Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်း တောင်ထိပ်ကို တက်နိုင်ရင် မင်းနိုင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပေးမယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဟေးဟွမ်တောင် အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့်အချိန်က ရောက်ရှိလာသည်မသိသော လှေ တစ်စင်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆိုက်ကပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ချမှတ်ခဲ့သော ငါးနှစ်ကတိစကားကို ဟေးဟွမ်တောင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအသီးသီးတို့ ကြားသိထားကြရာ၊ ယခုအချိန်သည် ကတိပေးထားသည့် အချိန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း တွက်ချက်မိကြသဖြင့် အလေးအနက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​လှေပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ တကူးတက လိုက်လံရှာဖွေနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်အရှိန်အဝါကြောင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ စိတ်နှလုံးတို့မှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျင့်ကြံသူများစွာသည် သူတို့၏ ဂူဗိမာန်များထဲမှ ထွက်လာကြပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုလှေကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာပေးများဖြင့် မော့ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>​"ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ စောင့်ကြပ်မှုကို ငါ ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။ သူတို့က သိပ်အတ္တကြီးတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဂူဗိမာန် ငှားရမ်းခက အရင်က တစ်လကို အလယ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပဲ ပေးရတာ။ သူတို့ လက်ထက်မှာ နှစ်တုံးအထိ တိုးပစ်လိုက်တယ် "</p> <p> </p> <p>​"ဟဲဟဲ... ဒါက ဘာဆန်းလို့လဲ ငါကြားတာတော့ ဈေးတန်းတွေကနေ နှစ်စဉ် ကောက်ခံတဲ့ အခွန်တွေကလည်း သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးသွားတယ်တဲ့။ အဲဒါ ဘယ်လောက်တောင် များမလဲ စိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင် ခက်တယ်"</p> <p> </p> <p>​"ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက သိပ်ကို လောဘကြီးတာပဲ။ အမြစ်မရှိတဲ့ ငါတို့လို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကိုပဲ အရည်ညှစ်ဖို့ ကြံနေကြတာ"</p> <p> </p> <p>​"ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက စောင့်ကြပ်တာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် တောင်ပြန်လုတာ အောင်မြင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမယ်"</p> <p> </p> <p>လှေပေါ်တွင်မူ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူမ၏ အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး ရိုသေစွာ မေးလျှောက်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p>​"ဟုန်အကြီးအကဲ... အခုပဲ တောင်လုပွဲကို စတင်လိုက်ရမလား "</p> <p> </p> <p>​"အင်း"</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခပ်သာသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ထိုတာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ဟေးဟွမ်တောင်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ကြေညာလိုက်တော့သည်</p> <p> </p> <p>​"ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တောင်လုဖို့ ရောက်လာပြီ "</p> <p> </p> <p>​ဟိန်းထွက်လာသော အသံလှိုင်းတို့သည် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဟေးဟွမ်တောင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ပုံမှန် ကျင့်ကြံနေကျ ဂူဗိမာန်ထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအခါ သူသည် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် ကျော်ဖြတ်ပြီးဖြစ်သော တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အချိန်မရွေး၊ နေရာမရွေး သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်  သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ တပည့်လက်ခံသည့် စံနှုန်းမှာ ကွဲပြားကြောင်း ကျန်းအကြီးအကဲထံမှ သူ ကြားသိထားသည်။</p> <p> </p> <p>​တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်နှင့် ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်တို့အတွက် စစ်ဆေးမှုများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အောက်ခြေအခြေအနေကို စုံစမ်းရန်နှင့် ဝမ်ချုံးစန်း၏ သတင်းအစအနကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ထို့အပြင် ဝမ်ချုံးစန်းသည် ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် မည်သို့သော အဖြစ်အပျက်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကိုလည်း သိလိုသည်။</p> <p> </p> <p>​တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်ဖြင့် ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သိပ်မခံရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ ဝမ်ချုံးစန်းသည် ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် သူလျှိုများ ထားခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ဤနေရာတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံဖော်များ ရှိနေခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း ဖန့်ချန်အနေဖြင့် ရိပ်မိခြင်းမခံရဘဲ စုံစမ်းရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုကောင်သည် ယခုအခါ လွှတ်လိုက်လျှင် ပြန်ဖမ်းရခက်သော ငါးရှင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဖန့်ချန်အနေဖြင့် အစစအရာရာ သတိထားနေရသည်။</p> <p> တစ်ချက်တည်းနှင့် မိအောင်ဖမ်းပြီး သူ့ထံမှ အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကို မေးမြန်းနိုင်ရန် အားထုတ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ကြည့်ရတာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ရောက်လာပြီပဲ။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာရော သူမလက်ထဲကနေ ဒီဟေးဟွမ်တောင်ကို ကာကွယ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိရဲ့လား "</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းသည် ဝါးအိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်ချုံးယွင်သည်လည်း သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ကပ်ပါလာပြီး ဝါယန်ဖုန်းနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးကို ဖုံးကွယ်ထားရန် စိတ်ကူးပင် မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ဟိုးအဝေး ဟင်းလင်းပြင်တွင် ဆိုက်ကပ်ထားသော လှေ ကို ကြည့်ရင်း ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ</p> <p> </p> <p>​ငါးနှစ်တာအတွင်း တစ်ဖက်လူမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လာပုံရသည်ဟု ဝါယန်ဖုန်း စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပြုလိုက်မိသည်။</p> <p> မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီလဲ မသိနိုင်သော်လည်း၊ ကံကောင်းသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုငါးနှစ်အတွင်း ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ပြန်လည် ရင်ဆိုင်ရပါက ယခင်ကကဲ့သို့ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုန်မိတ်ဆွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တော်တော်လေး တိုးတက်လာတာပဲ။ ကျုပ် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က လှေကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒီနေ့ ဟေးဟွမ်တောင်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရရင်တောင် နောက်ငါးနှစ်နေရင် ကျုပ် ပြန်လုနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်။ ဖန့်မိတ်ဆွေအနေနဲ့ အရမ်းကြီး စိတ်ဖိစီးမနေပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်တို့က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>နောက်ထပ် လှေတစ်စင်း ရောက်ရှိလာပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလှေ ပေါ်တွင် ရပ်နေကြသူများမှာ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်တောင်အသီးသီးကို စောင့်ကြပ်နေကြသော တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​လူအနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူအားလုံး ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ပဲ၊ သူမ ရောက်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>​"တော်သေးတာပေါ့၊ ငါတို့ အချိန်မီ ရောက်လာလို့။ မဟုတ်ရင် ဒီတောင်လုပွဲကို လွဲသွားတော့မှာ"</p> <p> </p> <p>​"တကယ်တော့... မလာတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ အားလုံးပေါင်းပြီး အရှက်ကွဲမယ့်အတူတူပေါ့"</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါတို့ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အကျိုးစီးပွားနဲ့ ဆိုင်တာပဲလေ။ ငါတို့က ဝိညာဉ်တောင် စောင့်ကြပ်သူတွေ၊ ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေ ဖြစ်နေတော့ ဒီလို တောင်လုပွဲ အခမ်းအနားကို မလာရင် မသင့်တော်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>​လှေသည် ဟေးဟွမ်တောင်ထိပ်သို့ ဆိုက်ကပ်လိုက်ပြီး တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆင်းလာကြသည်။</p> <p>ဝါယန်ဖုန်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တောင်လုပွဲ စတင်ရန် ဘေးမှ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျန်းအကြီးအကဲ တစ်ယောက်သာ ဖန့်ချန်၏ အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ဒီတစ်ကြိမ် တောင်လုပွဲအတွက် ဘယ်လောက်လောက် ယုံကြည်ချက် ရှိလဲ "</p> <p> </p> <p>​"အနည်းဆုံး နှစ်ပုံ သုံးပုံ လောက်တော့ ရှိပါတယ်"</p> <p>ဖန့်ချန်က အမှတ်မထင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"နှစ်ပုံ သုံးပုံလား အဲလောက်တောင် များတာလား..."</p> <p> </p> <p>​ကျန်းအကြီးအကဲ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်၏ စကားကို အတည်မယူခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကဲ့သို့ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်နှင့် တန်းတူအဆင့်တွင် ရင်ဆိုင်ရပါက တစ်ပုံလောက် ယုံကြည်ချက်ရှိလျှင်ပင် များလှပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပုံ သုံးပုံဆိုသည်မှာ... ထိုဖန့်မိတ်ဆွေသည် အခြေအနေကို သေချာနားမလည်သေးဘဲ ပြောနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် လှေပေါ်မှ ဆင်းလာသည့် ခဏတွင်ပင် ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ ပို၍များပြားစွာ တောင်ထိပ်သို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ရှိနေသည်။</p> <p> ဤငါးနှစ်အတွင်း ဟေးဟွမ်တောင်တွင် သူတို့ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်မှာ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများခဲ့သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဘာကိစ္စကိုမှ ဝင်မစွက်ဖက်သော စောင့်ကြပ်သူနှင့် ကြုံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ သူတို့သာ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိလျှင် ဖန့်ချန်ကိုသာ ဟေးဟွမ်တောင်အား ဆက်လက်စောင့်ကြပ်စေချင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် သူတို့ သိထားသည်မှာ  ယခင်တစ်ကြိမ် တောင်လုပွဲတွင် ဖန့်ချန် နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က အထင်သေးခဲ့၍ ဖြစ်ပြီး၊ ဖန့်ချန်က ထူးဆန်းသော လွတ်မြောက်ခြင်းအတတ်ကို သုံးကာ အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တစ်ဖက်လူသည် ထိုကဲ့သို့သော အမှားမျိုးကို ထပ်မံကျူးလွန်လိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> ထို့ကြောင့် ဤတောင်လုပွဲတွင် ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်း နိုင်ခြေမှာ သုညနီးပါးပင် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​ဟေးဟွမ်တောင် ပိုင်ရှင်ပြောင်းသွားသည်နှင့် သူတို့သည်လည်း အထုတ်အပိုးများကို သိမ်းဆည်းကာ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသို့ အရှက်တကွဲ ပြန်ကြရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ပြုံးလျက် အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>​"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခါက ငါပြောခဲ့တယ်၊ ရှင် တောင်ထိပ်ကို တက်နိုင်ရင် ရှင်နိုင်တယ်လို့။ အခုတစ်ခါမှာရော ဘယ်လိုမျိုး ယှဉ်ပြိုင်ချင်လဲ "</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း အရင်တစ်ခါက ပုံစံအတိုင်းပဲ ယှဉ်ကြတာပေါ့။ မင်း တောင်ထိပ်ကို တက်နိုင်ရင် မင်းနိုင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ပေးမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ "</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်မှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရိပ်များ ထင်ဟပ်လာကာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သော အကြည့်တို့တွင် လေးစားမှု အရိပ်အယောင် ခပ်ပါးပါး ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကမူ စိတ်ထဲမှ မဲ့လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပြောတော့ဖြင့် အကောင်းသား၊ တကယ်တော့ ဤတောင်လုပွဲကို အရှက်မကွဲဘဲ အဆုံးသတ်ချင်ရုံသက်သက် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ ချက်ချင်းလက်ငင်း စဉ်းစားနိုင်စွမ်းကိုမူ သူတို့ ချီးကျူးမိကြသည်</p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သာ ဤပြိုင်ပွဲပုံစံကို သဘောတူလိုက်ပါက ယနေ့ တောင်လုပွဲသည် မည်သည့်ဘက်က နိုင်သည်ဖြစ်စေ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အရှက်မကွဲဘဲ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​'စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒီငါးနှစ်အတွင်း သူဟာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ရဲ့ တောင်လုပွဲကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာကိုပဲ တွေးနေပုံရတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဟေးဟွမ်တောင်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်မှာ'</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြုံးရိပ်များ ပေါ်လာသလို အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်မှုလည်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် မည်သည့် အတားအဆီးမှ မရှိဘဲ တောင်ထိပ်သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ရောက်လာနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> ထိုဖန့်မိတ်ဆွေ အရှက်ကွဲသည်ကို ယနေ့ မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>​'ဖန့်မိတ်ဆွေရဲ့ ဒီလုပ်ရပ်က တကယ်ကို အချိန်ကိုက်ပါပဲ'</p> <p>ဟု ကျန်းအကြီးအကဲကလည်း စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဟေးဟွမ်တောင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအသီးသီးတို့မှာမူ အချင်းချင်း လေသံတိုးတိုးဖြင့် ဝေဖန်နေကြပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းပြီလေ... လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကအတိုင်းပဲပေါ့။ ငါ တောင်ထိပ်ကို တက်နိုင်ရင် ငါနိုင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ကြတာပေါ့။ ဒါဆိုရင်..."</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ခပ်သာသာ ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်ပြီးနောက်</p> <p> </p> <p> "မိတ်ဆွေ... သတိထားပေတော့"</p> <p> </p> <p>​ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူမသည် မီးလျှံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်ထိပ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များကြောင့် ထိုခဏတွင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် မီးဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိတ်ထဲမှ ကောက်ချက်ချလိုက်ကြသည်</p> <p> </p> <p>​"ဒါကို မခုခံနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​ယခုအချိန်တွင် မည်သူမဆို ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပိတ်ရပ်နေပါက ထိုမီးတောက်များကြောင့် ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save