Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၅၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘုန်း။</p> <p>ငွေရောင်နှင့် နက်မှောင်သော အညိုရောင် လက်သီးများ ရိုက်ခတ်သွားစဉ် တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဂိုရူတန်သည် ဟန်ရှောင်း၏ [အားသွန်ခွန်စိုက် အဟုန် - အဆုံးမဲ့ အလားအလာ] ကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ယန္တရားနတ်ဘုရားကို အသုံးမပြုဘဲ သူ၏အဓိကခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်သာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူ၏ [အားသွန်ခွန်စိုက် အဟုန် - အဆုံးမဲ့ အလားအလာ] အချိန်စောင့်ဆိုင်းရမှု ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် သူသည် နောက်သို့ဆုတ်ကာ နောက်ထပ် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ခရီးအကွာအဝေးကို စုဆောင်းမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ဂိုရူတန်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယန္တရားစစ်တပ်၏ ဟန့်တားခြင်းကို ခံနေရဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အာကာသ တည်ငြိမ်ရေး ကျောက်ဆူးများ၏ ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ ဟန်ရှောင်း၏ စစ်သည်များသည် သူ၏ဒုတိယဒိုင်မန်းရှင်း စစ်တပ်သေတ္တာနှင့် ဒိုင်မန်းရှင်းစက်ရုံတို့မှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ လက်ရှိတွင် ယန္တရားစစ်တပ်၏ အဓိကတာဝန်မှာ ရန်သူများကို ဟန့်တားပြီး ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုပေးရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်တန်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့် 'စစ်သည်တော်' တစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ထူးခြားသောကြောင့် ဂိုရူတန်သည် ဝန်းရံခံရသည့်တိုင် သိပ်ပြီး အခက်အခဲ မရှိခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ယန္တရားစစ်တပ်ကြောင့် အတော်လေး ဒုက္ခရောက်နေသည်။ ထို့ပြင် အချိန်အခါမရွေး သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ဘေးမှလူတစ်ယောက် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဖရိုဖရဲ ဝန်းရံမှုအတွင်း ဂိုရူတန် သွားလေရာတိုင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ယန္တရားစစ်သည်များ ဖျက်ဆီးခံရသည်။</p> <p> </p> <p>စောစောက ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများမှ သူ၏ကြွက်သားများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည့် နာကျင်မှုကို ခံစားရသောအခါ ဂိုရူတန်သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ယန္တရားပညာရှင်တစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်သည့်အခါ အကွာအဝေးကို ကျဉ်းမြောင်းခြင်းသည် 'စစ်သည်တော်' တစ်ယောက်အတွက် အကောင်းဆုံး မဟာဗျူဟာဖြစ်သော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် သူသည် ဟန်ရှောင်းကို သူနှင့် နီးကပ်စေရန်ပင် မလိုလားပေ။ [အားသွင်းခြင်း—အဆုံးမဲ့ အလားအလာ] သည် သူ၏အတွက် အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ ယင်းက သူ့အား တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဟုန်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်စေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်းက ဘေးတွင် ချောင်းမြောင်းနေသည်ကို မြင်တိုင်း ဂိုရူတန်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိန်းမရဘဲ အော်ဟစ်မိသည် “ပိုနီးမလာနဲ့။”</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင် အနည်းငယ် အသာစီးရနေသော်လည်း ဟန်ရှောင်း၏ အခြေအနေမှာ သိပ်ပြီး အကောင်းမြင်စရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>'စစ်သည်တော်' တစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစတိုင်သည် တောက်ပမှုမရှိဘဲ သန့်စင်ပြီး တိုက်ရိုက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ ထိပ်တန်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဤသန့်စင်မှုသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီး၍မရအောင် လုပ်ပေးလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့အမာခံမှုက ယန္တရားပညာရှင်တွေကြားမှာ ထိပ်တန်းပဲ၊ အဲဒါက အဓိကအားဖြင့် ငါ့ရဲ့အစွမ်းထက်တဲ့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့်ပဲ။ ဒါပေမယ့် ထိပ်တန်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့် 'စစ်သည်တော်' တစ်ယောက်ရဲ့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းစွမ်းရည်ကို ငါအထင်သေးလို့ မရဘူး။ ထို့ပြင် သူ၏သွေးအမှတ်က ငါ့ထက်တောင် ပိုများသေးတယ်။”</p> <p> </p> <p>'စစ်သည်တော်' များတွင် သူတို့ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေသည့် အရည်အချင်းများစွာရှိသည်။ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အတန်းအစားကလည်း သူတို့ကို အပိုဆုများ ပိုမိုပေးသည်။ ထိပ်တန်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့် အဆင့်တွင် မည်သည့်အတန်းအစားကမျှ 'စစ်သည်တော်' များကို သွေးအမှတ်သက်သက်ဖြင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ဟန်ရှောင်းနှင့် မီလီဇော့တို့ပင် ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ထိပ်တန်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့် 'စစ်သည်တော်' များသည် သူကဲ့သို့ လွန်ကဲသော ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းစွမ်းရည်များလည်း ရှိနိုင်ပေသည်။ သူတို့သည် အစစ်အမှန် တရားဝင် အမာခံစစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမတိုင်မီက စီရွန်သည် ပြေးရင်းလွှားရင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး သူ၏အသင်းဖော်များကြောင့် ဝန်ပိနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဟန်ရှောင်းအတွက် ထိပ်တန်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့် 'စစ်သည်တော်' တစ်ယောက်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော်လည်း ဂိုရူတန်ကို သာမန် အဆင့် အေ အထက်ဆင့် 'စစ်သည်တော်' များကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေစဉ် အဝေးတွင် သားရဲဘိုးဘေး၏ ယာဉ်တန်းသည် တွန့်ဆုတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>“အဖေ တိုက်ခိုက်နေတယ်။ ငါတို့ ကူညီသင့်လား။”</p> <p> </p> <p>ကွပ်ကဲရေးသင်္ဘော၏ တံတားအတွင်းတွင် သင်္ဘောသားများ၏ အကြည့်များအားလုံးသည် ကပ်ဘေးအဆင့် အရာရှိများထဲမှ တစ်ဦးအပေါ် အာရုံစိုက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူသည် ဤယာဉ်တန်း၏ တပ်မှူးဖြစ်သော ဂိုရူတန်၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏အမည်မှာ ဘိုင်ရမ်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက အဆင့် အေ အထက်ဆင့်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ။ ငါတို့ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်တယ်” ဘိုင်ရမ်က တွန့်ဆုတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြား ကပ်ဘေးအဆင့် အရာရှိတစ်ဦးက “ဘလက်စတားက ကလဲ့စားချေဖို့ လာတာ။ ဒါက တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ တိုက်ပွဲက အဖေ့အတွက် ခက်ခဲပုံရတယ်။ သူ အရိုက်ခံနေရတာကို ငါတို့ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေသင့်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် ဒီလိုတိုက်ပွဲမျိုးမှာ ငါတို့ သိပ်အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ တိုက်ပွဲရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေကတင် ငါတို့ကို ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။” ဘိုင်ရမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ အနည်းဆုံးတော့ အကူအညီဖြစ်မှာပါ။ နည်းနည်းလေးစီတိုင်းက အကူအညီဖြစ်တယ်။ အဖေ ငါတို့ကို လိုအပ်ကောင်း လိုအပ်နိုင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>ဘိုင်ရမ်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဤလူ၏မျက်လုံးများတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သဘာဝကျကျပင် ဂိုရူတန်၏ ကလေးများအားလုံးသည် သူ၏သားသမီးများကို ပြုစုပျိုးထောင်သည့် နည်းလမ်းကို သဘောမတူကြသလို သူတို့၏အဖွဲ့အစည်းသည်လည်း လုံးဝ စည်းလုံးညီညွတ်မှု မရှိကြပေ။ ဂိုရူတန်သည် သူတို့၏ဖခင်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့တွင် မတူညီသော မိခင်များစွာရှိပြီး ယင်းက အဖွဲ့အစည်း၏ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုရူတန်၏ ကလေးများ ရပ်တည်ချက်ကို အမျိုးအစား သုံးမျိုးခွဲခြားနိုင်သည်။ ဘိုင်ရမ်သည် ကြားနေဖြစ်သည်။ သူလုပ်သမျှမှာ စည်းမျဉ်းများနှင့် အမိန့်များကို လိုက်နာခြင်းသာဖြစ်သည်။ သူသည် ဂိုရူတန်ကို အဖေဟု ခေါ်သော်လည်း သူသည် အဖွဲ့အစည်းအပေါ် သက်ဆိုင်မှုခံစားချက် သိပ်မရှိလှပေ။ တိုက်ပွဲတွင် ဝင်စွက်ဖက်ရန် သူ့ကို အဆက်မပြတ် ဆွဲဆောင်နေသော အရာရှိမှာ သစ္စာရှိသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘိုင်ရမ်က ဘာလုပ်ရမလဲဟု စဉ်းစားနေစဉ် ဧရာမ ယာဉ်တန်းကြီးတစ်ခု အဝေးမှ ရောက်လာသည်။ သူတို့၏ ပြင်ပသံချပ်ကာတွင် သားရဲဘိုးဘေး၏ သင်္ကေတ ပါရှိသည်။ ဤသည်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်ပြီးနောက် သားရဲဘိုးဘေးကို ကူညီရန် အခြေစိုက်စခန်းမှ လာသော ယာဉ်တန်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။” ဘိုင်ရမ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဖက်စလုံး လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာပြီး အရာရှိအသီးသီး တွေ့ဆုံကြသည်။</p> <p> </p> <p>စစ်ကူများ ရောက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် ဘိုင်ရမ်သည် ဘေးမှ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ ခေါင်းယမ်းကာ “အခု ငါတို့ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားရှိပြီ။ ငါတို့ရဲ့ရည်မှန်းချက်က ယန္တရားတပ်ဖွဲ့တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ မဟုတ်ဘဲ အဖေ့အပေါ် ဖိအားလျော့ကျစေဖို့ သူတို့တချို့ကို ဟန့်တားထားဖို့ပဲ။ သွားကြစို့” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယာဉ်တန်းသည် လမ်းခွဲကာ တိုက်ပွဲမြေပြင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်းသည်လည်း သူကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူသည် ယာဉ်တန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စူးစမ်းရှာဖွေရေးခေတ်အတွင်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့်များမှာ ယာဉ်တန်းများကြောင့် အသတ်ခံရခြင်းမှာ အဆန်းမဟုတ်ပေ။ အဆင့် အေ အထက်ဆင့်များသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း သူတို့သည် ဧရာမ ယာဉ်တန်းများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ပေ။ သားရဲဘိုးဘေး၏ တပ်ဖွဲ့များ ဤတိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါက သူ့အတွက် ပြဿနာအချို့ သေချာပေါက် ဖြစ်စေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပုံရိပ်ယောင် ယန္တရားပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ရန်သူများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဟက်ခ်လုပ်ရဦးမည်ဖြစ်ရာ သူ၏အာရုံစိုက်မှုသည် လွှဲပြောင်းခံရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ယာဉ်တန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ယန္တရားစစ်တပ်အချို့ကိုလည်း စေလွှတ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဂိုရူတန်သည် ဖိအားများစွာ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ သာမန်ရန်သူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း ဂိုရူတန်သည် သူနှင့် အဆင့်တူဖြစ်သောကြောင့် အခြေအနေ၏ သေးငယ်သော အပြောင်းအလဲတိုင်းသည် ကြီးမားလာပြီး အသုံးချခံရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဘလက်စတား အခြေစိုက်စခန်းမှ ယာဉ်တန်းအများစုသည် တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ဟန်ရှောင်းသည် ဂိုရူတန်ထံသို့ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူ့ကို ကူညီရန် ယာဉ်တန်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိုနေရာသို့ စေလွှတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ငွေရောင်အရိပ်သည် မြန်လွန်းသဖြင့် အခြားသူများ နောက်ချန်ထားခဲ့ခံရပြီး လာနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် မှော်စွမ်းအင်သည် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဘတ်ဇ်။</p> <p>သားရဲဘိုးဘေး၏ ယာဉ်တန်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တော့မည့် အချိန်တွင် ဧရာမ တယ်လီပို့တေးရှင်း တံခါးပေါက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီးနောက် အင်ပါယာ၏ သင်္ကေတပါသော စစ်သင်္ဘောတန်းတစ်ခု လိုက်ပါလာကာ သားရဲဘိုးဘေး၏ ယာဉ်တန်းကို လမ်းခုလတ်တွင် ရပ်တန့်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>“အင်ပါယာရဲ့လူတွေ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။” ဟန်ရှောင်း၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အင်ပါယာသည် ဟီလာကို ကယ်တင်ရန် မလာနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အသုံးဝင်လာခဲ့သည်။ နောက်ကျတာက ဘာမှမလုပ်တာထက် ပိုကောင်းပါသေးသည်။</p> <p> </p> <p>အလွန်လျင်မြန်စွာပင် အင်ပါယာ၏ စစ်ကူများအားလုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရေဗင်လော့ဒ်သည် တယ်လီပို့တေးရှင်း တံခါးပေါက်မှ နောက်ဆုံး ပျံသန်းထွက်လာသူဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏တုတ်ကို လွှဲကာ ဤဧရာမ တယ်လီပို့တေးရှင်း မန္တာန်ကို ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေကို မြင်ပြီးနောက် ကန့်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ အချိန်မီ ရောက်လာပုံရတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဤမတော်တဆမှုသည် ဟန်ရှောင်းအတွက် အံ့သြစရာဖြစ်သော်လည်း သားရဲဘိုးဘေး၏ လက်အောက်ငယ်သားများအတွက်မူ တုန်လှုပ်စရာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချက်ချင်း ရပ်လိုက်။”</p> <p> </p> <p>အာကာသယာဉ်များ၏ ရေဒါပေါ်တွင် အဆင့် အေ အထက်ဆင့် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ် များစွာ ပေါ်လာသည်။ ဘိုင်ရမ်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ယာဉ်တန်းကို ရပ်တန့်ရန် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ကာ ဆက်လက် မချီတက်ရဲတော့ပေ။ ယာဉ်တန်းသည် အင်ပါယာ၏ ယာဉ်တန်းရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ ထပ်မံ တွန့်ဆုတ်သွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ကန့်နှင့် အခြားသူများသည် သားရဲဘိုးဘေး၏ ယာဉ်တန်းကို ဂုဏ်မစိုက်ကြပေ။ သူတို့အားလုံးသည် တိုက်ပွဲမြေပြင်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဟန်ရှောင်း ပြသနေသော ခွန်အားကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘလက်စတားက သူ့ရဲ့ပေါက်ကွဲနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ပုံမှန်အခြေအနေနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်” ကိုလာက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးအတွက် ပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ဖိုးက ကြီးမားလွန်းတယ်။”</p> <p> </p> <p>ကန့်သည် ဟန်ရှောင်းကို ဆက်သွယ်ကာ ပြုံးပြီး “ဘယ်လိုလဲ။ မင်း အကူအညီ လိုအပ်လား။”</p> <p> </p> <p>“သူ့ကို ထွက်မပြေးခိုင်းရင် ရပါပြီ” ဟန်ရှောင်းက အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စဖြစ်သလို သူ့အတွက် ဂုဏ်သတင်းတည်ဆောက်ရန် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သောကြောင့် ဟန်ရှောင်းသည် ဂိုရူတန်ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ အင်ပါယာ၏ မဟာမိတ်များ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် အခြားသူများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ပြီး အနှောင့်အယှက်ကင်းသော တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည့်အပြင် ဂိုရူတန်ကို ထွက်မပြေးနိုင်အောင်လည်း တားဆီးပေးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ငါတို့ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ မလိုဘူးဆိုတော့ မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ငါတို့ လေးစားပါမယ်။”</p> <p> </p> <p>ကန့်သည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာမရှိပေ။ ဟန်ရှောင်း၏ တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်နာကာ သူသည် ယာဉ်တန်းကို လမ်းခွဲပြီး ဝန်းရံမှုတစ်ခု ဖန်တီးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရန်သူများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသည်ကို မြင်သောအခါ ဂိုရူတန်၏ အမူအရာသည် လေးနက်သွားသည်၊ အခု နောက်ဆုတ်လို့မရတော့ကြောင်း သူ သိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ နောင်တရသလား... နည်းနည်းတော့ ရနေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် ထိုအကြောင်းအပေါ် အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ လုပ်ပြီးတာ လုပ်ပြီးသွားပြီဖြစ်၍ သူသည် 'တကယ်လို့များ' ဆိုတဲ့ အရာတွေကို စဉ်းစားတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အလွန်အကျွံ စဉ်းစားနေလို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ဂိုရူတန်သည် သူ၏ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးချကာ မထိန်းထားဘဲ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်လက် ပစ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းမှာရှိတာ အကုန်ပြစမ်း ဘလက်စတား။”</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘေးဘက်ရှိ ဘိုင်ရမ်၏ ယာဉ်တန်းသည် အင်ပါယာ၏ ယာဉ်တန်းကို မတိုက်ခိုက်ရဲပေ။ သူတို့သည် အင်ပါယာက သူတို့၏ နှာခေါင်းအောက်တွင် ဝန်းရံမှုကို သတ်မှတ်နေစဉ် ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ သူဌေး အရိုက်ခံရပြီး ဝန်းရံခံနေရသည်ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အင်ပါယာ၏ ရပ်တည်ချက်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဘိုင်ရမ် အပါအဝင် အရာရှိအသီးသီးသည် မသက်မသာ ခံစားရသည်။ သူတို့ မှီခိုအားထားရသူ ပြိုလဲသွားနိုင်သည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“အဖေ ပြေးစရာလမ်း မရှိတော့ဘူး။ အင်ပါယာက သူ့ကို ဖမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။”</p> <p> </p> <p>“အဖေ အင်ပါယာရဲ့ အဖမ်းခံရတာကို ငါတို့ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် ငါတို့ ဘယ်လို ကူညီနိုင်မလဲ။ ဒီမှာ အင်ပါယာရဲ့ အဆင့် အေ အထက်ဆင့်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ငါတို့ ဝင်သွားတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာပဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုတောင် ရှိသေးရဲ့လား။ ငါတို့ကို ဘယ်သူကူညီနိုင်မလဲ။ ဂလက်ဆီ မှောင်ခိုဈေးကွက်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ ကူညီနိုင်မလား။”</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့က ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုးမှာ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ သေချာပေါက် မစဉ်းစားဘူး။”</p> <p> </p> <p>ဂလက်ဆီ မှောင်ခိုဈေးကွက်၏ အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဂိုရူတန်သည် မိမိကိုယ်ကိုသာ အားကိုးရမည်ဖြစ်ပြီး ယခု သူသည် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် စကြဝဠာ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများ သုံးခု၏ အဆင့် အေ အထက်ဆင့် မဟာမိတ်များကဲ့သို့ သူ့ကို ကူညီရန် မည်သူမျှ ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘိုင်ရမ် အပါအဝင် သူတို့အားလုံးကို တူညီသော အတွေးတစ်ခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ငါတို့တော့ သေပြီ...</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်နိုင်ချေကို သဘောပေါက်ပြီးနောက် အရာရှိအချို့နှင့် သင်္ဘောသားများသည် အခြားအတွေးများ စတင်ဝင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>သစ္စာရှိသူများနှင့် ကြားနေသူများမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ သူပုန်များဖြစ်သည်... သားရဲဘိုးဘေး၏ မျိုးဆက်အချို့သည် သူတို့၏အထောက်အထားနှင့် သူတို့၏ 'ဖခင်' ဂိုရူတန်ကို မုန်းတီးကြသည်။ သူတို့သည် စာရွက်ပေါ်တွင်သာ မျိုးဆက်များဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်တွင် ကျေးကျွန်များသာ ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ခံစားကြရသည်။ သူတို့သည် အပေါ်ယံအားဖြင့် သားရဲဘိုးဘေး၏ အမိန့်များကို အမြဲတမ်း လိုက်နာနေခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သားရဲဘိုးဘေး အသတ်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ရလျှင် ဝမ်းသာကြမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုရူတန်သည် ယခုအခါ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ရန်သူတစ်ဦး၏ ကလဲ့စားချေမှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို မြင်သောအခါ ဤလူများသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားကြသည်။ သူတို့၏နှလုံးသားထဲရှိ ရည်မှန်းချက်များသည် ဆက်လက်ကျယ်ပြန့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကြယ်ရောင်တောက်ပကမ္ဘာ၏ ကျေးလက်ဒေသတစ်ခုတွင် တယ်လီပို့တေးရှင်း တံခါးပေါက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ခရီးသွားသည် အထဲမှ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ နောက်ဆုံးတော့ လွတ်လာပြီ။” ခရီးသွားသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် အတော်လေး ဒဏ်ရာရထား၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဘလက်စတား၏ ယာဉ်တန်း၏ တည်ငြိမ်ရေး ကျောက်ဆူး အကွာအဝေးမှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်သွားသည်အထိ အချိန်အတော်ကြာ ပျံသန်းခဲ့ရသည်။ လမ်းတွင် သူသည် အေးမီစ်နှင့် ဟီလာတို့၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တယ်လီပို့တေးရှင်းမှတစ်ဆင့် ဘလက်စတား၏ နယ်မြေမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ခရီးသွားသည် သူ၏ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ထုတ်ယူကာ စူပါကြယ်စုတန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တာဝန်ခံကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အခြေအနေရဲ့ တိုးတက်မှုတွေက အစီအစဉ်ကနေ သွေဖည်သွားတယ်။ ဟီလာက ဘလက်စတားနန်းတော်ကို ဘယ်လိုပြန်ရောက်လာမှန်း မသိဘူး။ ငါတို့ရဲ့အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားပြီ။”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ အဲဒါကို မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ။ ဘလက်စတားက အံ့မခန်း ခွန်အားနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ သူ့ရဲ့အလားအလာကို လောင်ကျွမ်းပစ်ခဲ့တယ်။ သူက ဖက်ဒရေးရှင်းနဲ့ ဘုရားကျောင်းရဲ့ တပ်တွေကို ဆုတ်ခွာအောင် ဖိအားပေးနိုင်ရုံသာမက အဆင့် အေ အထက်ဆင့် အများအပြားကိုတောင် ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်။ ဒီသတင်းက ပြင်ပကမ္ဘာကို မပျံ့နှံ့သေးဘူး အခုချိန်မှာ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့အစည်းတွေပဲ သိသေးတယ်။ လူကြီးမင်း ခရီးသွား သင် အဆင်ပြေရင် ရပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>“အင်းပါ...” ခရီးသွားသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးများ စုဆုံရာ ကို သူပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် သူပေးသော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် ထပ်မံ၍ လျစ်လျူရှုရလွယ်ကူသူ ဖြစ်လာသည်။ “ငါ ဘလက်စတား စစ်တပ်ကို စော်ကားမိပြီးပြီဆိုတော့ ဒုတိယဒိုင်မန်းရှင်းကို ခရီးတစ်ခေါက်သွားပြီး ပင်မစကြဝဠာမှာ အချိန်အကြာကြီး ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ လောလောဆယ် ကိစ္စတွေလုပ်ဖို့ ငါ့ကို မခေါ်နဲ့ဦး။”</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ။ ငါတို့က စကြဝဠာ လူမှုအဖွဲ့အစည်းများ သုံးခုကြားမှာ နောက်ထပ် ပဋိပက္ခတစ်ခု မစနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် လောလောဆယ် ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ ဝင်မပါတော့ဘဲ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကြီးတစ်ခုအတွက် ငါတို့ရဲ့ ခွန်အားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုဆောင်းမယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဟွန့်။ ဘလက်စတားက ငါ့ရဲ့အထောက်အထားကို မသိသေးဘူး။ သူ ငါ့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ရုံပဲ ရှိမှာပါ။ မင်းတို့ ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ပျောက်သွားသရွေ့ သူ ဂရုစိုက်တာကို ရပ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါနဲ့ ဆိုရိုကင်က ငါ့ကို အငှားခံရတယ်လို့ ထင်နေတာ ဒါကြောင့် သူ တစ်ခုခုကို သတိထားမိနိုင်တယ်။ အဲဒီကောင်က သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်။ သူ့ကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပါ။”</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>ခရီးသွားသည် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ဖုန်းချကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီတစ်ခါ ဒုတိယဒိုင်မန်းရှင်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေဖို့ နှစ်ဘယ်လောက်တောင် အချိန်ယူရမလဲ မသိဘူး...</p> <p> </p> <p>သူသည် ဤစကြဝဠာကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ပြီးနောက် မန္တာန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုကာ ဒုတိယဒိုင်မန်းရှင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အချိန်များ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကုန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လူနှစ်ဦးသည် အချိန်အတော်ကြာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ပရိသတ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် အခြေအနေသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယန္တရားတပ်ဖွဲ့ အမြောက်အမြား ပျက်စီးသွားပြီး အဆင့်များစွာ နိမ့်ကျသွားသည်။ တမန်တော်လက်နက် သုံးခု လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး တမန်တော်လက်နက် လေးခုမှာ လောလောဆယ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ ယန္တရားနတ်ဘုရားသည် တစ်ကြိမ် ကွဲကြေသွားပြီး ငွေရောင်အရိပ်၏ သွေးအမှတ်သည် အန္တရာယ်မျဉ်းအောက်သို့ ကျဆင်းသွားသည်... ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးဆပ်ပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဂိုရူတန်ကို သူ၏ကန့်သတ်ချက်များအထိ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်တန်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့် 'စစ်သည်တော်' များသည် စွမ်းအင်ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိနိုင်သော်လည်း သူတို့တွင် ကာဆုရီကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအင်နီးပါး မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် စက်ယန္တရားအပျက်အစီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒိုင်မန်းရှင်းစက်ရုံသည် သူတို့အားလုံးကို မမောမပန်း ပြန်လည်အသုံးပြုနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲမြေပြင် အလယ်တွင် ဂိုရူတန်သည် ယခင်ကထက် များစွာ နှေးကွေးစွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သွေးများ ပန်းထွက်နေဆဲဖြစ်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ရှုံးသွားပြီ။ ပြောချင်တာ တစ်ခုခုရှိလား။”</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်းသည် သူ့ကို မျက်နှာမူကာ ယန္တရားဝတ်စုံ၏ ဦးထုပ်ကိုဖွင့်ပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပေါက်ကွဲနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း ဤသည်မှာ ထိပ်တန်း အဆင့် အေ အထက်ဆင့် တစ်ယောက်ကို သူတစ်ယောက်တည်း အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အဟွတ်... ရှုံးတာက ရှုံးတာပဲ။ ပြောစရာ မရှိပါဘူး။” ဂိုရူတန်က ပြုံးလိုက်ရာ သွေးများဖြင့် အနီရောင် ဆေးဆိုးထားသော သူ၏သွားများကို ပြသနေသည်။ “ဘာလဲ ငါက ကရုဏာသက်ဖို့ တောင်းပန်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p>“လူတစ်ယောက်ကို ပြဿနာရှာတဲ့အခါ ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးဆိုတာ အမြဲတမ်းရှိတယ်။ မင်း အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ကတည်းက ဒီလိုဖြစ်လာနိုင်ခြေကို မင်း တွေးထားသင့်တယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဟွန့် ငါ့ကို ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ ဘာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ ငါသိတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါက မင်းရဲ့အလားအလာကို လောင်ကျွမ်းပစ်ဖို့ မင်းကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ကြီးထွားမှု ကန့်သတ်ချက်က အခု ထာဝရ လျော့ကျသွားပြီ ပြီးတော့ မင်း အဲဒီကနေ ဘယ်တော့မှ ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှောင်းသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ရှင်းပြလျှင်ပင် ဂိုရူတန်က ယုံမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ရှင်းပြရန် မစီစဉ်ထားပေ။</p> <p> </p> <p>သူ ခဏရပ်ကာ အကြောင်းအရာကို ပြောင်းပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည် “အရင်တုန်းက မင်း ငါ့ကို ရန်စခဲ့တယ်။ မင်းသာ နောက်တစ်လှမ်း ဆုတ်ခဲ့ရင် ဒီနေ့ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ သက်တမ်းနဲ့ ယှဉ်ရင် အခု မင်း အများကြီး ပိုဆုံးရှုံးရတော့မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ငါသာ အဲဒီလိုလုပ်ခဲ့ရင် အဲဒါ ငါမဟုတ်တော့ဘူး” ဂိုရူတန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါလုပ်ချင်တာကို မလုပ်နိုင်ရင် ဒီလောက် သန်မာလာတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ။”</p> <p> </p> <p>အချို့က ခွန်အားကိုယ်တိုင်ကို လိုက်စားကြပြီး အချို့က ခွန်အားနှင့်အတူ ပါလာသောအရာကို လိုက်စားကြသည်။ အဆင့် အေ အထက်ဆင့်တိုင်းသည် ပထမအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နောက်ပိုင်းမှသာ ဒုတိယအမျိုးအစား ဖြစ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့် အေ အထက်ဆင့်များသာမက စူပါများ အားလုံးအတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ အပြုံးနဲ့ ယူမယ်။” ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ဂိုရူတန်၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟွန့် ဒါဆိုလည်း ယူလိုက်ပါ။ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ ငါ့ကို အခွင့်အရေးရှာဖို့ ဘယ်တော့မှ ခွင့်မပြုနဲ့။”</p> <p> </p> <p>ဂိုရူတန်သည် နောက်ကျောမတ်မတ်ဖြင့် ရပ်ကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကရုဏာသက်ရန် တောင်းပန်ခြင်းသည် ရှုံးနိမ့်သူတစ်ဦး၏ လုပ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤရှုံးနိမ့်မှုနှင့်တကွ သူသည် ကျက်သရေရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ဤအမူအရာသည် တည်ငြိမ်သွားပြီး ပန်းထွက်နေသော သွေးများသည် ရွေ့လျားခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>'သားရဲဘိုးဘေး' ဂိုရူတန်ကို အချိန်အာကာသ ပယင်းထဲတွင် စည်းတံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စာစဉ် (၆၁)၊ အခန်း (၁၀၅၇) ပြီးပါပြီ။<br /> ***</p> <p> </p>


Save