Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါးနှစ်ကြာရင် ငါပြန်လာခဲ့မယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က ဖန့်ချန်သည် မည်သူမျှမသိအောင် ဟေးဟွမ်တောင်ထိပ်သို့ တိတ်တဆိတ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်နှင့် မတူပေ။</p> <p> </p> <p>​ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် တောင်တံခါးကို ဗြောင်ကျကျ၊ တရားဝင် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမကို တားဆီးချင်ပါက စစ်မှန်သော အစွမ်းအစ၊ မာန်ရှိရုံဖြင့်သာ ရပေမည်။</p> <p>မည်သည့် လှည့်ကွက်ကလေးများကမျှ ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကြီးမားသည့် တိုက်ပွဲမျိုးတွင် အသုံးတည့်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နားကို မကပ်နဲ့ဦး။ မဟုတ်ရင် သူမရဲ့ တိုက်စစ်က မင်းကို ခဏချင်းအတွင်းမှာပဲ မီးခိုးငွေ့အဖြစ် အငွေ့ပျံသွားစေလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းက ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်သည်</p> <p> </p> <p> "ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခါးခါးသီးသီး ကျင့်ကြံမှုက သူမနဲ့ အကွာအဝေးကို ကျဉ်းမြောင်းစေလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ အခုကြည့်ရတာတော့ အဲဒီ  ဟေးဟွမ်အစစ်မှန်ခန္ဓာ က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​"အမှန်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>​တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲများကလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ပြသနေသော အရှိန်အဝါသည် တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၏ အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့ကဲ့သို့သော တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေရှိသည့် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို ကြားဖြတ်တားဆီးရန် အနည်းငယ်မျှပင် ယုံကြည်ချက် မရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းက တစ်စုံတစ်ခုကို ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မျက်စိရှေ့တွင် လူရိပ်ပင် မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလိုအလျောက် မေးမိသွားသည်</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေရော "</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ပတ်ရှာကြည့်သော်လည်း လူအရိပ်အယောင် မတွေ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းအကြီးအကဲက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရင်း အော်ပြောလိုက်သည်</p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဟိုမှာ"</p> <p> </p> <p>​အားလုံး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ မျက်နှာပျက်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် မည်သည့်အချိန်က ရောက်သွားသည်မသိ၊ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပိတ်ရပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သူ သေချင်နေတာပဲ "</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"အောက်ခြေနယ်မြေခြောက်ခုက ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလောက်တောင် မောက်မာတာလား ဒါမှမဟုတ် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ရဲ့ တကယ့်စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ဘယ်သူမှ သူ့ကို မပြောပြထားကြဘူးလား "</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း စကားမဆိုနိုင်ကြဘဲ မျက်နှာများ တည်တင်းနေကြသည်။</p> <p>အကယ်၍ ယနေ့ ဖန့်ချန်သာ အသက်ဆုံးရှုံးသွားပါက ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအတွက် အရှက်ကွဲရုံတင်မကတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​၎င်းသည် ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတို့အကြား ကြီးမားသော ပဋိပက္ခတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​အကြီးအကဲတစ်ဦးဆိုသည်မှာ အလွယ်တကူ အသက်ဆုံးရှုံးခံ၍ မရပေ၊ ပတ်သက်နေသော အကျိုးဆက်များက များပြားလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဘက်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မပြပါက အဆုံးမရှိသော သံသယများ၊ စိန်ခေါ်စမ်းသပ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေကို ဘယ်သူမှ သတိမပေးကြဘူးလားတောင်လုပွဲဆိုတာ အသေသတ်ပွဲ မဟုတ်ဘူးလေ "</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p> "သူသာ ဒီနေ့ ဒီမှာ သေသွားရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်းတို့ မသိကြဘူးလား "</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်နေကြစဉ် တစ်ဦးက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုသည်</p> <p> </p> <p> "သူက ဒီလောက်ထိ မိုက်ရူးရဲဆန်မယ်လို့ ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ မျက်စိမကန်းတဲ့သူတိုင်း ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဘယ်သူမှ မတားဆီးနိုင်ဘူးဆိုတာ မြင်နိုင်တာပဲ၊ တားတဲ့သူကတော့ သေဖို့ပဲ ရှိတာပေါ့ "</p> <p> </p> <p>​"ဒါနဲ့... ဖန့်မိတ်ဆွေရဲ့ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်တွေက... မီးခိုးရောင်သန်းနေတာကို မင်းတို့ မသတိထားမိကြဘူးလား "</p> <p> </p> <p>ကျန်းအကြီးအကဲက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း သေချာစဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပေးများမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းက ခပ်တိုးတိုး ဆဲရေးလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ မျက်စိကန်းနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် တောင်လုပွဲ စည်းကမ်းများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကာ ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p>​"ဟုန်မိတ်ဆွေ...ညှာတာပေးပါဦး "</p> <p> </p> <p>​"ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အရှက်မရှိလိုက်တာ "</p> <p> </p> <p>​"တောင်လုပွဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်စွက်ဖက်ရတာလဲ "</p> <p> </p> <p>​"ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက စည်းကမ်းဖျက်တော့မှာလား "</p> <p> </p> <p>​ဟေးဟွမ်တောင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအသီးသီးတို့က ထိုခဏတွင် ဆဲဆိုကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ဤငါးနှစ်အတွင်း ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများဖြင့် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည့် ဈေးတန်းပိုင်ရှင်များမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သေမတတ် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ အနီးသို့ မကပ်ရဲသဖြင့် အဝေးမှသာ လှမ်းအော်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖန့်ချန်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ဆိုးဝါးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ထားလိုက်ပါတော့၊ တိုက်ချင်ရင်လည်း တိုက်ကြတာပေါ့၊ ငါတို့ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက မင်းတို့ ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ကြောက်နေမယ် ထင်လို့လား"</p> <p> </p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် ဖန့်ချန်က သူမ၏ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပိတ်ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးထဲရှိ အပြုံးရိပ်များမှာ ပို၍ ထင်ရှားလာသည်။</p> <p> </p> <p>​သူမအနေဖြင့် လက်တွန့်နေရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ ရွေးချယ်မှုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြီးပြီဆိုပါက ထိုရွေးချယ်မှု၏ နောက်ကွယ်က အကျိုးဆက်ကို ခံယူနိုင်စွမ်းရှိရပေမည်။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်း လာတားခြင်းမှာ ဤကျင့်ကြံသူအတွက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ တောင်လုပွဲတွင် အသက်ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပွားပါက အထက်အဆင့်တွင် ပြဿနာများ တက်လာမည်ကို စိုးရိမ်၍ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။</p> <p> သို့သော်လည်း ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်မှာ လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ် မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>​ပြင်းထန်သော အပူရှိန်သည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို အရည်ပျော်စေတော့မည့်အလား၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လောင်ကျွမ်းစေတော့မည့်အလား ဖြစ်နေစဉ် ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ကောက်ချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ရှေ့က အမျိုးသမီး၏ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းပကားမှာ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းနှင့်ပင် ခပ်မြည်းမြည်း ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ သူမသည် ဝမ်ချုံးစန်းကဲ့သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်ပြီး၊ မိခင်ဝမ်းအတွင်းက  မှတ်ဥာဏ်ခြင်း ကို ချိုးဖျက်ကာ မိစ္ဆာ တစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ဉာဏ်များ နိုးထလာသူ ဖြစ်ပါက  ထို ဟေးဟွမ် အစစ်မှန်ခန္ဓာဆိုသည်မှာ ထို မိစ္ဆာ တို့၏ နည်းစနစ်တစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က လက်ကို ခပ်သာသာ မြှောက်လိုက်ရာ၊ ကျယ်ပြောလှသော နှင်းပြင်းမုန်တိုင်း စွမ်းအား တို့သည် တဟူးဟူး မြည်ဟည်းလျက် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်ဆီသို့ ကောင်းကင်လွှမ်းမိုးကာ တိုက်ခိုက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​နှင်းပြင်းမုန်တိုင်း စွမ်းအားနှင့်အတူ တောက်ပသောနတ်ဘုရားမျက်လုံး  ၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့်  ထိုခဏချင်းအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်၏ အစွမ်းထက် မျဉ်းတစ်ကြောင်းမျှ ပို၍ သာလွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်ခဏတွင်... ဖန့်ချန် သေချာပေါက် သေလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားကြသော လူအားလုံးမှာ မီးဖီးနစ်ငှက်ကဲ့သို့သော ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်သည် ထိုနှင်းပြင်းမုန်တိုင်း စွမ်းအားအတွင်း နစ်မြုပ်သွားသည်ကို မှင်တက်ကာ ကြည့်နေမိကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲအဖြစ်သို့ အေးခဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဧရာမ ရေခဲတုံးကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အားလုံးက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ကြရင်း ထိုမြင်ကွင်းမှ ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ စိတ်နှလုံးတို့ တုန်လှုပ်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မိန်းမောတွေဝေမှုများ ပေါ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပထမဦးစွာ ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားကြပြီး၊ ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို လွှတ်ပြီး တောင်လုပွဲမှာ ဝင်စွက်ဖက်ခိုင်းသည်ဟု ထင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူတို့ နားလည်သွားကြသည်။</p> <p>ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် ထိုသို့ ဘယ်သောအခါမျှ လုပ်ဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>အကယ်၍ ဤစည်းကမ်းသာ ပျက်စီးသွားပါက နောက်နောင်တွင် ချင်းယွီနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ၏ တောင်လုပွဲများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ ဘယ်သောအခါမျှ အေးချမ်းရတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​ရေခဲတုံးကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျမီမှာပင် ရုတ်တရက် အရည်ပျော်သွားပြီး၊ နီရဲသော အရိပ်တစ်ခုသည် ထိုထဲမှ ပျံထွက်လာကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ တောင်ထိပ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ် လူရိပ်တစ်ခုကလည်း တန်းတန်းမတ်မတ် လိုက်ပါသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နှစ်ယောက်သားသည် တိုက်ကွက်ပေါင်း ရာကျော်မျှ အပြန်အလှန် ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မန္တန်စွမ်းအား အကြွင်းအကျန်များမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​အနီးအနားတွင် ရှိနေသော ဝါယန်ဖုန်းနှင့် ကျန်းအကြီးအကဲတို့မှာ ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလိုအလျောက် ပေအနည်းငယ်မျှ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>​နှစ်ယောက်သားသည် မြေပြင်မှ ကောင်းကင်သို့၊ ကောင်းကင်မှ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထိ၊ အဝေးမှ အနီးသို့၊ အနီးမှ အဝေးသို့ တစ်လှည့်စီ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​အားလုံးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ကြည့်နေမိကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်</p> <p> </p> <p>​"ဒီဖန့်မိတ်ဆွေက... တကယ့်ကို အစွမ်းအစတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​ကျန်းအကြီးအကဲက ဝါယန်ဖုန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်ကာ ဆိုသည်</p> <p> </p> <p> "ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နဲ့ ဒီလောက်အကြာကြီး ယှဉ်တိုက်နိုင်တယ်ဆိုရင်၊ သူ ရှုံးသွားရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ငါတို့ကြားထဲမှာ ထိပ်တန်းကပဲ"</p> <p> </p> <p>​"ထိပ်တန်းတင် ဘယ်ကမလဲ..."</p> <p> </p> <p>​တစ်ဦးက အလိုအလျောက် စကားထောက်လိုက်သော်လည်း ဝါယန်ဖုန်း၏ မျက်နှာပျက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း စကားဖြတ်ပြီး အကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>​"စောစောက အဲဒါ ဘာဝိညာဉ်စွမ်းအားလဲ၊ မီးဖီးနစ်ငှက်ကိုတောင် အေးခဲသွားစေနိုင်တာလား ဒီတစ်ကြိမ် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က သူမကိုယ်တိုင်ကို ဗဟိုပြုပြီး ဒီမန္တန်ကို သုံးလိုက်တာ၊ အစွမ်းက အရင်က ငါတို့နဲ့ တိုက်တုန်းကထက်တောင် ပိုပြင်းသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>​"အောက်ခြေနယ်မြေခြောက်ခုမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်း အရာတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။ အခုကြည့်ရတာ ငါတို့တွေက ဖားသူငယ် ရေတွင်းထဲမှာ နေသလို ဖြစ်နေပြီ။ ဖန့်မိတ်ဆွေက အောက်ခြေနယ်မြေခြောက်ခုက လာတာဆိုတော့ မျိုးရိုးနောက်ခံအရ ငါတို့ကို မမီပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ ပါရမီကတော့ ငါတို့ထက် အများကြီး သာလွန်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုသည်</p> <p> </p> <p> "နောက်နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ရင် သူ တကယ်ပဲ ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ဝင်နိုင်လောက်တယ်"</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း သူ၏ စကားကို စိတ်ထဲမှ ထောက်ခံမိကြသည်။</p> <p> ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ ဝင်နိုင်မည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဖန့်ချန်က သူမနှင့် ဤမျှအကြာကြီး ယှဉ်တိုက်နိုင်သည်ဆိုလျှင် ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ ဝင်ရန် ပြဿနာရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​ဝါယန်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ဆိုးဝါးလာသည်။</p> <p>​ထိုအချိန်မှာပင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ တောင်လုပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်မှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ဆံပင်များမှာလည်း ရှုပ်ပွနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲခဲ့ရသည့် ပုံစံမျိုး လုံးဝ မပေါ်ချေ။</p> <p> </p> <p>​"ငါးနှစ်ကြာရင် ငါပြန်လာခဲ့မယ်"</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်က ထိုစကားတစ်ခွန်းကို ချန်ထားရစ်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​အားလုံးမှာ ဆူညံသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုသည်မှာ... ယနေ့ တောင်လုပွဲတွင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းကို သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save