက် ရှိတယ်... ဒါက အရင်တုန်းက မင်းရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်။ မင်းကိုယ်တိုင် လာရင်တောင် ငါ့ကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီကို မခေါ်လာနဲ့။ သွား၊ ငါ့ကို မကယ်နဲ့။ မင်းပါ အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“မကြိုးစားကြည့်ဘဲ မင်းမသိနိုင်ဘူးလေ” ဟန်ရှောင်းက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟီလာသည် ခေါင်းယမ်းကာ ခဏရပ်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ငါမင်းကို အကြွေးတင်လွန်းတယ်။ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး မင်းငါတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်။ မင်းကို ငါတကယ် အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်းက သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဘာလို့ ရုတ်တရက် မင်းရဲ့ သေတမ်းစာကို ပြောနေတာလဲ။ အဲဒါက မင်းနဲ့ မတူဘူး။”</p> <p> </p> <p>“ဟီးဟီး၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ခုခံတာကို လက်မလျှော့ပါဘူး။ ငါသေရင်တောင် ငါ့ရန်သူတွေကို တတ်နိုင်သမျှ နာကျင်အောင် လုပ်မယ်။ ငါက အမြဲတမ်း မင်းရဲ့ အရိပ်ကို လိုက်ဖမ်းနေခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါမသေခင်မှာ မင်းနဲ့အတူ နောက်ဆုံးတော့ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ငါ ကျေနပ်နေပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>ဟီလာသည် မသိစိတ်ဖြင့် သူမ၏လက်ကို လှမ်းလိုက်သော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမ တွန့်ဆုတ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချကာ ဟန်ရှောင်း၏ အရှင်သခင်ကိုယ်ပွား၏ ပခုံးကို ပုတ်ခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ၏မျက်နှာသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော အမူအရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူမရှေ့ရှိ အဆင့် အေ အထက်ဆင့်များဆီသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အခု သူမဘေးမှာ ရပ်နေတာက ဟန်ရှောင်းရဲ့ အဓိကခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ သူမ မျှော်လင့်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမယ့် တိုက်ပွဲမှာ ငါအသတ်မခံရခင် မင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ်လောက်တော့ တွေ့ရမှာပေါ့...</p> <p> </p> <p>“မင်းနေရာ မင်းသိစမ်း။” ဆက်ဂမန်းသည် နှာမှုတ်ကာ သူ၏အသင်းဖော်များကို ဟီလာနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် ခေါ်ဆောင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>စီရွန်သည် ၎င်း၏အသင်းဖော်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်မည်အပြုတွင် သူတို့သည် ရုတ်တရက် အန္တရာယ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း။”</p> <p>အလွန်အစွမ်းထက်သော စိတ်စွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခုသည် သူတို့အပေါ် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဖက်ဒရေးရှင်း၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး အစီအမံများကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းခဲ့သော်လည်း လွင့်စင်သွားဆဲဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် အစွမ်းထက်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။ သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် တုန်ယင်သွားပြီး လွှမ်းမိုးခံရလောက်အောင် နာကျင်သော ခေါင်းကိုက်ခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ဆက်ဂမန်းနှင့် အခြားလေးဦးလည်း ရပ်တန့်သွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တိုက်ခိုက်သူမှာ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် ကာဆုရီ၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ငါတို့က အခု ယာယီမဟာမိတ်တွေ မဟုတ်ဘူးလား။ လူကြီးမင်း ကာဆုရီက ဘာလို့ ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ လူတွေကို တိုက်ခိုက်တာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဟီလာ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမလည်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါ ထူးဆန်းတယ်။ သူတို့ ဘာလို့ ရုတ်တရက် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ။</p> <p> </p> <p>စီရွန်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်ခြင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကာဆုရီ၏ ကိုယ်ပွားကို စိုက်ကြည့်ကာ အော်လိုက်သည်။ “ဒါက ဘာသဘောလဲ”</p> <p> </p> <p>ကာဆုရီသည် လက်နောက်ပစ်ကာ “ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဟီလာကို သတ်ဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူးမလား။ မင်းတို့က သူမကို ဖမ်းပြီး ဘလက်စတားကို မင်းတို့အတွက် တစ်ခုခုလုပ်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေဖို့ သူမကို အပေးအယူတစ်ခုအနေနဲ့ သုံးချင်နေတာ။”</p> <p> </p> <p>စီရွန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကာဆုရီ မည်မျှ သေချာနေသည်ကို ထောက်ရှု၍ ၎င်းသည် ဤအကြောင်းကို တစ်နေရာရာ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်ထံမှ သေချာပေါက် သိထားသောကြောင့် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။ ၎င်းသည် မငြင်းဆိုဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းအဲဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ အလုပ်လုပ်ပုံတွေအရဆိုရင် ငါအလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်တယ်” ကာဆုရီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့က တိုက်ပွဲကို လမ်းတစ်ဝက်ကျမှ ရောက်လာပြီး ဘက်စုံ ဒိုင်မန်းရှင်း ကောင်းကင်ဖွင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကိရိယာကိုတောင် ယူလာသေးတယ်။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်တာနဲ့ယှဉ်ရင် ဒါက ပြန်ပေးဆွဲတာနဲ့ ပိုတူတယ်။ နတ်ဘုရားတစ်သောင်း ရာဇလှံတံက မင်းတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ ငါထင်တာမမှားရင် မင်းတို့က ဟီလာနဲ့ အလဲအလှယ်လုပ်ပြီး နတ်ဘုရားတစ်သောင်း ရာဇလှံတံရဲ့ စည်းတံဆိပ်ကို ဘလက်စတားကို ဖွင့်ခိုင်းချင်နေတာ။”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကာဆုရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ စိတ်စွမ်းအင်များသည် သူဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“တခြားတစ်ခုခုဆိုရင် သိပ်အရေးကြီးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် နတ်ဘုရားတစ်သောင်း ရာဇလှံတံက ဘုရားကျောင်းရဲ့ ရတနာပဲ။ ဟီလာထက် ဒါကို သေချာပေါက် ဦးစားပေးရမယ်။ ငါဒီနေ့ ငါ့မစ်ရှင်ကို စွန့်လွှတ်ရမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းတို့ ဟီလာကို ပြန်ပေးဆွဲမှာကို ငါတားမယ်။ နတ်ဘုရားတစ်သောင်း ရာဇလှံတံကို ဖက်ဒရေးရှင်းက ဘယ်လိုအကြောင်းပြချက်နဲ့မှ သုံးခွင့်မရှိဘူး။”</p> <p> </p> <p>ကာဆုရီ၏ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဟန်ရှောင်းသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လခွမ်း၊ မင်းက အော်စကာဆုရှင်လား။ မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ကောင်းအောင် သရုပ်ဆောင်နိုင်တာလဲ။</p> <p> </p> <p>သူယခုလုပ်ခဲ့သောအရာကို ဘုရားကျောင်း၏ အထက်ပိုင်းအရာရှိများထံ သတင်းပို့လျှင်ပင် သူတို့သည် သူ့ကို အလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်သည့်အတွက် ချီးကျူးရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်းသည် ရုတ်တရက် ၎င်းသည် သရုပ်ဆောင်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ အစစ်အမှန် အတွေးများဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်...</p> <p> </p> <p>တကယ့်ပညာရှင်ပဲ။ ဒါက အမြင့်ဆုံး သရုပ်ဆောင်အဆင့်ပဲ—သရုပ်ဆောင် ကိုယ်တိုင်တောင် ယုံကြည်သွားတယ်။</p> <p> </p> <p>မင်းမှ ရွှေလူသားလေးကို မရရင်၊ အဲဒါ သေချာပေါက် မသမာမှု လုပ်ထားတာပဲ။</p> <p> </p> <p>စာစဉ် (၆၁)၊ အခန်း (၁၀၅၀) ပြီးပါပြီ။<br /> ***</p> <p> </p>


Save