Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါဟဲ့ ယောက်ျား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>“မီကျွင်းဖျင်ကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုမြင်လဲ ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>လော့ချန်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ကြောင်အသွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>‘ဘာလို့ ဒီမိန်းမအကြောင်း ရုတ်တရက်ကြီး ထမေးရတာလဲ’ ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>စီကုန်းရှို့ကျားကမူ လော့ချန်အား အကဲခတ်ရင်း စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် တာဝန်တစ်ခုဖြင့် လာခြင်းဖြစ်ပြီး လော့ချန်၏ စိတ်ရင်းအမှန်ကို သိရန် လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လော့ချန်၏ အကြည့်များ တစ်မျိုးတစ်မည် ထူးခြားပြောင်းလဲလာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန် သူ့အား ‘ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်ဗျာ’ ဟူသော ကိုယ်ချင်းစာသလို အကြည့်နှင့် ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်….</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲစီကုန်း…. ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို နားလည်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကို နားလည်တယ် ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တာပေါ့…. မတစ်ထောင် တစ်ကောင်ဖွား ဆိုသလို တန်ဖိုးရှိရှိ မွေးဖွားလာတဲ့ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ဟာ သူတစ်ပါးလက်အောက်မှာ ကြာရှည် ငုံ့ခံမနေသင့်ဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲ စီကုန်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပြီးတော့ ဗဟုသုတကြွယ်ကြွယ် နဲ့ ဖော်ရွေပျူငှာတဲ့ အမူအကျင့်တွေကြောင့် အကုန်လုံးက လေးစားနေပြီးသားပဲ၊ ဂိုဏ်းအတွက်လည်း နှစ်တွေအများကြီး လုပ်ပေးပြီးပြီ၊ အခု အသက်အရွယ်လေးရလာတဲ့အချိန်မှာမှ ဒီ ဆေးဖော်ဆောင်လေးထဲမှာ တောက်တိုမယ်ရ တာဝန်ခံလေး ဝင်လုပ်ခိုင်းတာ ဒါစော်ကားလိုက်သလိုပဲ ဟုတ်တယ်မလား….”</p> <p> </p> <p>လော့ချန် လေသံကို မြှင့်ကာ ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဆေးဖော်ခန်းမခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် မကြည့်ရက်ဘူးဗျာ၊ စိတ်ချ၊ မီကျွင်းဖျင်ကို ဂိုဏ်းထဲက ဖြုတ်ချပြီး ခင်ဗျား သူ့နေရာလိုချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>‘ဟ  မဟုတ်ဘူးလေ၊ မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ’</p> <p> </p> <p>စီကုန်းရှို့ကျား တစ်ယောက် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် လော့ချန်၏ ရှေ့ပိုင်းစကားများက စီကုန်းရှို့ကျားအား ရင်ထဲထိကာ မျက်ရည်ပင် ဝဲစေခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံး ပြောလိုက်သည့် စကားကမူ သူ့အား လုံးဝ အံ့အားသင့် ဆွံ့အသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန် အားရပါးရ ဆက်ပြောနေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“မီကျွင်းဖျင်က မိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကောင်းကွက်ဆ်ိုလို့ ဆံပင်သာ ရှည်တာ၊ အမြင်ကျဉ်းလွန်းတယ်၊ စိတ်ထားကလည်း သေးသိမ်ပြီး လူတကာကိုလိုက် ဗိုလ်ကျချင်နေတာ၊ ဂိုဏ်းထဲက ညီအစ်ကိုတွေက  စိတ်ကုန်နေတာ ကြာပြီ၊ သူ့အဖေ မျက်နှာကြောင့်သာမဟုတ်ရင်ဗျာ….”</p> <p> </p> <p>“ထားပါတော့..... အဲ့ဒါကလည်း အရေးမကြီးပါဘူး၊ ဖိုရှန်းဂိုဏ်းဟာ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးပိုင်တာပဲလေ၊ ဒါက တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေစုစည်းနေတဲ့  မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးလေ၊ သူ့လို အရည်အချင်းလည်းမရှိ၊ အသုံးမကျတဲ့မိန်းမက ခန်းမခေါင်းဆောင်နေရာနဲ့ လုံးဝမတန်ဘူး၊ ကဲဗျာ…. ခင်ဗျား သူ့နေရာကို ယူဖို့ သေချာပေါက်ကို ကူညီပေးမယ်….”</p> <p> </p> <p>“တော်ပြီ၊ တော်ပြီ…. တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ၊ နောက်ထပ် တစ်ခွန်းမှ မပြောပါနဲ့တော့”</p> <p> </p> <p>စီကုန်းရှို့ကျားသည် မျက်နှာအပျက်ပျက်နှင့် လော့ချန်၏ ပါးစပ်ကို အပြေးအလွှား လှမ်းပိတ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲဟ’ ဟု စီကုန်းရှို့ကျား တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လော့ချန်ကမူ မရပ်သေး။ မီးလောင်ရာလေပင့်ရမည့် အခွင့်အရေးကို သူ လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကံဆိုးသည်မှာ တစ်ဖက်လူသည် သူ့လေသံအတိုင်း လိုက်မလာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး.... ငါ မေးတာက မင်းအနေနဲ့ မီကျွင်းဖျင်ကို ဘယ်လိုမြင်လဲလို့ မေးတာ” </p> <p> </p> <p>စီကုန်းရှို့ကျားက အံကြိတ်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် မေးချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဆိုလိုတာကကွာ မင်းနဲ့ သူနဲ့သာ တာအိုကျင့်ကြံဖော် လင်မယားတွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်….”</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အဘိုးကြီး၏ ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်ရမည့်သူမှာ လော့ချန် ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နေဦးဗျ၊ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ထက် အသက်ကြီးတဲ့ မိန်းမတွေကို မကြိုက်ဘူး”</p> <p> </p> <p>စီကုန်းရှို့ကျား ကြောင်အသွားသည်။</p> <p> </p> <p>‘အသက်လား၊ ငါတို့က ကျင့်ကြံသူတွေလေ၊ သက်တမ်းတိုတယ် ဆိုရင်တောင် တစ်ရာ နှစ်ရာ၊ ရှည်ရင် တစ်ထောင်ကျော်အထိ ရှိတာပဲ၊ အသက်က ဘာဆိုင်လို့လဲ’</p> <p> </p> <p>စီကုန်းရှို့ကျား ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အသက်က ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး လော့လေးရာ၊ ငါ့ကို ယုံစမ်းပါ၊ ငါက အတွေ့အကြုံရှိပြီးသား၊ မင်းက….”</p> <p> </p> <p>လော့ချန် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်တောင်ဖြစ်နေတာ ခင်ဗျား ယူလိုက်ပေါ့ဗျ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားတစ်ခွန်းက စီကုန်းရှို့ကျားအား ဆွံ့အသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမှ လော့ချန် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ မီရှုဟွာမှ လာရောက် အကဲစမ်းခိုင်းခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လေးလေးနက်နက်  စဉ်းစားကြည့်လျှင် အကြောင်းရင်းမှာ ကျောက်စိမ်းအမြုတေ ဆေးလုံးကြောင့်ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သူသည် အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးများကိုသာ ဖော်စပ်ခဲ့သဖြင့် မီရှုဟွာ၏ သူ့အပေါ် တန်ဖိုးထားမှုမှာ ထိုမျှ မမြင့်မားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါကဆိုလျှင် မီရှုဟွာအား မွေးစားအဖေအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုကြောင်း လော့ချန် စ နောက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း မီရှုဟွာ လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ အဆင့်နိမ့် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး ဖော်စပ်ရသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် အချိန်ပေးပြီး ဆေးဖော်ဆောင်အား ကောင်းကောင်း ပျိုးထောင်လျှင် အဆင့်နိမ့်ဆေးလုံး ဖော်နိုင်သူအချို့ကို မီရှုဟွာ မွေးထုတ်ပေးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အဆင့်လတ် ဆေးလုံးမှာမူ ထိုမျှ မလွယ်ကူတော့ပေ။ မီရှုဟွာတွင် အဆင့်လတ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်သည့် ပါရမီရှင်များအား မွေးထုတ်နိုင်ရန် ယုံကြည်ချက် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖိအားပေးခံနေရသဖြင့် မီရှုဟွာသည် ထိုကိစ္စများကို ကိုယ်တိုင် မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လော့ချန်၏ အရေးပါမှုမှာ ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။</p> <p> </p> <p>အရေးပါသူ ဆိုသည်ထက် အစားထိုးမရသူဟု ပြောရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မီရှုဟွာသည် လော့ချန်အား မိမိ၏ မိသားစုနှင့် ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်ထားရန် အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းဟောင်းကြီးကို အသုံးပြုလိုသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခက်သည်မှာ လော့ချန် စိုးစိမျှ စိတ်မဝင်စားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အကျိုးအမြတ် ဖလှယ်ခြင်း၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် အတူတကွ ကြီးပွားခြင်းကိုသာ ပိုနှစ်သက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ စီစဉ်ထားသော အိမ်ထောင်ရေးနောက်တွင် သူရရှိမည့်အရာမှာ မီမိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အချို့သာဖြစ်ပြီး ထိုအရာများမှာ လော့ချန် ယခုပင် ရရှိနေသည့် အရာများဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဥပမာ ချီစုဆုံဝင်္ကပါ ကဲ့သို့သော မှော်လက်နက်များ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာနှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် လက်ထပ်ခြင်းမှ ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအိမ်ထောင်ရေးသည် မီရှုဟွာနှင့် မီမိသားစုကိုသာ အကျိုးပြုမည်ဖြစ်ပြီး လော့ချန်အတွက်မူ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် စီကုန်းရှို့ကျားတစ်ယောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြန်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာအား အသေးစိတ် ပြန်သတင်းပို့သောအခါ မီရှုဟွာ လက်ကာပြလျက် ထိုကိစ္စကို ခေါင်းထဲမထည့်တော့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုအရာမှာ အသေးစား စမ်းသပ်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်၏ ငြင်းဆိုမှုက သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးအပေါ် မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံးများ မှန်မှန်ထွက်ရှိနေသရွေ့ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ မိသားစုဝင်များကဲ့သို့ပင် ရင်းနှီးနေဦးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>….</p> <p> </p> <p>တစ်လအကြာ၊ ဆေးဖော်ဆောင်၏ အခန်းထဲတွင်….။</p> <p> </p> <p>လူတစ်စုသည် မီရှုဟွာနှင့်အတူ ဆေးလုံးများ ရေတွက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“အဆင့်နိမ့် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး - ပုလင်း ၃၀၀”</p> <p> </p> <p>“အဆင့်လတ် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး - ပုလင်း ၁၀၀”</p> <p> </p> <p>ထိုအရေအတွက်ကို ကြားသောအခါ စီကုန်းရှို့ကျားမှာ သိသိသာသာ စိတ်အေးသွားပြီး ကူချိုင်ယီလည်း အလားတူ ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်လနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဆင့်လတ်ဆေးလုံး ပုလင်း ၂၀ လျော့နည်းသွားသော်လည်း ကျဆင်းမှုမှာ မသိသာလှပေ။ အဓိကမှာ လော့ချန်သည် ဆေးဖော်ဆောင်သို့ လာရောက်ကာ ဆေးမဖော်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာသည် အရေအတွက်ကို ကြားပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့အားလုံး အရမ်း တော်ကြပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် လော့ချန်ပေါ့၊ မင်းရဲ့ ဆေးဖော်တဲ့ အရည်အချင်းက အတော်လေး တည်ငြိမ်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ လော့ချန်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအား ပျော်ရွှင်စွာ ရေတွက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ မီရှုဟွာ ယူဆောင်လာပေးသော ယခင်လအတွက် လော့ချန်၏ အမြတ်ဝေစုများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး စုစုပေါင်း ၁၃၀၀ မှာ မနည်းလှသော ပမာဏဖြစ်သည်။ ယခုရှိနေသော စုဆောင်းငွေနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် လော့ချန်၏ လက်ကျန်ငွေမှာ ဝိညာဉ်ကျောက် ၂၅၀၀ အထိ ပြန်တက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချန်ယွဲ့ မုန့်ဆိုင် နှင့် မီရွှီ ရေခဲမြို့တော် တို့မှ လစဉ်ဝင်ငွေများကိုလည်း စာရင်း မရှင်းရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>စာရင်းများ မပြတ်သေးသော်လည်း ရောင်းအားနှင့် ကုန်ကြမ်းအချက်အလက်များအရ လော့ချန် အမြတ်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>စာရင်းရှင်းပြီးပါက သူ၏ စုဆောင်းငွေမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက် ၃၀၀၀ ကျော်လွန်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လွန်ခဲ့သောလအတွင်း သူ၏ အသုံးစရိတ်မှာလည်း မနည်းလှပေ။ မြူသန့်စင်ဆေးလုံး၊ စိတ်ငြိမ်အမွှေးတိုင်များ ဝယ်ယူရာတွင် ဝိညာဉ်ကျောက် အမြောက်အမြား သုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် နို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ခုတည်းအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက် ၆၀၀၊ ၇၀၀ ခန့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ရသေးသည်။</p> <p> </p> <p>အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်တုံးချင်းစီကို အကျိုးရှိစွာ သုံးစွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာ၏ ချီးကျူးမှုကို ကြားသောအခါ လော့ချန် ရှက်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်ကျောက်များ၊ မြူသန့်စင်ဆေးလုံး လေးပုလင်းနှင့် စိတ်ငြိမ် အမွှေးတိုင် တစ်ဗူးအား သိုလှောင်အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း လော့ချန်သည် မီရှုဟွာ စိတ်ကြည်လင်နေခိုက် ကျင့်ကြံမှုဆိုင်ရာ အခက်အခဲအချို့ကို အခွင့်ကောင်းယူ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချီစွမ်းအင် သန့်စင်တဲ့ အကြောင်းကို သိချင်တာလား”</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် လော့ချန်အား စစ်ဆေးကာ ချီသန့်စင် အဆင့် ၇ တွင် ရှိနေသေးသည်ကို အတည်ပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချီသန့်စင် နောက်ဆုံးအဆင့်တွေမှာ ချီစွမ်းအင်ကို သန့်စင်တာဟာ အလျင်စလို လုပ်လို့ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး၊ အလွယ်လမ်းမလိုက်နဲ့၊ ဒါက အချိန်ပေးပြီး တစိုက်မတ်မတ် ကြိုးစားရမယ့် ကိစ္စပဲ”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လား၊ ဘာဖြတ်လမ်းမှ မရှိဘူးလား" ဟု လော့ချန် လက်မလျှော့ဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ သိသိသာသာ တိုးတက်နေသော်လည်း၊ ချီသန့်စင်မှုပိုင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ တိုးတက်မှု အလွန်နည်းပါးနေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဘက် တောင်ကုန်းများတွင် မှော်အတတ်များ လေ့ကျင့်နေစဉ် ဤပြဿနာအား သူ ရံဖန်ရံခါ သတိပြုမိတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြေခံမှော်အတတ် တစ်ခုတည်းကိုပင် ကျိုးယွမ်လီသည် သန့်စင်သော ချီစွမ်းအင် အနည်းငယ်ဖြင့် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း သူကမူ တူညီသော အာနိသင် ရရှိရန်အတွက် ချီစွမ်းအား အမြောက်အမြားကို အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းနေရသည်။</p> <p> </p> <p>မှော်အတတ် ထုတ်ဖော်မှု အရှိန် မြန်သော်လည်း လက်တွေ့ စွမ်းပကားမှာမူ သိသိသာသာ ကွဲပြားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ကွာခြားချက်မှာ သူတို့၏ ချီစွမ်းအင် သန့်စင်မှု၌ ရှိနေသည်။ သူ၏ ချီစွမ်းအားမှာ အလွန် ပါးလွှာပြီး မတည်ငြိမ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဆေးလုံးများကို အလွန်အကျွံ အားကိုးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ လော့ချန်၏ စုစုပေါင်း ချီစွမ်းအား ပမာဏမှာ အဆင့်တူသမားများထက် များစွာ သာလွန်သော်လည်း၊ သူ၏ မှော်အတတ်များမှာ စွမ်းအင် ပိုမို ကုန်ဆုံးစေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်၏ မပြတ်သော မေးမြန်းမှုကြောင့် မီရှုဟွာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း အခုချက်ချင်း သုံးလို့ရမယ့် အရာတော့ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဗျာ ပြောပါ ဂိုဏ်းချုပ်မီရယ်”</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာ လော့ချန်အား ကြည့်ကာ စကားလုံးတစ်လုံးတည်းကိုသာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျင့်စဉ်”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ ဆက်လက် ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>“ချီသန့်စင် အဆင့်အားလုံးအတွက် ကျင့်စဉ်တွေ၊ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်စဉ်တွေမှာ ချီစွမ်းအင်ကို သန့်စင်ပေးတဲ့ အာနိသင် အချို့ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအာနိသင်ဟာ ကျင့်စဉ်ရဲ့ အဆင့်အတန်း အပေါ်မှာ မူတည်တယ်၊ မင်း ကျင့်ကြံနေတဲ့ နွေဦးကျင့်စဉ် ဆိုတာ ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်း ကနေ ဆင်းသက်လာတာလေ”</p> <p> </p> <p>သူ ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒဏ္ဍာရီအရ နွေဦးကျင့်စဉ်က ဆေးဘုရင်ဂိုဏ်းရဲ့ ထာဝရနုပျိုစိမ်းလန်းကျမ်းကနေ ခွဲထွက်လာတာ၊ အဲ့ဒါက အဆက်မပြတ် ရှင်သန်ခြင်းဆိုတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိကိုပဲ အမွေရခဲ့တာ၊ ထာဝရနုပျိုလန်းဆန်းတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိကိုတော့ မရခဲ့ဘူး….”</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒီလန်းဆန်းတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိဟာ ချီစွမ်းအင်ကို အလွန်သန့်စင်စေတယ်၊ တစ်ခါ တစ်ဖက်ကမ်းခတ် တတ်မြောက် သွားပြီဆိုရင် ချီစွမ်းအင်ဟာ သဘာဝတရားလို လန်းဆန်းစိမ်းစိုလာပြီး အသက်ကြီးတဲ့အထိ နုပျိုမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လောက်အောင် သန့်စင်သွားတတ်တာ”</p> <p> </p> <p>ဤရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် လော့ချန်မှာ စိတ်ပျက်အားလျော့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အခြေခံကျင့်စဉ်တွင်  ပိတ်မိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ချီစွမ်းအင် သန့်စင်ရန် ပိုကောင်းသော အခြားကျင့်စဉ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲရန်ဆိုသည်မှာ မလွယ်ကူတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာ၏ နောက်ထပ်စကားများက ကျနေသော မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ထပ်မံ ရိုက်ချိုးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေ လက်လှမ်းမီနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် စျေးမြို့တော်မှာ တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက ဂိုဏ်းကြီးတွေက အများပြည်သူဆီ မဖြန့်ဝေခင် အကြိမ်ကြိမ် ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ထားတဲ့ အရာတွေပဲ၊ အဲဒီ ရိုးရှင်းအောင် လုပ်ထားတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေထဲမှာ သူတို့ရဲ့ အဓိက ဝိသေသတွေက လုံးဝ ပါမလာတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>လော့ချန် ကြောင်အသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ပြီးသွားရင် အခြေခံကျင့်စဉ် ပြဿနာကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းကြမလဲ"</p> <p> </p> <p>မီရှုဟွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်နည်း ရှိဦးမှာလဲကွာ…. မှောင်ခိုစျေးမြို့တော်မှာ ရှာမလား၊ လေလံပွဲမှာ ဝယ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် နယ်မြေအသစ်တွေ ထဲမှာ သွားရှာမလားပဲပေါ့"</p> <p> </p> <p>လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနည်းနဲ့ ရတဲ့ကျင့်စဉ်က ကိုယ့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ ကိုက်ညီချင်မှ ကိုက်ညီမှာ မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မီရှုဟွာ အားပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့ မင်း သိပ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး၊ ချီစွမ်းအင် သန့်စင်တာဟာ ချီသန့်စင် နောက်ဆုံးအဆင့် တစ်လျှောက်လုံး တဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်သွားရတဲ့အရာပါ၊ ဂိုဏ်းကြီးတွေက တပည့်တွေပဲ အဆင့်နှောင်းပိုင်း ရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်း သန့်စင်တာကို စလုပ်ကြတာ၊ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အဆင့် ၉ ရောက်တဲ့အထိ ခေါင်းထဲ ထည့်နေစရာမလိုပါဘူးကွာ၊ ကျင့်စဉ်ကောင်းကောင်း မရှိရင်တောင် နေ့တိုင်း ပုံမှန် လေ့ကျင့်ပေးနေမယ်ဆိုရင် ချီစွမ်းအင်က နောက်ဆုံးတော့ သန့်စင်လာမှာပါပဲ"</p> <p> </p> <p>အခြေအနေ အများစုတွင် အဆင့်တူသူချင်း တိုက်ခိုက်ရာ၌ ချီစွမ်းအင် သန့်စင်မှုမှာ ထူးပြီး သက်ရောက်မှု မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ကျင့်ကြံသူအများစုသည် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် မှော်လက်နက်များကိုသာ အားကိုးကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်နက်အား ထိန်းချုပ်ရန် ချီစွမ်းအင် လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေသရွေ့ ချီစွမ်းအင် သန့်စင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိမှာ အရေးမကြီးလှပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လော့ချန်အတွက်မူ မတူညီပေ။ သူသည် မှော်အတတ်သုံး၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းတွင် အလွန်တော်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မီရှုဟွာ ပေးထားသော ကျောက်စိမ်းစာလိပ်မှတစ်ဆင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး အပြင်၊ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ချီစွမ်းအား သန့်စင်မှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အဓိက သော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူညသိထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်သာ သူသည် ချီသန့်စင် အဆင့် ၇ ရောက်ကတည်းက ထိုကိစ္စကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မီရှုဟွာပင်လျှင် သူ့အား အကူအညီများစွာ မပေးနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ တခြားနည်းလမ်းတွေ မရှိတော့ရင်လည်း ရှေ့နှစ် လေလံပွဲကို စောင့်ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ဆေးနန်းဆောင်ရဲ့ စာရင်းကို ကြည့်လိုက်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြားသောအခါ “ဟင်….”  ဟူသော အံ့ဩသံနှင့်အတူ လော့ချန် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save