Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၅၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငွေရောင်အရိပ် အူဘာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်က...</p> <p> </p> <p>မကောင်းဆိုးဝါးများ စုဆုံရာသည် ဘလက်စတားနန်းတော် အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲကာ အဆက်မပြတ် ကျယ်ပြန့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သက်ရောက်မှုရှိသော ဧရိယာအတွင်း ကာကွယ်ရေးယာဉ်တန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ရေလက်ဝါးများကို အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်ကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော်လည်း အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ပိုမို၍ ထပ်မံပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာရှိ စွမ်းအင်အားလုံး၏ စွမ်းအင်တည်မြဲမှုသီအိုရီကို ထောက်ခံသော လေ့လာမှုအချို့အရ စွမ်းအင်တည်မြဲမှုသည် ဒိုင်မန်းရှင်းများစွာကြားတွင် လည်ပတ်နေသည်။ ဂလက်ဆီ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများရှိ စမ်းသပ်မှုများစွာတွင် စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာခြင်း၏ ဥပမာများရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အများစုမှာ ပင်မစကြဝဠာနှင့် အခြား ဒိုင်မန်းရှင်းများကြား စွမ်းအင်အပြောင်းအလဲကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းတစ်ခုကို ပင်မစကြဝဠာအတွင်းသို့ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်စေနိုင်သည့် နည်းလမ်းများစွာရှိသည်။ ခရီးသွား အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းမှာ ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းကို ရေပုံးတစ်ပုံးကဲ့သို့ သဘောထားပြီး သူ၏အောက်ခြေတွင် အပေါက်တစ်ခုဖောက်ကာ အတွင်းရှိရေများကို ပင်မစကြဝဠာအတွင်းသို့ စီးဆင်းစေပြီး တိုက်စားမှုကို ဖြစ်စေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခရီးသွားသည် အားစိုက်ထုတ်မှု များများစားစား မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် အပေါက်တစ်ခုကိုသာ ဖောက်ခဲ့သည်။ ကျန်အရာများမှာ ဒုတိယ ဒိုင်မန်းရှင်းကိုယ်တိုင်မှ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ စွမ်းအားစွမ်းရည်များထက် သာလွန်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအရာကို ရပ်တန့်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး ဘလက်စတားနန်းတော်ရှိ ယာဉ်တန်းသည် ဤပြဿနာကို အချိန်တိုအတွင်း ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲမြေပြင်အလယ်တွင် အေးမီစ်သည် ခရီးသွားနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားစက်ကွင်းများသည် မကောင်းဆိုးဝါးများ စုဆုံရာ၏ စွမ်းအင်များနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်ပြီး ဧရာမ တုန်ခါမှုလှိုင်းများကို ဖန်တီးနေသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအားစက်ကွင်း အက်စ်ပါစွမ်းရည်သည် ကာကွယ်ရေးနှင့် ထိန်းချုပ်ရေးတွင် ကောင်းမွန်သည်။ သူမ၏ ဟင်းလင်းပြင် အရည်အချင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ခရီးသွားသည် အသာစီးရထားသော်လည်း သူသည် အေးမီစ်၏ ကာကွယ်ရေးများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် အေးမီစ်သည် ၎င်းအတွက် လုံးဝ မပျော်ရွှင်နေပေ။</p> <p> </p> <p>‘မကောင်းဆိုးဝါးများ စုဆုံရာက သူ့နယ်မြေပဲ။ သူဒီမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ စွမ်းအင်တွေရှိပြီး ငါ့စွမ်းအင်တွေကို အကြောက်အလန့်မရှိ သုံးစွဲစေနိုင်တယ်။ တိုက်ပွဲကို အချိန်ဆွဲတာက ငါ့အတွက် အကျိုးမရှိဘူး’ အေးမီစ်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။ ခရီးသွားသည် အတော်လေး အစွမ်းထက်ကြောင်း သူမ ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် စကြဝဠာ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများ သုံးခုတွင်ပင် အလယ်အလတ်အထက် အဆင့်တွင် ရှိလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း သူမသည် ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သော်လည်း ဤမျှ အစွမ်းထက်သောသူကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန် လုံလောက်အောင် မသန်မာသေးပေ။</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ ခုခံမှုက အချည်းနှီးပါပဲ။ မင်းရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုက အချိန်တစ်ခုပဲ။” မကောင်းဆိုးဝါးများ စုဆုံရာ၏ တိုက်စားမှု တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ခရီးသွား၏ အရှိန်အဝါသည် ပို၍ပို၍ မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အေးမီစ်သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ နေရာအနှံ့ရှိ ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် စွမ်းအင် ရေလက်ဝါးများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် စွမ်းအားစက်ကွင်းကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအပေါ်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘလက်စတားနန်းတော်၏ စောင့်ကြည့်စင်တွင် အရာရှိအသီးသီးသည် လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ ဘလက်စတားနန်းတော်၏ ကာကွယ်ရေးအစီအမံများကြောင့် သူတို့သည် ခရီးသွား ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။ သူတို့ စိုးရိမ်နေသည်မှာ အေးမီစ်သည် ကောင်းမွန်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေပုံမရခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အကူအညီပေးရန် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် နောက်ထပ်ယာဉ်တန်းများကို ဆက်လက်အမိန့်ပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>ငွေရောင်အရိပ်သည် မျက်နှာသေဖြင့် ရှိနေသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အလွန်သွေးဆောင်ခံနေရသည်။ ဘလက်စတား စစ်တပ်၏ အရာရှိများက သူ့ကို အကူအညီ မတောင်းသော်လည်း အေးမီစ် အားနည်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သူ့စွမ်းရည်ကို ပြသရန် အချိန်ရောက်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဘလက်စတား စစ်တပ်၏ သင်္ကေတပါသော အာကာသယာဉ်အနည်းငယ်သည် အဝေးမှ ပေါ်လာပြီး ချဉ်းကပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သင်္ဘောတွေကို တိုက်ပွဲမြေပြင်ကနေ ရှောင်ထွက်သွားပြီး တခြားလမ်းကြောင်းကနေ ပြန်လာခိုင်းလိုက်” ဟားလပ်စ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤပြန်လာသော အာကာသယာဉ်များကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သင်္ဘောများအဖြစ် မှတ်သားထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုသည် တိုက်ပွဲမြေပြင်အပေါ်တွင်သာ ရှိနေပြီး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သင်္ဘောများကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့သည် သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံသာ ကြည့်ပြီး အေးမီစ်နှင့် ခရီးသွားတို့ကြား တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ရေဒါပေါ်၌ သတိပေးချက်တစ်ခု မြည်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“သတိပေးချက်။ သတိပေးချက်။ အဆင့် အေ အထက်ဆင့် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ် ထောက်လှမ်းမိပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>“ဘာ‽”</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာရှိ အရာရှိအသီးသီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ရေဒါကို အလျင်စလို ကြည့်လိုက်ရာ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်မှာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သင်္ဘောများထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်ထပ် ရန်သူ...”</p> <p> </p> <p>သူတို့ ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့ မတုံ့ပြန်မီ နောက်ထပ်ဖြစ်ပျက်လာသောအရာက အရာရှိအားလုံးကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘတ်ဇ်။</p> <p>ရင်းနှီးနေသော သေခြင်းစွမ်းအင်သည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သင်္ဘောမှ ဆူနာမီလှိုင်းကြီးကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာသည်။ ဟီလာသည် ဒီရေပေါ်တွင် ခြေလှမ်းကာ ဘလက်စတားနန်းတော်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒုတိယစစ်တပ်ကွပ်ကဲရေးမှူး ဟီလာ။”</p> <p> </p> <p>“အစ်မ”</p> <p> </p> <p>သူတို့ ဆွံ့အသွားကြပြီး အော်ရိုရာပင်လျှင် မှင်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အစ်မက ရှေ့တန်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အစ်မ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရုတ်တရက် ရောက်လာတာလဲ။</p> <p> </p> <p>စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် အော်ရိုရာသည် ဤဟီလာက အတုဟုပင် ထင်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အံ့အားအသင့်ဆုံးလူမှာ ခရီးသွားဖြစ်သည်။ ယင်းကိုမြင်လျှင် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အရူးအမူး ရယ်မောမှုသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဟီလာက ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>သူ၏မစ်ရှင်မှာ ဘလက်စတား၏ အာရုံစိုက်မှုကို လွှဲပြောင်းရန်နှင့် ဟီလာကို တိုက်ခိုက်နေသူများကို ကူညီ၍ ဘလက်စတားကို ဟန့်တားရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟီလာက ဤနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် ထိုလူများသည် ဘာကို တိုက်ခိုက်နေကြသနည်း။ လေကိုလား။</p> <p> </p> <p>ငါက ဒီမှာ ဘာကို ဟန့်တားဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>သူ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း လုံးဝ မတွေးတတ်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သူအားလုံးကို ဆိုရိုကင်အပေါ် အပြစ်ပုံချလိုက်သည်...</p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုလိမ်လည်မှုကြီးလဲ။ ငါ့ကို သတင်းမှားတွေ ပေးတယ်။</p> <p> </p> <p>ဟီလာ ဤနေရာတွင် ပေါ်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် မစ်ရှင်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။ သူသည် ဘလက်စတား စစ်တပ်နှင့် ဆက်လက်မတိုက်ခိုက်လိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ခရီးသွားသည် အေးမီစ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ပြတ်သားစွာ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားသည်။ သေချာသည်မှာ အေးမီစ်သည် သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်ခွာခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ကာကွယ်ရေးမှ တိုက်ခိုက်ရေးသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဟီလာသည် ခရီးသွားကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း တိုက်ပွဲတွင် ချက်ချင်း မပါဝင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဟန်ရှောင်း၏ စကားများကို မှတ်မိပြီး စောင့်ကြည့်စင်သို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူမသည် ရှုပ်ထွေးနေသော အရာရှိများနှင့် စကားပြောရန် အချိန်မရှိဘဲ ငွေရောင်အရိပ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ ယန္တရားဝတ်စုံကို ဝတ်လိုက်။ ဘလက်စတားက မင်းကို တွေ့ချင်နေတယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဟင်။” ငွေရောင်အရိပ်သည် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်းပြဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ ဝင်လိုက်။”</p> <p> </p> <p>ဟီလာသည် ဘုရင်ကို ပိတ်လိုက်ရာ သူသည် ငွေရောင်အရိပ်အပေါ်သို့ အလိုအလျောက် တွယ်ကပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ငွေရောင်အရိပ်သည် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာ ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ဟီလာသည် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရန် အချိန်ရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာရှိများသည် သူမထံသို့ ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ။ လူကြီးမင်း ဘလက်စတား ဘယ်မှာလဲ။” ဟာဒါဗီက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စကို ထုတ်ပြောလာသောအခါ ဟီလာသည် သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>စစ်တပ် အရာရှိများအပေါ် သူမပေးခဲ့သော အထင်အမြင်သည် အမြဲတမ်း အေးစက်၊ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားပြီး အစွမ်းထက်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ဤမျှ နာကျင်နေပုံရသောအခါ အရာရှိများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အဆိုးမြင်သော စိတ်ထားဖြင့် စတင်ခန့်မှန်းကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ရဲ့ ကွပ်ကဲရေးမှူးကို... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား‽</p> <p> </p> <p>“အစ်မ...” အော်ရိုရာသည် ဟီလာ၏ ဝမ်းနည်းနေသော စိတ်ခံစားမှုများကို သတိထားမိပြီး စိုးရိမ်တကြီး အမူအရာဖြင့် သူမ၏လက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ သူ့ကို အကြွေးတင်လွန်းတယ်။” ဟီလာသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အံကြိတ်ပြီး သူမကိုယ်သူမ စကားပြောနေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့အတွက် မင်းလုပ်ပေးခဲ့တာတွေအတွက် မင်းကို ငါဘယ်လိုပြန်ဆပ်နိုင်မလဲ။”</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဟန်ရှောင်းသည် ငွေရောင်အရိပ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပျက်စီးနေသော ရှေ့တန်း အခြေစိုက်စခန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ ကစားသမားများနှင့် အခြားစစ်သည်များက တိုက်ပွဲမြေပြင် ရှင်းလင်းရေးကို တာဝန်ယူကြလိမ့်မည်။ ဇာတ်ကောင် ဆင့်ခေါ်ကတ်များ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိနေသေးချိန်တွင် ဂိုရူတန်အတွက် ပြဿနာအချို့ ဖန်တီးပေးချင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟီလာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး သတင်းအချက်အလက်မှာ ဂိုရူတန်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဟီလာ၏ စွမ်းရည်မည်မျှ ထူးခြားသည်ကို ထောက်ရှု၍ သူမသည် ဤအခြေအနေကို သိပ်မကြာခင် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူက ဟန်ရှောင်းသည် ဂိုရူတန်ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည်ဟု မဆိုလိုပေ။</p> <p> </p> <p>ဂိုရူတန်၏ နယ်မြေသို့သွားရာလမ်းတွင် ဟန်ရှောင်းသည် ငွေရောင်အရိပ်ကို သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးချင်တာလား။”</p> <p> </p> <p>ငွေရောင်အရိပ်၏ မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုရင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို သူ နားမလည်သလို မေးလည်း မမေးရဲပေ။ ဘလက်စတားက သူ့ကို ဤနေရာသို့ ဘာကြောင့် ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်ကို မူလက သူ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ ယခု ဟန်ရှောင်း ပြောသည့်စကားကို ကြားသောအခါ သူ လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါဆို မင်းက တကယ်ကို ဒီလိုလူမျိုးပဲကိုး၊ ဘလက်စတား။ မင်းလိုချင်တာ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပဲ။</p> <p> </p> <p>“ငါဆိုလိုတာက အဲဒါပဲ၊ ဒါပေမယ့် မင်း တစ်ခုခုကို နားလည်မှုလွဲနေသလို ခံစားရတယ်။” ဟန်ရှောင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်း ငါ့ကို ကူညီစေချင်ရုံပါ။ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ကုဗတုံးကို သုံးဖို့ အပေးအယူတစ်ခုအနေနဲ့ သဘောထားလိုက်ပါ။”</p> <p> </p> <p>“မင်း ငါ့ကို လန့်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။ ယန္တရားအင်ပါယာ လုပ်သလိုမျိုး မင်းက ငါ့ကိုဖမ်းပြီး အထူးလက်နက်တစ်ခု လုပ်ချင်တယ်လို့ ငါထင်နေတာ။” ငွေရောင်အရိပ်သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“အို၊ အဲဒါ လုံးဝ မှားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး။” ဟန်ရှောင်း ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး အကြောင်းအရာကို ပြောင်းကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါကို မင်းနိုးထလိုက်တဲ့အခါ မင်းကိုယ်မင်း အထူး စကြဝဠာရတနာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ဒါက ငါမင်းကို လုပ်စေချင်တဲ့အရာ အတိအကျပဲ၊ အသွင်ပြောင်းပြီး ငါ့ကို ကူညီပေးဖို့။”</p> <p> </p> <p>“မင်း အဲဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ။” ငွေရောင်အရိပ်က သိချင်သွားသည်။ သူ့အကြောင်း သူကိုယ်တိုင်တောင် မသိဘဲနဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်း သူ့ထက် တခြားတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ပိုသိနိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ပထမဆုံး တွေ့တုန်းက မှတ်မိလား။ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ကျင့်စဉ် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါထိန်းချုပ်ပြီး အသေးစိတ် စကင်ဖတ်စစ်ဆေးခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေတာကို ငါသတိထားမိတယ်။ မင်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့် ဖြစ်လာတဲ့အခါ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှု တစ်ခုခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။” ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ လှည့်စားခြင်း အရည်အချင်းကို ချွေးတစ်စက်မျှ မထွက်ဘဲ စတင်အသုံးပြုတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တရားမှာ သူသည် ငွေရောင်အရိပ်ကို လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စစ်ဆေးခဲ့ပြီး သူ၏ ပင်ကိုယ်အရည်အသွေးများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်ကာ သူတွင် စကြဝဠာရတနာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည့် စွမ်းရည် ပါရှိပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သာမန်လူများတွင် ဂိမ်းမျက်နှာပြင် မရှိသောကြောင့် ကစားသမားများကဲ့သို့ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်အားလုံးကို မသိနိုင်ပေ။ ငွေရောင်အရိပ်သည်လည်း ထိုကဲ့သို့ ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတွင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်ရှိကြောင်း သူ မသိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူ့ကို ဤလျှို့ဝှက်စွမ်းရည်ကို သတိပြုမိစေရန် လမ်းညွှန်ပေးသရွေ့ သူသည် သူကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ငါဘာလုပ်ရမလဲ။” ငွေရောင်အရိပ်သည် ဤရှင်းပြချက်ကို မနည်းလက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအကြောင်းကို တွေးရင်းနဲ့ အာရုံခံကြည့်ပါလား။”</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်းတွင် တိကျသော နည်းလမ်းမရှိပေ။ ယခင်က ငွေရောင်အရိပ်သည် ဤအရာနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ လုံးဝမတွေးခဲ့သော်လည်း ယခု ထိုအရာကို သတိပြုမိစေခဲ့ပြီဖြစ်၍ သူသည် ဤစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း နိုးထနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သံသယရှိစွာဖြင့် ငွေရောင်အရိပ်သည် စကြဝဠာရတနာတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းမည့် အတွေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံစံပြောင်းလဲရန် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ငွေရောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် အရည်သတ္တုပုံအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မှန်ကန်သော ခံစားချက်ကို ရှာဖွေရင်း အဆက်မပြတ် ပုံစံပြောင်းလဲနေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် အရည်သတ္တုပုံသည် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ငွေရောင်အရိပ်သည် ဟန်ရှောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တက်ကြွစွာ တွားတက်သွားသည်။ ငွေရောင် အရည်သတ္တုသည် ဟန်ရှောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်သွားပြီး သူ့ကို ငွေရောင်လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့မှာ ဒီစွမ်းရည် တကယ်ရှိတာပဲ။” ငွေရောင်အရိပ်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အသိပေးချက်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါမင်းကို ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ မင်းမှာ လျှို့ဝှက် အလားအလာ ရှိပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>မျက်နှာပြင်က ငွေရောင်အရိပ်သည် စကြဝဠာရတနာ အဆင့် စက်ကိရိယာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပြီး သူသည် သူကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် ငွေရောင်အရိပ်၏ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကာကွယ်ရေးနှင့် အရှိန်ကို မျှဝေနိုင်စေကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စွမ်းရည်အသစ် အတော်များများကိုလည်း ရရှိစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ငွေရောင်အရိပ်ကို ဝတ်ဆင်ရသည်မှာ ဇိမ်ခံကားတစ်စီးအတွင်း ထိုင်နေရသကဲ့သို့ အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင် ဤခံစားချက်အသစ်ကို ခံစားရပြီးနောက် ငွေရောင်အရိပ်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဘလက်စတားနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာရမည်ဖြစ်သည်။ ဤလူသည် သူကိုယ်တိုင်ပင် မမြင်နိုင်သော သူ၏ အလားအလာကို အလွယ်တကူ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စူးစမ်းရှာဖွေရန် ဘလက်စတားက သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်ပါက သူ၏ ကြီးထွားမှုသည် သေချာပေါက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လျှို့ဝှက် အလားအလာကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် ငွေရောင်အရိပ်သည် အလွန်ကျေနပ်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟန်ရှောင်းအား ငှားရမ်းရန်နှင့် သူ့အလိုရှိသလို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပြုရန် စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် အချိန်အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ဤဇိမ်ခံကား၏ ထိန်းချုပ်မှုများနှင့် တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးလာပြီး ၎င်းကို သဘောကျသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“သွားကြစို့။”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ တည့်တည့် ပြေးထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘန်း</p> <p> </p> <p>ငွေရောင်အရိပ်၏ အရှိန်မြှင့်တင်မှု စွမ်းရည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဟန်ရှောင်း၏ အရှိန်သည် ကန့်သတ်ချက်မရှိသကဲ့သို့ တိုးလာပြီး ငွေရောင် ဥက္ကာပျံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စကြဝဠာအာကာသအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကြယ်စုတန်း၏ တစ်နေရာတွင် အာကာသထဲ၌ တယ်လီပို့တေးရှင်း တံခါးပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လူသုံးဦးကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး၊ ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ လွတ်လာပြီ။”</p> <p> </p> <p>ဆက်ဂမန်း၏ တင်းမာနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြေလျော့သွားသည်။ သူသည် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် တိုက်ပွဲမြေပြင်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘလက်စတားရဲ့ ပေါက်ကွဲစေတတ်တဲ့ ခွန်အားက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ငါနည်းနည်းလေး ပိုနှေးခဲ့ရင် ငါအဖမ်းခံရမှာ သေချာတယ်...</p> <p> </p> <p>ဘလက်စတားသည် သူတို့အစား ဖက်ဒရေးရှင်းနောက်သို့ လိုက်သွားသည့်အတွက် သူတို့ မဝမ်းသာဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တေလာ၊ မာဆာတို့နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်သည်။ သူတို့သုံးဦးစလုံးတွင် တူညီသော အတွေးရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ဒုတိယအကြိမ် အဖမ်းခံရဖို့ နီးစပ်ခဲ့တာပဲ။</p> <p> </p> <p>တေလာက “လူကြီးမင်း ကာဆုရီက အရမ်းဉာဏ်ပညာကြီးမားတယ်။ သူက ဘလက်စတားကို ဖက်ဒရေးရှင်းနဲ့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ ကူညီပေးဖို့ လှည့်လာခဲ့တယ်၊ ဒါက ဘလက်စတားကို ဟန့်တားပေးရုံသာမက ဖက်ဒရေးရှင်းကိုပါ ပိုပြီး ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ မစ်ရှင်က ကျရှုံးသွားပေမယ့် လူကြီးမင်း ကာဆုရီက ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုတစ်ခုကို သေချာပေါက် လုပ်ခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>ဖက်ဒရေးရှင်းအတွက် ရလဒ်မည်မျှ ဆိုးရွားကြောင်း တွေးမိတိုင်း သူတို့သုံးဦးသည် နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းသာမှုနှင့် ကာဆုရီ၏ ဉာဏ်ပညာရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ပိုမိုလေးစားမှုကို ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့်... တိုလန်းကလည်း ဘလက်စတားရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို ခံလိုက်ရတယ်၊ အဲဒါက ပြဿနာတစ်ခုပဲ။” ဆက်ဂမန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟီးဟီး၊ အဲဒါ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သူနည်းနည်းလောက် ဒုက္ခခံရုံပါပဲ။ သူလွတ်လာတဲ့အခါ ငါတို့ ပြောစရာ နောက်တစ်ခု ရှိလာမှာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်။”</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အသင်းဖော်တစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း သူတို့သုံးဦးသည် သူကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ လေထုသည် တက်ကြွပြီး စိတ်အားတက်ကြွဖွယ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖက်ဒရေးရှင်းဘက်တွင်မူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘက်စုံ ဒိုင်မန်းရှင်း ကောင်းကင်ဖွင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကိရိယာက ဖက်ဒရေးရှင်း၏ ယာဉ်တန်းကို သူတို့၏ နယ်မြေသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် ဟီလာကို လက်ခံရယူရန် ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော အထက်ပိုင်းအရာရှိသည် ပြန်ရောက်လာသော အဖွဲ့၏ အခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့ဩမှင်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“အဆင့် အေ အထက်ဆင့် ခြောက်ယောက် ထွက်သွားတာ၊ ဒါပေမယ့် မင်းတို့ နှစ်ယောက်ပဲ ပြန်လာတာလား‽”</p> <p> </p> <p>အထက်ပိုင်းအရာရှိထံမှ ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်သံကို ကြားရသောအခါ စီရွန်သည် အလွန် ရှက်ရွံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို ထည့်မစဉ်းစားဘဲ ဘလက်စတားကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ပါက ထိုအခြေအနေတွင်ပင် သူသည် ဘလက်စတားကို ယှဉ်နိုင်မည်ဟု သေချာသည်။ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ‘စစ်သည်တော်’ များသည် ထက်မြက်သော ဓားများနှင့် တူသည်။ သူတို့၏ ခွန်အားအားလုံးသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စုစည်းနေသောကြောင့် သူ၏ အသင်းဖော်များကို ကာကွယ်ခြင်းမှာ သူ တကယ်မကျွမ်းကျင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အဆင့် အေ အထက်ဆင့် အသင်းဖော်များစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်ဆိုသည့် အချက်ကို တွေးမိသောအခါ စီရွန်သည် ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ရှက်စရာကောင်းတာထက် ပိုတယ်။</p> <p> </p> <p>မန်နီဆန်က ဒါကို သေချာပေါက် ရယ်လိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>အသင်းတစ်သင်းကို ဦးဆောင်နိုင်တဲ့ ငါ့ရဲ့စွမ်းရည်က မန်နီဆန်ထက် အများကြီး အားနည်းတယ်လို့ အထက်ပိုင်းက သေချာပေါက် ခံစားရမှာဖြစ်လို့ သူတို့က သူ့ကို ပိုပြီး အားကိုးရလိမ့်မယ်...</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ အဲဒီ သောက်ကောင် ကာဆုရီ။ သူသာမပါရင် ဖက်ဒရေးရှင်းက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p>စီရွန် အံကြိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကာဆုရီ၊ မင်း စောင့်ကြည့်နေလိုက်။ မန်နီဆန်က မင်းအတွက် သေချာပေါက် လာလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မြရောင်ခြည် ကြယ်စုတန်းရှိ ကြယ်တာရာတံခါးစခန်းတစ်ခု အနီးတွင် ယာဉ်တန်းတစ်ခုသည် ယန္တရားစစ်တပ်တစ်ခုနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။ တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် အထင်ရှားဆုံးအရာမှာ နက်မှောင်သော အညိုရောင် ‘စစ်သည်တော်’ မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ ‘သားရဲဘိုးဘေး’ ဂိုရူတန်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပြိုင်ဘက်များမှာ ရုပ်သွင်အမျိုးမျိုးရှိပြီး အတော်လေး အစွမ်းထက်သော ယန္တရားအင်ပါယာ၏ တမန်တော်လက်နက် ဒါဇင်ကျော်ဖြစ်သည်။ အတူတကွ အလုပ်လုပ်သောအခါ သူတို့သည် ဂိုရူတန်ကို ဟန့်တားနိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုရူတန်က သူ၏ယာဉ်တန်းကို ကယ်ဆယ်ရန် ရောက်လာကတည်းက နှစ်ဖက်စလုံးသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ရစ်ပတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ယန္တရားအင်ပါယာ၊ မင်းငါ့ကို တားဖို့ ကြိုးစားနေလို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး” တမန်တော်လက်နက်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် ဂိုရူတန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဘလက်စတားရဲ့ ရှေ့တန်း အခြေစိုက်စခန်း တိုက်ခိုက်ခံရတယ်။ ဟီလာ သေလောက်ပြီ။ မင်းက ငါ့ကို ပစ်မှတ်စခန်းတွေကို ဖျက်ဆီးခွင့်မပေးရင်တောင် အင်ပါယာရဲ့ စစ်ကူတွေက အချိန်မီ ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဟီလာ သေဖို့က သေချာတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ထိုနေရာတွင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူ မသိသေးဘဲ ထိုနေရာရှိ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ အထင်အမြင်မှာ ဆိုရိုကင်က သူ့ကို ဟီလာ အကျပ်အတည်းကြုံနေရသည်ဟု ပြောခဲ့စဉ်ကအတိုင်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်တာရာတံခါးစခန်းများကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် သူအတွက် မလိုအပ်ဟု ခံစားရသည်။ ဟီလာသည် ဤကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်သေးပေ。</p> <p> </p> <p>မန်နီဆန်သည် လုံးဝ မတုံ့ပြန်ပေ။ တမန်တော်လက်နက်သည် သူတို့၏အလုပ်ကို ရိုးရှင်းစွာ လုပ်ဆောင်ပြီး ဂိုရူတန်ကို တိုက်ခိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မန်နီဆန် မတုံ့ပြန်သည်ကို မြင်သောအခါ ဂိုရူတန်သည် ပို၍ပင် စိတ်တိုလာသည်။ “မင်း ငါ့လူတွေကို လွှတ်ပေးမှာလား မလွှတ်ပေးဘူးလား။”</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ကြိမ် မန်နီဆန် မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘယ်အချိန်မှာ အရှုံးပေးရမလဲဆိုတာ တကယ်မသိဘူး မဟုတ်လား။ စောင့်ကြည့်နေ၊ ဟီလာ အသတ်ခံရတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းက ဒီကို အရမ်းမြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အခုမင်းလုပ်နေတာတွေ အားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဆိုတာ မင်း သိလိမ့်မယ်။” ဂိုရူတန်သည် အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>မန်နီဆန်သည် မတုံ့ပြန်သေးသော်လည်း သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် နည်းပညာကို အသုံးပြု၍ ပြင်ပကမ္ဘာမှ ဂိုရူတန်ထံသို့ ပေးပို့သော အချက်အလက်အားလုံးကို တိတ်တဆိတ် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ဂိုရူတန်ကို ဘယ်သူမှ မပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ ပြင်ပကမ္ဘာကနေ ဘယ်မက်ဆေ့ချ်ကိုမှ သူ လက်ခံမရရှိနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ပုံရိပ်ယောင် ယန္တရားပညာရှင်တစ်ယောက်၏ စွမ်းရည်များကို သတိပြုမိရန် အလွန်ခက်ခဲသောကြောင့် ဂိုရူတန် လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။ သူသည် ကလဲ့စားချေမှု အောင်မြင်သွားခြင်း၏ ဝမ်းသာမှုတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မန်နီဆန်က ဂိုရူတန်ကို လျစ်လျူရှုထားခြင်းကြောင့် သူ့ကို အံကြိတ်စေသည်။ သူတစ်ခုခု ပြောမည်အပြုတွင် သူရုတ်တရက် ခံစားချက်တစ်ခု ရလာသည်။ သူသည် အဝေးသို့ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ငွေရောင် ဥက္ကာပျံတစ်ခုသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူ၏အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းသော အန္တရာယ်ခံစားချက်တစ်ခု ဂိုရူတန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>စာစဉ် (၆၁)၊ အခန်း (၁၀၅၅) ပြီးပါပြီ။<br /> ***</p> <p> </p>


Save